장음표시 사용
171쪽
In Secundum Aphoris Commentaria. si
seu resolutio,altera naturae vidiae, O dicitur putrefactio, alia medio modo se habes, per quam pua gignitur, in nutritionesorum mutatio fit humoris, tib di ea at in corruptione,vel Drificatione,non strum humor sed pars transmuta- pitis vittitur ista illud carnes contusas necesse en putrefieri. neribus. Quod quattuor punt tumores simplices praeternaturam,phlegmon, ery β i. Adno pelas, ema ,scirrhus re hi tumores quinque modis terminari ρ sunt, resolutione, transudatione,suppuratione,induratione, ta corruptione , primi duo laudabiles , boni, duo ultimi mali, siunuratio vero medio modo se habet,ubi igitur pauca est materia,tenuis, ta pars rara, calidata ', per resolutionem torminantur,vbi multa, sed non ita crassa, γ ρars ran
transiudatione ut inpleuritide, er sputum, bi medio modo se habet, Octi multa cram,sed non maligna, suppuratione; νbi rebellis, sed non maligna induratione,ubi maligna, s pessimagangrsua fit. Quod dolor magis fit a principio inflammationis,quia maximὸ eo tem- ,ahpore soluitur continuum. Sed H0. non comparat hoc tempus ad tempur '' puris, sted comparat tempus puris dum sit; ad tempus in quo factum est, dicit maiorem esse dolorem,cs febrem eo tempore deo in suppuratione pectoris incipiente, dixit pondus pro dolore fieri, minuitur igitur dolor rosi diu principis inflammationis , sed augetur respectu puris confectionis. Sed dices, H*p. dixit febrem elascere, cs rigorem, O pondus cum fit Hi p., pus, febris igitur maior erit, quam a principio. dicimus maniferiari ma- Progno gis febrem ob rigores, sed non esse maiorem, quam a principio inflam- Mς'
Quod facto pure remittit febris,o dolor, quia cessat esseruescentia , ore distentio,pus igitur,si fuerit album, isne, cs aequale, O minimὸ graue iacita Iolens, uperauit natura materiam, seu saeculentum; liuidum, cs fortia tio. dum superata est natura. Caeterum signa sientis puris,ut etiam facti, in externis tu oribus, isIis carminibus explicant Medici. Durities longa,pulsius dolor, calor audius.
Signant pus erides facio dicta remisia, ρSub digitis undans albesicens pars, acuta. Quod inter omnes seu purationes, grauisma sunt illa, quae in thorace ininta fiunt, nec enim satis eiu naturam siverasse materiam, nisi robur, adsit via δ40 rium ita,ut expurgari possit.dicuntur autem supρurati,quando pus est ex- '' ira vomicam a ruptione,cum vero pus est in vomica,magis fieri suppurationem dicimus. Ceterum de bis diligentis escripsit Hip adeo, ut hac . D----. in tractatione alios superauerit. - g
172쪽
conexio. Intentio. BO intentionis. Dillisio.
Quoquo modo corpus moueatur δα.
CVM in duobus praecedentibus de dolore mentionem feci ei, mis loris speciem assumi quae ad lassitudinem pertinet.
Iassitudo ex quouis motu tollitur quieto . Vt ostendat ad ablationem causetoli essectum, siecundo ut m ire exercitis terminum esse la istudinem;tertio, ut cognoscat Medicus quando a quiete non tollitur lassitudo, se iam confirmatam, ta morbum pariti ram,iris conuenienter remedia adhibeantur. 2on patitur diuisionem sententia bi esto .causa ablata, sectus tollit r. Sed motus est causea lasstudinis. Ergo Ablato motu, aufertur lassitudo: qedes igitur, qv.e luit motum lassitudinem tollit, Maior probatur,loquendo de morbo dum si, nec confimatus est. I nor ostenditur,quia hic agimus non de quavis lassi Uine ,sed illa, qua D
Quod lassitudo est duplananimi,ta corporis, sicuti tus; uera euhaec sententia de utraquci. Quod quies hic tria significarepotest , priuationem motus absoluta, missionem illius, tasomnum,omnia haec lassitudinem tollunt, qus ex motu nascitum,na quies omnino motum tollit, motus contrarius etiam lassiu-dinem tollit,quia oriantur,quae prira laborabant membra.sed G ide m tus remisius to u lassitudinem, quare ambula tam post exercitia leniter esie monuit Hip. quod in equisequites obseruanta cursu, meo lani motu humiditates per carnes disperse dinientur. Quod non omnis lassitudo,quiete tollitur,nam spontanes, γ quae ex motu iam confirmatae sunt nonremouentur ab illa, sed incipientes, oritur amtem omnis lastudo, aut liquato partim humido, ι dissuetis, aut exhalato,ut in iis,qui ualidi se plus quam ratio pstulet,exercent. Quod motus duplex est, alter leuis, qualis ambulatio, alter ualidus , qui proprie dicitur exercitium rimus omnibus naturis conuenit, calidis, seu mgidi lueris, senibus, ac debillibus, ecudus magis robustis,oepitu rosis de sistendi autem a labore, cum corpus laseri coeperit, floridumq;
tumidum, ac coloratum redditur, cum autem adeatcurationem merce
173쪽
In secundum Aphori commentaria. APHOR1S MVS QUINQUAGESIMUSNONVA
Quotidianis laboribus consueti, .
CVM in antecedenti de lassitudine egi e piae ad exercitia siquitur: ecurii in hoc aphorismo docet, quomodost habeant homines ad labores. Facilius ferunt ameti labores, etiamsi nival di,ta sines, quam robu- Intentio.
sit, iuuenes. Vt ostendar quanta sit vis assuetudinis, et non debere ob aetatem inclim Bo intenbecuritatem omitti consueta exercitia , tionis. Qui membra babent agiliora,2 fortiora minus a labore DF tmta Demon
Sed afui licet imbecilles , c sines, agiliora tabent membra, ct stratio
Ergo minus, quam iuuenes, Urobusti lassantur ab exercitatione. Guaior declaratur,quia facultas ad motu,et robur diutius tolerat labores,et minus ossendituri minor ostenditur,na agiliora reddutur mobra,quia facilius mouentur versus GPaetum motum musculi, rebus toressunt, quia attrita induratara stiritu,ac sanguine plena, excrementis vacua a. au'd consuetudo dissortia natura, quia natura unum finem terminatὸ Pyi' - - ipetit, vi seminis virtus hominis formatione, deformato homine, sentit, μ' attrabi coquit,expellit nulla facta assuetudiae,stda naturi: at quia natura fertur in finem,cum quadam latitudine, idco confunditur, nam cum a uetudine, appetiterio IIomachus naturaliter, sed quod hunc vicitum magis,quam istum, id ex asuetudines quitur,mouentur membra a natura,sid ad hunc niptum magis , quam illum a confietudine eLi; e I enim assuetudo habitus quidam , c, maximὸ in actionibus animae colicitur, terminantur. n.ilia per ametudine; ut ira, mausuetu fortitudo, continentia um igitur consuetudo termines aliquo modo natura ; tunc fit, ut
ab asylaetis non fiat quare minus patiuntur a laboribus assueti, etiaystnes, ta imbecilles.st Quod tanta es νis consuetudinis, ut fuerint aliqui ex philosophis, qui . 'aseruere mundum uniuersum, cometudinem esse, gubernari, no Mus, ac contingere videmus iugubernatione Uguin ta urbium; I enim con- Detudo . si ' natura unde siri sit Hip. legem omnia corroborare, im Lib.de geresistens hanc legem naturam, Nassuetudinem em . nitura QVod hinnientia, non solun ad labori ssed ad cibos, et medicamenta TV R4 referri pol, qui enim sines inueti μηt pluries in die comedere facilius f '' Η' Πι ri,quam inas ueti,quamuis tuueues,cae fortes. Item ad medicamera meliusθ habent orieti quam inassueti, etiam βι sint inmisidi. . adnota in labores intelligere possuvius absolutoue assuetos, utroq; mo est vera tio. sentc
174쪽
Demon stratio si cundar . Prima adnotatio. 2. adnota
sentcntla,quod homines laboriosi minus Iasiantur, quam otiosi etiam senes illi sint, ta imbecilles. Quarescripsit Hip. robuIiiora fieri corpora inco
larum montium,ta quae e Wita sunt aeris magnis mutationibus, mixtis enim dolent, ta animo, C, corpore, qui doloritas, O laboribus, ac calamitatibus sunt ameti. quamobrem parum tuta crapst exquisitam, O
Quae lon go tempore,&GCV M in antecedenti amori O H0. de consuetudine tractasset: facia comparatione ad labores,nunc de illa in uniuersum agit, pro plum tradens ad anitatem utile a. Duas habes conclusiones apborimus prima en, conflicta mil. S mo Ieila solentes e secunda ad insolita aliquando facienda mutatio es. Vt nonsequamur malam consuetudine decepti, quia a ueta minus molistasunt,et ut tradat praecepti ad securarer sanitaIem per quam utile. Partitur hac retentia in duas partis,in prima ponitus conclusio spectans ad assuetudinem n secunda deducitur ex illa ιιsuetudinis valitatio. Cosueta logo tempore,etiam se deteriora sint,naturae magis sunt amica. Ergo minus mole sta Dut. Antecedens probatur, quia ela es amicitia ex longo usu internat ram,ta inueta.Coubequentia es manifesti Ex pr a de citur secunda conclusio manifesta, nam si minus moi fiat asseeta,ergo ad ecurita tim uitae facienda es ad contraria mutatio. ut od consuetudo triplex, alia bona,alia mala,alia pus masi evim h mo temperatus assuetisseti temperatis, bona en, si itemperans non multum, mala, si uero intemperans ,sed ita excessu,tam pes ma ed. prima ILcet ad sanitatem commendetur,non tam n adustae se ritatem utilis: quare monet faciendam esse mutationcm per interualla ad contraria. qui igitur uino es asuetus,ta illi conducit,confert aliquando aquam bibere. mala consuetudo fuerit recens, tollcnda quamprimum ; nam temporis progressu solet grauiter laedere.ais mala consuetudo fuerit uetus, no Hilolada,quia natura illi est bona,si tantum temporis durare potuit ,facienda quia natura illi est bona, si tantum temporiς. durare potuit, facienda tamen ta in ea mutatio aliquando ad contraria. pessima consuetudo, seu
sua natura sit exesus seu per accidens,ut siquis aquam bibat,es illi sit a suetus usque ad senectutem,ta laboret cruditatibus,2 si imbecillimutanda est con uetudo, transeundum ad uiuum, quia aqua senibus, ta imbecillibus pessina eII. Quod mutatio consuetudinis uel sit insanis ues in seris, si fiat in fanis paulatin facienda; ideo dicebat Hip. contraria paulatim adhibenda, tainterim
175쪽
In secundum A phoris ommentaria. σφ
laterim quiescendum at in aegris repente mutatur,nec propterea Ieditur, quia corpus per morbum etiam repente mutatur, et quo maior fuerit morbu ,maior mutatio;Ut oi acutissimo moibo nihil exhibemus, ut pro uino, aquam pro cibo sorbitionem dare iubemus,ta quies imperatum sitne noxa. suod in corpore bene sano facienda est mutatio non siolum ad insit J, 1. adnota quaesunt mediocria, d ad excesus deo dicebat Cel us hominem anu, tio. . sui iuris, nullam rationem seruare debere, scd modo plus, qua decet se implere,modo ieiunare, modo vigilare,o modo contrarium facere, modb iuvi brimodo ruri, G denique I latam ct exquisitam uiuendi rationem si gere,qua parum tutam aestimavit Hipat bifuerit male fanuῬ,tuta non ea haec mutatio,imo contraria uidelicet,qtiae est exquisitara stata uidius ratio utilis admodum e l. conuenit etiam,et ijssiua qusque mutatio aliquam do ad insolita, sed non ad contraria valida,ne covus ab illis vincatur.
APHORISMUS QUINQUAGESIMVSPRIMUS.
CVM in antecedenti de mutatione mentionem fecisset cosscindinis ech. i. nunc praeceptum scribit ad ipsam mutatione uniuei sale,docens quomodo sit facienda.
Mancita repentina mutatio est periculas- Intentio Vt quando mutanda est consuetudo, upaulatim fiat, 'adsecuritatem: R5 intea Medicus enim in mente habere debet, cum operatur, ut si non iuuat,sata conra.
Partitur hic aphorismus in partes duas,in quarum prima ponitur com Diuisio, clusio intenti,ta illius probatio, infecunda corollarium adducitur. Omne nimium e I naturae inimicum. Sed magna,& repentina mutatio est nimia. Ergo Naturae inimica. non igitur facienda est mutatio, uisii paulatim. Maior patet ex illo veteri utagio equid nimis.) Minor declaratur Demon-Siquidem natura in mediocritate quada, harmonia consectit, quam strau0- I. repentina dissoluit mutatio. Ded, citur ὰ prima secunda,namsi uniuerspcalefacere, nec refrigera- Demo . re,nec alio modo repente, ta multum corpus mouere est periculosum; ese stratio ii Io magis is mutatione consuetudinis. cundae. Quod mutatio uel es ad bonum, uel ad malum, rursus uel est a negotio, r. adnotauci ad contrarium tertio, uel est a contrario ad contrarium. uel ad media, uψ quarto aut insanis, uel taris iues neutris; rusus in aegris, uel sit in modi 'bo partio, lici in magno,uel in mediocii,de quacunque mutatione uera est casDotcutia allatalericulosam esse magna , oe repentinam mutatio m a
176쪽
non tamen eR Omlitenda extrema mutatio,cum trecestas urget,quia ea tremis morbis extrema remedia optima sunt,mutatio autem, quae est a negocio ad otium , vi a labore ad quietem, vel amato ad bonum,minus poriculosa est, quam eorum oppotaint minus periculos in aegris,ta neutris, quam in sanis,ratio Hi,quiasanitas mutationem non indicat, sed consese
Quod consuetudinis mutatio,vel en ad inducendam contrariam dispositsonem,uel solum ad securitatem sanitatis,primam appellat Hip . muta tionem ab uno ad aliud in contextu; fecunda ero mutationem simpliciteri.ideo monet vitandam ese magnam,ta repentinam mutationem in anthabus sed maximὸ in prima, ut cum intemperiem cognatam reducere volumus ad mediocrem in sano .
3- Maura Quod mutatio fit per aequalia,vel in gradu,uel in numero,boc est,mino j' ri medio, sed pluries repetito hoc est paulatim mutare,quia tutum, quoniam si error contingit minus t editur corpus, experimentum enim periculosum,ideo semper a leuioribus est incipiendum,nis morbi magnitudo nos
inducat ad magnum remedim . . adnota Quod mutatio feri potesi,vel in rebus naturalibus, vel in non naturalibus, vel in iis,quae sunt praeter naturam;de omnibus vera eri sentetisanagis tamen de naturalibus, quae nullo modo, nise paulatim fert mutationem, inde in non naturalibus, Utrum autem temperamentum innatum post r
a.de M tu ad videtur refragari Gal. nam cum illa corporis di bo itiosi ' ulta es, ' quatur ad certam mixtionem elementorum,quae solius naturae , C, Dei ess opus, iacta arte,vel casu exqui te poII ortum talis acquiri porca,qus dispositionem equὸ fixam cum natura habeat; sed non ideo negandum est intemperatum corpui a natura, reduci posse arte ad melius ,saltem de temperie- loqmendo,
Omnia secundum rationem facienti,M. conexio. ExVS huius sententiae cum superiori satis eri manifestas, tu enim IN praeceptum traderet in antecedenti ad Medici actionem in igne,no esse faciendum repentinam mutationem, nunc in eam intentionem, ta de eadem mutatione loquens,aliud praeceptum, maximὸ dignum adducit. Intentio. Rationale remedιum mutari non debet,etiam si non succedat, γ' i' ς' Vt per hoc moneat i Medicum constantiae,&grauitatisin curaris ma lis ne satim mutet i non succedat secundum ronem curans, vel ne ita pertinaciter remedio adis eat,quin aliquando mutet.
Diuisio. Partitur aphorimm in partes duas; in prima regulam ponit, in secura
177쪽
In secundum Aphoris Commentari a. 6s
da vero cautionem illius adducit. Mutatio remedi', non debet feri cum nocumento, sed mutatio ratim iis remedii semper i cum v a. Ergo Lytionale remedium mutari non debet. Maior certa est. Minor probatur, quia si remedium rationale mutatur, fit irrationale sic augens ipsum morbum,-cum noxa. Guod remedium multipliciter mutari potestivel secundum genus, uel quatitatem, aut quantitatem , aut tempus, rursus in qualitate bifariam, occulta, uel manifesta cum genus mutatur, νel es ad contrarium, uel diuersum, quantitas, Nel ad magis, vel ad minus, qualitas quoque mutatur, secundum intensionem, 2 remissionem, vel in eadem specie, vel ad contrariam qualitatem.
Quod Morbus aliquando habet causam manifestam Jeo cognitu satile, aliquando obscuram ita,ut discilὸ cognoscipist, si morbus cogno statur, mel id si fientifice, vel contietura solum si conicetura, vel illa,qus magis
acredit ads entiam,aut ea,quare Ii proρὸ ignorantiam. Quod νbi morbus non cognoscitur, licit mutare remedia omnibus modis, iuxta illud, quod scripsi Hip.si quis morbum non cognoscat, medicamentum praebeat non forte, si itaque leuatur aeger, demonstrat: m est, quod gracilitatem inducendo curandus ese , si non leuatur, faciendum est contrarium, et si non profuerit, gracilem facere, tumidum facere conducet frequenter permutare, ita enim non errabis; si vero cognoscatur morbus, vel 1sientia, vel conisecturas entifica, Medicus statim debet adhibere remedia illi conuenientia, nec mutandum etiam, si res non succedat remedium in generae, sed mutari potest, vel intensione, vel xumcro, in ea lcm tamen specie, quia natura aliquando ab assuetudine despicit idem remedium. Quod morbus non cedit remediis,etiam rationabilibus, uel quia crudus
eIt,uel quia ades ob Ir is, aut abscesius, vel quia morbus ex hy cs,qui non nise paulatim tolli possunt,uel quia est in luperabilis,vel ob immanifestam qualitatem, vel ob temporis constitutionem;quame non debet Medicus mutari remedium ad contiaria per fienti morbo in suo statu, ut a principio, bene cognito, ed debet resecrare remedium idem, vel nu cro, Nel specie,quando tamen morbus es inconsans, ta magnus ita, ut periculum sit in mora, licῖt om rem obire mutationem. . Quod medendi ratio dupi alia per indicationem, alia per experientiam,hic scrino potissmipes de remedi s, que per indicationem habentur, que sempcrsit secundum rationem,at experientia non siemper; u itaq; adest manis Ile indicans .ut ob Iructio apertionem repletio inanitionem,
malignitas antidotum; ilia adhibenda, reiteranda, qubad pessit; caesigna a principio persevcrant. v. I Litta
uratio. I.adnota, tio. 2. adnotatio. 3. adnotatio.
178쪽
ε. 4Π' - Quod in hae sententia repvhenduntur Medici qui ut aliquid pene Mdeatur,ta nes moriatur ager infamentur ob auxiliorum inopiam, vel nefr ira mercedem suscepi Se videantur in quacumque visitatione aliquidetis 1 e de novo oont,naturae opus intercipientes quae quietem desidera iuxta guphori lud ingentibus morbis quiescere multo praestat hos igitur reprHendens:
z.Acuti Nip. mutatio inquit non parum confert , se, ut conuenit fiat, orpore, ciliacet mutato;at mutatis indecenter facta corpore non mutato,detrimenta asperi non mediocria.
APHORISMUS QUINQUAGESIMUSTERTIVS..
Quibus. altius est humida, &c. Diuisioia
Cone io,. M in antecedentide mutatione in consuetudine, Nactione Messici traeia' nunc de alui mutatione, quae silper states egit. Intenti, Duas habet conclusiones prima est, iuuenes, quibus es humida aluus melius degunt ij, quibus es siccaUecunda,iuuenesfacilis deieectionis ins nee tute nius habent iavo intem Vt demoΩret in uniuersum melissem, ut habeamus aluos humidas. μμ quam siccas, secundo ne miremur, si in senectatepeius habent illi,qui in ii uentute aluum humidam naecti erant iaDiuiditur aphorismus in partes duas, in quarum altera, primam minit conclusionem; in siecunda alteram deducit. Qui pauciora aceruant in corpore excrementa melius degunt. Sed iuuenes alui humidioris pauciora habent excreuentata. Ergo iuuenes, quibus aluus es humida, facilius degunt ijs, qui zes sicca a Maior, minor adeo fiunt manifestae,ut nulla indigeant probatione. . Demon - suo tempore aluus resiccatur peius habet bom 6 -MQ Sed in senectutefere resiccatur aluus ij, quibu in iuuentute erat humida, ergo iuuenes Iacilis eges ionis, in sentcitate peius habent . GMaior I manifena. Minor declaratur, ex aphorimo vigesimo bu- ius libri, se quidem resccatur aluus ijs in senectute, qui humidam habe, brat in iuuentuteia Quod tanti fecit H .adsanitatem alvifacilitatem ut scripserit bom nes facilis egestionis Dia acutis morbis non laborare: si autem aluus est futura sicca, melius aiunt aliqui ines in seni ctute siccetur qua ecotia. Cuius , i , contrarium sintire videtur Hip in tex. dicens, peius degere Senes aluo si ca,s ratio est in promptu; nam iuuenes sicci ventris possunt per exere tium seupe fluitates disjoluere, quod senes facere nequeunt,ideo si aluos bax bent siccas, magis uti tantur ..
179쪽
In secundum Aphoris Commentari, 6s
D Fert hic aphori musa vigesimo, quia ibi tum de commutat oneta . μηφt 'alui per aetatem agit, bis vero docet melius use aluos humidas habere absoluia, quamsiccas; secundo, melius essesenes em humidi alui, quam iuuenes;rursus ibi absolutὸ dixit transmutari aluum a sicco ad humidum, V econtra tu iuuentute,cssenecta, hic magna ex parte fieri dicit.
APHORISMUS QUINQUAGESIMVSQVARTUS, ET VLTIMUS.
Vt traducenda iuuentute, sicci
CV M in antecedenti aphorismo de mutatione alui si a Iasiet,quae su cψος i' per states , hic de corporis magnitudine, qua per easdem spectietur, semionem habet , Intentio et Vediocritas Magis laudanda in corpore, quam magnitudo, aut pamnito. Ne quis putaret magnitudinem corporis mediocritati piVIIare, quam 'nte imo postponi paruitati ad vitae commoda, , sanitatem. iunii . In duas partes diuiditur hsc sententia: in prima comparat iuuentutem ad magnitudinem, in secunda vero soncelarem ad istam,ta adparuos. Deuton Magnitudo corpo=is damnatur in senectute paruitas in iuuentκto stratio Ergo medioeritas illis duobus melior,co equens patet,antecedes pro batur,nam cum 'virium robore,ut in iuueritute, laudabilior en magnitu do,cum imbecillitate vero, paruitas, ut in senectute . Quod magnitudo, νel consideratur secundum unam dimensionem, in Prima adl gam scilicet, vel secundum omnes, longum, latum, ta profundum, es η' ' de utraque vera eLI siententia, quamuis Galenus magis de longitudine intelligat, quod non videtur omnino probandum,quia longitudo sine latitudine non videtur formoso liberalis,imo tales despiciuntur, magis igitur de magnitndine, N paruitate videtur sententia intelligenda, qussecundum onmes dimensiones est. Quod cum sit comparatio magni ad paruum, debet fieri uteris pari bus, si ergo fiat fecundum longitudinem dicimus corpora breviora the magis laudanda,quia pudentiora,agibiliora,cs musculos, ligamenta babent robustifima, quare labores toleranti ta viis sunt diuturns, nec gratiantur ullo pondere corporis,aut torquentur in senes lute,ac magna corpora inepta sunt ad labores, ta inagibilia, tagrauitate corporis in senectute male habent. . Quod causa proceritatis est calidi cae humidi copia, quare dicebat Idip. '' Asiaticos esse ρ Europeis magni udine pre latiores, ac corporis paruitas Lib.deae calido, sicco magis accommodata est ideo prustiores. num vero, νtD re, aquis. I a bulantur,
180쪽
bulantur, fuerint aliquando gigantes,certum est in noua D pania ossa hominum ebe reperta , eius dimentsionis,ut uperarent communem hominum formam si ties: illi tamen, ut uti pigmci intrimonstra magissunt x ponendi. Quod rectitudo hominis apud Theologos, ut in coelum spectaret facta ess,Gulentis refert, ad multitudinem calidi, quod est in homine, inde recta crescit, requirebatur enim multum aeris, ta ignis ad prudentiam ;ideo qui capite sunt carnosiores minus prudentes , in senectute vero . tum quia deperditur calidum, o ad latera magis; quam sursum m uetur , cum etiam quia robur musculorum dem , fit ut corporis Io