장음표시 사용
361쪽
, . ailnota 'd aromata intelligit medicamenta calida ta odorata, quae igni d. iiiiii, Qpi Vt odorem, qua ipse enumerat Hippoc. cs inter ea tibii. r ovit didiamu,amomum,cardamomum,caIIoreu,andiantu,belenii , aristolochiam apst, feniculi rutae siemea. multa alia. Sed nos praestauiissima habemus, bilinum, moschi , ambram, Ribetum,nucem mositatam,macem. Est auram usus sustus Hippocr. duplex alter aridorum, quando ex bolo,aut puluere, a carbonibus esumant: alter humidorum , cum ex decodio aliquo educitur vapor; uterques tus muliebria educit. Adbibet autem fomenta Hippoc. per canales plumbeos, aut arundines, alligata undique circum muliere. Nec solum sustu conferant aram
tu ad educenda muliebria, sed in pess,emplastris, s iniretionibus.
HIc Aphoi ismus idem en cum primo quartae sectionis; quare eo loco tam abunde a nobis sit declaratus,non est cur modo rursus ea in re laboremus. Reuocat modo illam sententiam in memoriam ad apbori sicam doctrinam reduecturus etiam muliebres morbos . illis enim expu gatio non praetereundum remedium es.
Conexio. Vm de purgatione,&aromatum si tu qua duo remedia mero gerentibus generosa siunt hactenus egisse nunc ad sanguinis mi nEaccedit Usuam sententiam profert de illa in grauida muliere. Intentio. Sectione abortu u facit in grauida, ta eo magis quo foetus fuerit
grandior. 3 5 inter- Vt medicus cum magna cautiove sanguinis missonem adhibeat ingra i0ni uidis,nec nisii magna urgente necessiate illa utatur. Denisistra Sectio venae infanti tollit nutrimentum: Ergo abortum faciet, eoque iv - magis,quo foetus grandior fuerit. Antecedens declaratur: quia infans ex sanguine materno uiuit Gaugetur: ergo sanguine ablato, nutrimentum illi tollitur. Consequens manifeste de citur: nam adempto nutrimento,infans perimitur, ta eo magis,quo maior fueris,quia maiori indiget nutrimento. t. adnota. suos avguinis mi ,νelial mediocris,qualis nostristemporibus, intio. quibus raro libram ocedimusines magna,qualis antiquis. quid in te Ila Gali
362쪽
In Quintum AphorisCommetataria. II p
. caleno mediocris singuinis missio illis erat duarum librarum. Rursumulier praegnans vel visanguinea, uel mediocris habitus,aut gracilis Upauci sanguinis. Hippoc igitur se tentia vera erit, tum de magna sanguinis missone, tum de mediocri, si comparatio fiat ad mulieres pauci san guinis . At ubi mulier sanguine referta est, tantum aberi ut sanguinis misso,praecipuὸ mediocris,ladat, quin ab abortu liberet. Quare secun do praedictionum, senterias seu cruentas deiectiones ad partum melius
disponerescripsit: quibusdam enim id remedium necessarium AE,ne sanguinis abundantia fres oceturfoetus; sed hunc casum excipit Hippota Quod anguinis miso,etiam mediocris, timorosa es in grauidis, non solum ob sanguinis demptionem ; sed propter motum illius,ta maximὸ si mi ad partes inferiores: quia sanguis deorsum petens ,sulfocare potest puerum: cs ad partes superiores si magna sit, retrabit sanguinem ad coro infantem calore destitutum relinquit. Quodsi purgatio I veme sectio comparantur ad inuicem in praegnante,id fit vel absioluto, uel respectiuὁ. Absolutὰ semper periculosior en
purgatio: nam horrendum in omne med amentum, oe commouens
uterum vald). Adde,quod illius adlio non pro arbitrio potes reprimi, scuti languinis misso. At licet id ita sit, considerandum tamen,vixius remedis maior sit ν entia: ecurior autem est purgatio a quarto ad septimum mensem,uenae Milo in primis mensibus . b utroque igitur auxialis abstinere oportet in grauidis, nec nisi, magna in necessitate illis rem dijs utemta . Puod autem medicamentum adhibendum sit explicauistin primo O bori mo, at desanguinis mi pone non dixit, tetigit tamen periculum.
Mulierem grauidam morbo quopiam,&GC Vm explicasset,pWgationem V veme sectionem valia timen asse in grauidis, ideo ex praedictis colligit praesente sententiam multi celebrem. I sorbus acutus, in grauida muliere, lethalis est. Vt demonstiret uno signo desumpto a morbi acuti essentia, quid in eo praedicere medicus po st, ta hunc Apborimum annestat superioribus , om in illis causa huius tradatur. Morbus acutus in grauida ferὸ Iacultatem serat: ergo in lethalis. ancccedens probacum:primo, uia omnis grauida mulier debilis m, es exanguis: siecundo, ob abortus periculum, qui per se magnus en ac
grauis morbus ; tertio quia nonsulservi remedia magnasurgationem, sanguinis
363쪽
Vulaismissonem, vel inediam: ex illis enim abortus periculum Impendet. Consequentia deducitur,quia mortalis es morbus ut pirimum, qui Diti talem Iolet dc cere. Quod ster acutos morbos, ualidos ct magnos intelligit, seu cum febre sint coluncti,ut phrenitis,pleuritis, febris ardens; seu sitne febre, ut epia lenia eranos,apoplexia: Usaut periculosiores si morbi O grauiores.
Non es autem necessarium,ut semρersequatur mors adgrauidam mulierem acuto morbo laborantem , sed ut plurimum contingit. Es autem periculosior morbus quo grandior en fatus. Verum dices, ex tribus remedsis magnis, stetione uenae, purgatione, inedia, quo uti debemus ἰ Caredantis,ubi timet certum abortum, confugit magis ad inediam cs leui medicamento euacuat: quia in ea minus uidetur esse abortionis periculum, in quo maximὸ consistit pernicies praegnantis. Caeterum, licet mulier utero gerens ex acuto morbo evadat nec abortiat, tamen di cilem habe
bit partum, ob laborei quos ipsaVinfanspas sunt: unde insta scripsit.
grauido quae febribus corripiuntur, docuiter ει cum periculo parere, aut abortientes periclitari. Sunt autem acuti morbi, sicut ta reliqua partus mala grauiores in his, qu Dninas gerunt, quam mares, quia maTnaturalior est quam simina: c, ideo si percurras emortuas mulieres ex abortu N partu in Epidemsts, inuenies plures mortuas esse ex semellis , quam ex maribus. Verum in morbis aequὸ grauibus, non minu4 periaculo jus est abortus maris, quam foeminae, imo periculosior, quod a causa fiat maiori. Mares itaque laboribus acutorum magis quam seminae resse fient, ta ideo minita perdentur; at cum perduntW, grauius ulligunt, non tamen sic in partu accidit ,
Mulieri sanguinem euomenti, dcc.
CVmin et 8. Aphorimo de remedio ad menses educendos egisset.
nunc de ipsis mensibuspraecepta tradit ualdὸ utilia. Vomitus auguinis in mulieribus,erumpentibus meiatmis,soluitur. Vt possi medicus ex euacuatione praedicere solutionem uomitus, tapraeteret,imitando naturam,in tali assectione menses moueat. Mensum eduelio,in muliere sanguine euomenti, reuellendo euacuat: Ergo soluet morbum. Consequens clarum est. Antecedens etiam eiu manifestum: sanguis enim ob mesium defectum sursum vergens, cum per uterum educitur fir c, reuulpo ct euacuatio.
Quod sanguinis vomitus hic intelligitur omnis eductio illius per os, seu ex capite do ventriculo, Au etiam pulmone veniat, dummodo no
364쪽
In Quintum Aphoris: Commentaria. I so
a mptione, vel erosione proueniat. Quare etiam ex pulmone e flucntem reseratione vasorum talis sanat euacuatio in muriem vidimus enim ex pulmone reiectum magna quantitate sanguinem a Muliere, usque ad quatuor libras, sine tamen aliquo alio m lo. ob mensium defectum . M dicur itaque imitando naturam, ubi sanguinis vomitus apparet, ad ut νum retrahere debet,tum Aecando pedum venas, tum cucurbitulas admouendo, siictiones, ta aromatum sustus. Quod omnis sanguinis vomitus timorosus est sanruis enim quando supra effatur, qualiscunque sit,asserente Hippoc. malum gat pessimum,
si a pulmone; sed minus timorosum βι appareat in muliere, cum ferὸ causam habeat manifestam, menntruorum scilicet abundantiam . Cum itaque uiae IN partes inferiores sunt impeditae, sanguis regreditur ad superiora,c, per venam cauam ad hepati hinc ad uenam portae, per venas mesaraicas ad intestina, ta uenas Inomachi, unde euomitur. Sanguis itaque menstruus istum uomitum sanat: quem etiam fluerent haemo Goides c sanguinis deiectio. Aliquando autem sanguis ad cor tendit
per νenam cauam, inde vero ad pulmonem vertitur: magna enim ea
communio 2 consensus νteri C, pectoris. Quapropter illa, quae ex me ro fit euacuatio, fecundum rectum cum fiat, reiectationem sanguinis μι- uere poterit.
Mulieri menstruis praeter naturam, dcc.
IV praecedenti sententia, mensium effluuimm vomitum sanguinis Luere cum dixisset, modo de effusione sanguinis, quae per nares sit, inmensium defectu, verba facit. Deficientιbus menstruis praeter naturam, sanguis ἡ naribus exiens,
Vt ostendat,boc signum magnam vim babere,ad mala, quae asperi retentio mensium, oe ad inos menses promouendos, ac perinde licere aliquando a naribus sanguinem detrahere in his assectibus, ubi tamen alia non pro uut deorsum trabentia. Mala Lymptomata, quae ex retentione mensium praeter naturam prouenere, bis prouocatis, ea minuuntur: ergo bonum. Consequens clarὸ sequitκr. Antecedens declaratur: siquidem ubi praeter naturam menses retinentur, quod fit ubi mulier in tempore est, nec praegnans sit,plenitudo sanguinis in corpore ades: ergo sita acu twr,lauabuntur malasymptomata,vt horror,lumborum dolor, suffocatio,
febris, ta alia butu odi; itidem ex ista transmutat e solet natura,
1. Epid. Conexio. Intentio. Ro intem
365쪽
iam sui memor, ad menstrua educenda insurgere. stuare dixit Dippota naris sanguine sistaturos spem esie, si caput concutiatur ta aures sonitum faciant ; id quod etiam per menses feri consueuit. uod capitista uteri magnus e Iconsensus, omnis uteri assectus citis mὸ ad caput, O in eo ad synciput praecipuo euolare solet: quia illa
pars maiores habet venas . Quare mirum non es, si retentis me Iruis, sanguis ad nares vergat cum meliori conditione quam ad os: quia nec , per vi cera transit nobilia,cum per nares e duit, O me nocumento use, solet. Vnde reclὸ dictum est in hoc os orismo, hanc soluete retenti ncm initar Mim: contra autem insuperiori, mensium cssciuium Iam guinis vomitum. Fieri tamen poteli, ut O sanguinis in ieiuila soluat huiusc odi as sectum, ideo bona sit in ratione causa,non tamen in i a tione signi. Steta per haemorrhoides, ta alui fluxum sanguis eueniat, clitis soluci mcnstrua: veruntamen Hippoc.eius potius qua per nares fit,ivientionem fecit,quoniam sermo illi est de iunioribus,quibus cum fan-ghis si calidior, sequentius ctiam ad nares vergit.
a. adnota Quod licet etiam, imitando naturam,ubi alia remediaseu Ira tentaxi . . tasunt in eductione mensium, ad nares trabere: nam si natura mouens
ad nares menstrua fluerepotes, crgo G medicus, ta praecipuὸ in his, quibus talis euacuatio familiaris est.
Mulieri uterum gerenti,&c. Conexio. Vm evacuationem illam, quae per sanguinem fit, abortum facere supra disset, nunc quid de ea sientiendum, quae per aluse si docet . Intentio. Praegnanti se aluus multum csfruat, pariculum est abortus. Bo inten- Vt per haec demonseret, ingrauida muliere, nonsolam vitanda esseMψm medicamenta, sed O cibos quι aluum mouere satis pos junt, ta perinde etiam, ut lius euacuationis exemplo doceat, omnem aliam euacuati nem periculosam praegnantibus propter aborthm. Dem stra Alui flua us copiosus alimenta Iollit infanti: ergo abortus pericu--. Iam inducet. Antecedens probatur: quis ex copioso illo effluxu ,singuis ad heparta cor trabitur,ad partes nobiliores, ta ideo uterus eo destituitur. 1 .adnuta. Quod alia fluxum hic intelligit eum qui copiosor st,seu a natura,sicutio. ab alte factus e talis enim euacuatio, non Dium, quia alimenta fatui nega periculos est, sed etiam quia materia per intestina utero adiacentia transens, dolores O rei mina solet escere unde expressones quae adiunant Igtin cinationem, addopitustam larare rasa ulcri. Sὐlet a
366쪽
In Quintum AphorisCoinrnentaria. I 6o
tem vi flurimum bitis Usal a pituita hunc fluxum e*cere .
Quod pracgnantes mulieres ita tractare oportet, uaxιmὸ in primis ta 2. adnot ultimis mensibus ut nil uiolentu illis accidat. 2 a qu ecunque leuis cau- xxψ'DIoetu adhuc imbecilli, abortsi escere potes visi mulier saltauerit, vel laborarit, aut quidquam amarum guIIarit, aut timuerit, aliaue huius generis accidant. Curandum etiam, ne alutis multum est luat,cibos exi-bendo qui potius strictiorem illam seruent ne que vero valde id faciant: quia ex tuis alui retentionibus aliquando fluxus exoriri solet. Caeterualui fluxus copiosus aliquando mulierum ab abortu liberat, oe melius ad partum di*onit, cum scilicet repleta fuerit, I mala accidentia, vel dolores patiatur, nec tamen frequens admodum sit, ita ut mulierem δε- fatiget, aut tenesmum indxtat. Hinc Elam est,ut non absolutὸ pronunclauerit,abortum ex copiosa defluxione ,sed timendum eue, ac pcrindὸ restinguendum, nis critica sit , vel maius ex ea constrictione periculum
ΑPHORISMUS XXXV. Mulieri hystericae,aut dissiculter,&c.
CVm de morbis,qui utero contingunt ,sermonem innituisset Hipp. Conexio nec non dixisset, remedium singulare ad educenda muliebria ex si tu aromatum peti, nunc qna ratione sie habeat singillius ad muti bria, edocet. videtur enim virtusque remedi s eadem ad expulyione ratio. Intcntio. HγLIericae mulieri,vel discise parturienti sernutatio superueniens,
Vt demonstret, non Dium ad praedictionem in bonum euentum, in dictis asseetibus Ptile se fornutamentum cum θοntὸ aduenit , sed νt mmdicus in His imitando naturam,sternutatioues moueat: c praeterea ut doceat, non secus ac sustus aromatum, vim habere, sternutamentum
ad pellenda muliebria, praecipuὸ fatum in partu, cs quidquid brieri
cam passonem in muliere gignat. Sternutamentum robur naturae indicat in hasteritis parturient, bus c, adiuuat ea pulponem et Ergo bonum. Consequens certum est. Ontecedens probatur. Vam ρο ut signum, est ut causa bontim est Remulamentum superuenire in Lelia lectioni-ι-: ut signum, quia indicat naturam se colligere due ad motum praeparare : ut cavsa, quia virtutem excitat vitalem , ut petrat causam morbita qua in utero sunt concutiat: totum enim corpus excitatur 2 commouetur in Remutatione.
367쪽
ubi non toli, concipit, ac p rinde moveri, ct sis cationem Inducero mulieri, 2 riliqva 13mplomata praua : quam passionem uteri sius cationem appiliant, a jymptomate quod in eo malo accidit praecipuo, priatiatione hilicet restirationis. Hippocr. h tericam pa sonem vocat.
. de mori. Caeterum Plato ex Hippocri desumpsit, qui scripsit, uterum resccatum,mui ubi coitu non utitur, ad superiora ut ad hepar c, septum transuersum,s Me locis m6ucri,&su socationem inducere. Galenus tamen nou moueri Herum
is s. a mat , sed comιelli solum, o eam passonem exoriri ait ex putrefacto semine,vel sanguine menItruo:quia auram gignit malignam cor, O c rebrum ferientem, a qua offensa membra illa, robur amittunt suum, taperditur resipiratio, sie M ta motus. Verum ex manifesto tumoremteri adstreperiora , sensui co 'rcuam eIl, eo loci se extendere V ad septum pervenire: etiam Hippocr. sententia experimento consona. V
cumque tandem sit Mernutamentum seu auram istam pellens a membris praeciptiis , stu mali causam ex utero discutiens, ta vitalem excitans δε cultatem, morbum soluit. a. dnota Quod,sicuti aromatum Iustus educunt muliebria omnia menses f ' ' tur, semen, foetum, secundas,ita ternutatio illa omnia esciendi vim habet: sicuti in calidis uteri asseclibus, vi inflammationibus non conuenit sustus aromatum, sic nec fiernutatio . Sunt tamen ut plurimasilidi a feeius uterini, ta praecipue qui 2 causa externa procedunt: unde 7 βμβ Hippoc. crinit,plurimas passonum mulierum esse status Usignum a
3 . ad nota Quod scrnutamentum aliquando symptoma en ta malum signum, xi . cum scilicet morbis pulmonis accidit, aut capitis, nec tamen exinde leuatur malum, cs cum sequentia bunt, ta a principio morbi: ut pueruloquatuor annorum nepoti euenit, qui, cum maligna febre G pessimiserantematibus assceretur, sicunda a morbo die plus quam sexaginta edidit Ilernutamcnta; quae indicabant morbi causam a cerebro esse, ut verὸ fuit , siquidcm perpetua insomnum delatione nona die, quili flos, cecidit. Cum autem aduenit sternutamentum in a*s morbis, qui agrauedine non dependent,nec caput obruunt, bonum signum esset in Pro gnostico Hippocr. explicauit: non tamen νteri prauocationibus bonum es in p nantibua, quia licet ratione morbi iuvet, tamen abortum ἄ- e mor. ciendi via habet. Suffocari etiam pragnantes mulieres ab utero, pimuliebr. canit Hippoc. cum fartus alimenti defcctu adsuperiora voluitur.
368쪽
In Quintum Aphoris Commentaria. I Ist
Mulieri menses decolores, nec eodem, &c.
C Vm supra dixi et aromatum sustui muliebria educere,nec non de Conexio.
sanguinis vomitione, t Wν nares eductione menstruorum, purgationes respiciens; nunc praeceptum valdὸ νtile tradit ad mulierum tutelam,ad mensium e fluuiim pertinens. Ptietatione indiget mulier, ubi menses decolores apparent, ncc m Intentio. . dum tempusve exactum seruant. Vt demonstret,quod mensium vitium expurgationem ponulet. RO in te Menses decolores,ta erratici cacocbmiam inducunt; ergo purgationem postulant, .
Antecedens probatur;qnia color mensium non naturalis vitiosum sanguinem Clendit. Consequens facilesequitur: siquidem vitium humorum expurgationem, abundantia autem sanguinis sectioncm νω est lagitare apud medicos ratum habetur. Quo cum menses ad excrementa pertineant,ideo fit,ut coUideremus r. ad uota in eis subliantiam,tempus,quantitatem, qualitatem, ta modum; qt om tio. nia explicauit Hipp. mestruad ingens, tum naturali effluunt ratione, i, dei 0r- in hunc modum scribens. Moderari autem sunt menses prodeuntes in om- mR ςpy ni muliere sana sit,ad uarivim heminarum mensivam, vel paulo plures, aut pauciores; atque hoc ad duos, vel tres dies; longius enim tempus aut breuius morbosum, aut Rerile est. Carte an qualitatim exponens ait, procedere sanguinem veluti a victima, ta cito congelari, si sana futui in mulier. Cum itaque menses non seruant in sanguine colorem vivi- dum,qualis victima es nuper mactatae,seu in eosolum pecent,s eu simul quantitate,tempore, aut modo,purgatio indicatur: quia exeo ostenditur corpus malis humoribus praeditum. Quare ad sanitatem, ta conceptum,
utilem anotauit Jententiam , Quod Hipp. menses decolores refert,vel ad pituitatem,vel ad bilem, L .sub cuius nomine tum flauam, tum atram comprehendit. pituitam itaque refert menses albos, pelliculosos, falsios,grumosos ; d bilem autem , fauos,nigros, carbmculosios,acres, turbatos, purulentos. Caeterum
considerare oportet mensium colores,vel Elinteis subdititi s. 2 siccatisfvel in arena: si enim color ad album vergit, pituita purganda e te verusi ad flauum vel nigrum, bilis. Praeter ista signa aderant reliqua cogno scendi utrius humoris sit cacochymia, tunc humorem expurgare opor tet , ta victum infli tuere conuenientem.
369쪽
In Quintum Aphoris Commentaria. Ior
batotsicuti non ad omnem mamnarum extenuationem s equitur ab ius: ita in ossibile est in abortu non feνι mammarum extenuatioη ' id tibia Quod alia siunt signa per quae futurus abortus cognoscitur. primum a i δ Π causa manifesta petendum, vis laborarit mulier,aut quidpiam violentum passa sit; inde succedant dolores lumborum: Pentris, ac coxarum,
smiles his, qui ex partu unt. Vecta ne dia susciunt, ideo scripsit Hipp. r. a
in bis consederandos esse tres dies, intra quos iudicatio de abortulit: 'Nam si cessarint dolores illi,non abortient: at si non cessauerint,abortum
facient.Cum mammarum subita extenuatio apparet, timc certus abor-
rum praedicere poteris; adde si mulier abortire si bolita, ct id facilὸ
Mulieri geminos serenti, &c. A Deo cohaeret hic o ρborismus superiori,ut Erias pars reste censea . Conexio
tur: pendet enim ex eo,tanquam effectus ex sua causa. Duae conclusiones ponuntur in Aphorimo, quarum prima es: mulieri in qRu0 geminos ferentio una extenuetur mamma,alterum abortit. hera ve- :quod si dextra extenuetur,mas perditur; si Wro sinistra,femina. Ideo RG intcn- in duas partes,iuxta duas conclusiones, diuidi potest. Munu. Vt demon Iret magnum consensum partium dextrarum ad dextras, O sinistrarum ad sinistras;nec non,quod valde mirabile es, posse unam mammam, sitne altera tarotare,ac perinde mam meri partem,alia ηυ- nente illssa; s ut per hoc signum babeamus, mares dextra, sim uas a tem sinistra uteri parte geri. Iummarum subita extenuatio abortum indicat; Ergo si virasolim Demon- extenuetur in gemellis alter perditur Dium. stratio. r. Antecedens ex antecedenti Aphorismo satis patet. Consequens pi batur: quia illa extenuata mam ma morbum iudicat ad νtera parte , res . illi ex dire dio ei I; quae vero sucida est, benὸ valere ad alteram partem foetum ares dextra uteri parte geruntur, foemin.esininrae. Ergo mam-- mma dextera caetenuata maris, sentura vero foeminae abortum indicat. dAntecedens ex Aphoriseno q8 huius libri jumitur,quo prodiιum est,mares ad dexteram partem aminas vero ad laeuam gestari. Consicquens probatur:quia compassones maximpsecundum rectum fiunt:ar mamma dextra dexteram partem uteri respicit,sinistra vero inistram. Ergo. Quod unam mammam extenuari, altera remanente fieri potes, i m a. adubia
in bis,quae unum,tum in bis qua duos gestant pueros. Sed νterque casus tio. X a admodum
370쪽
admodum rarus est, ob magnum mammarum inter se consensum, non tamen impossibilis.Ideo non raro videmus in paralysi, in hemicrania,eandem partem siecundum medietatem pati.H minus mirum sit, in duabus id contingat. Quare natura, duas fabricauit mammas, duos oculos,duos renes duos te Ies, ut altero assi elo alterius uteretur praesidio. Vnde mucardanus expungit Aphori um,o negat Hipp. esse. 1.adnota- Quougcmclti gignuntur duplici ratione; vel in eodem coitu, quia s- φ . pius fit diuiso amborum semine;vel in diuersis temporibus supersitantibus mulieribus. In utroque casu fieri potes, ut unusperdatur ex pueris, altero remanente: quod non Iolum in abortu, sed in partu contingcre po-itIi,ut unus pillatur,ta post aliquod dies alter. Gemelli tamen ut pluri. V misimul Ggignuntur,er parturiuntur. Vt vero duos gestari mulie res posuvi, ita ta tres, ta quatuor: septem quoque mulier Pisis fecit, quorum quinque viui edueli sunt,licet ex his postea tres mortui punt; non quod in xtero cellula sitiit plures, sied quod dividantur semina, cs robii Issa sint, accedente costellatione cfli. Contingit enim plurimum, generationes,
caesupe Gationes,quasi populariterarassari, quod Bras uolus be obsesen se litteris prodidit.
Si quae, nec prignans, nec puerpera est,&c. CVm de mammatrum extenuatione in antecedentibus dixisset, nune de lacie problema proponit situ digni mum. Lac autem in mammis Icneratur, ta conficitur. Intentio. 5 ι lac habet mulier, nequepraegnans est,neq; peperit,ei menstrua defecerunt. Fo intena Vt moneat, nonsemper ex abundantia lactis colligendum esse imprae-tionis. gnationem,ant partum,ut vulgus putat . quare Ara propositione se tueri mulieres possint, i ex eo adulterq,aut coitus,aut quod infantes occiderint, accus ilir. Demon- Lactis gencratio ex abundantia sanguinis ad mammas con cntis sit: Q' Ergo,qua mulier,neque praegnans, nec peperit,iac babe ei menstrua ii fecerunt. ntecedens declaratur. siquidi m mammae nutriuntur la te exsanguine elaborato. Cuim vero Ianguis abundat, νt ingrauida, tunc ob c btrantiam lac emittisur . Consequores sequitur manifeIle : siquidem abundantia surguinis ad mannas tanta , ut lac gignatur , fieri nou. pctui, nis τιl im toto, vel recina ex parte, M v I irva IVRimati thr. uod