장음표시 사용
71쪽
ia VI ΤΑ Saepe etiam alio, atque alio sese eligendi causa Pontificis conferebant: tametsi de Conclavi Gregorius X. Pont. Max. in Conciislio Lugdunensi quattuordecim ante annis, ut Occurreret tantae tarditati, legem promulgasset i): cum ad eam diem solerent, non in conclave secedere, aut includi, sed
more conventus, aut Comitiorum, perinde quasi in Senatum coacti Pontificem adlegere a). Nam et eam legem Hadrianus
V. Cardinales, deque temporis spatio, quo seculo XIII. antequam Nicolaus IV. in Summum Pontificem eligeretur, Petri Sedes proprio pastore vidua fuit, legatur Pagius initio Vitarum Innocentii IT; Urba-
ni IU ; Gregorii X; Ioannis XXI; Nicolai III; et
Martini Irisi in Constit. Gregoriana exstat tum apud Labbeum T. XIV. Hi . Concit. eol. sar. ed. coletianae; tum in Baeto Decretal. lib. I. Tit. 6. de electoris, et eis. potes. fol. 17. ed. Lugdun. Is 4 . Edita fuit in Concilio Lugdunensi II. Sessione V. pridie idus Iulii an
a) Ita Pan vinius in adnot. ad vitam Gregordae a Platina perseriptam pag. I79. ed. I 17 a. Non semper velante Gregorianam Constit. in usu id suit; nam Clemente 1 V. desuncto Cardinales a Raynerio Gallo Pro-praefecto Viterbiensi, et Alberto de MDπ- rebono, qui Magistratum Viterbii gerebat'in Conclave occlusos fuisse patet ex diplomate dato 6. idus Iunii anno Iaro. , quod recitat Oldoinus in Addit. ad Ciaeonium in Gregorio X. T. II. eol. I 8a ς & exeo Pagius in vita Gregorii X. n. a ; hinc celeberrimus
72쪽
NICO LAI IV. V. G abrogaverat, et hanc abrogationem Joannes XXI . a) probaverat. Quamobrem rejectis de Conclavi legibus Nicolaus Pontifex Max. est factus, quemadmodum et Nicolaus Tertius, Martinus Quartus, et qui Nicolaum Quartum proxime antecessit, Honorius Quartus: tametsi eas postea Celestinus V. iisdem permotus causis, quae jam Gregorium X. impulerant, restituit 3), et
Boni rimus Saxius in adnotat. ad Sigonium de Regno Italiae lib. ao. T. II. opp. eol. Io76. ed. novae infert, Gregorium non instituisse, sed tantum confirmassa
13 Consule Iordanum in Chronico eap. 233. col. roo 8. apud Μuratorium T. IV. Antiquitatum Ita . Medii aevi. αὶ Lege Ioannis litteras apud Raynaldum ad
σnn. I 276. n. 3o; ac Ptolomaeum Lucensem I. a 3. H. E. cap. ar. col. Idem ipse Raynaldus ad απ. cit. n. 29. et ad an. I 289. n. 69. ex epistola I.
libri a. Nicolai IV. tradit, hunc Pontificem non se cus ac detessiores suos Hadrianum, et Ioannem Gregorianam Constit. abrogasse, sed cum vir doctisὰ mus memoratae epistolae verba non recitet, nec hujus abrogationis ullus habeatur sermo in tribus Coelestini V. diplomatibus ab eodem Raynaldo ad ann. 129 num. II. T. Iri pag. Is 3. et seq. ed. Lucens exhibitis, clarissimus Pagius in vita Nisoleti IC. n. a I. vehementer dubitat, quin id quod scribit Raynaldus falsum sit . 3ὶ Consule tria hujus Pontis diplom. supra laud. , et Iacobum Stephanes chium in vita Coelesint l. 3. V. 2. n. ass. T. IT. Maji Bollandiani pag. 417., et apud Murat. T. III. par. I. S. R. I. pag. 636.
73쪽
r4 VITA Bonifacius VIII. in Sextum relatas, probavit i , a Clemente deinde V. a , et VI. a , ac ab alijs, sed in primis a Pio Quarto auctaS. Cum itaque ab Honorij Quarti obitu
Apostolicum solium menses decem, dies octo supra decem vacasset, Romae apud Sanctam Sabinam Nicolaus a Cardinalibus
communi omnium consensu, et concordi-hus suffragijs octavo cal. Mart. , qui dies ob Cathedram Apostolicam Antiochiae primum a S. Petro Apostolorum Principe locatam, solemnis, et festus habetur, anno a partu Virginis Ia 88. Summus Pontifex est renunciatus 3); et ita pars major auctores sunt. Scri
ti V. Sextum Decret. Leo eis. αὶ Hujus Pontis. Constit. exstat lib. r. Clement rit. 3. cap. 1. de elect. et electi potes. fol. 8. ed. Lug
3ὶ Conser ejus diploma apud Cherubinum T.
I. Buliarib n. s. pag. 379. ed. t 692 ἰ apud Raynal- dum ad ann. I 3s r. num. 39; et alios
Anno r 36a. initio mensis Octobris. Vide Ray
sin Hieronymo adhuc puero praenuntiatum sue. rat se aliquando Petri cathedram ascensurum. In Proeessu seculo XIII. vertente, vel ineunte sequen ii confecto pro B. Conrado Ο. Μ. Asculi ex clara Miliana gente nato, euius epitome exhibet Uvad-d ingus T. T. Ann. min. ad ann. I 289. n. 27. pagoa - , eι seq. eae. Rom. legitur, memoratum Conram dum i ta Coos
74쪽
dum a teneris ungui eulis quotiescumque in Hieronymum, quo ille utebatur familiarissime, ineidebat, toties flexis genibus adorasse ; interrogatumque quid hoc esset, respondisse, se ita eum venerari, quia in illius manibus Clades Regni coelorum conspiciebat. Assumptus vero ad tantam dignitatem est communi Cardinalium consensione Romae, non quidem in Ecclesia s. Petri, quemadmodum tradit. Henricus Stero in Annalibus ad ann. Ia 87. ρ . ao8. apud Cani-sium T. IT. Lection. Antiq. ed. EUnag., sed in mon te flventino', ut sibi ipse testis est Vn epist. enciebea ad Praesules , et Principes a Raynaldo ad ann. Ia 88.
n. et seq. publicata. Quod spectat ad electionis
annum una Historicorum vox est. Quod vero ad diem attinet illorum quidam variant inter se; nam a Iacobo Ruria lib. ro. Annal. Genuens ad ann.2288. col. 39 . apud Murat. T. VI. S. R. I. electus dicitur octavo Calendas Λprilis; quo certe nihil magis salsum asseri potest, ut liquet ex epist. enclairc. Iaud. , et ex litteris Nicolai ad P. Custodem Coeno-bij Λssisiensis Ο. Μ. C. datis anno ra88. sexto Kal. Mariij, quae sunt in Hist. eiusdem Coenobij I. a. pag. 38., ac ita incipiunt: Suscepimus nuper , licet immeriti , supernae dispositioηis arbitrio, prout jam famae
praeambulae te eνedimus didieisse relatibus , curam, et regimen Eeelsae generalis . Fleurius Histoire Ee-elesiastique liv. 88. n. 46. T. XVIII. pag. qa O. ed.
3733; Anonymus aeu Hsoire des Papes T. III. u. 29 A., et alij scribunt, electum fuisse deeimo Pinto cal. Μariij. His praeluxit Pape brochius in
Wropilaeo par. a. pag. ε . ed. Antuem. , ubi tradit die memorata communi suffragio Nieolaum electum,
sed usum post dier octo tantum eleelioni assensum
75쪽
15 UITA Cardinales ob Romanos Civium tumulatus Perusium profectos Nicolaum ibidem
Pon- praebuisse. Cur ego in hanc eam sententiam, tres praesertim sunt rationes. I. Nicolaus aperte testatur in encFcI. Duri se creatum fuisse Pontificem D minica prima Quadragesimae , quae anno I 288. cum die is . mensis Februarii concurrebat ; neque ulla caussa est, quamobrem proprio arbitratu pro Dominia ιca prima ponatur secunda, uti fecerunt Rayna Idus ad ann. cit. num. F., et Pagius in vita Nicolai Iriar. 3. II. Idem ipse Nicolaus ait ibidem post electionem variis excusationibus expositis , reluctatione, qua potuit obstitisse, negasseque tantum suscipere Onus , sed Cardinalibus suae resistentiae instantius obviantibus morem tandem gessisse . Confirmant id ipsum Henricus Μonacus Rebdorfiensis in Annalib. ad ann. Isr3. apud Struvium T. I. Scrip. Rerum German. pag. 6os. , Ioannes Vitoduranus in Chronico apud Ecchardum Tomo I. Corporis Historiae medii aevi col. r 76r. , Martinus de AI-weodih Minorita in Furibus Temporum apud Ec-
Chardum T. cit. eol. I 63r., cujus haec sunt verba: Nicolaus q. de Ordine Fratrum Minorum Doctor Theologiae bis electus cum Iacramis resignarat , tertio comptisus ab omnibus Cardinalibus , tandem oc quiescens acceptavit. Iam vero haec omnia non unius tantum, sed plurium dierum spatio contigisse
nemo non videt, probeque sentit. Itaque cum octavo calend. Martii Pontificiis insignibus ornatus fuerit, quemadmodum suo loco probabitur, eadem
die eligi non potuit, sed ante factum id esse dicendum est, proindeque die is. Februarii . III. Ber- nardus Guidonis in Vitis Rom. Pontus pag. 6ra. apud Mura . T. III. par. I. v. eis. ita scribit: Nicolaus electus
76쪽
NICO LAI IU. 27 Pontificem Maximum creavisse t . Ve' rum id quamquam hactenus mihi satis no a Constat, tamen fieri neque dissicillime potuit, propterea quod Pontificiam tamdiu
elictus ad Pontificalem eathedram, eandem assendla ire Festo Cathedrae S. Petri. Iisdem verbis loquitur Λuctor Λnonymus vitarum ARL PP. apud Papebr chium Deo citi, et apud Murat. T. cit. pag. 6I3. Viden, Bernardum, et Anonymum asserere, Nicolaum die a a. Februarii cathedram ascendisse, electum verro eadem die esse , non item Nec opponatur mihi auctoritas Memoxialis Potestatum Rbegiensium apud Murat. T. VIII. U. indie. col. II7i., Villanii Florent. I. 7. cap. II 8. cu. 3I7 ; aliorumque Vete rum Scriptorum, qui Nicolaum electum Pontificem.
asserunt die a a. mensis laudati; nam hi de electione , cui Nicolaus assensus est , intelligi, quin illo
rum verbis vim ullam faciamus, commode possunt.- tr Tametsi ex auctoribus, quos Rubeua Voca .re recentioreν potuit, legerim plures, tamen unum
duntaxat deprehendi, qui Perusii creatum esso stria bat. Is est Λbbas Trithemius in Chronico. Hir Dugiensi ad ann. Ia 88. ρυ- aor . erit. 36o I. dicens :posteaquam Sedes Apostoliea decem mensibur vacasset, C-dinales tandem Perini eongregati, Hierommum S. Sabinae Pres terum Cardinalem ordinis Fratrum Misorum in Papam elegerunt. ln eadem sententia versatur Iacobus, Gorius Sporia 4 di visi col. 9ἶI. . . T. I. Continuation . Seνψt. Rerum Dal. Petrus Ro-dulphius lib. a. Hist. Seraph. Religion. fol. xos. , et POD sevinus Pom. II. An. Sae. pag. 33. ad verbum me, Reate Summum Pontificem electum fuisse scribunt.. Sed errant- longe', ut patet ex epistola encyclica emuo ante .laudata, aliisque antiquis Au-γ
77쪽
x8 VITA vacasse sedem pateat, quia Romani Coeli
gravitatem , in monte praesertim Aventino
ad S. Sabinae, Cardinales metuebant ci); neque id injuria , quando primis diebus, quibus coluerant in Comitia, et insufflagium iverant , subito interitu multi Cardinales, iidemque praestantissimi diem
suum obiere a . Accesserant etiam maximi, et frequentes terraemotus, quibus in religionem fere versis, Pontificis creandi curavitae periculo, et animi magnis perturba
Nicolao nomen antea Hieronymo erat so ob hane eaussam teste Anonymo S. Crueis
in Append. hujus Hist. n. q. Cardinales omnes monetem Aventinum deseruere, excepto Hieronymo, qui evasit incolumis, in profunda aestate semper habuit prunas eopiosas in aula sua , et in camera, et in aliis o inis, ait Ptolomaeus Lucensis lib. a . H. E. e . a O. eol. II ' ; ctii accedit Martinus Fuldensis in Chroniso apud Ecchardum T. I. U. cit. eOL iri 8. Reversi postea sunt Cardinales hyemautempores Ptolomaeus Lueensis U. radic. east. I9. Ita
seribit is multi Cardinales infirmati sunt ibidem linis mo te Avσηtino in , et mortui circa sex, vel septem, is inter quos fuit Dominus Iordanus de Ursinis, is Dominus Comes de Mediolano, Dominus Ugois Anglieus, Dominus Gervasius Andegavenus, et .. Decanus Pisanus, et Dominus Anteis,, 3 Vide Bartholomaeum Platinim in vita H
78쪽
N a C o, L A r I R. x xv i) , sed ipse Summorum Pontificum vel rem morem imitatus ca) edoctorum 1 Christo Deo, qui Simonem Bar-Ionam Uicorum
suum in terris. constituturus, eum mutat nomine Petrum vocavit, et Hieronymi s
posuit nomen, et Nicolai sumpsit 3 . Ast Ii na tus est εὶ Piceni urbe. sane quam B. x nubili
quis Scriptoribus, tum ex variis Pontificiis litteris, quas sparsim iα adnotationibus indicabo; quare-vehementer errant Ptolomaeus Lucensis loco eit., et in Annalibus. apud. Μurat. T. XL. col. I 296 Flavius Blondus I. Hist.. Dec. Iacobus: Philippus. Bergomensis in Supplem. CHoηie. lib. DL 3II. ed. ven. I O . eum vocantes ἔ in primis vero. Ioannes Iperius , qui is Cbronico S. Ber rini par. q. coc. 763. apud Martene, et Durand III. Thesau . Anee t. ait etiam ante Pontificiam dignitatem obtentam, Nicolaum vocatum fuisse . .
a in Eorum scilicet, qui post Ioannem XIL .anno. 936.. electum vixerunt. . Hic enim primus fuit , ML Summus Ponti sex. creatus nomen. sibi: immut vit. Λdeundi Baronius. ad 'eum. an num. . q. , et
Mabillonius. Praefat. --.D I. V. Benedict. f. r. n. 7. 3 Cur Nicolai nomen sumpserit, narrat alio loco Rubeus, . quod alii etiam Scriptores: saciunt, uti videbimus a. Legitur in Processu, eis. , Hieroumum. Lisae. vi , leu Alexia i ,. quod est oppidulum. non. multum ab Urbe Λsculana in Piceno, ad Truentum nuvium Postin dissitum, ortum esse; unde factum reor, ut vel ab antiquis Seriptoribus communiter natus A-
li, seu Asculanus dicatur. Do Hierotia mi Pam
79쪽
VITA nobili: quamquam autem ejus fuit genus humile i), neque satis adhuc notum, ta
men tria eadem sententia est Rodulphii l. eit., Posse vini ueo
ante laud., oldoini op. cit. col. 227., Sua resti I. 2. Praen. Antiq. eo I 3. col. II s. in Thes Burmanniano T. VIII. par. q. , quam ait se accepisse ab Antonio R
ra Canonico Ecclesiae Cathedralis s Asculanae in viro solertissimo; Uvaddingi tum in Sallabo SS. O. M.
pag. I73., tum in Annal. T. V. ad ann. I 292. n. g.
pag. 293. ea. Rom. , ubi scribit, sibi exploratam fuisse ex vetusta monumentis Provinciae Marebiae, et accurato vitae eiusdem Nicolai Scriptore feris eoaevo. Non fuit erso neque Romanus natione, ut inquit Nicolaus Trivet tus in Chronico ad ann Iaῖε. apud Dacherium T. III. Spirilegii pag. aio. ed. 37ag., neque Tusculanus, ur habet Soetomenus Pistoriensis in Chronico ad ann. I 288. col. I96. T. I. Continuat. S. R. L, neque Λsculi Satriani, quod est Urbs Apuliae Dauniae in Regno Neapolitano ortus, quemadmodum litteris consignavit Ciaconius π. II. vitarum PP. et CC. eol. a 38. ed. I 677. Nativitatis annus ab Historicorum nullo animadversus est. At cum ex Processu Iaud. pateat, coaetaneum B. Conrado fuisse, qui anno Ia 3 . decimo quarto Kal. Octobris in lueem venit, sequitur eo circiter anno etiam Hieronymum nostrum ortum esse.
i Cum de Hieronymi genere, tum de illius
Parentis nomine variant inter se Scriptores. In Pνocessu Dud. eius pater vocatur Petrus gente Maseia. Λ, Hermanno Cornero in Chronico apud Eechardum Tom. II. U. cit. coI 939. appellatur Fabianus. Λ Rodul-phio Deo indie. dicitur Massius e samilia Massa vir quidem popularis, suo tamen genere clarus. De
sieronymi familia Rodulphium sequuntur oldoi-
80쪽
NI Q o LAI IV. armen et vitae probitate, et singulari doctri-
nus, et Suaresius I. Gla. Λ Spondano in Continuat. An. Eccles ad an. ra88. n. r. , Ciaconio in eius v xI:a ἰ et Cave in Pros. Litter. see. Seboiastico pag. 6sa. ed. Iros. Hie ronymi genitor Arminilaus Tineus nuncupatur. Pa vinius in Epit. Rom. Pontis pag. rgr. ed. Ven. 2337.
nee parentes, nec familiam nominat, sed hanc humilem fuisse asserit, quod postremum placet etiam Claconio, et oldoino. Anonymus Carthusiensis, qui seculo XV. opus confecit de Religionum Origine east. 3I. col. 72. apud Martene, et Durand T. VIII. δε- rer. monum. parentes ejus inopia laborasse tradit his
verbis: de isto mellifluo Ordine i Minorum fuit Ni-eolaus Papa IV. antea Frater Hierondimus dictus . I
de succrescens et gradu, et merito factus est primo Generalis Ordinis , inde Cardinalis , postmodum Papa De quo Hud fertur memoria dignum, quod cum Mamrer pauper Romam ad Oidendum filium ad Papatus culmen evectum advexisset, et ab hospita honestis v flibus mutuatis ante Papae conspectum eum Da sua adaeucta fuisset, noluit eam in tali pretiose, ac mutuato habitu cognoscere, dicens se non divitis, sed paupereuiae cujusdam matris filium thoe modo se gessisse B. Benedictum XI. erga matrem Perusium profectam, ut eum jam Pontincem videret, scribundb. Antoninus in Chronico par. 3. tit. ao. cap. 9, Λl bertus Krantius lib. 8. Metropolis cap. 46. pag. 226. e . r 376. , aliique plures; et Sixtum V. erga Sororem nomine Camillam narrat celeberrimus impostor
regorius Leti me Pape Sixte V. C. r. liv.
ed. 17oo. . Suo audito mox vestes mutua
tas obieeit, assumptisque propriis vilibus , ac resar criti a Filio agnoscitur, amplexatur , et deosculatur, et σμ