Roderici a Fonseca Lusitani Olysiponensis, ... In septem Aphorismorum Hippocratis libros commentaria, eo ordine contexta, quo doctoratus puncta exponi consueuere. Quibus accessere eiusdem auctoris in singulas sententias adnotationes, ..

541쪽

1n Septimum Aphoris Commentaria. 243

cedant naturae opem, maximp in capite L terim tu meu siccantia adhibenda, ut gummi elcmpho obtutian quaesa; iem, attrabant dum os abscedit: ubi tamenos carncm conti ait, aut igne, aut corros esanandum.

APHORISMUS LXXVIII.

CVm in antecedentibus institui et sermonem de superuentu linitis morbi ad alterum,nunc eandem agit materiam, ta proponit sanguinis uomitum G tabem. sanguinis uomitu tabes ta puris supernὸ purgatio, Vt oslcndat quam borrendum sit finguinem per os educere, crem tabis lethalis i morbi periculum minetur, ta proinde citissimὸ occur dum esse. Sanguis praeter naturam in uentrem si fus suppuratur: ergo ex πο- mi tu illius tabes, ta puris pcirgatio cotinget. Entecedens est Aphorismus et O. lib. sexto. Consequens probatur; quia pus in thorace contentum exsanguine genitum,er odit pulmonem, unde tabes si PO ad tabem puris

stultio equitur. Quod hic vomitum singulais eum intelligit, qui cum tu si sit, ct cx

pulmone educitur,ta habet sequentem Occasionem ex ruptura alicuius nenae ob laborem aut uociferationem, 2 ijs praecipuὸ qui debiles habent pulmones. Huic malo citi Uimp admouenda siunt remedia ante quam in la- matto corripiat, quia ea facta uiae ac ne ma quidem,servari potest ager, Medebitur ergo ubi evacuatione uuinis ex utroq; brachio , vel qua ne illa cucurbitis, ligaturis, ac fridi onibus fit: quies quoq; G silentium imperanda,tenuissimusque uictus praescribendus ex ptijana solum s bine rhetι aca recenti, , diaberinate utendum.

APHORISMUS LXXVIII.

Qualia quς per ut in as de aluum subeunt, Sc . Um bactenus Hipp. multa tractasiet quae ad cognitisnem,praenotionem O curationem inorborum pertinebant, nunc in consideratio nem propo is quid maxime coxs ierare debeat medicus , ut magnitudi ni in moi bi cognoscat in quo tota praedicendi ratio consistit. Considerandiιm in excrementisqui alij ct in corpore in fani quant ima naturali statu decesierint, ut quis morbi magnisadinem aut pa Mita' tam cognoscat.

Conexi . intentio.

542쪽

Roderici a Fonseca

Vt messicus Omnia signa cosederet, illa comparet agnatum natur Iem,ad morbi magnitudinem dignoscendam, qua in re omnis praedicen di ratio continetur; magnitudo enim morbi ex symptomate potissimum aestimatur.

Morbi magnitudo,aut paruitas ex rece es distantia a naturali Ira tu dignoscitur: Ergo si quis eam cognoscere vult, excrementa cossiderare debet,ut quidquid in corpore est,quantum 4 naturali statu recessitanter ligere queat. Antecedens en manifeIIum. Consequens deducitur; quia per excrementa ct reliqua symptomata tanquam per signa quae morbum comitantur praecipue G maxime recessus ille dignoscitur. I. Adnox, QDd magnitudo morbi cognoscitur ex morbo ipso eu illius essentia, ex causis, csio tomatibus. Sed Hipp. γ tomatis mentionem fecit, quia sunt magis se qui nota. Inter symptomata uero illa numeravit,quae ad urιnas,alui feces, di furorer pertinent, quippe qua sunt semissima σfida magis, cum ad coctionem cs crustatem pertineant, dehinc ex issis . adlionibus ta mutata qualitate est facienda comparatio ad stautum naturalem ; quod sit dupliciter; uel ad bumorem sanum in communi, vel ad hunc particularem homincm, cum sanui es et: id quod in facie illa ab tui it,in prognostico: Ex recessu itaque maiori, uel minori eorum, qua in corpore junt medicus magnitudinem morbi dignoscit. Debent au-

rem considerari omnia signa, viscripsit in prognostico) illa non solum numero ed magnitudine expendenda;quod si omnia sint bona, δε-

nabitur aeger; si uero mala, morietur; Si partim bona, partim mala, dubius erit euentui. quo inflatu medicus acumtus G diligens M' oportet ad coniecturam faciendam, ne erret. In hanc intentionem si ianit Hippoc. considerand im esie naturam hominis ex natiuitate , tar 'causam unde agrotare capcrit, hilari misque rationibus paulatim in cognitionem deuenire , codligere ac addisiere, an similia sint inter

se, an dissimilia, quo ex L militudinibus similitudo ut una. , ,eribi, sed'diutu py diccsso ratio consistit in duobus, locis scilicet, a quiatio. signa μ' untur, ct ratiocinatione qua inuicem comparantur. Loca plurima ac praecipua explicauit Hippoc. in prognostico quae ferὸ haec saut: Facus, oculi, labia, Ontes, decubitus, ulcus, manus, Pir iis, sudor,' tumor, θρoch bndrij, ρηs, bd ops,calor, motus, ungues , testis, somnus ei egestio, β itus, urina, uomitus , sputum, suppuratio, gra sera parotis, dolor capitis, aurium, vesicae . faucium, bosuue loca precipua a quibus signa unit Hippoci ad praedictio em in acutismo bis necessaria,rue ca)n I bo Stratio qui artem pulsuum, consciunt. ad compeu losiorem reduci pinunt doci tuam, bis uersibus, ' II orbus, cares, locus, sympto Nata, nata faculta , sensiimilis agri, πιών, c. ito, Zbar aca, gestu .

543쪽

In septimum Aphoris Commentaria. 244

. In rationibus autem, qua ad praedicendum asumuntur, t analogismus , G epilogismus; quorum alter per similitudinem ct dissimilitudinem ad Ilatum naturalem signa considerat; alter uero ex propria causa cui que . Accedit ad haec cautio illa, qua semper debemus co siderare , num signa a causa externa proueniant diuel interna, quod ex interrogatione potissimum dignoscendum HI. Verum de his in prognossico uberius Deo dante agemus, nunc ina obiter explicUe sufficiat.

Commentariorum Rodericia Fonseca in Aphorisinos Hippocratis.

FINIS.