Pelajum sive sceptrum Hispaniense divinitus servatum cum idem regendum susciperet potentissimus rex Carolus 4. Borbonius canebat Onuphrius Prat de Saba sac. Hisp

발행: 1789년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

121쪽

Quid queror, et memorans cordi grave vulnus acerbo, Solamenque mali, nulla medicabilis arte, Exquiro, tibi dulce caput. tibi tristia fata Augendo repetens Regalis sanguinis ambo Ecce super soli fuimus; cum nullus in hostes Saevius ingruerit, Maurorum et sanguine sertum Crebrius extulerit tepefactum. Vivimus λ Anne Haec sine mente Dei fieri, sine numine credam Illius, qui cuncta regit mortalia, quiquero Dum iustas repetit paenas miseretur j Λn ipsi Funere servamur, nobis ut regna supremum Excidium fugiant, nostris conatibus olim ut Pristina venturae renovetur gloria genti ἐHuius ego non parva spei mihi semina nasci Sentio; crudeles haec inter sola dolores Mitigat, et mulcens animos noctesque , diesque In facinus me grande vocat: sperare suadet Quae sors cumque volet supremi ab Numinis ore, Cujus et auxilio primum mens audet ab hostego Iim jam venturo non sola haec sacra tueri, Sed quotquot populos, gentes, atque oppida cingit

Littore ab occiduo pontus, confinia terrae Sunt ubi, Vasconum postremos usque Pirennes. His ego nunc terris claudam nutantia sceptra;

Inde renascetur, si mens mihi nuntia veri,

122쪽

Nec spes vana movet, nostris nova gloria regnis. Haec dicens, oculos defixus in ore tenebat Alphons, motusque animi, sensusque notabat. Isque ubi sermoni finem dedit ore Pelatus; 9o Tunc contra sic pauca reser t. Ingentibus ausis, Sed quae digna, Pater, magno sunt nomine, noliris a Quod tua dextra tibi peperit dudum inclita bellis, Ne quaeso, ne me socium, comitemque recuses.

Est mihi par animus pugnis , est pirque periclis Contemptus vitae, didici quam pendere magni Posse ubi cognovi pro libertate pacisci

Communis patriae, sacris pro altaribus, et pro Relligione pistrum: regnis magis omnibus una haec Chara mihi mentem inflammat noctesque, diesque, xoo Inque grave stimulat casus, inque incitat arma: In somnis ex quo Piet s hispana iacenti Visa mihi ante oculos adstare , ostendere frontem Λfflictam, laclymisque genas persus a nitentes, Quae dabat, hoc uno comprendere carmine jussa:

m a) Socerum Patrem vocat, cujus filiam Herme sex iam , sive Herme iam matrimonio fibi copularat, ut noUO Uinculo utriusque animus , ac sudium arctius in suscepto opere, vehementiusque Iaboraret.

123쪽

Saera, suosque tibi commendat Iberia natos. N c me degenerem demissis aethere ab alto ossiciis, vel tetra dies, fortuna vel atrox Arguerit ἔ ruptisque prius radicibus imis In mare se montes isti volventque, dabuntqueraci Piae ipites cursu rapido, quam Martis acerbi Λ ut surias timeam, pugnae sortemque recusem.

Qui lubet, is spondet; dubiis non est locus ullus.

Teque, Pater, te pone sequar, seu ducere in hostes Saevius armatos placeat, seu castra tueri Iusseris, et turmas hostiles pellere vallis.

Hs animi accensi dictis: firmumque Pelatus Consilium populis postquam patefecit, ad arma

Undique concurrunt gentes, quas impia nondum Vis belli, martisque furor violaverat, et quaeaao Devictae nuper, debellataeque nefandis Tristia subdiderant Μaurorum colla catenis. Hos in bella movet durae experientia sortis Gente sub infami, lex et quam nulla coercet: Ast illos metus acer agit, maluntque quibusque Pugnantes proprium caput objectare periclis . Quam sese, uxores, gnatos discrimine nullo In servos impune rapi crudeliter omnes. Hos ubi consertos audere In praelia vidit,

Accenditque gravi mentes sermone Pelatus;

124쪽

LIBER QUINTUS ri.

omnibus arma viris in dic t. Saltibus indei 3 o Excubias servare iubet, s mul arcta viarum.

Angustas montis fauces, aditusque malignos Pervigili Mauros contra obsidione tenere, Ne possint impune viam tentare, Vel ausne Si montis penetrare sinus, circumundique saxis, Telorumque gravi cogantur turbine pressi Retro serre pedim, et multati in castra reverti. Nec frustra Dux urget opus, quo semita truncis Clauditur arboreis, saxisque ingentibus Omnis . Nam vix susceptum compleverat arte laborem; I6o Cum procul adventare videt toto aequore turbas Maurorum, totos compleri milite campos, Instructasque acies fluitantibus aere signis

Exciri ad pugnam cernit . Fera buccina montes Terrificis implet late clangoribus altos. Scilicet Abdala si retus, ductorque Tarisus Indignum, faedumque rati, victricibus armis

Iam tot regnorum miseras obsissere gentes, Dissicilis quas una soli natura tumore Implebat tanto; cum propugnacula, praeter so Montis inaccessi rupes, scopulosque minaces

Nulla forent ipsis; et desperatio posset Sola loeum miseranda spei, sortemque subire. Omnis ne Hesperiae devictae gloria gentis

125쪽

Unius ob populi temeraria facta flebit λExiguae numero gentes, quibus ira pepercit Martis ab instanti sugerent cum cominus hoste , In longum reserent, cunctabunturque triumphos pEt quos victores timuerunt oppida mille, Ostentantque suas portis bipatentibus urbes, Ita pli modo tardati, vili vine emur ab hoste His furiis animi accensi montana requirunt Circum saxa vias; armato milite eomplent Nunc hos, nune illos aditus d ardentius audent Interius penetrare vias montem inter utrumque, . Hostilis quando facies se nulla, vel arma, Nulla inimica manus contra venientibus obstat. Iamque acies montis nuces intraverat arctas, Aggere truncorum quas dux conelusit, et alto Demissis celsi montis de culmine saxis; Iro Cum subito insonuit cornu; visusque repente

Mons armatorum cinctus, tectusque corona.

Nec cinctus, visusque prius, quam vallis, et omnis Horribili gemitu, magnisque ululatibus aether Maurorum late resonaret. Grandia nempe Saxa simul summis evolvunt montibus, imbrem Effunduntque simul lapidum, quibus aetheris omnIs Conspectus, solis lumen subducitur omne. Horribilis visu clades; miseranda vel hosti

126쪽

LIBER RU INTUS Hi

Si minus intentus iaculando e monte suisset 1 o Imbre saxorum. Deprensus namque viator Ut medio si forte fuit nudi aequore campi , Cum ruit increpitans lapidosae grandinis imber, Huc gressus vertit pavidus, convertit et illuc Festinus , quaerens qu si si fuga libera mortis; Donec contusus repetitis ictibus, atrae Languida composuit, perfractaque membra qukti. Haud aliter Maurus saxorum grandine pressus Dum fugere hanc quaerit, revolutis grand bus a Ito Opprimitur scopulis, donec vi victus, et omni 19o Spe posita vitam, fractos artusque tuendi, Hoste incessanti ; concussum corpus acet bae Destituit, traditque neci, Iicuitque peremptus. Talibus insidiis vix retraxere cohortis Relliquias Arabes: bis septem millia postquam Fato infelici morientia membra dedere. Hinc Mauris rabies, crevit spes maior Iber Is . Undique concurrunt alacres quot linquere terras Mauris subiectas potuere; nec aspera tellus Iam satis est populis ultro venientibus. Ardet Eoo Abdala fretus furiis immanibus; ardet

Insano captus, caecoque dolore Tarisus. Rursus in abruptos acies immittere montes, Rursus iter tentare iubent, qua semita monstrat

127쪽

2 22

Se saei lem primo fauees intrantibus. Intus Immissum primum paulum processerat agmen, Hesperidum cum lecta cohors e rupibus altis Desiliit, saevitque animis, rituque Leonum In pecus, insurgit iuriis, cunctosque trucidat.

Inde referre acies iterum coguntur acerbo a Io Ductores animo: caeptis desistere victi Nec potuere, nova donec de clade recepti In melius mentem mutarunt. Posse putarunt

Haec fieri populis aliis exempla, Μ aconis Qui iuga iam pridem, et leges subiere coacti et Posse novas victis nasci spes iura tuendi Pristina, belligero, proprio et sub Principe, cuius Nobilis in bellis jam dudum cognita fama Nobilius regnis nomen promittit Iberis. Ergo oratores lecti, qui castra Pelatia Io Celsa petant, eius congressum, Dedera paeis Quo tractent, simul indicant; tempusque, locumque Ipse legat, poscunt, firmantur et obside dicta. Annuit et votis Arabum non multa moratus Egregius Princeps, nec enim temnenda, sed ampla

Visa sibi est, tenui surgenti et gloria regnBIn pacis leges, et Dedera iusta vocari Ab Ducibus bello claris, quos ines ita fama

128쪽

LIBER QUINTUS HI

Illustrat, meritis cingit, decoratque triumphis Totius Hesperiae victae memorabile nomen. 23o Lectis ergo viris numero Dux magnus ab omni Aspera linquebat montis; iamque arva tenebat

Plana, sub ingenti cum constitit Ilice, multis b Iam . saeclis populis illis quae sacra, securis Senserat haud ullos ictus; frondosaque circum Plurima in implexum distendens brachia gyrum

Solis inaccessum radiis, venientibus umbram Grata viris, umbram pecori, pecorisque magistris Piaebebat dulcem. Montanis mentibus illum Excierit quae causa gravis, quisve auctor honorem aqo Iliceo trunco dederit, ramisque tributum Intactum semper servarit, iam a vetustis Audivisse atavis, vel cognovisse negabat. Solus ab incerta constabat origine rumor, Venturum tempus lustris labentibus, ingens Cum res, Hesperiis semper memorabilis oris Ilice sub sacra statuetur faedere fruio , Nee Princeps Arabes Ductores arboris umbra Expectare diu potuit; concessit uterque Sci-

b) si Aae de Ilice narrantur, non ex fid historica, sed ex licentia poaetica sunt deprompta.

129쪽

Scilicet hue Ductor, postquam videre Pelatuma o Illuc vertentem vestigia. Postque salutem Alternis inter se dictam nutibus oris, Defigunt hastas in terram: nixus et hastae Quisque suae, summis ineunt de rebus, amicis Concilium verbis s Mores hos simplieis arvi In temerata fides servabat pristina, ritus Non alios pactis conventis laedera firmant Et pacis leges statuunt. Te, magne Pelati

Sceptra super Montana manent haec Oppida, quotquot Uliti nondum magni mandata capessunt: χεο Hique tuis montes regnis confinia sunto: Quae numquam frustra servaveris. Arma, cohortes

Uliti quotquot subsunt victricia sceptris

Audentes contra numquam patientur inultos e Tu tantum pacis leges servare memento,

Atque oratores Uliti ad maenia mitte, Delectos virtute viros, qui Principe coram Has nostro pacis leges, et faedera firment. Annuit his Prineeps placido mox ore Pelatus, Accepitque, deditque fidem, seseque Damascum 27o Venturum dixit, sinerent modo Numinis alti aeternae leges: Socium tunc Ductor uterque Λgnovitque lubens, iustoque secutus honore est. Persectis rebus, casus mirabilis omnes

130쪽

LIBER Q U INTUS

Et caecas Λrabum mentes percussit, Iberis Et stupor est ingens ortus, quem pone secutus Laetitiae cumulus plenae . vix ilicis umbra Egressi paulum Ductores ampla per arva Exierant, subitus cum stridor perculit aures. Qualis et in sylvis glaciali frigore quondamato Λuditur, eoneretus ubi et iam lacteus humor Extendi quaerens, omnes uno ordine fibras Disrumpit. Uolvunt oculos, crepituque tuentur Ingenti truncum ab summis radicibus aequa SInque duas partes discissum; protinus inque Terram prolapsum, viridem amisisse vigorem Frondentis sylvae. Nova res oblata timores Dispulit Hesperiis omnes: sperare salutem Rusi tune primum certam; cum sceptra Gothorum Tot fluctus inter bellorum stare putarent,aso Stantia caelesti eonfirmarique sigillo. Inde suos laetus populos, et castra revisens Auctus honore novo Hispanis, m aurisque Pelatus Res gentis tenues, capiendaque commoda pacis

ordine composuit iusto; sic rite paratis Alphonis plenas rerum eoncessit habenas, Ad naves properans; Litius portumque requirit Salo vii, brevis unde magis via finditur undis Hesperio quaerenti orientia regna Damasci;

SEARCH

MENU NAVIGATION