Pars prior sexta. Institutionis grammaticae Gretseri. De arte declinandi Graece' digesta. Pro sextanis. A P. Petro Gras Societ. Iesu De prosodia seu De quantitate Graeca de licentiis poeticis de dialectis. Pro rhetoribus. A P. Petro Gras Societ. Iesu

발행: 1665년

분량: 91페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

In iisdem verbis, ubi contractio fit in α,

addunt Poetae alterum α, soluto accentufex O. τμοις Poet. 2μαας ; τῖμοῆτον, ἷμάατονι

ni S. 3.

Formant Poetae verba in M, sine reduplicatione. ς μ non m MU , amo. νο μ intelligo: vel repetunt duas priores the

In personis dualis & pluralis seruant pro arbitrio longas penultimas in praesenti & impersecto verborum in Unde Poet. τίθητον,2Θεμεν Poet. J.λ1μν & ita de aliis.

Formant imperfectum in mιον, & passuum in σκομην , & quidem οι 2. persona singulari, ελυον, λυες, ablato augmento λῶ=, addita syllaba κον , λυε-ον, λυε ες , λυεσκε, λυεσκον. Vtuntur autem in tribus tantum

personis singularibns , dc tertia plurali.

42쪽

GRAMMATICA 1

Idem fit in utroque Aoristo.

Ιdem fit in imperfecto Passivo , quod for

mant ab Actiuo, mutata terminatione ον in ομην ἱ λυε ιον λυε Πιομειν, λυεο κου , λυε ορτα,

Poetae retinent longos characteres, in passiva voce, verborum in ριι , ο μι ἔν-MPOct. ονημα i ita ιρυιαι, διδωμM , R ita de aliis.

In Aoristis passi uis verborum in νω, qUae amisere ν in praeterito, illud ν adiiςiunt, ut κρίνω κλημαι ἐάρβυ, Poet. εκρινθην. Verborum autem in Oum Aoristis addope

alterum α; φαινω πεφαμααι ἐφάνθην, Poet. φάανθην, ablato augmento.

Augmenta temporum, pro arbitrio , Vesaddunt, vel adimunt. Vt ελυον soluebam. F

43쪽

vel λυον. ελελυτο solutus erat, vel λελυτο, vel ελυτο , vel λυτο sine ullo augmento. Fit haec praeciso augmenti in omni modo: vnde pro δεο εχΘ α δεχομcu i pro δε-μeν susceptus; tu quo notas retrahi accentum in ante penultimam, dum praecinditur augmentum.

Literam ρ vel omittunt, ερριάον, Poeta εριάον, vel ριάον , vel praeponunt, ρέροφα. Obserua notari ρ spiritu denso, cum pro- Timum aufertur ι ερ)άον pro ερριάον.

Repetunt primam thematis, non modo in praeterito, sed in aliis quoque temporibus : eamque propagant ad omnes mo

Pro arbitrio geminant σιτ in Futuris, AApristis primis r ut τελεω perficio , τελεσω

44쪽

GRAMMATICAE.

Tempora flexa quae Iones dissoluunt per

i. iIn compositis ex praepositionibus mira

utuntur varietate , ex regulis orthogra

phiae. 7 .

1. Abiiciunt ultimam vocalem etiam sequente consona: ut ἀναδυομm emergo, Poet. ἀνδυομαι. ἀναλχα Bifariam , ανδ α. ἀνάλυια vitta. άνδεμα; dc ita de aliis 3 ve κίε re mortuus est, Poet. καὶ μαν,

pro deposuerunt ι πή 'σαν pro

παρ σαν apposuerunt; παροενω pro παρα- fis permaneo. a. pro ratione orthographiae, praecisa ultima vocali, vertunt ν Ec τ in varias consonas. Vt ν in λ ἀλυω , pro ἀναλυω resoluo. In γ ut ἀγχαλάω relax. , pro ἀναχαλιαω.

45쪽

ααμίγνυμ permisceo , pro ἀναμιγνυμι. ἀμιπαυρω quiesco , pro ἀναπαυω. ἀμφε ρω refero pro ἀναφέροι .τ praepositionis κατοι in eas Consonas com Uertunt a quibus verbum incipit. t καβόαλε, pro καῖε cαλε deiecit. καπεμε, pro κατά δε εβαλε deiecit vero. καδδεπεσε pro κοπιπεσε δε decidit vero. κακορροάρω abscondo , pro και κρυάω. κακχευω effundo , pro κωλειποψ derelinquo , pro καGλ ω.

46쪽

εRAMMATICAE. 43

ARTICULUS II

DE LICENT I IS IN NOMINIBVS, Participiis , Articulis, Pronominibus.

Poetae utuntur vocativis parisyllabis in , pro nominatiuis νε Eques Nestor. νεφε γερe Ix bus nubes congregans Iupiter. Quos tamen dicunt aliqui esse nominatiuos Macedonicos.

Omnibus dativis pluralibus in er desinentibus addunt Poetae i. λογοις Poet. λογοιM, μου eis μουσωM , τμαις διμιαῖM. Vbi obseruas manere semper eundem accentum in ea

dem syllaba.

Dictionibus terminatis in m addunt Poetae ν non modo sequente vocali sed etiam consona pro arbitrio.

In nominibus impari syllabis formant Poetae dativum pluralem a nominatiuo duali, addita syllaba6vel αι pro arbitrio ;

47쪽

bus in ευς υιε n filiis, δεομeo cursoribus.

In nominibus neutris in ας, in obliquis

inserunt Poetae alterum et , ut κερας cornu κερατος , κεγατ, Poet. καραατ' , κεράα, dc sic in aliis casibus, κερα τε, &C-

Areusativos singulares impari syllabos

sermant in α τον βοτρυν recem lam p. βοτρυατην ναυν nauem p. νηα , τον βουν. p. βοα 3 τον

Ex declinatis impari syllabe auferunt alterum e in plurali ; βκmλeες. p. βα λες.

In patronymicis in ιδης inserunt Poetae. et ante λαεμμ, Poet. λαεμ αλ , Mi

48쪽

in quo duplex licentia, dissolutio diphthongi ει in 1i, & ad

Poetae addunt nominibus & participiis yaut φιν. Vt φιμνο Aeqφι, ουωνίηφι. Obserua I. mutare οι in η more Ionico, 'ut βίη pro βιοι vis βίηῖι ι νευροι neruuS νε- 2. Accentum manere in eadem syllaba ut exemplis patet. In declinatione masculina auserunt ιr Vel 'ν. Vt ερατος exercitus f ροιτο ι , O MObserua accentum in hac declinatione semper esse in penultima ; πον pontus πον icli In declinatione impari syllaba varie for

mant.

In neutris in O- οι duali addito το τῖ- θος pectus , το ο mon, ορεσφι. Inuenitur ἐρec ευσφι. In terminatis in fit α genitivo ablato er, ut κοτυληδων κοτυλη, κοτυληδονο . r. Obserua haec omnia, sic formata, esse indeclinabilia, & usurpari in uariata, in omni numero dc casu. Vt εκ πονlοφι ex ponto. ευννς, ex cubili. ἰλοφι κλυῶ τύχε ο ,

49쪽

DE LICENTIIS IN sTRUCTURA

carminum.

Λ Nullo pene vocabulo abstinent,quantumuis anomalum sit a legibus pedum Heroicorum i undC. I. Ex quatuor vel tribus consequenter ibreuibus, unam pro albitrio protrahunt ἀλήνατο. Immortalis, mιάμιδες & similia. Ita Latini in Italia memoria, dic similibus. a. Inter duas longas breuem producunt.

Vt τνα αης, α , breue producitur; κωκυω, υ breue , φοινικορις ι breuiatur phoeniceus. σιγαλοεις , οι breuiatur admirandus.

Pro arbitrio vocales breues finales elidunt vel non elidunt. υκνον-- ποιον σε επρο φυγεν ερκ' οδοντων. fili mi , quale Verbum exiit a Clauthro dentium. Latini semper elidunt , nisi licentia non imitanda. Virg. & succus pecori A lac subducitur

agniS. Obserua

50쪽

Obserua breues vocales dc diphthongos m Sc οι elidi posse , non autem longas, nec

αι dc οι Optatiui. Deinde obserua. non exteri vocalem scriptam in mensura carminis, si enim no- noluerint ut appelletur , exterunc omnino,& apostropho notant. ουλοειουνην, --οιχωοῖς αλγε ελκε. Iram pernitiosam , quae infinitos dolores , Graecis attulit.

Rara apud Latinos carmina spondaica vel in monosyllabam desinentia , aut in hyperdisyllabam , communia apud Graecos

Vitta nouiter fabricata splendida erat si cucsol. ε ν Θρονω ἰδευσασα, φαεινῶ σιγαλοεν ri. Sedens in throno spleni ido & admirando. Familiatis est Poetis figura synecphone sis, qua duas vocales in unam Contrahunt,pori simum praecedente e in Ionicis terminationibus in εω singularibus, & εων pluralibus. Vnde sic incipit Homerus Carmen. χρυσώ ά ά σκ ἄρω, aureo in sceptro. χουσeta ιι, daistylus. δνηεω Epab κεν --ε, dactyli ηε , ar

SEARCH

MENU NAVIGATION