장음표시 사용
301쪽
v ilius indicatῖ Ata alai Juxus. At dices rigor non semper solvis ardentem febrem, nisi cum praediatis conditionibus, cur dixit asinu soluere illam ἐ Dic, quia plerumque I luit, nam rigor in tali febre meriticus est,ta crises plerumque sunt ad bonum. a. .. hor. 13. adnuta. Quod febris ardens alia es exquisita,quae ex pura bile exoritur in magnis vasis putre siente, cum perpetua sit l,linguae stabritis, pulsu celerrimo ardore eximio:aut HInoiba,qua ex singuine,vel sal a pituita ortum ducit, de omni ardenti vera eu sententia, licet magis de exquisita, ca- να autem talis febris rigoribus, ta accessone, nisi cum maligna est, auex causa procatartica, aut ex Ptero originem duxit, inde incipit cum ri- .gore. qui illum aliquando habet inordinatum, undὸ uideas plurimos ardenti febri correptos in Epid. in quibus febris a rigore lac se nota,uit Hippoci folia r autem febris ardens exquisita non modo sudoribus . sed alui fluxu, mim,vrina, hemorargia: Caeterumsicuti natura inducens rigorem soluit ardentem febrem , ita Medicus, quasi ad illius imitationem gelidae aquae potum in ardenti febre concedit, quas rigorem inducens quam νel vomitus,vel sudor,vel alui fluxus commoueri salet, non tamen ea refrigeratio per extremam sanguit is euacuationem in exquisito causone fieri debet, ut aliquando innuit Gal. quia illa potius cum maximo nocumento aegri tentatur, Obilis irritatione, quam alia quo notabili iuvamento .
Conexio. Intentio. R5 inten. tionis . Demostra
CVm de continua febre bilios in antecedenti egisset, nunc de intemmittente agit, me tertiana dicitur , ct exquista, V sicuti praecedens, ita haec sententia in progno licum scribitur . . . Tertigna exquisita si tenis circuitibus ad summum terminatur. Vt doceat, G euentum salutarem, ac temptra Arius in tertiaua febre, ac perinde dies in intermittentibus secundum accessones esse numerados. Tertiana exquisita leuis morbuo est, o causam balat facili altera bilem: ergo intra septem circuitus terminabitur ad summum. tecedens probatur, si quidem leuia babet Tmplomata, V inre mittit exae id talis febris reati m vero habet bilem exsen tam, με δε- citi in sudorem alat, aut per vomitum, vel aluum excernitur. Consequens probatur, quia idom est terminus magnorum morborum, V l uium, ubi cause eadem HI: at dies I . terminua es continice bilisse, O ideo T. circuitus intermittentis bilisse.
Quod elibet iurisso tertianas: ,seu quotidiana, seu quartara ,
302쪽
In Quartum A phoris Commentalia. Iast
exqui υ disis ita pura, vel impura in notha. Exquisita dicituν - no a febris, quando humor, qui illius causa est, est secerus , nec alteri mi. scetur, O ideosua propria seruat θmplomata. Impura vero, ta notha cum miscetur alteri. Exquisita itaque tertiana cum rigoreinvadit st sim valido calor acris eri, sitis quoque ingens, accesso I 2. horas non transcendit, demit ad exquisitum infebricitationcm cum pudore vel alui fluxu, mala non habet omptomata. t notha tertiana cum ex ta . bile, ta pituita commixtis constet ongam Dcit accessonem, O potiua V cum horrore incipit, nec exadu intermittit, G denique signa utriusque humoris habet. od itaque in tertiana dicitur, in quotidiana, ct quartana, eadem ratione intelligenim venit. Caeterum Hippoci de exquissa loquitur,quia notha tertiana ad longum tempus se extendit: es e, tur salutaris tertia , ta non lethalis, O breuis,quia ultimus textiame De mor-
terminus es septima accesso , nisi quid superueniat: ideo in senibus ob bi , virium imbecillitatem in aliua transit febrci ta cum periculo esse solet
aliquando. luuod ex Me cohorismo habes, dies in febribus intermittentibus 1.adnota- non se numerandos , sicuti in continuis ,sed secundum, accessones. At xiv dices, septima accessio incidit in i 3. diem: ergo non erit iudicatorius Ιη- Dic quod licet accesso sit II. die, tamen exacta terminatio est in i. I q. ta dies illa decimaequartae assumit etiam partem, non posuit autem Hippocr. terminum in quotidiana , quartana , quia non habent eum certum ,scuti tertiana, constituitur tamen terminus ad proportionem, sc ut tertianae accesso longi ma sit i a. horarum, ta terminus longissimus accesso sieptima, quotidianae accesso horarum I 8. te; minus o o. quartana horarum a q. terminus IIo. Caterum siti uti exquisitarertiana, breuibres norha, ita quartana ta quotidianae notha breuiores
sunt exquisitis, o praecipuὸ cum bili admiscetur melancholia.
Quibus per febres aures c. CVm a 8. Mius manifestam habet connexioncm: nam in illa agis CCaelio. de tramutati e humoris ad pistes superiores, seu inferisi es per surditatem,bic vel δ de solutione agit ipsius suritatis, quae in Iebrii us
frequenter accidit. . Quibus pir febres aures obsurduerunt, hissanguis ex auribuύ pera Intentio. effluens, aut perturbata alvus,morbum soluit. suὀ Uedicus eas riad praecipuἡ surditatem soluere cognoscat, ac R6 intemperinde imitodo naturam , pradicto cuia attones commoveat. tionis . Sanguinis
303쪽
Demon- Sanguinis es iis per nares, aut alui fluxus, in febribus causam surdi--μ' talia tollunt rergo ipsam surditatem. i. 'O recedens probatur: nam surditas in febribus, aut ea critica aut omnωraticae utroque modo fit,bile, aut sauguine ad caput elatis: igitur haemori tragia sanguis peccansi alui fluxu bi is educitur quae causa sunt tirditatis,iuic deriuatione , hie vero b GDdsone.' . . rix.adnota- 3 Quiadsurditas critici, vel indicatsanguinis res nem p naribus. t Φ' di parotidas:θ tomatica vero insaniam futuram demon Brat. luitur autem surdito,cum per euacuationem tollituri, OsisHum per has duas vias, qu.u enumerat Hippoc. sed per abscessum quoque se ri solet moxime ad infernas partes , ad coxas scilicet, aut crura. Loquitur auteni Hippoc. non de surditate confirmata, squae frigidam causam habet,stae iii de ilia, quae fit in febribus raptu humorum tenuium ad caput
Febris nisi diebus imyaribus reliquerit sol et reuertita Ut UMHisus cornoscat magnam vim dierum imparium, O proi de ad perfectam iudicationem ex illis signum si imendum esse. Conclusito , ut experientia fatis comprobata Hippota supponitur, ρομtes tamen hunc in modum probari. Guotus parium dierum non est i natura inItitutus: ergo si iis si Amorbus finiat, solet reuerti. Antecedens probatur, quia naturam die impari expellit, ac trahit in pari: habent etiam dies impares virtutem suam a coelo, pares vero a morbo. Conse quens deducitur, quia cum motus ille sit naturae coaetat,ut plurimum non potest exactὸ finire morbum; sed reliquiae remanent, qua Uecundo libro scripsi post crisin recidiuas.
Quod ἡ diebus quidamsint verg pares. quidam verὁ impares, quidavero medit inter bus, pares dies abstulὸ sunt: securid , 6.8. IO. I 8. 22. Impora autem νerp tales sunt: tertius, S. T. 9. II. II 2 I. Dies vero medri qui siunt utriusque natura, ta dicuntur. q. I 2O.qD. 6O..8o. Iao. qui dies si numerentur quantitate numeν ica, verp pares sunt:at: ratione septiman impares dicuntur: quare fit, ut Hippota hic pares in
304쪽
Jn Quartum Aphoris Commentaria. 13o
.Quod dici critici quidam sunt absoluid talis, Usuvi omnes impaeres, a. ad noti seu re vera tales snt, stu ratione septimanarum, quidam vero secim-xio dum quid, ac talas sunt vel P paresa quia in quibusdam morbis arcessones per dies pares fiunt, ta ideo in illis crisci conci/Clivi, ut primo' sect. a. de .scripsitHippoc. sttamen qui erptales morbi di*ciles ontiues c , ideo scripsit, recidiuas feri in diebus paribus, quod raro perfecta iudicatio in die pari contingata aliquando tamen contingit, ut in Ia- Epid. rilsa virgini accidit, quae sexto die largiter per nares sauguine emisit. φῖ ' quamuis id tribuendum sit mensibus, qui ponea largiter Ust erunt a Non igiturhic t e sola biliosa febretiqaitur, neque de morbis acutis.
qui intra quatuordecim dies iudicantur: at de omni si absoluthacutiuo quacumque caresa sunt. diccs,morbi , qui per parci.dies accessionem habent ,si incide et crisu in impari die, recidiuarent: ergo dies par: non minus, quam impar est iudicatorius. Dic dici impares absoluia bene.iudicare, ta ut Ilurimum, raro male: contra Nero accidis .is .impari M. Quod morbi omnes acuti per impares dies mouentur, ta per illas bi 'R 'φx . bent impetus : scd accessones dicuntur pares cum ob magnitudinem, aut v morbi malignitatem anticipat accesso, Qui durat magis, quam decor, ut apprehendat de die antecedenti , vel bubsequonti Iersiam diem. Coterum Vales hic por dies impares intelligit iudicatorios , ut sitsermo , nisi in diebus iudicatorijs febris reliquerit, solet uenia. sed pares sunt
.iudicatorij, ideo comprehenderentur, nisi pertudicatorios intcstigas, Hrὸ impares, O qui ratione septimanae tales sunt. Hippoco 3. Pragm.hunc amplificat Aphorismum, ut febres, quae neque in diebus iudicar rijs, neque cum segnis decretonus recesserunt solent reuerti. lay HORISMUS LXII. σψρο
. . M libus supersebres morbus regius,&c. -
Vm in antecedenti siententia de diebus criticis egisset yηunc pecu- conexio. Iiarem abscissum, qui per morbum regium sit , ad eosdem die
adum en morbum regium superraenire ante septimam diem. intentio. Vt omnda non solum abscessum, quia regio morbo accidit, malum 86 inten- ante septimum, sed omnem alium absces m ante illum diem sentem , ac tionis. perinde ut doceat septimam diem ese regem, Scocti is perfectionem
εbscessus, qui non iudicant, sunt mali: ergo mortas regius ante a Pim icem septimum malus . LAntecedens eu manifesti . consequens
305쪽
probatur: quia regius morbus absces in quidam eii , ta cuni ante se tiamum fiat vel sit omptomaticὸ ratione morbi, ac tunc malus in, vel feratisne crises, ει tunc etiam si malus, ovia cum coctio ante septimum apparere non post, ει praecipuὸ ex morbo per abscessum iudicando, qui ex tenaci materia constat, non poteri crisis ilia esie perfecta, V quamuis ratione cause aliquando possi,nu quam ratione signi. Quod morbus regius duplex est, flavus, qui ab hNate, niger, qui ὀliene exoritur. Hippoc.itaque de primo intelligi quia niger raro ex acutis accidere solet. RFrsus, vel est malus ratione signi, vel ratione cau ratione signi semper malus eri regius morbus: ratione cause non semperi ideo Auerrois instantia non est contra Hippoci qui semper ratione signi intelligit malum. alsius intelligit per septimum diem decretorior dies, ac si dicat, morbus regius, qui die iudicatorio non fit malus: numerauit aulcm diem septimum, ouia princeps eri omnium dierum C tertim aliquando ante septimum bonum esse regium morbum,dixit Hippoc. si rigor praecesserit, quia ex eo robur naturae significatur. Quod licet supradixerit Iudores bono tertio G quinto,non fili contradιcit, quiasudor crisin Dcit per euacuationem, morbus regius per ab- siegam, Quare non pote t ante septimum diem esse bonus, S licet ante
septimum a morbo aliquando liberet, tιmor tamen est, ne succerat hydrops. Caeterum lib. de iudicat. morbum regium cum singuliu quinta die aduenientem letialem dixit, tunc enim iecoris sequitur inflammati
- Quibus in febribus certo die, &c. Duerat superius Hippoc. rigorem febrem ardentem soluere, qua
continua est: nunc eundem rigorem soluere intermittentem docet iacuitas in febribus certo die rigores repetunt, eodem febris soluitur Vt Medicus ex rigore solutionem febris, ta infebricitationem praedicere possit: nam sicuti in continua febre rigor totum morbum Ioluit, ita in intermittente partem morbi. gor indicat materiam febris a natura pelli extra venas, s illam ebst tenuem: ergo quo die repetit rigor soluetur febris. Antecedens declaratur, quia rigor fit transmissa bile ἀ venis, seu Deo putredinis ad partes siensiles. Consequens probatur, si quidem, vel sis
dore, vel alia vacuatione, aut ρο aluum materia illa educitur.
2M d rigor quantum in se est nescat febris solutionem, euilla sit continua, si sit intermittens.Verum si quando ad rigorem febris non solaiatur,id ob virtutis imbecillitatem, aut morbi malignitatem contingit. Cum vero febris sis vel continua, vel intermittens: G si continua, vel
cum accessionib- , vel me illis, iterum rigor et si ordinan ,vel a
306쪽
- In Quartum Aphoris. Commentaria. I 3r
crdine, dico, quod intilligit de febrilua innibus. kdpotissimi m de itis,
in quibus rigor repetit ordinatus, quia rigor inordinarus nosi his nec se stria febrem,ideo multi, ut in Epid. patet Iebricitare μ' unt cum riagore, rursus rigor a pubendit me solutione, quia talis i lor inoia καπε est, sita cum repetit ordinatὸ, ut tertiaris , di quartanis sola
. Quod solui febrem in die rigoris tapliciter intelligitur,vel quod tota 'fibris sol avo .er hoc non ιβ nec se,ctim solum febris illasoluatur, quae cum rigore Vprehendit, νει quod febres rigor ferae Mou Ioluistis iuratum,nis qua te ι Murtini bocesi aetcesponcs quia plerumque cururigore,aut horrore alit Irigore meipiunt O hoc pacto etiam Hra insentenua. Quidam igitur rigoris nomine, ostigoris intinuunt horrorem , alis solum verum rigorem, tabi meli M. quia febres semitertianara notha extense,cs quaidians cum non habeant velum rigorem,non soluuntur in ala rigoris, caterum Diui febrem in die rigoris intiale tu nisi sit cum alia coniuncta,aut atra adueniati antequam finiatur, vel comitetur error aliquis. Quod, ut supra Lximus Hippoc. vult in intermittentibus numeram dos esse dies per accissiones , unuPht, quod quartana, licet de quarto in quartum corripiat, ta ideo p r eos dier soluatur febris per hanc sentemriam, non tamen repugnat superiori, in qua dixit reuerti febrem, quae in die us imparatas non induatur,quia quartana,nis accessoni impari r eia uniri aequit, quamuis per pares repotat dies,hic vehonora rigorem πerum, qaantum insteii, sobrem iudicare intermittentem ideo cum f. peruenientem rigorem per circuitum non soluitvrfebris,necesse es complicatum ille,cum alia,vel continua, vel intermittente.
Quibus per febre morbus regius, &c. CVm dixisset antea regium morbum reprobandum esse, cum ante diem septimum aduraui, ni uc docet, quando laudandus sit idem morbus superueniens. . R ius moibus febri aduenus septimo, nono,undecimo, aut quart intentio. drimo bonaminis dextrum H chondrium sit durum . . o doceat, qua die i egius morbus adueniens soleat morbum 1 oluere, Φη ς' o perinde non Liam iudicatoriam dicim facere laudabilem crisin ,sed quod necta e sit pracedere talionem. t
307쪽
rat beri mouere naturam, Uyitus typocho ijdeatri indidis isset tam crisim, .cae robur iecoris, 2 pcrinac nullam in eo obraretioni m, in flammaιioru m ut scirrum permansesse , c ιυρα man .ire quiris Quod in parte ultima Aphor mi dotet. His V, ο - δε deat rem. pochondrium sit durum,per quae indicat in die iudicato Gramis criasin, sed imperfectam,ta cum aliqua iecolis obsuctione, et tumbrorunda non suscit dies critica ni si praecedat coel' ad. perfectum iudicium: liceterim Iniatur morbus per eum abscessum emanent elumen duritie hyp chondus,timor est de hydrope, hepate mal&Jecis, hydropes arato ex ac tis morbis omnes pesmos esse, ta laet bases ta Prosn eriptum est,tavi ea hepate orofici untur, ta lumbis,dissiciles enim sunt tumor eris hypachondri' obstruditones, quae non ita facilὰ amoueri ,2 per totam vitam permanere soleant: caterum lib. de iudicat scripsit Hippoc quod ubi in febre ardente morbus regius accedit non solent amplius exsudare, quia bilis ista non est ita tenuis, Ufacilis evaporationisAlioquin pos et nat m em per pudorem pellare non in incla regio. morbo pera*ccbam
In se bribus circae entriculum, &C.
CVm de morbo ximo locutus esset Hippoco qui it iniecoris en a
Vt non solum morbi magnitudinem ρο haec signa medicus praedicere possit: verum etiam locum Usus morbi ventriculum esse curehendatat Drsus GaIlus vehemens circa ventri ulum in febribus, magnum indicat morbum, ta muli mo; is: ergo mala . Consequens manifes iE I quitur. Antecedens probatur, nam ex ardore magno sebi is magnitudo, N ex morsu malignito comprehenditur. Quod omnes hi Aphori i cum Isibrem nominant, intelligendi sunt de ea, quae continua est, quia de morbis acutis potissmum traditiones edocet, illi cum febre perpetua ferὸ iunguntur. Vbi igitur vehemens. Hlus circa rintriculum, ta morsus ad Li cum febre continua, timor est instammationisiaut ervipelatis, ut vehemetis ebullitionis circa ostiensetriculi:verumsi sine febre haec accidant verna purgatione indigere hominem supra Aphori o II edocuitia . IQuod aeuus circa ventriculum duplicem habet sensum, vel Fod pH. a partes costarum, S ventris. H in Prognost. lectum eui cum si iarate extremorum, vel quod amisit propriὸ circa ventriculum e rursus, rursus
308쪽
. In Quartum Aphoris Comii: emaria. 1 1
Ursus per cordis morsum vel intelligit proni ipsius cordis anx cludiis silicet, aut palpitatronom,mel cordis nomine milli istia Neriri. id xam Graeci os ventricali Cor reprellamia si pr-o ous intestigar. vesperessentiam,ves ocreonsen ride tingen o Losi per euentiam ut 1 Duran malinn, sed maluὸ mesum erit: at se cim vehementem Dentriculi, ta illius morsutum ligas alum est, quia signum est. aut ' flammationis,aut eris elatis,aut febris ardentis, cuius causa sit in uenis ipsius ventriculi ibi uia ιlli, Osrin.Pregu dixit Πιppoc. nudos babere pedes,re δε iraribs quamuis non sint miti calidi. cu)d duo illa θmmomata cci suis Eduenire , re tunc non du- 3 adnotarant,oesigna coctionis praecesserunt: sunt enim vomitus indicia : at lia φ '
cet in ligat, quὀd durent,vnd omnem concussiἡem me vomitu . damnauit limpoc. namtilis, avit in venis, aut m membra stadhaeret, ita, ut non facio educi po1st.Solent autem dolores, oe movus ventriculi Uaxime ad autumnum feri,atiqirundo amo ac phim one, Pu mpore. ' aliquando Hro ex lumbricis mordentibus. . 'm, b
CVm in antecedenti sententia duo θημα- a grauia assumpsisset Conexi a praedictι9nem in febribus, nune alia duo asumis in eandem in
In acutis febribus conuulsiones, aut circa viserravebem ntes dolor Intentio.
Vt ex symptomatis hisce duobus ad malum euentum pr. dicendum Η5 interist edicussita enitim habeat. tionis. Conuulsio,aut circa vi cera visemens dolor,in acrata febre V rbi ain Demo gent magnitudinem et ergo mala. Consequens manifeIU 1 ivtur. Alim stratio. tecedens probatur quidem caccidentia acutae febris eruenientia, vel cerebrum vel vijcur aliquod valdρ aegrotare iudicant, sicut supra ex mors , NasIu ventriculum. Od febris actita, vel sequitur aliquam inflammatione n interva' i. adnotarum partium,vel nud em,exvexaque vera 'st Iententia Hippoc. malum tio. im d p incipio febris cumconuulsione iam mdigno dolore vise ν--Mdat: verum ii me aligno abiceffuseu fabii seu conuulsis AS sverbeniam tua , vel ambo, vilalterum sortim adhuc petiu est , quia vires non hasιnt validae Psia rara ιndicam Caeth pura contiu onphie in iuOAm accipit, Duiabinanitione seu repletione atra ira etiam doliarem accipia in uniuersum: quare viais malum n item lathalee eL
309쪽
tur conuu io grauiter afficit cerebrum ostendit: dolor magnus circa vi- Aera,vel instammationem, vel intemperiem validam oriendit, ut μα-rimum autem a sumsequitur, qui in pus vertatur, unde scripsit a diuturno partium ad ventrem attinentium dolore suppurationem serisistitem non Ablimes, Sprofundi viscerum dolores, quic, circa iecur, si Wm, pulmonem, renes, sieptum transuersium fierisolem.
Cohe,io. Vrsus his sicuti in superioribus duo assumit symptomata as eum. tum in febribus,Gs i couulsionem iri antecedenti ta Miambiceam assumit. Intentio. In febribus per somnum pauorer, aut etiam conuulpones malum
Eo inte, Ut ex bis, quae pre somnum accidunt in febribus, euentum morbitionis. MIendat. Demon Pavor,ta conuulpo per somnum grauem cerebri lectionem indicat: stratio. ergo mala. tecedens declaratuae, quia conuiurio. ae timor cerebri sunt i P ctiones, o indicant atrum humorem,s malignum rellicare ncruos,ta cerebrum, proin futura riniem in capioe offectionem T , allis, i uisi conuulsione ita pavores per somnum puerissu ι Iamilia/eri semito. ex lactis corruptione fumos retros eleuante, stu ob Himium morsum, i A phor. seu quod se destitutos videant , ta cadere i maginentu3 terum accidunt Ub- - is etiam adultis, qui cerebro sunt calido,humido, quos scripsit Gal. habere ς- ς interruptos somnos, ta imaginationibus plenos: verum cuu in acuta febre accidunt, ut hic intelligit Hippoc. tunc mala sunt dupliciter, tum quia per somnum accidunt quo tempore riberent bomines quiescer tum etiam quia maligna fibris arguitin. At dices H0 oci voluit larbalem e se laborem ex somno, qua igitur ratione modo malum dicit: ea quod intelligit hic in νniuersum, seu in Ν1n o accidant ,seu exsomui , ibi in telligit cum poῖt somnum accidunt durant, vel die cum Cardano, hic inte2gere in principio morbi: at loco citato in declinatione, vel natu ,
quo tempore Vibale ricta non Dium malum.
xadnot, Quod i ta duo symplo metasam vald/ cognata, νnia scripsit in Coa M. . eis Hippoc. timoreminc trini iam praeter rationem in conuulsionem sin re, ratio emquia bumor malignus, ac teter sua caliginositate cerebrum feriens aimorem inducit: at sua multitudine replens,cIn d; em . qua re so sit Hippocr. timere bomines per somnum, cum repentὸ bilis permagnas veras ad cerebrum rapitum, ta ea ratione perturbari: verum
310쪽
In Quartum Aplioris Commentaria. 2 3 3
sedari eam turbationem cum sanguis regreditur, qua ratione morbum feri non est dubitandum , sanguinis inquam motu ad cerebrum , mox
In sebribus spiritus, &z. MAnifessa est huius textus to exis cum antecedentibus ,sit dem de conuulselone, ει spirandi di cultate es ,sicut antecedem res,o in febribus acutis ad praedictionem prolatia. In febribus spiritus offendens malum en .
Quo inedictu praedicere post conuulsion futinam,ac perinde malum euentum,νbi siequitur sendentem res irationem. In duas partes siecatur hic Aphori mus , in prima ponitur intenta conclusio , in secunda veia causa illius adducitur . Uendens illi, has conuulsi em in febre denotat: ergo malus. Comsequens manifeHὸ deducitur. Antecedens declaratur, siquidem spiritus offendens, seu uiolenta res iratio, non fit, nisi quia thoracis musculi iuJeptum transversem conuelli incipiunt: de cerebro commmicata af fectione conuulpio sequitur . . Quod pirandi dijcultas dissert a respiratione offendente, licet communiter utrumque utroque nomine significari post digcultatis: ergo stirandi praecipuo sunt quattuor disserentia, prima eu rara, o magna,
quae delirium ostendit: secunda, rara, ct parua,qua extinctionem cal ris monstrat: tertia,magna, frequens, quae incendium denorat: quarta
frequens, ta parua, qua dolorem rut inflammationem indicat in pari, bus supra septum transuersium. Aut oriendo respiratio dicitur inaequalis. ω interrupta imilis isti,quae sit plorantibus pueris,quam Hippoc. dupli-eem intus reuoc.itionem appellat,de hac intelligit Hippoc.qua,vel sequitur siccitatem,vel materiae motum per neruos, o musculos ad cerebrum. Quod Hippocr. quarto acui. ex magna attraelisne aeris per nares conuulsimem praedicit: nam narium pinna valdὸ aperiuntur non potensibus thoracis musiculis como ere resipirationem quod vel extremam imbecillitatem ostendit, vel conuul orium musculorum thoracis motum non potenιibus attrahere spiritum ad susscientiam, ex hac autem conuul οὐ mortem praedicere docet, cum uniuersalis futura denuntietur, cavendum
tamen ne eriticὸ talis sat rubiratio, V dis Devia, ut rem praedicere possis. Quod respiratio homine sano exiriente, oe bene ualente non fit , nisve septi traniuersi, languente vero iam Acultate thoracis, mustuli in auxilium