장음표시 사용
291쪽
Amantis aequum, sed silentio premit. Nec de iue carpit livido famae decus: Pericla vitat, nec subit vulgatia, sed in igna tantum, parca nec vitae suae. Exceliu uirtu, fulsu Albini ducis, Qui itiatus te militum strages datas, Trophaea volvit, hostiumque ancilia Resuscitato spiritu si xit Iovi. Extremitates hinc re hinc pugnantium sunt arrogantes, de pusilli pectoris: illi secundis turgidi fastu tument, Et metiuntur purpura veram decus, Et magna spirant ebrii successibus: His mens pusilla, quaeque nec nolit sua, Dignique cum sint ascium summi bonis, Indignitatem semper incusant suam. Cognata celsis mentibus Modestia est submisia virtus, ambituque aequabilis: Non invidendis fascibus mitis studet: Ebur curule, purpuramque despicit, Humilisque laxae syrma non trahit togae, Contenta tacco. Si quod obtigit decus, Et fama justi nominis, premit sinu. Nunquam Modestus gaudio attollit caput, Compos honorum nec negatis invidet, Doletque raptis arrogat nihil sibi: Nec humiliore despicit quemquam loco, Suum tuetur, commodus silentio. Extrema damnat, ambitus fastum levetat, Cupidinemque non decentis gloriae, Animumque nullis eligendum fascibus. Mansueta virtus ponit irato modum, Faciliique flecti lacrymis Clementia, Sufflamen irae, quando mens exorbitat. Haec illa virtus quae facit mitescere uimois croces, vim leonis insitam;
292쪽
A, B IIxtrema Ebullienti sanguini imponit moras.clemen jec damnat iram causa quam justam facit. ita, Quibusque oportet contumax irascitur, varia. Et turpe rursum credit irasci bonis. nam, Hac mente Caesar victor, despotens sui, na. In ex Pepercit ira ceteris clementior: e .ctra solatus hostes, juvit infestum sibi, cundia, at ambientem Memmium fasces novos. ie t Aiu famosa Calvi scommata, de salsos ocos, Implaca Nec non Catulli stigmatum diras notas bilita, Excepit ae sua mente contempsi minas:
m Statuamque Syllae, quam tumultus publicuem; Stravit, reponi jussit in suum decus. mos, Extremitatis nomina excessu latent,
.λ, -- Nam bili re i copia, iracundia et , Et quae dolorem concipit causam Oblevema Animosque ponens flectitur spatio brevi.
I Lo rursus ira dissicultet solvitur, sto. di a sola justi temporis domat mori
tremo saevientis pectoris major suror,r ..... Quique obstinatus talionem cogitat,
nimia se Animoque vulnus condit implacabili,
Iridi, ponit aestum biliosi sanguinis,
Hostem priusquam vindicavit dextera. Defectus autem Lenitas praepollera, Hi tui , et Lenitati proxima Indulgentia, iis .is Damnosa cuivis maxime Rectoribus, o Calio Reique quotquot publicae clavum tenent:
is dioili, is , disciplinae robur enervat metum, i, j. scelerumque laxat omnium repagula
In civitate non ferenda impunitas. abili Nec improbanda civium conglegibus ias graece Humanitas, Veracitas, Tomitas, inde et Non Gratiarum coniugavit copula,m De re Amica vitae, de mutuo commercio, pag. iso iccmonis illa suada, de loquentia Inmo
293쪽
Innata labris, gestibusque humanitas, Quae quid decorum maxime in sermenibus spectare gnara, spernit astatus leves, Gnathonicos sueta blandulosque devovet
Morata gestus, tetricos semper nova Morositate damnat extremo malo Contentiosos bilis atrae filios. Secunda virtus veritatis arbitra
sinceritasque, candor, nudum decus, Et absiue fuco fictionis nescia, Sermone gestu vestium velamine, Omnique vita semper aequalis sibi. Sed veritati vanitas opponitur, Mendaciumque , frausque consutis dolis, Blandaeque lingua fascinum , invirus no- Extremitates veritatis: arrogans, cens. Qui vana jactat, arte fumos venditans: Et versipellis quique fallacem gerit Sub corde vulpem , quique pectoris sinu Aliud te condit, aliud ore actitat: Et doctus eu fallere,in casus fide. Postrema virtus blanda conversatio est, Vrbanitasque, quae facetiis studet, Salibusque gaudet, quatenus decet virum Recti tenacem, ludere atque uti ocis. Requies laborum, pectoris solatium, iii, subacti, robur alternis redit. Verum indocosis haec tenenda cautio est, Ne vel profani, aut scenici risus sales, Zel impudica effutiantur scommata. Placent acuta ludicra, di multi salis Extrema peccant, vel oci scurrilitas, Vel inficetae rusticaeque fabulae. Sed ne indecori in rebus, aut sermonibu bQuicExtrema blandiu , adulator, pia
Veracitati onponitur in e cessu arrogantia in des
scurrilitauri in excessu O A siciliata, in Veracundia,
294쪽
duplex Siniversalit, Particularia Virtutum Epito me, et I AD CIQuic tu acta geratur, conscius vetat Pudor. Non ipsa virtus, id virtutis comes,Cultosque honesti est , gemma morum ful
Vliae Magistra facta castigat mala: Nec turpe quicquam suadet , aut patrat
Metuit pudendum dedecus, rectrix sui: Infamiamque vitat, ut dirum nefas Duraeque frontis odit impudentiam, Pavida lilii mentes ponit extremo loco. Affectus alter motibus laudabilis, Quem justa turbat ita , indignatio est, Tu mens dolo te ille perfundit jecur Minax flagello sontico Rhamnusita,
Cum mente volvit immerentis praemia, Dignos haberi laude Thersitas meros, Et promoveri Lentulorum sanguinem, Et posthaberi nata famae nomina, Metitisque claros destitutos gloria. Extrema Livor in comes successuum
Feliciorum pessima Invidentia, Malignita silue livida, de gaudens malis. AsTRA EA restat, uti antistes sacri, Iusti lue rectrix, pacis ac legum datrix, Idea tecti, legibus consentienS. Natura Iusti, tiaeue se pandit Themis Diffusa late partium in divortia Abit bimembris iniverse sumitur, Specie deinde propria distinguitur. Sed universa sedis augustae Themis, Non una tantum, simplicisque essentiae est, Sed tota virtus, quaeque virtutes habet Vel una cunctas pectoris sacrario. Ilaec summa virtus, quaque non majacta,
295쪽
A CE S. sic virtus liae locanda celitum, tetque aluum pulchra virtutes nitet, Quantum inter ignes praevium Solis jubar. Haec est volendi attactio, de constantia, Quae prompta semper , mparata jugiter Ad res cerendas quaslibet, ullas tamen: Haec jus tuetur publicum, septivos lares, Seu legis illud, sive Natura bonum: Haec aequitatis a bitia, de legum parens, species secunda est , quamque commendat Themis, a particu 'Constans voluntas cuique dandi quod suum rix iu u. Extrema cujus plus minusve dicimui. ci, Medio locata Iuris est aequalitas: Hinc inde justi continetur terminis, Vt nec minora, aut largiora conserat, Metilique semper justa iit proportio. Vetum illa rursum partibus distat suis, Distribuit una corrigit sed altera: Vtraque usta lance metitur bona. In civitate, reque publica priori Versatur aequa praemia aut poenas serens: Tribuit merenti praemia, scenam malis: Quae robur ingens urbium dixit Solon, Retumque fama publicarum vincula. Sed qualis ista partium proportio Disiuncta, qualem judicat mensor soli. Persona qualis, talisi collatio
Proportione dona respondent viris, Et munus omne metiendum honoribus, Virtutibusquesingulorum aequaliter. Sic lex perennat, resque florent publicae. Iustitia vero quae regit commercia, Contractibusque civium praeest bonis, Mutationis, Emptionis arbitra, Iutis vocatur debiti correctio taleam
296쪽
Quae lance iusta Iuris inadentia
Inritu pensans, corrigit quovis modo: Equaliumque calculorum supputans Numeros recenset. Nuda rerum qualitas, Equalitasque justa spectatur prior Persona cessat, dignitasve nominis. Sed sacra Themidos ingredi mihi cautio est, Phoebique mystae Iuris haec scientia est. Celebrata virtus appetitum corrigens Iam restat illa, dia quae mentem regit, Cognata coelis igneae sedis vigor, Sine qua, nec ipsa moribus virtus juvat. Sed mentis almae iunctio rursum duplex, Quarum ad sciendum maxime prior valet,
Et consulendo comparatur altera. Sed prima virtus Mentis est scientia, scientiaeque certitudo maxima, Quae scire causas proximas felix iubet. Secunda virtus artium sit regula. Sed summa virtus Mentis est rudentia,
Moralibusque disciplinis quae praeest: Quaeque actiones singulares dirigit: Intenta fini respicit semper bonum,
Fugitque damnum cautione provida. At quarta virtus mentis igneae vigor, Quique apprelaendit notiones principes. Suprema virtus mentis es Sapientia. Pulcherrimarum rerum ea est scientia, Et absoluta maximarum notio, Apex sciendi derivatus coelitus, Vitaeque norma sanctioris Lesbia Mater beatae mentis artium parensa Animae uae tela, potius, tamentis quies. Pellit timores, fraena impetus leves, Animique tollit fortis impotentiam:
Cupidinesque mentis estera doma.
297쪽
: H nosmet ipsos noscere dc Deum laber,
Quo nulla tertis major est licitas. sed nee plemenda ingloxio si ' μ' , .i . .:l Ileroa virtus culmen atque apex boni, ii splendore quae vel Soli an qixq; βbM . .. sublimitate montium si eis, ab AEquanda coelo, nubium xx cto pq ' rem . . Lateque regnans quoslibet complectitut Habitus beatos glande uritutum decet , Et majot alma vitibus mox lium, i
eatiore mentis altatu tumens. Hac arte coelum natus Alcmena petit,
Cretensivimque legibus M nos datus
Late tyrannus: Reguli suis fides, Ardente dextra Scaevolae constantia.
Divina virtus, nulla qua perfectior, Perfectionis caeteras superans gradu, Manente forma, major excellentia. Felitas repugnat bellum immanitas,
Rabies patiandi quaelibet ne aria: Libido qualis effeta est in belluis; fualis Tyrannis, Atrei infanda dapes,c iique ora functis enecant viventium, Ast mugientes aere qui torrent viros. Iam restat una rara quam colit Fides Amica vitae mentium coagulum, Affectioque demerendi mutua, Cognata Iusto, civiumque vinculum, Co cordi aeque publicae praeten, bonum. Sine qua beatus esse nec potest homo, Et qua remota vita nec felix datur. Virtutis haec sit clausula re summi bona, Coronidisque quae tuebitur locum.