장음표시 사용
111쪽
cum Nicolao ipso Tertio Pont. Ma X., et Benti vegna i Tudertino Cardinale ejusdem etiam Franciscant Instituti jam Fratre, Suriani cr) cum essent, aestate duobussere perpetuis mensibus, maxima omnium
admiratione, qui assiduum Pontificis in ea re studium intuebantur; ad explicandam vivendi regulam 1 S. Francisco editam, ut pugnacia quorundam ingenia, et mordaces linguae cohiberentur, incubuit 3 .
De mortuo Nicolao Tertio ), Martinus
Quar-li Qui creatus est una eum Hieronymo n stro, anno scilicet Ia 78. quarto idus Martii, obiitque 7. calendas Aprilis anno ia89. Consule ol
xi Surianus Mons distat a Viterbio septem militariis, ubi mortuus est Nicolaus Ill. 3ὶ Regulae Fratrum Μinorum declaratio niscta est a Nicolao III. anno Ia79., quam cum pro barint viri sacrae Theologiae Iurisque Canonici peritissimi, uti narrant S. Λntoninus, Chronicum laudatum, ac Taurinense, Michael Angelus Neapolitanus T. I. Chronologiae Historieo-Legalis Seraph. Ordinis pag. 3 i. , V vaddingus, Marcus Ulysipponensis, et alii, per summam iniuriam Ho-
spinianus de Origine Monaebatur lib. 6. cap. II. pag. Ait. Pontificem damnat, quasi auctoritatis suae limites excesserit. Nicolai hac de re litterae datae Sr- seu potius Suriam: Ι 8. Kal. Septembris exstant in Sexto Decret. l. s. de Verborum significat. tit. I . cap. 3. fol. I 37., et seq. ed. alias cit.
nno ia8 o. undecimo cal. Septembris.
112쪽
NICO LAI IV. 33 Quartus illi suffectus si , Hieronymum et
plurimi fecit, et, ut scribit Pan vinius ca), Praenestino Episcopatu, qui inter sex illos numeratur, quorum fuit semper magna apud Pontificem Maximum praerogativa, auxit. Divus Antoninus 3) tamen auctor est, Episcopatum Praenestinum ab Nicolao Tertio Hieronymum accepisse. Hoc loco dignitatis erat Hieronymus, cum Ponti tex Max. te nunciatus est q): et
Nicolai Tertii memor ue , qui Cardinalem illum fecerat, eodem Nicolai nomine aP. D 3 pellari
to Anno sequenti octavo eat. Martii. a) In Epit. Ponti . Roman. pag. I 8 l. et I 86.
3ὶ Loeo supra eit. ,, existens ergo Hieronyis mus in legatione praedicta per Nicolaum III. se factus est Presbyter Cardinalis, deinde Episcopus
Praenestinus ,, . S. Antoninus haee ex Chron. XXIV. Generat. accepit. Verum Iordanus op. cito col. Ior 3. , ac Λnonymus in vita Martini Iri apud Murat. T. III. par. r. S. R. I. pag. 6o9., et apud Pape brochium in Promt. par. 6 r. scribune in Episcopum Praenestinum electum fuisse a Martino IV., anno ra8 t. decimo calendas Aprilis, ueest litteris consignatum ab Ughello T. I. Ital. Sac.
men assumpsisse docent etiam Panvinius V. est. pag. 181., Ciaconius in ejus vita, Spondanus aa an-1δ88. n. I., et alii non pauci.
113쪽
pellari Quartum voluit. Biduo si is ut
ali. i in Qua die Corona insignitus fuerit Nicolaus
variae sunt Scriptorum sententiae. Pan vinius loco eit. inquit sexto calendas Martii Coronam accepi sese. Idem scribit Pape brochius loco indie. , sed cun annus I 288. intercalaris esset, ac proinde bis sexto
ealendas diceretur, per ea verba diem a s. mensis Februarii intellexit, non autem 2 . , quemadm
dum intelleκisse videntur Spondanus loco laud. , et alii, qui post duos ab electione, et consensione diis es Pontificiis ornamentis eum insignitum dixerunt. Ego die a a. ejusdem mensis , qui Dominicalis erat coronatum existimo; id enim colligitur ex Ioanne I perio in Chron. S. Bertini eol. 761. apud Marte ne, et Durand T. III. Thesau. Aneedot. dicente : hiestatim ut electus est, eoronatus est; quae licet de Honorio dicat, nihilo secius integrum textum legenti ad Nieolaum reserre ea voluisse manifeste patet.
Deinde Romanorum Ponti fieum, qui jam Episcopi
erant, benedietio, et coronatio fieri semper consuevit die Dominico, vel saltem Festo; igitur Nicolaus die 22. , vel 23. mensis laudati, cum qua Festum S. Matthiae concurrebat, C. rona Ornari P tuit; at ejus coronationem ad diem a s. dilatam
non fuisse ex eo liquet, quod Ep. stola encyclica alias memorata data dicatur 7. cal. Martii, seu die a 3. Februarii: hanc autem scripsisse Nicolaum juxta morem decesibrum suorum post insignia Pontificia accepta ne ipse quid m Ρapebrochius inficiatur. Cur vero pro 7. ealendas legendum sit 6., ut idem ipse Pape brochius existimat, sane non video. opinionem, quam ego tueor, amplectuntur etiam Pagius in ejus vita n. a. , Cocque lines T. III. par. a. Novi Bullarii Romani , et alii recentiores a
114쪽
Nico LAI IV. 3 saliqui tradunt, in sacra Aede Divi Petri Romae e Gothi se edi Cardinalis S. Geor-
tiores. De Cardinali, qui Nieolai eapiti Coronam imposuit, sentit cum Rubeo nostro Pan vinius Deo cit. Λt verius ait Ciaconius in ejus vita col. Cardinalem , qui Nicolaum Corona insignivit fuisse Matthaeum Ursinum titulo S. Mariae in Porrisu S. R. E. Λrchidiaconum; nam Gothisredus de Alatro anno antequam Nicolaus in Romanum Pontificem eligeretur, obierat. Vide Augustinum oldoinum opere alias eit. in Urbano Iri num. 8. col. I 6 o.
Pater Franciscus Maria Angelius in Historia Saeri Conventus Assisiensis I. a. pag. 38. ait, Nicolaum inter cetera dona, quae ipse factus Pontifex memorati Coenobii Ecclesiae dedit, Pluviale , quo Coronationis suscepit insignia misisse. Equidem Nicolaus in litteris, quas scripsit ad P. Custodem Assisiensem post duos a Coronasione dies, sic loquitur: In fignum igitur Hlectionis et evidens specialis reverentiae argumentum, quam ad praefatam Ecclesiam, et eundem Beatissimum Confessorem habuimus , et habemus, ae etiam habere ρroponimus in futurum nonnulla diversi coloris paramenta Pontificalia serica, vasa argentea, eertam summam pecuniae, ac quaedam alia in Cedula praesentibus interclusa disiactὸ, plane, ac feriatim expressa, quae ante nostrae promotionis auspicia facultate ρ nostrae paupertatis habebant, eidem Ecelsae donamus, atque concedimur Hegratia Deciali, eaque ipsi Ecelsae per dilectum Muum Magistrum Petrum de Sora Clerieum, et familiarem nostrum latorem praesentium mittimus. Veis rum tantum abest, ut ex his verbis colligi me,
vito possit, paramenta Pontificalia Λssisium a Nicolao missa ea fuisse, quibus ille usus est cum Sum mi ivo Coosl
115쪽
majestatis Coronam solemniceremonia Capite accepit i . Mox ad Pontificatus curam,
subeundaque Reipublicae Chiistianae One.
-mi Ponti fieis insignia heciperet ut potius erudiamur, fuisse diversa, ea scilicet, quae adhibebat-, quo tempore Episcopus 'Praenesinus erad. tri Si Rubeus duplicem Coronam aceepisse N Tolaum dixisset, tolerabilior esset ipsius opinio; nam etsi plerique omnes Striptores existimant Bonifactum VlH. omnium primum Tiaram duplici Co-Yona ei reumdatam adhibui me; alii tamen morem hunc antiquiorem esse volunt ,- quod referente Ben Ione Episcopo'Albiensi auctore synchrono in Panegyries in Henνievm .m. lib. 7. cap. Σ. pag. P63. vpud Menchenium T. I. SS. Risum German. Hil- Hebrandus in Synodo Romae anno et ory. celebrata. Coronam Nicolao imposuerit, in cuius inferiori cir-xulo ita legebatur de manu Dei ἰ n altero vero sie: Diadema Imperii de manu Petri, At cum asserat 44 aram accepisse triplici Corona, mullo pacto eius ferri potest sententia, cum explo ratum sit eandem Tiaram ante seculum XIV. in usu non fuisse. Nicolaus Alemannus de Lateranensibus Parierinis, east. I3. pag. 48. apud Burmannum
et'. VIII. par. 4. Thes. Antiq., et HM. Italiae Pagius in vita Bonifaeti VIII. η. 3s., Cia conius, P Pebrochius, ut alii opinantur, Urbanum U. primo Tiara Urnara triplici Corona nium esse. Sed vir eruditissimus Comes Garam pius Basilicae Vaticanae Canonicus in opere, em titulus: It in aetione divn' antiso Sigillo delia Gae agnana cap. stag. 9 seq. demostrat, etiam Clementem V., et alios, qui hese meeesserunt, ae Urbanum V. praecessere simiadem Tiaram adhibuisse.
116쪽
ra conversus, nihil potius duxit, quam ut diuturnas componeret Neapolis, Siciliaeque Regum inter se contentiones, Carolumisque Secundum Salerni, vel ut alii scribunt Τarenti Principem, qui uti supra it me. moravimus, in custodia habebatur ab Alphonis Iacobi Siciliae Regis Fratre, liberaret. Itaque cum adhuc Romae esset Idiabus Martii Inter nuncios cum mandatis missi a , qui ad Alphon sum adirent, cum illoque de Carolo ό custodia educendo nomine suo agerent, edicerentque ne Iac bo fratri, aliisve ad turbandum Siciliae Regnum, aut suppetias praeberet, aut ratione quapiam faveret. Fuere Internuncii viri gravissimi tres Bonifacius ε Lavania Dominicani ordinis Archiepiscopus Ravennas vir magno rerum usu, et prudentia singulari: Petrus Archiepiscopus Montis Regalis, et Raynerius 3 Viterbiensis ex eadem Dominiis
IV. Codieis Dipum. Italiae n. t 3. pag. 43'. editi secundae, et Dumontium in Corpore Univos. Dipum. Iuris Gentium T. I. par. r. n. so I. pag. 266., a liosque a
3ὶ De Bonisaeio Genuensi e gente Flisea
vaniae Domina agit Ughellius T. II. D. Sae. in Areb. Ravenn. n. 86. De Petro cognomento Gerro
117쪽
cana familia, qui cum in viam se iam de diisent, Nicolaus, qui die, noctuque assidue rem hanc magni ad id, qo ad initituerat
momenti, animo secum reputabat, nequaquam iis contentus, quae jusserat, nova ad illos mandata mittit, qu: bus erat scriptum, diligenter in'memoriam Alphonio revocarent, quam eius Pater Petrus, ablecta prorsus, dum vixit, quae Deo, et Apostolicae sedi debentur observantia, et cultu , in propriae salutis jacturam adversus Romanam Ecclesiam matrem, et magistram omnium fidelium, molitus et set, et quas turbas movisset occupanda Insula Sicilia , et quae ejusdem Ecclesiae juris est , cetera parIe Regni Siculi, quas Carolus primus fiduciario iure ab eadem Ecclesia jam habui siet ii .i Quo-eiliae Sae. in not. Ece . Μantis - Regat. n. 4εχ. Quamquam hi auctores narram , laudatos Urae sules: Aragoniae Regem missos ab Honorio . fuisse, nihil tamen dicunt de illorum legatione acteundem iusso Nicolai IV. Λt Nicolaum revera Bonifacium, ex Petrum una cum Raynerio Y.Alphonsum misisse patet ex litteris, quas in Appena. I., et sequent. publicabimus. r Carolus Comes Andegavensis anno 126 s. quarto calendas Iunii investituram Siciliae, ac totius Neapolitani Regni, excepta Urbena, a Clemente IV. accepit. Consule ἀd eum ann. num. I A. et seq. Ac Petrus
118쪽
NICO LAI IV. Quoniam vero Alphonsus ipse . et Iacobus
Constantiaque insulam occupabant, ceteram partem Oppugnabant, idcirco Alphoni R e. gi diem dicerent, quo se ante sex menses Pontifici Max. sisteret, alloqui humanarum legum, divinarumque in eum judicio ageretur, et quando Alphon sum ipsum Regem tuto se minime convenire pol se intelligerent, dabat eis Nicolaus quamquam eis antea mandaverat, domi suae ut i :lum ipsum adhiberent, tamen ut illum in jus vocarent, diemque illi apud sacratos viros Ge gobienses dicerent.
Haec omnia in literis ci Nicolai, quas
nos legimus habentur, quibus acceptis dis ligentioribus mandatis, magna spes omniabus facta est, fore ut res ex sententia conficeretur, cum propter eorum virtutem, tum quia Dominicam Fratres, ex quibus duo
Rex anno rata. post occisia duarum horarum spatio octo Gallorum millia, ut alias diximus, totum Siciliae Regnum invasit ; hinc Marcinus IV. eundem deserere illud nolentem, sententia excommunicationis affecit, Aragoniae Regno, Catalauniae. et Valentiae Prineipatibus privavit. Lege Martini litteras apud Raynaldum ad annis eis. v. et
ii Quae scriptae sunt A. eat. Aprilis, quae que a nobis primo in lueem emittemur in Ap
119쪽
UIT Ain iis erant, ita ad Pontificum Maximorum sensum, propensionemque incensi videbantur , atque ob eam rem ita ad utriusque Caroli partes sequendas, ut superi re anno dum Augustam Aragonii Siciliae oppidum, quod paulo ante una cum arce Galli coeperant, ingressi essent, et per vicos praeliarentur, sese etiam in Aragonios
Dominicani Fratres numero tredecim pugnae cum Gallis, qui eruperant ex arce, immiscuerint. Itaque cum recenti succedente Aragoniis subsidio, Galli, cumque ipsis
Dominicani recipere se in arcem tandem cogerentur , ex iis cum sex tantum receptus in arcem patuisset, exclusi reliqui ad quinque interfecti sunt, duo capti ci .
Dum igitur horum Inter nunciorum ad Alphonium profectio in expectatione eli, in.
nardeis si Thomas Fagellus de Rebus Siculis Deeadea. lib. s. eF. a. col. 17 . in Thesi Burmanniano Uol. IV. A Dominicani, inquit, et ipsi dum ad aris cem salutem sibi quaerunt sex tantum in arcem ,, incolumes evaserunt, quinque ab hostibus caeis sis, duobus vero captis: quorum alter Capuanus is ad Rogerium s Lauriam IMObi Regis Ducem is perductus ingentem propediem Gallorum elassemis Neapoli expeetari, aliaque id genus hostium con- ,, silia aperuit ,, Consule etiam hac de re B.rth Iomaeum de Moeastro auctorem synchronum Hs. Sicula cap. rao. col. Iraa. apud Murat. T. XIII.
120쪽
NICO LAI IV. ardescerentque in dies magis, magisque, multiplicatis quotidie caedibus, intestina
bella Romae, et in tanto impetu flammae
dissicile admodum restingui incendium posset, ne, quod fieri consuevit, Principis praesentia in maiorem peccandi impunitatem ab improbis adduceretur, in Sabinos Reate i , quae urbs Italiae umbilicus putatur, Nicolaus discessit, iis nunquam praetermissis remediorum generibus, quae facerent ad sedandas contentiones ca). In Reate, quod est CivItas ad Velinum flumen media ferε inter Narniam, et Aquilam, dis sitaque ab Urbe quadraginta milliariis, initio me sis Maji probabiliter adiit. Certὸ quidem ibi e
rat a. idus ejusdem mensis, ut patet ex 'litteris apud V vaddingum T. V. in Reg. Pontis n. 13. ain Non modo ad sedandas contentiones inter viros Principes ortas, sed etiam ad Religionem catholicam propagandam, eamdemque, et jura E clesiastica sarta tecta servanda diligenter incubuit Niectaus anno sui Pontificatus primo tum Romae, tum Reate moram trahens. In Urbe manens ad Argonem Regem, Tuctanem, et Eleagem Tartarorum Reginas quarto nonas Λprilis litteras dedit, quibus alterum ad ei to suscipiendum Christi baptisma , alteras ad perseverantiam in Religione Cain tholica, quam paullo ante amplexatae fuerant, hor-xabatur. Seripsit etiam ob eandem rationem ad plures eiusdem Regni Episcopos, et ad Fratres Μinores ibidem morantes, ut non minorem adhiberent diligentiam in Rege, aliisque eonfirmandis iavera