Musæ etonenses:

101쪽

lix, ah nimium felix, cui fata dedere

Hesperii veneres, visere posse Soli. Qua magis expassae valles, solisque propinqui Excludit nimias densior umbra faces. Prodiga qua vires aperit natura, ne artis asHumanae angusto limite clausari emit.Largior hic campus mirantes lassat ocellos, Vastaque terrificum contigit arva nemus. Et procul aerii decurrens vertice montis Longinquas sonitu territat unda plagas so

102쪽

is MUSAE ETONENSES.

voTE OMINIBVsQUE ET PRECIBU VOCAT, NE CURVO FACIEM LITORE DIMOVET.

UUALE ministeriunx subeas, latumque per aequor Quale tibi, Navis, patria credat onu Rite memor, caveas, ut ventis lintea pandas, Ne pateat rimis, ne sine fune latus. Da breve saevitiae spatium, Neptunes residat, SSarcina dum vehitur tam pretiosa fietum. Eure, veni Borea jumdudum inimica furentis Flamina cessantes detinuere rates. Immemor, heus raptae tu nunc, Deus, Orithyiae, Sensisti, Boreas ipse, quid esset amor. Iotare, veni cupidis uxorem Georgius ulnis Expetit, et tardas increpat uSque moraS. Ipse timet, quid nunc sponsae malo cogitet Auster, Quid ferat insolitae taedia longa viae. Quin mare prospiciens summa sedet anxia rupe Is Usque vocans surdos Anglia tota Deos; Et dolet absentis desiderio icta fideli, Sedula solicitos ingeminare melux . Atque aliquis emens o litore carbasa, Clampi, Signa reversurae sint precor ista ratis.' o

103쪽

MUS B ETONENSES. is

Qui modo securi viderunt alta moveri, Horrida dum rupto turbine saevit hiems,

Nunc omnes terrent aurae, fragor excitat omnis Suspensos coneri, non sibi, nauta timet.

At precibus tandem discat mitescere Nereus asHuc venti spirent, huc agat Eurus aquas. venias, Patriaeque decus, Regisque voluptas, Digna tuis, venias, Principe digna tuo. Ne Nymphas lusui socias, nec sanguine junctas, Nec patrios doleas deseruisse Lares soRite damus dabimusque preces; alii grata benigni Quando mi ut liceat solvere vota Deisp

104쪽

X OSCIMUR: at nobis si rite precantibus olim

Dixeris optatum, Musa, Togata melos, Nunc quoque et emerito praesens SUCCurre Poetae; Dona ferens adeat sic tua fana cliens. Tuque, per Aoniis loca si celebrata Camenis sSaepe tua erravi, PegaSe veCtUS ope,

Decurso prope jam stadio, metamque sub ipsam, Ne lassa infami membra pudore trahas. Gentis amore Maro Latium canit o mihi talis

Spiritus accedat non minor urget amor: IOUt patriae, neque enim ingratus natalia rura Praeposui campis, materitona, tuis Ut patriae carisque sodalibus, ut tibi dicam Anglice supremum Quinctiliane ale. Si quid id est, veteres quod Musa imitata, Latinis Luserit aut Graiis, non aliena, modiS, I 6 Omne tuum est mihi Pieridum de fonte sororum Pura ministeriis contigit unda tuis. Teque precor levitas olim vesana fidelis Respuit oblatam si monitoris opem, et

105쪽

Aeclor aut si me commorit lingua, meisve Moribus aut famae virga ministra meaei Ne tot consumptos tecum feliciter annos Infelix animo deleat hora tuo. Care vale, valem et mater Elona, supremum asMusea recinit tristis alumnus ope)Prataque, et aeria splendentes vertice turres, Silvaque carminibus concelebrata meis;

vosque adeo indigenae quae rivi in margine Musae Castalia Thamesi posthabuistis aquas, o Extremum concede milii, sacra turba, laborians Sic beet emerum non inhonesta rudis.

106쪽

ga MUSAE EDNENSES.

AD AMICUM EIEMEM OTIOsE AGENTEM.A. D. 26

RIPHAEA Boreas furens ab Arcto

Deducit niveis Jovem procellis, Et flumen rapidum gelu referneat: Tu torpes pariter, sinisque brumam Totos desidia ligare sensus. SNon te Castalios juvat recessus, Nec Pindum peragrare fabulosum.

Non vocem Citharae moves tacentis Nervos pollice temperan Canoros. Suavis temporibus Corona marcet, O

Quam lectis Helicone Musa sertis Texebat, nitidis decus capillis. Sumis purpureum scyphi Lyaeum, Et ducis facili sopore luces, oblitus lepidas jocos Camenae. Is Si tempus placida teris quiete, Mentem Pierius calor relinquet, Et Pindum insolito petes labore. Nequicquam gladiator otiosus

Amissam revocare quaerit artem sto

107쪽

S; Phaebum precibus vocare Cessas, Crasso pollicis incitata pulsu Non responsa fides dabit canora. Tandem Pieridum flagrans amore Instaurabis amabilem furorem; asAd blandae strepitum lyrae, revertet Menti vis animosa spiritusque. Cum terrae Zephyri sinus relaxant, Tum Musas viridi vocas sub umbra, Et stratus violis rosisque cantas. Oh bruma pariter canas, memento Exercere lyram foco reclinis, Dum gratum patera bibis alemum. Bacchus Castalias amat sorores; Bacchum carmine concines soluto, asIntonsam Semeles Jovisque prolem; Cui cingunt tumidi caput racemi, Cui flavis hederae nitent capillis; Sic corde excutiens gravi veternum,

Pulsabis digito lyram perito, o

108쪽

ARTE AEMENDATURUM FORTUNAM.

RHYLLIS, sopitos ut amoris suscitet Ignes, Facta anus, et sermadam spoliata sua, Nativa ingenio reparat dispendia unus, Atque ars naturae supplet amica vicem. Tempus edax renim dentes iansumpsit edaces, sia toties tortae jam cecidere Comae et Ergo furtivi flavent nigrantve capilli, Et decorat pictas forma aliena genas. Inseritur vitreus, qui nimquam dormit ocellum Qualem Argus capiti vellet inesse suo. OExcussis propriis dentes elephantis adoptat, Insertumque ori leve renidet ebur. Deinde supercilium instaurat, quae vellare in xi Mus spolia in tergo fert potiora suo. Sic licet amissa serma, formosa superbit, SE venere jactat nympha rec tam M. N scitur hinc alia atque eadem redivivaque Phylas

Arte nova gaudet se superesse sibi. Scilicet ingeniosa malis fecundaque menS St, Atque ars natura deficiente, valet gin

109쪽

Sic, ubi Crusous tumidis servatur ab undis, Ignoto expositus nuclim inops Ioeo,

Solus in oecultis discit bene vivere silvis, Et sterilem ingenium sertile ditat agrum. Non capreae huic aestate leves, non seimre desunt, Turgentque in laeto semim plemi solo. 6 Horridus incedit maculis et pelle ferint, Tomentoque humerum protegit, ense latus. Idem herus et famulus, sibi servit et imperat uni; Non illi socius, non inimicus adest so

Naufragiis alli pereunt ludibria saevis, Naufragiis discit statior ille frui.

110쪽

OUALE ubi dimis lustratas lampade terras

aetheriumque emensus iter, sub vespere multo Solis in occiduo se condidit aequore Currus ;Rura solet tremulum radios mentitaque spargens

Lumina pervolitare jubar quod saepe viator Silva per et scopulos, et inhospita tesqua tacutus, Concidit in densas foeda sub nocte paludes Non secus offusa pavida caligine gentes Decipit, et fici pietatis imagine ludit Vana Superstitios non illa saevior ardet ioAmbitio, miserosve furens in praelia Martis Acrior instigat populos tum dira per orbem Vicinae ruptis inter se legibus urbes Arma fremunt saevis rabiem simul illa catervis Inspirat, sacrique ciet praeludia belli is Illa graves dubio nigra formidine cordi Subjicit imperiosa metus; tunc aegra Paventum Mutatur species animorum, et pectora motus Infandos, quos ficta cient miracula rerum, Concipiunt hinc spectra modis pallentia miris reo