장음표시 사용
91쪽
IMP. CAES GRATIANVS PIVM FELIX MAX. VICTA . TRIVMPH. SEMPER . AUGPONT. MAX GERM MAXALAMANUM MAX FRANC MAX. GOTH. M. R. P. III IMP. U. COS. PRIM P. R P
a Ibidem ,κ. Secunda vero ita teritur . :Π FL. GRATIANVS PIUS FELIX MAXIMVS. VICTOR AC TRIVMPH. SEMPER AUG. PONTMAX GERMANIC. MAX. ALAMAN MAX. FRANC MAX. GOTHICUS. MAX. TRIB. POT VLIMPII. COS. PRIMUM P. R P.
Nummis seriptionibus adjunguntur Historici, in primisti. V 'Eusebius b), , , nempe Galerii Maximiani Imperatoris edic
aliasis tum de Christianorum persecutione tollenda , illudque sub trium tum in orbe Augustorum, ipsius Maximiani, Constantini, ac Licinii nomimbus refert pro edictorum id genus Constitutionum, quae ab uno ex iis ferebantur, more, quo c Dis, XII. p. major inde iis auctoritas accederet, inquit Spanhemius P. In eo enim videas illum Pontisci Mnximi titulum aperte non Galerio lum ac Licini, sed ipsi etiam Constantino tribui,
quippe dicitur Σς δας oci χιερευς εγις ος, Algusus Pontifex m d)Apud Aes,h. ximuS C. AulaniUS quoque in gratiarum actione d pro VRR δὶς P 87 Consulatu , quo tribus annis ante Gratiani necem ab ipse honoratus fuit, ita loquitur. Unus in ore omnium GratiantiS, pos sate Imperato , virtute Victor , Augustus sanctitate, Pontifex Celigione, indulgentia pater, aetate situs pietate utrumque superat. Posteaci Comitia Conj altis mei armalus exerces. - An, is qA9udani Pontistentia Cocabuntur ne arbitrio multitudinis,sacerdosum
tractata Conlegi, sc potius, s vocentur, quia tu PONTIFEX MAXIMUS Deo porticipsius abusi. Demum Zosmus stribit, Gratianum oblatam sibi a sacerdotibus Gentilium de more stolam Pontificalem aversatum esse, eamque remisissse,
92쪽
DEPONΥIFICEM A X. 69quam tamen Constantinus , inui post illum ordine secuti
sunt, acceperant. Haec ejus Verba sunt γαρ si παρα- a Lib.IU.cap.iis
τίφιξ άςι χοις. Quae Zosmi graeca verba latine ita reddi possunt. mi atque summim imperium quisque consequebatur , amictus ei sacerdotalis osserebatur a Pontiscibus ob continuo Pontiscis maeimi titulus ei tribuebatur. At ceteri q/ιidem Principes universilubentissimis animis hunc honorem accepisse, iocis titulo videntur, adeoque Consantinus etiam potitus imperio ; licet is a recta Doris in rebus via desexerit, Gentilis erat Zosimus, qui ita scribebat , Ssdem Christianorum amplexus fit. Itemque poscissimi reliqui or dine secuti F Valentinianus 68 Valens. 9uum igitur Pontifices ex more talem Gratiano amictum detulissent, aversatus es, id quodpDtebant ratus non esse fas ejusmodi habitu Christianum titi. Quumque sola Flaminibus reddita fuisset funt eum, qui dignitate Primceps inter eos erat, dixisse e Si Princeps non vult appellari Pont,feae, admodum brevi Pontifex Maxisnusset MaiumbUS nempe D, b Uan alequi in armis erat contra Gratianum, Augustiq; nomen adsiumpam Mity serat. Quo dicterio sperasse videntur Gentilium Pontissi es, mximum, si imperiUm consequeretur, stolam illam minime recin
faturum, seque apud ipsum majori in gratia fores, majoribusq;
emolumentis fruituros, maioriq; auctoritate ac libertate gavisin ros quum jam undecumq; Ethnici si nus in interitum rueret, illiq; inde Imperatores adulatorie demereri vellent. Quo Zos mi testimonio monumenta reliqua confirimari videntur , quae indicant Christianos Imperatores a Constantino ad Gratianum Ponti is Maximi titulum non recus isse.
V ΙΙΙ. Quamvis autem monumenta haec tanta ac dasnperatoresCbri
sint, quae adsensum non modo postulare , sed omnino flagita. ij
re videantur, non adhuc tamen cedunt, consentiuntque illis, M*N a ιctores
qui sibi persuasierunt, Imperatores Christianos non potuisset g iii absque
93쪽
7 AN 1ΜΛDv Ensio III. ab ite probro Christianae ipsiusinet religionis, nec voluis e pro ea, qua in Deum erant pietate , Pontiscis Maximi titulum e stare. Pagius itaque, quem Gothostedi vestigiis insistere dixi. et . : Viti naus, str it is , OZOmenum lib. V. cap. 1. satis ostendere' '' '' ' ' citististitistim quiὶm ad fidem Christianam conversum , filios Pontificis Mnaeimi nomen non usurpasste, quum de Bliano Augusteam dignitatem, dum adhuc Constantius viveret, sibi
adtribuente scribens , quod se Pontificem Maximum dixerit, tanquam rem novam observet. Quumque , inquit, antea Chrissia s fulse sideretur repente mutata religione ,smet ipse Pontifimn Maximum appellaOit S Gentilium templa ingrediens Diis sacrissavit, 'subditissιadere coepit, ut eo ritu Deos colerent. Addit Julianum ipsem in f agmento quodam primae partis si Io-rum operum pag. ψ6. κρχιωα μ ισον, id es et Pontiscem Maa L num, ut passim etiam in veteribus inscriptionibus vocatur, sese H Num. XIX. appellare. Hinc ob stylum contra cosimum convertens,
μηδ' eumque Gothose edo unctus impetens , ipsus in Gratianum
ac reliquos Christianos odium , malam mentem , ac praeterea
in historicis narrationibus mendacia prodit, adeo ut, postquam ei fidem detraxit, falsem esse concludat ejusdem Zosimi narra tionem de Christianis Principibus, qui Pontiscis Maximi titulum gesserint. Quod vero ad Ausbnium spectat, ubi in gratiarum actione pro suo Consalatu videtur appellare Gratianum Augu- sum Pontiscem Maximum, id per adlusionem ab eo factum satis c 'um XXJ inde apparere vult quod dicat Aulusus sorictitate , Pontifex religione, indulgentia Pater, retate bus , pietate utrumque superat. Sic inferius, quum agit de sui Constulatus auspiciis non Gentilium, sed Christianorum more captatis, Deum tantummodo habuisse confialtorem ait, adludensque ad pristina sacra atque comitia iure , inquit, tu Pontifex Maximus Deo participatus abusi sicutin inferius, dum ait operto conclavis Iut non sanctior ara Vesa is , non Ponti is cubile castus c. d Num XXII Post remo scribit minime urgere testimonium, quod petitur ex veteribus inscriptionibus, in quibus Imperatorum Cliri stianorum titulis , Ponti is quoque Maximi titulus add1tus legitur; neque enim , Ut notat etiam Gothostedus, Imperatores ipsi hunc sibi titulum in illis vindicant, verum a Gentilibus tributus ibi exhibetur. De nummis autem nihil dicit, quia nullos esse credidit, adeoq; ex iis ad hujus difficultatis lutionems, Num.xviii. nihil deduci posse stribit ei quum post Philippum senio
94쪽
DRPONΥIFICEM A X. Trem Imperatores, nec Quidem ipsemet Julianus Apostata Pon tisices Maximi in iis non nuncupentur , ut antea nisi erat. Haec nempe scripsit vir doctus, antequam nummi illi, quo retulimus, ederentur in lucem, aut ei occurrerent in indice enim Mediobarbi quem prae manibus habebat, minime recensentur.
At quid humani passus videtur, quum scripsit, post Philippum
seniorem Imperatores Pontisces Maximos in nummis nonnuncupari alibi namque animadvertit is , ubi Balbinus SPustie- a Ad ann Thr.
cessum , quemadmodum postea Gallo F Volusiano , tum Valeritanos Gallieno denique Diocletiano F Hercuko , ut videre es, inqUit, in eorum nummis. Atq; haec fere sunt, quae Pagius post Gothostedum respondet. Quibus 1 animadversiones nos quoque nostras addimus, ne Lector, quaesumus, graVetur.
IX. Ut vero ordinem , quem in proponendis monu toris opinio mentis inmitituimus, in iisdem etiam Xpendendi tenea, da Curi fiunt mus , primo dicimus, nummos illos , qui Constantinum M. illipse astributo.
Pontiscem Maximum nobis repraesentant, nequaquam eVincere, titulum ipsum Pontiscis naeimi ab eo admissum fuisses nam si in etiam alii eiusdem Imperatoris nummi b), quidem MApudVa dict. non pauci qum' aliqui plius nitorum, Onltantini atque
Crispi, quorum altera pars inscripta legitur IOVI CON
SERVATORI. MARTI PATRI CONSERVA
LORI; quibus certe si ea fides haberetur , quae Pontificis Maximi titulo inscriptis exigitur, a Christiana religione ad Ethnicismum amandare ipD Imperatores cogeremur. Uemadmodum itaque cusi, noste dicimus a Gentilibus, ita hoc modo illas interpretari facile quis poterit Pari quoque ratione explicari poterunt eae inscriptiones, quae Pontiscis Max titulum Constantino, Valentiniano. Valenti ac Gratiano adtribuunt, ut nempe dicantur a Gentilibus positae, maxime quuna videamus in ipso arcu, quem Constantino in Decennalibus imperii Senatus Populusque Romanus dedicavit Romae secrificia ev
hiberi Gentilium more, bique legi, quod INSTINCTU DIVINITATIS ustis Remp. ultus sit armis, phrasi Gem
tilium propria. Valenti vero, simulque Hetrali consecratam
secutori ubi se constantinum vocat Pontificem MAX., qua tum sit deferendum , quisque mox videt. Quod vero ad Alin nium
95쪽
et III senium pertinet, si Gentilis religione is fuit, ut contendunt aliqui minus ea, quae dixit, mirari liceret; si vero Christianus exstitit, ut persuadere possent, si ejus certo forent, quae sub ejusdem nomine circumseruntur, Precatio matutina ad Omnipotentem Demn F Versus Paschases siuadet vero ipsa, de qua non
dubitatur, quod ejus sit, ad Gratianum Imperatorem, quin Discipulum gratiarum actio proconsulatu , cujus verba evpendimus, malum certe in hac lusit, adnuitque superstitiosis ques adhuc vigebant, Gentilium moribus. At si haec ipsa
per adlusionem dicta cum Baronio interpretemur, uti par est, ne crimen inferamus Oratori, parum adtendenda erunt. ExamiiunturZi, Restat igitur Zosmus, quem, quanto magis aliqui fati iunt, tanto minus ego aestimo. Ut autem melius ipsum evpendamus, aliquanto altius repetendus est, nam ipse altius O Lib IIII.c 36. narrationem stiam ita exorditur G. fuerit pretium operae si quiddam memoriae proditum non Omitti, quod a narrationeis de caede Gratiani non sit alienum. In conlegiis facerdo is tum Romae Pontifices primas tenebant; quos, si vox isthaec, Graecam in linguam transferatur, συραιους a pontibus dice se re liceat. Hanc autem appellationem hujusinodi quadam ex is caussa nachi sunt. Quum nec dum homines cultum, qui peris imagines exhibetur, intelligerent; prima in Thessalia Deum, simulacra facta sunt. Quumque ne facraria quidem adhucis essent, nam cillorum incognitus erat usias, eigies divi ' si nas in Penei fluminis ponte statuebant, indito illis vocabulo, , qui Deum praefecti sacris essent, ut a prima simulacrorum, conlocatione συραοι, quasi si Pontanos dicas , Uncuparen-- tur. Hoc a Graecis accepto Romani eos, qui Sacerdotum , in conlegiis apud ipsi, locum principem obtinerent, Pont, si sces appellarunt simulque sanxerunt, ut eorum in numero, Reges etiam propter dignitatis excellentiam censerentur. - Primus quidem Numa Pompilius hunc honorem adeptus
se est omnesque deinceps, qui Reges appellati sint, ac postis illos Octavianus ipse, quique post eum Romano in imperio, successerunt. Simul enim atque summum imperium quisq;- consequebatur, amictus ei sacerdotalis offerebatur a Pontili se cibus, continuo Ponti is Maximi titulus ei tribuebatur. - Ac ceteri quidem universi Principes lubentisssimis animis, hunc honorem accepisse, locis titulo videntur, adeoq; se Constantinus etiam potitus imperio licet is a recta sacris in se rebus
96쪽
D PONΥIFIc MAX. 73 rebus via deflexerat δε fidem Christianorum amplexus sit,' itemque post illum reliqui ordine secuti,' Valentamanus, si Valens Quum ergo Pontifices ex more talem Gratiano' amictum adtulissent, aversatus est id , quod petebant, ratus' non esse fas illiusmodi habitu Christianum uti iumque stola Flaminibus reddita fuist et, junt eum , qui dignitate
irinceps ter eos erat, dixisse .s Princeps non Oust pellari bonii eae, admodum bres Pontifex Maximusset Haec cin imus, quae quantam fidem mereantur, mox iudicare Lector poterit In primis itaque errat ZOsimus, quum Pontifcum Omen a Graecis Romanos accepist e scribit hoc enim nomen nedum a Graecis minime ventum , sed neque usurpatum ali Quando . At mox prodit errorem suum , ubi nomen plum Pont cum Graecam linguam transferre conatur Ἐσυρα ους, Gephyrreos reddere, quo nomine numquam apud Graeco ce- signat sunt Sacerdotes. Unde Dionysius Halicarnast ensis qui
Optime noverat Pontiscum nomen non a Graecis petitiam sed apud Romanos ortum ess , illud graeces rimere OlenS, seu ocius Romanos Pontifices cum Graecis comparare , uuit ) Πήλ hρ- - , με δουλετῶ --εροἶ ita ιαλους in Lib. 9 άααρτ ετ τῆ ά . I genussacerdotes υρ ρο ασ- siqvis ellare soluerit me ε ὀμM Due εροφυλακας sive, ut noscensemus, τας i. e. sacrorum Doctores, adminiseratores, custodes, inter
'Ioue a se, nonnberraserit. Hinc credat, ctu Velit, eidem osmo referenti Deum emgies primum 1 Thessalia factas,
exhibita que hominum cultu in Pene fluminis ponte' nam nos aliter credimus, at ei confutare non Vacat.
Soavola Ponti eae Maximus dicebat, a posse facere. I uti e pho subdit Varro O . Ponte arbitror ; nam si b i De L. Lib.
verum sit, quod Zosimus subdit, in Sacerdotum nempe seu mg Pontificum numero Reges etiam censendos, senXisse Roma- d Ore
nos ac primum Numam hujusmodi honorem dςprum vi vim omnesque deinceps , qui Reges appellati sunt falsum tamen est o avium sequioresque Imperatores Numae in acerdotio
successisse, quum successsierint Marcio Marci filio, quem Ponti-Mem Maximum Numa ipsi ex patribus legit, cuique sacra mnia exscripta exsignataque adtribuit, a cetera Omnia publica
97쪽
7 ANIΜΑDVEnsio III. privataque facra ejus scitis subjecit, ut ex Livio retulimus. Plui mi opis dem jacra obibat Numa, ea maxime, ure postea ad Dialem Flaminem pertim ere , eodem Livio teste ed quia in civitate bellicosia plures Romuli, quam Numae similes Reges putabat fore , iturosque ipsos ad bella, ne facra regiae v1cis de
sererentur, Flaminem ovi adsiduum facerdotem creavit Reoi- , Id. Liv. Lib. bU Ver CXacti S,&parta libertate, quia a quredam publicasacra
per i os Reges factitata erant necubi ibi Regum desiderium esset, Regemsacrificulum creant. Id sacerdotium PONTIFICI Dbe
cere, ne additus nomini honos aliquid libertati, cujus tunc prima erat cura , viceret. At vero Imperatores nemini in acris suberant,
in reliqui facrorum ministri ipsis subdebantur; neque enim
egem facrificulum , aut Dialem Flaminem agebant Imperatores sed Pontiscem Maximum. Reliqua videamus. Scribit itaque ossimus, simul atque summum imperium quasq; consequebatur, amictum e facerdotalem a Pontificibus offerri consitaevisse, moxq; Pontiscem Max appellatum esse, Gratianum vero hujusmodi hab1tum aversatum fuisse, quum amMaximus contra ipsum movisset, uti verba indicant alterius Pontificibus, quibus reddita stola est Si Princeps non tιθ
sellari Pontifeae, admodum reo Pontife MAXIMVS su
b Lib.IIII οῦ 3S Qua in narratione sibi contradicit Zosimus; nam, ut ipsi j narrat, non siti initium, sed sub finem Principatus Gratianircibus novis studuit Maximus, imperiumq; arripuit non itaque simul atque imperium consecutus est Gratianus, amictus ei facerdotalis de more oblatus est. Praefuerat Reipublicae cumratre Patruoque Gratianus per decem, amplius annos, Imperiumque post utriusque mortem ultra quadriennium admi-DIstraverat, quum rebellavit Maximus, a quo etiam paullo post interfectus est; cur igitur in hoc tempus am1ctum e facerdotalem offerre distulerunt Pontifices, si statim atque summum Imperium quisque consequebatur, offerri hujusmodi habitus
consueverat Praeterea ante defectionem Maximi Pontiscem Maximum vocarat Gratianum Ausionius in gratiarum actione pro Consulatu quemqti inquenni ante accepit, gessitq; anno U. C. cxxxu Christ cccLXX1ς multo etiam ante dictus fuerat Gratianus in in criptionibus, ut vidimus, Pontifex mximus,' simul quidem cum Valentiniano Patre Patruoque Valente , quos Pontiscis titulum stolamq; non recussisse vult ZOsimus. Cum historia igitur non concordat Osimus, quin
98쪽
lentiniano Imperatorem Principatuique cons ,rtem dictum fuisse juvenem adhuc, nec plenos pubertatis annos ingressum post mortem vero Patris in divisione b imperii Gratiano ipsub Cip. u. Celticas nationes Mispaniam totam cum Britannia adtributas; mortuoque Patruo Valente delectum c a Gratiano e Cip., .imperii conQrtem Theodosium. Ubi vero plura, quae subsecutis annis acciderunt, descripsisset, Maximi defectionem, necemque Gratiani sit bdit ac tum narrationem oblatae rejectaeq;
ab ipse Gratiano solae Pontificalis subnectit, adligatque extremis ejusdem diebus, dicterio illo cujusdam e Sacerdotibus: Si
Princeps non est Hlari Ponti ex admodum brevi Pontifex
MAXIMVS et Principium itaque & finem imperii Gratiani confundit Zosimus; nam de more, h. e. statim atque imperium consecutus est Gratianus, postquam rebellavit Maximus h. e. sub exitum vitae ejusdem Gratiani, oblatam ei rejectamque stolam Pontificalem refert. Antonius quidem a Dale d), qui Gratianum cum is es Dsuperioribus Augustis re vera Pontiscem Maximmutas mor- ,
dicus tueri conatur , quum animadvertisset adlatam Gratiano p g.
stolam Pontificalem , quo tempore contra ipsum erat in armis Maximus, videmus, inquit, ex verbis A mi Gratianum Auirentιisse solam Pontiscalem; at non videmus ipsum renuis titulum, aut munus Pontiscatus. Videre tamen & hoc poterat vir Cl. , nam ossimus scribit, simul atque summum imperium quisque consequebatur, amictum ei sacerdotalem offerri a Pontificibus consuevis e eoque recepto Pontificis Maximi titulum continuo ei tributum; Pontifices vero de more talem Gratiano amictum detulisse quem quum ejecerit, titulum multo magis Minoenus Pontificatus rejecisse dicendus est. Spanhemius Uero e) e DisLLII.pig.
docet, Ausonium, ubi in gratiarum actione pro Consillatu' ' Pontiscem Maximum vocat Gratianum , ab ips- simo apente refelli, qui tradit eumdem Gratianum, ubi Imperator esset nuncupatus, oblatum sibi more veteri Pontificalem amictum, una cum Pontificis Maximi titulo fuisse aversatum tamquam hibitum, quo uti fas haud esset Christiano At Virum Inlustr. fefellit Zosimus. Ut vero Tossim error magis adhuc detegatur. animadvertendum est, Gratianum ab eo tempore, quo dictus est Augustus, ab Ethnicis habitum vocatumque Pontiscema ximum, ut probant, quassii pra retulimus inscriptiones; nam et cum
99쪽
78 ANIMADVERs Io III. Eatini, credimus, Christianos Imperatores nec Pontis cia1ri Christianoriim auctoritatem usurpasse, nec illam Genti-lnim retinuisse. Ex quo enim Constantinus M. fidem religio nem 3; suscepit Christianorum, vana Iupersi itiosa hujusmo di Consecratio ab iis Principibus, qui eidem in imperio ac re- a Lib. IV. Vitiligione successerunt, prorsus exulavit. Narrat Eusebius Cn sacrum Christianumque ritum, qui in humando eodem Constantino M. adhibitus est. Propterea testatur , ducendo huic funeri adfuis e Dei veri Sacerdotes, circum D turba acini verso pietatis studiosispopulo, a quibus divinus per preces cultu adhibitus est itaque populus ipse frequens una cum Sacem
dotibus, non sine lacrimis&sane magno cum gemitu τὰς ευχὰς
Cap.uli. ens ratoris Deos debant. Hinc distinguit idem Eusebius V om V ninoque di istermina secrum salutaremque hujus funeris ritum ab eo, quem ceteri Gentiles apud Graecos, aut barbaros, aut C Cap. D. Romanos umquam consecuti erant. Tradit etiam c), quod, quum coeli flagiem in tabella propriis coloribus expres4ssent, cepinxerint eum stuper coelestes orbes in aethereo coetu requie- d Cap. 3. scentem Subditque o nummos exsculpto , qui una parte beatum Imperatorem velato capite repraesentabant, altera pante in quadrigis instar aurigae .ciemis illi coelitus manu dextraeXceptum Anterioris horum nummorum partis typus habe.tur in Museo Pisano Tabula LXXXI. primo loco , quo in
te Νε νου fi deseribendo typo e capiat laureatum pro velato obrepsit, qua ' ΠΤ hμης de re Lectorem monemus. Alios honores Constantino post
mortem a Christianis exhibitos legere est apud ipsum Eusebium aliosque Ecclesiastica historiae Scriptores. Id vero praecipue notandum est , ipsum Constantinum inter Christianos Impe
Vid.Eus eod. ratores Apostolinis habitum, ob propagatam nempe Chri-d 'Lis syhbal isti fidem. Hinc αποςολος, par postolis in Menaei Grae-d μφ V se corii iri appellatur in in eorum Kalendario e regione diei XXI Maj habetur memoria Sanctorum S magnoraιm Imperatorum ,
pariton Apostoli , Constantini Helena. Quibus de rebus aliisque ad sanctitatem Constantini spectantibus, videndus Prusebrochius ad diem xxii Maji m Vitari. Constantini Magni. , quum ita sint, divers sensu longeque remoto ab eo, qui invaluerat sit gentilibus Imperatoribus, titulum Divi meruit ac consecutus est Constantinus. Non negamus tamen,
priori sensi apud E lanico eumdem titulum obtinuisses at in hoc
100쪽
DEPONΥIFIcRMAX hoc nullam sibi partem vindicarunt ejus filii Imperatores; quemadmodum nec ipsi fuerunt, qui sacros, de quibus dictum est, honores Patri exmbuerunt. Constans porro, quum omni a b superstitioni penitus eruenda incubuerit, cultumq; veri Dei 'promovere studuerit , magnum sibi honorem apud Chri stianos peperit. Quin Sanctus Athanasius h Martyribus M In Apolog. eumdem a Magnentio occisum inseruit Piis fratris legibus hanc suam Constantius contra Haganos addidit Placuit .es Cod Theo'. omnibus locis atque urbibus universis, claudi prorsus Templum, G: tis. cessu vetitis omnibus, licentiam delinquendi perditis abnegare. Volumus etiam cunctos sacriscus absinere. In aliis etiam bene de Rep. Christiana meritus est , laudesque ac felicia d inde promta d Iul Firmio. ruit. Quod si quis dicat, nec Constanti, qui se Vitiis , de ,M h UK.vir.
dit, nec Constantio, qui Arianus fuit CatholicamqEcclesiam persecutus est, ullatenus Divi titulum conVenire, Velim in primis consideret, idem Divi nomen jam tum evasisse titulum honoris, ita ut non tantum meritis, sed etiam immeritis daretur. Hinc Plinius de stiperioribus Divis Principibus, dicasti, inquit g coelo Tiberius Augusum , sed ut majsatis q. In Panegyr. crimen sinem en induceret; hoc est, ut venerationem Imperatoribus conciliaret, metumque poenarum laedentibus incuteret Claudium Nero, sed ut irrideret Vespasianum Titus, Domitianus Titum;sed illa, ut Deissius, hic, ut frater ideretur. Subdit Trajanum, quem adloquebatur sideribus Nervam in tulisse, non ad metum civium , non in contumeliam numiuum , non in honorem sit aurea ,sed quia Deum credebat quae non minus adulantium more dicta, quam ea, quae arguit, facta. Antoninus Pius repugnantibus 5 cunctis , inter Divos Hadrianum retulit th Cipi tot in Lampridius, postquam Commodi mp. vitia ejusque necem β' V s descripsit , uno tamen , inquit Severus Imperator i In Vit. p. odio, ut videtur, Senatus inter Deos retulit Spartianus quoque, ' quum multos inlustres Viros, quos Severus interfecit, nominasset, admirans de ipsis Severo stlbdit ab Afris, uti λὶ In Vii. e. ia. Deus habetur Caracalla ejusdem Severi filius, quum fratrem Occidisset, ac vereretur tyrannicam ex parricidio notam, audiretque posse mitigari facinus, si Divum fratrem appellaret, dixisse fertur ly Sit Divus, minous Uibus,, euinq; ter I Apul Spati. Divos retulit. Nomen itaque Divi evaserat titulus honoriscit sex ς- adulationis, ac jam meritis, si qui tamen esse poterant d, immeritisque dabatur. Quare nihil mirum , si postea idem Diui titulus