장음표시 사용
31쪽
CAP. II. DE ITATIONE CREDITORUM 27
quidati ubi caeteris paribus potiores sunt illi, qui
habetat jus retentionis Mev P. . Dec. ioδ.
ANIMOSUS ENTUR Opus tamenin hoc casu est
taxatione, subhastationes licitatione, ne alii creditores inde gravamen allegare possint, de qua materia vid infra cap. I. g. a esstqq. RETENTIONIS Cautione tamen hoc casu opus do indemnitate creditorum. Via. μι Ap. a. f. Min .
I. Citatio a quo iudicefacienda 'a Ansussciat Edictalis pet Anseu ciat una peremtoris 4. Forma Citationis Edictalis diversa. e Citatio haec est tantum monitoria. 6. Creditores immisse, an contra concmsam prote
concursus stringat creditores conditionales . 8. An illis, qui jura dominii habent, obstet citatio praecla says. An haec citatio inducat litis pendentiam, sto obstet sis alibi motatio Citatio ubi ingenda'
32쪽
Cliatio seri debet a judice habente jurisdictionem
ordinariam, vel delegatam, instante debitore, vel contradictore, vel curatore bonorum. Et licet nonnulli velint, judicem omnium creditorum est re debere, ut Gad. l. r. b . q. ωCarpetov. hamo. .i id tamen praxi manifeste contrariatur. Nam sic musti concursus coram Camera Imperiali movendi essent Et citatio haec non est arctatoria, sed monitoria, si sita intcresse putent, sicut etiam ex L. Dist mari. L. Si contendat possim citari, in
quos nulla judici citanti jurisdictio est, imo exempti Sacri RomJmperii, ut judicatum scita
ORDINARIAM Icil in ipsum debitorem,& praeci pue judex loci, ubi debitor domicilium habet. Viae
DELEGATAM Hoc non in genere obtinet, sed tunc. vel quis delegatus sit ad universitatem causarum tales sunt, quibus omnes causa per certam provinciam commissae huc si specialiter Processus concuris rentium creditorum alicujus directioni commissus. Non raro enim Commissariis directio Proceustis eo currentium creditorum committituro MONITORIA Actus enim judicialis, qui tendit adeo ellendum, opus habet judice competende, pr pter da jurisae sed actus qui tendit tantum ad monendum, poterit neri a quocunque judice, ad quem causi principalis pertinet.
EXEMPTI Tales illi sunt, qui nullum alium Iudicem
33쪽
DE CITATIONE CREDITORUM. 29vanda vero hic resula: Quoties citatio tantum fit ad notificandum, toties etiam extra territorium fieri potest,in constituit in negligentia vel mora omnes, qui eam spernunt, quod in Camera Imperiali contra subditos Regis Galliae observatum, testatur Gail. L. L
Sed quaeritur, an Edictalis citatio generalis suffi
ciat, an Ver Omne CreditoreS, quorum nomina
specifice expressit debitor, specialiter citandi Θ Ρ sterius vult Salgado p. i. c. i. n. 3 . Sed pro generali pugnant Diu quos resert Idem, si Et hoc in Germania passim receptum, & incommoda specialis cit tionis proposui in tractat de pro ego Civit. 3. n. q. Sed si creditores quidam sint serenses, vel in alia provincia habitent,vel sint viduae aut pupilli vel munores, vel corpora pia putaverim, eos posse sp cialiter citari, ne postea finito concursi veniant,&restiriationem petant ex capite ignorantis probabulis, ves favore aetatis, aut religionis, cita totum ordinem turbent. apropter utila crit, a debitore exigere nomina creditorum, quo praesertim alibi degentes specialiter citati possint
EDICTALIS CITATIO Cautelam aliqui suppeditant, ut evitetur citatio Edictalis, si scit praesentes creditores cautionem osserant, se aliis creditoribus, forte alibi degentibus, satisfacturos, si postea credita
34쪽
sultius est nihilominus, edictaliter citare reliquos, ne postea novis litibus onerentur judicia. sp ECIALIS CITATIONIS Bene monet Merita
disius levam inop debit. e. s. n. at etiamsi creditores
certi sint,inrita personaliter citandi, hoc tamen non suiscere, quia variis modis vel ex oblivione eorum, quibus debetur, vel mutatione persona creditorum, vel ex translatione nominum, vel distractione actionis inter plures personas, vel ex jure aliorum in nomina, ob quod creditores ipsi agere amplius non possunt, ad aliorum vero, quorum maxime refert, notitiam id non pervenit, adeoque semper opus esse citatione edictali.
sp ECIALITER CITARI Optima cautela est, ut
certi citentur specialiter,&quoad reliquos fiat citatio edictalis Unde Min Camera Spirensi, si quis bonis cedere velit, petit, ut decernatur citatio respereve ad domum Medictalis Blum in formul Supplic Camer. p. y in Saxonia ita quocime constitutum est, ut creditores, quorum domicilium Judici notum, consueto more citentur statim tamen ab iistio quoque Edictalis ejusmodi citatio ad creditores reliquos, sicubi plures, concursus orsan ignari existant, emittatur, per Resu Gavam. Prorine tit Ton Justitie Sathem . io vers. at feten c. Tunc vero & certi creditores per Edictum citari solent, si numerus si ingens,in ipsi per varia loca dispers ut ita insinuatio sit admodum dissicilis Mev. P. I De V . n. i. σ1.
Citationi autem addi let clausula perempto- ria, ut si non comparuerint, postea eos repulsum iri. Ideoque hoc casu unam citationcm possessuiscere, si Lex provinciae, vel consuetudo non rep.
35쪽
gnet, Vula Mev. P. I. Dec. 238. Sed sententia haec concedi nequit. Nam I.Regula Doctorum est: Quoties quis citandus est sub poena privationis sui juris, perpetui silentii, tunc unam non sufficere cit
tionem Scacc de jud. LI. c. 9I. Mindan. l. 2. c. a. u. 2.
II. Una citatio non facile in omnium notitiam pervenire potest.
REPULSUM IRI Inde hoc termino praeclusivo elapso, sententia lata, creditores alii, nisi alias beneficio restitutionis gaudeant, non audiendi, etiamsi veritatem S prioritatem crediti docere possint, Mev. P.R. Decas licet hoc in Marchia non adeo stricte o servetur. Viae iss. c. 3. CONSUETUDO Haec consuetudo tunc admitti posset, si illa una citatio trium citationum spatium contineat, ubi inseri solet, hanc unam pro tribus esse debere confer L. Nunquam. a. V. de Iudie qualis est illa Edictalis citatio, quae in Saxonia ab initio statim emittitur, de qua sup ad s. a. quippe quae continere debet spatium trium terminorum Saxonicorum Computandum a tempore, quo affixa, atque ita sub poena praeclusi est concipienda, per Restat Grapam. Provine. ιis Ton Justitien)Zachen. 9 is versae fcγndc. NON SUFFICERE Hinc alii Doctores binam ad minimum citationem reqLirunt ad exclusionem juris alterius, Ripa ad L. Rem qua Τ. de Acq pug num. M. quod in concursu creditorum necessarium esse, prolabat Mev in Di amam cap.I. n. ras. Unde in Saxonia prima vice simpliciter, si vero contumaciterema serint, sub poena praeclusionis citandi creditores, de quorum domicilio Judici constat, si perseverent in contumacia, realiter excluduntur, per Grav.
36쪽
Sed citationis edictalis duplex est forma. Alibi
enim jubentur creditores intra . scptimanas in striptis sua nomina profiteri, & documentorum copias exhibere. Qui modus licet apud nos receptus, habet tamen hoc incommodi, quod ita originalia documenta, an sint sine vitio, annon in tempore vel summa sit rasura, an sit manus destincti debitoris, recogitosci non possint, ideoque solent recogniti ne post sententiam usque ad terminum distributionis differri, ut tunc demum de veritate nominis disputari incipiat. Sed haec inversio ordinarii judicii est ideoque praxis melior est, si certa dies expri- matur, qua Creditores omnes Unguli in judicio
convenire, Moriginalia sua documenta exhibere debeant, quo a Contradictor recognostere, aut disiteri, aut exceptionem tam contra formalia, quam maiorialia instrumenti, orctenus proponere queat.
Huic citationi Millud utiliter adjungi posset, ut, si
creditor aliquis documcnta non habeat, est, bus creditum probare velit, in cuciatum negationis Articulos cum nominibus testium offerat, quo mox contradictori communicari possim, ad formanda
interrogatoria. DIFFERRI Hinc sormula prominciandi murbe bie
37쪽
estu distributionis novae oriuntur lites, disputationes super veritate crediti, ut hinc omnino utilis sit, una eademque sententiain veritatem irioritatem nominis decidi.
DIFFITERI Quo facto originalia restitui possunt creditori, vidimatis copiis apud aesta relictis.
Citati creditorcs comparere tenentur omnes, necessitato non absoluta, sed causativa, si credita sua fatua habcro velint, quia haec citatio non est arctatoria, scd monitoria, Scacc dejudic. c. 34.17. 23. Hili. in Donetl. l. 23. c. a sit. F. pag. Ioos licet creditor sit Ucricus, Salgados L . . sive sit fiscus aut scholaris, Salgad aep.isq. Quamvis in primo termino nondum sententi cxclusiva, sed in tertio termino stratur, Cum trina citatio requiratur, ut dictum. Si ctiam in superiori judicio debitor conventus sit a creditore, hic tamen in concursiis judicio se sistere tenetur, de quo Mevius P. F. Dec. Us
CLERICUS Quod si tamen clericus creditor possideat hypothecam, cita non opus habeat in conci 'unomen suum liquidare, non tenetur coram jyμe i Co comparere quamvis enim concursus omi 'bona ars trahat, contra posses rem tamen opuoci iudicio,&hinc quoque clerici judex comperens adeundus, qu1 cognoscat, an ille hypothecam dimittere debeat, vel
non Cons. Salgado p. r. c. n. I.
SISTERE ENETUR Non quidem hoc fine, ut quaestio, quae in superiori judicio controvertitur, in ii
38쪽
diei inseriori, ubi concursus motus est, dechlatur, cum concursus appellationis instantiam non finiat sed ut in judicio concursus, hujus rei conditionaliter ratio habeatur, h. e. ut huic credito locus sub illa conditione assignetur, si pro eo in judicio superiori fuerit pronum elatum. Vid. Mev. d. l.
Solent autem illi creditores, qui in certabomidebitoris immissi, protestari contra concutium&dicere, se suo jure immissionis contentos re, ex ea ratione, quia citatio haec sit ad agendum, sed actione opus non habet, qui est in possessone Scacc ij dic. d. c.3 . 7. Sed licec protestatio non ossicit caeteris croditoribus, si quis meliora aut anteriora juram resilla, in quam immitatis erat protestans, hincat; std obest ipsi creditori protestanti, si ex bonis illis, in quae missus est, integram lutionem capere non possit sic enim ad bona alia nullum habct rcgrcssum, licet habeat hypothecam generalem Meri
Pan. 2. Dec. 287. ANTERIORA Ratio si quia immimo semper senuo aliorum creduorum ure, vel haec clausula ad minimum subintellisenda, a quia res ad immisium transit eum onere reali hypothecae, ut hinc hypothecari primm actionem suam salvam retineant unde mirum est, quare Mev. . . Dec. asso. . . statuat, creditorem, qui ante conculsum in praedium imminus, non teneri se concutiui submittere & licet hoc facere ouet, con-Iultius tamen ipsi me, ut inanibus sumptibus oestineat, e re incumbat. Nam eo ipso Mev contra it suae
Omnino euim ita periculum sustinetio sitar,
39쪽
DE CITATIONE CREDITORUM. 3ssetar, annb creditores priores praedium actione hyis polliccaria sint revocaturi. Interim tamen nec hoc admittendum puto quod vult algad p. r. citi n. r. σα illum, qui rem debitoris posside jure creditoris, non posse pendent concursu rem retinere, sed eam administrationi curatoris cedendam esse. Immissio enim amis concursum facta, non tollitur moto concursu, licet eo finito creditores anteriores contra immisium agere possint.
IN RE ILLADHoc procedere puto, etiams non tam tum immissus creditor, sed & ipsi quoque res adiudicata
vel in blutum data haec enim in solutum datio, cum venditionis vicem obtinear, non tollit onera realia licet creditores generalem hypothecam anteriorem ii hentes, hoc casu prius debitorem excutere teneantur, Meriae Decare. Aliud si res sub hasta uni creditorum ante concursum assignata, 1ic enim sibi rejudicarunt creditores hypo ecarii, quod publice citati non comtradixerint venditioni. PROTESTANTI Protestatio enim haec contra concursum habet vim renunciationis; ad jura vero re nunciata non datur regressus sis. s. r. denisau. ψ.f. VIL
Sed quid de creditoribus, quibus in diem, vel sub conditione quid debetur videntur quidem illi non posse credita sua profiteri, quia ino Lail
la credita, si ad diem incertam, an sintΓatura, de beantur. Sed eos tamen citandα, esse. compa-Xere teneri, communius receptum est L. M J. de Separat Salgad P. 1. . n. 21Ssqq. a me istente conditione casuali, praefertur talis credi- r tor
40쪽
tor illi, qui pendente conditione puram hypothecam meruit. L.y. SN. qui pol in pign. id
Comment a d. L. Theliaur. l. i. P.M. coNDITIONE CASUALI Sed quid si creditor
fidejutares habeat, an ille concursum negligere contra fidejutarem agere potest Ita vult eu Part. p. Dec. s. a. modo fidejustare moneat, ut illi in concursu interesse suum prosequantur. Contrarium habet Aut. Cent.1 De Is qui hanc rationem addit, quod creditor, qui in concursu interesse suum deducere neglexit, postea fidejutares convenire nequeat, cum ipsis actionem cedere non possit. Quae sententis ita conciliandae, ut Autor intelligendus sit de illo casu, si finito concursu fideiutares conveniat Mevius vero, si pendente concursu, ubi adhuc cedi aestis, a fideiutaret concursu deduci poterita
Sed quid de dominis rerum, quas debitor detinuit, an illis praejudicet citatio praeclusivat Quod negandum videtur, quia debitor non cessit, nec cedere potest rebus alienis, sed suis tam
ina, quae ut sua possedit L. Si pater.3. C. de Cesesion brin Sedri hunc debere suum jus deducere, tradit Salg. Part. r. c. n. n. Ioo quia generaliterie ni nomine creditoris,&incertae redderenturas judicationes post sententiam prioritati latam. Conflaber Eb., Coae tit.ν. D. V.
ED UVERS Quia non praesumitur rem in bonis de vitora repertam eue alterius, quapropter ille, qui ius