장음표시 사용
141쪽
Gloriosiss. Memor. in Manifesto de A Iγοδ. apud Li nitium Archis. I per. Pa t. Spec. Contis. II. p. σga. seq.quando jus Imperiale atque Ducatus Mediolanensia in Parmam et Placentiam adversus Curiam Romanam sustinet, ibi : Opendi profecto nequit, directum Me et SUPREMUM dominium RESERU TVMε- MAIESTA Tl CVM , ab ullo unquam Imperatore ABDICATUM EXPRES-S O Ejusdem ae Imperii eonsensu a meibus Mediolanenis
Fus abdicari , cedi , vel transferri , multo minus a C. ria Romana valide usurpa ri, at eave per Duces Parmen
pia legitime recognosta sevisse etc.
Quemadmodum Igitur ea , quae circa gema nam diplomatis Maxi ata H. explicationem hae- rentes hucusque disseruimus, abunde commonstrant. Natalem Comitem, scriptorem Guelphicae parti, It hae oras nunquam deserturae, studentem in L. 6'. et νυ. Hs. sui temp. ubi in caussae Florentinae r aensionem incidit, nil magis egisse , quam ut cla lissas documenti, Imperii juribus faventes, artifici si praeteriret, vel mirabili, Gallorum more, torqueret ratione, ex apprime corrigendus, qua doque tamen Vi Veritatis ad confitendum Compuussis , vid. p. s83.-ka, Auctorem adversarium e dem Oritu coactae adulationis fuisse erasitatum, nunc erit ostendendum, postquam ordo discept
conis usque ad pag. 33. progredi jubet. Nam ibi dogma profertur , sanae PQutices ac Iuris publici
142쪽
dignitatum illustrium minus inducere subordinati nem ejus , qui consequitiar, neque jurisdimonem Eonciliari ei, qui indulget. Enimvero omnis digni ratum illustrium concMo jam dum praeflauit juri dietionem , cum id juris ad suprema lilectet Regalia. Plane jure Gentium , quo liberae invicem gentes utuntur, nullibi sancitum , Principem liberum alti quoque libero nec ab isto dependenti, axioma quoiaciam conciliare posse. Neque apparet, quomodo Princeps extra Principatus sui limites parem sibi comstituere valeat, atque alium dignitate cohonestare , quam hic suo potius jure propriisque viribus ad n re poterat. Alia longe ratio habetur alia creationis. Illa utique juris Genrium habetur, ae s lam declarandae vesuri et firmandae tantisper dignistis , jam constitutae , accedis. Ut creatio praere quirit Principem, qui in eum , cui axioma honori- incum confert , jurisdictionem possit exercere. Cui dogmati magis demonstrando adducenda simi qua dam exempla, ubi Caesares Romano - Germanici Re
ges Ducesque crearunt, quorum nemo unquam e
stitit, qui Vasallus Imperii minus antea fuisses re ditus. Ita Poloniae quondam Duces ab otione III. Reges vocari, qui jam isto aevo in clientelam Imporii pervenerant. Conf. Lubie ua Vit. En m
143쪽
. . s. Dan s autem quondam Imperio paruisse egre4 riis documentis productis , probavit Conrini de Fin.
Bv. ita L C r . , Immo omnes illos, quos Roma
ni olim , Urbis ac orbis Domini prope , - Reges crea runt. Reipublicae stiperioritatem agnovisse, ac . si quid moliti, regnis exutos fuisse , exploratum habeatur. Igitur nemo negariti creationem Regum. a
Caesare peractam . praestruxisse jurisdictionem ac no-xum studesem . immo conciliane jus quoddam In pio in istos Principes , qui sponte diadema Regium
a Caesare emagitarunt et obtinuere, hoc ipso deci xantes, ipsis facultatem proprio jure regiam dignit tem capessendi minus competere. Equidem errant. qui jus creandi Reges. Imperii Romano - Germanici Majestati cohaisens . ex dominio quodam universali totius Orbis derivant, cum plures prorinciae a vaeastissimo olim Imperio fuerint avulsae, quae dein praea scriptione . vel pacto et transactione Varia supremam libertatem obtinuere, Regibus quoque propria auctois ritate a cujusvis regionis populis conmtutis . inpriumis Romano Imperio ante Carolum M. capite prora sus destituto. Huc pertinent exempla Regum Lo gobardorum , Arragoniae, Castellae , Lusitaniae etc. Interim non apparet, cur minus dominii illius unia versalis. restituta a Carolo M. Imperii Romani digniatate Majestateque, Vis aliqua adhuc exserere semet poia tuerit ac possit, Principe quodam supremo axioma Reagium petente et impetrante. Quis enim tantum actum pro mistraneo ac Imperio inutili habuerit, praesertim cum creationis agnitionisque Imperialis tanta ubique
conspiciatur in orbe Ch ano auctoritas, ut nulla
144쪽
m' rimalia gens indulium honorem invideat, potius agnutione promta Venerationem , Caesari et Imperio de-hitam, contestetur. I turnunc liquet etiam, quam male si statuant, qui, Caesaris hocce jus singulari reverentia , Augusto Nomini exhibenda , vel Advocatia Ecclesiastica inniti, putant. Non mitti l met, quom lo sola. Veneratio Regiae dignitatis col-dationem progignas, Prisativam ae talem , quae ab agnitione multum distat ὶ Advocatiae autem Ecclesi sticae jus nil commune unquam sortitur cum potest te ad Regium fastigium Principes Christianos evehem Ii. Nam illud saltem respicit defensionem Ecelesiae Christianae, armis quoque lascipiendam, ducatum
.exercitus adversus infideles, Conciliorum moderatio- .nem ac convocationem , Schismatum compositioinem et alia insignia jura. Egregie igitur sentit Cresa. rinus risenerius de Fure premat. C. X TIL p. ror. cum ait a se creatione Regum o aeris Buperatorum actis as Omnibus Christianis populis duaeum Vnitis intell-
ALIQUAM CAESARI IN TOTO CHRI STIANO ORBE JURISDICTIONEM EM
SE. Add, Cocces Iurisprud. PHL C. III. g. XX. qui, cum jus Imperii in Simos Orientales tuetur, hane etiam rationem promit, ibi : QUOD SUMMUM IMPERII EST, Reges a Germanis accepere.
Neque vero Regias agnitates simpliciter Indes mre Caesares, sed diplomatibus publicis eo de negotio
145쪽
editis, quorum conflatendorum jus merito Regalibus adnumerari g. monitum fuit, jura Imperii saereta inuat, vel, ob solam hanc collationem faculi tem nunc quaesuam fuisse, testati sunt, non renite .cibus novis rigibus, quibus magni res momenti vid retiar . in societatem Vasallorum membrorumquα Imperii eminentissimam cooptari. Neque coZatio dignitatis regalis sine investitionis cujusdam signo Peracta. Praecipuum autem signum praebuit ipsa corona, quae a Caesis e ipsb capiti novi Regis imp sta vel transmissa fuit, prouti de Daniae Regibus saeliquet ex Auctoribus si. anteced. allegatis. Atquci proin titulus Regiis, mediante investitura quadam cessiis . tam BENE FICI ARIUS exstitit, ut quoque Reges clientelares saepius sub corona Imperatoria hus in 1Oleninibus Curiis servierint. Cons. Otto Fria sing. Chron. L. V. C. s. et L. VII. C rρ. de Privit gio Regis Bohemiae cons. C cherod. Mart. Moram. III. C. r. r. ssos
Quae jam de Regali dignitate disserta suere, muti
. to magis eo casu obtinent, quo honores , illa longe inferiores, conceduntur. Plane nullum unquam exemplum adduci poterit , ubi Caesares aliquem Germaniae vel Italiae Dynastam ad Principis aut D cis fastigium evexerint, prorsus liberum, nec Imperio ante subditum. Igitur clientela et subjectio occasionem suppeditavit isti negotio ac gratiam Caesaris yeluti tacuit. Tales quoque honores ideo indulti.
146쪽
ut fides , Imperio debita , magis firmaretur ac distiones Vasallorum verum territorii cujusdam , Reg Iibus ornati, induerent habitum. Qua ratione commoti passuri Vasalli tam Teutonici , quam Italici, eo. semper contenderunt, ut axioma Ducis , vel aliud honis conquisitis innecteretur. Neque minus Caesares , praeter finem , munimentum fidei et subjectionis concernentem, eam semper caussam dipi
matibus inserere solliti, quod referat dignitatis Imperii, Fideles ejus, praemiis hujusce modi adfectos, ad res porro sincere gerendas concitari et selii Caeseret
decus tam veterum dignatum δrnatibus confoveri,
quam novis honoribus ampliari : uti verba diplomatis Austriaci apud Perrtim de Vineis L. M. Epist. as. ac aliorum , inprimis Italicis Proceribus indultorum. perspicue exprimunt. Neque hujus prope generis formula in diplomate Magni Ducis Heremiae neglecta fuit. Quibus accedit, quod Cosmus Dux minustam anxie a Papa , dein a Caesare titulum Magni Ducis exorasset , si ejus territorium in plena futilet constitutum libertate. Nam ideo quoque Maximilianus II. tam acriter contradixit , quod Florentia et Senae ad Cameras, i. e. lauda S. R. I. pertinerent. Vid. g. L H. Unde patet, Caesarem hirisdictionem et dominium directum pro fundamento hic primario collocasse , neque proin fuisse opus, ut concessionectuti illud demum compararet.
147쪽
Iterum Verop. I a. incongrue existimatur, Papam
Pium V. fortiori meliorique jure aliquid potestatis in Florentiam sibi adserere potuisse , quia fuerit is, qui
.titulum Magni Ducis Cosmo attribuerit, hoc nequidem flagitante. Sed parum hic referre Videtur, utrum Cosmus expetierit concessionem axiomatis a Pontifice, sive minus. Neque inquiri opus est, an- non Cosmus id maxime egerit, ut non solum magnificas, sed istustres etiam adpellationes opibus jungeret , et Minon lis Ferrariensis hoc paulisper innuat. Potius demonstrandum est , Pontifici jus Reges aut Duces creandi nulla ratione vindicari. Equidem. prouti in diplomate Pii U. inter Causas alias convenditur , exempla non desiint, ubi Papali auctoritate Regiae dignitates fuerunt collocatae. M Caesares, potestatis suae memores, his conatibus saepius gra-Viter contradixere tam Verbis, quam factis. Brevi' latis Matia memorabitur saltem , quam enixe Fridericus II. hac de re conquestus fuerit, cum in literis, ad Gallos Cremonae An. I 246. d. 22. Sept. exaratis,
apud GHasum Tm. I. Const. Imp. p. 3οσ. sic disserit: tam per aliquot RETRO ACT OS Romanae sedis Amtipites, et praesentem, Nos et. alios Reges, Principes orbis et Nobiles, Regna , Principatus, honores quoslibet, et ju-rkdictionem habentes s GRAUATOS merito cen amus, ex eo , quod i , contra Deum et justitiam , propesse , sibi IURISDICI IONEM et auctoritatem VSVR P ANT lNSTITUENDI stu ristituendistis
removenia , as Imperio Regnis , Principatibus et honor bus Diuitigod by Cooste
148쪽
ssuis, Imperatores , REGES et PRINCIPES etc. Diserte etiam scriptor magnae auctoritatis apud Hispanos , Franciscuu de Victoria Relect. Moral. I. Se t. s. aes. r. p. Zo. quo loco temporalem Pontificis j risdictionem in toto orbe impugnat, statuit: Papam nee facere Reges posse. Eandem sententiam amplexus L. C Lia Lisciatis, Cistertiensis regulae Monachus, in Philippo pruae legit. Reg. demonstri L. V. Art. I. p. Ios. et Art. o. p. r II. Immo in cit. diplomate Pius V. ipse confitetur, se non ignorare, neque PE I RUM neque alios ejus in primitiva Ecclesia successores , tantam authoritatem Mi a utose, ut vel REGES vel D UCES CONSTUI UERENT. Neque praetereum dum est, toto coelo a se invicem semper discrepasse.
missionem impositionemve coronae , a Papa pe actam, et illam, quam Caesares haud raro fiascepere. Nam cum miserit coronam Papa , in signum deumrionis id acceptiun fuit a Regibus , qui Consere rati nem magni ponderis rem arbitrati. Atque talis comsecratio a Papa fuit celebrata , tanquam silpremo Sacerdote , nequaquam domino clientelari. propter Regnum Hungariae perperam Curiae adscribitur Pontificiae , utputa quod pridem imperio eminuit immediato, nullius dominio directo obnoxium. His explanatis, constat, Pontificem , Pium V. nil j ris in Hetruriam potuisse adquirere , praesertim. quia tota ejus Bulla, protestatione ab Imperatore s lemniter interposita, effectu caruit, neque ipse C
snus impositam Anno I IO. regalem Coronam usu pare conatus , graVem Imperii metuens coercitio
149쪽
Coarguitur denique p. 32. I I. I . et Is. erroris Nessiverus, qui censuit , argumentum pro dominio directo Imperii in Florciitiam hinc quoque non immerito reVocari, quod An. I 692. haud exigua co tributionis pecuniariae quantitas Imperatori *usque Commistariis , Cara , Breunero , aliis, a Magno Η truriae Duce iuerit exstauta. Jam ex adveris libe ter conceditur, praestationem illam revera contigis se. Neque negatur p. 33 . subditum , vel Va una eo adigi posse a sirperiore et ,Domino directo, uecollectis publicae rei succurrat. Εcontra Contenditur ibidem , exinde quod regionis dominus cogatur, uequantitatem pecuniariam praebeat Principi alicui. aa
subjectionem illico, aut nexum clientelarem ars mentum minus Valereo ProVocatur porro ad RI ctium itemque Meterum , qui de contributionibus. metu ac Vi extortis , commententur. Nihilominus
haec cuncta ad praesentem quaestionἡm haud coli neant. Illi enim JCti de eo disserunt casti, sicubi exigens collectas iacultate exigendi legitima sit dostitutus. Tum enim nequidem taciturnitas patientis proficit extorquenti , 0b Virium Vis ac metus, quoa pollicitionis genuinae adquisitionem valde impediata
Magnum autem Hetruriae Ducem onera , quae retia
qui vasalli Italici Imperio praebent, non declinare posse, neque adeo de metu quodam, ipsi inlato com queri . hinc liquet, quod hucusque dominium Imperii directum Plurimis argumentis sic fuerit explici
150쪽
tum , ut nemo, serenae frontis, amplius sit futtirus. qui de re manifesta ambigat. Imperator Leopoldus Gloriosissi. Memor. nunquam imperasset tributa Magno Duci , ni ipsum numero reliquorum Italiae vasallorum compriuensum scivisses.
Praeclare autem eundem Augustissimum Caes rem Imperii jura in Hetruriam conservasse, testatur Rescriptiam sub dato Laxenburgi d. 2O. Maji An. I OIad Magnum Ducem in caussa Mantuana transmissum. quod apud Munium Fabrum Europeae Status Cancellaiariae rim. VL p. σa .seq. conspicitur , ubi praesertimi verba notanda : Quemadmodum igitur persuasisumus,
Dilectionem vestram justissimae ORDIN A l lo NI hiae N Me IMPERIALI facile assensurum ,
etiam Nobis certo pollicemur , fare, ut et i a pro N GTO NOBIS ALIAS AC DEBITO SUO FIDEI IN TEMERATAE ZELO PROQv EIURIS IURANDI , QVO NOBIS ET SA CRO IMPERIO OBSTRINGITUR, RELIGIONE NOBIS, IMMOTA ADHAERE
SCAT, neque Gallicis vel Andega en us tas nisi que eopiis militaribus . , Ducatum Mediolanensem alia oe euda nostra Imperialia contra se et nefas UGrnti sae depopulantibus, vel minimo adminiculo assisat, qώin illis potius ast terrisque ac sinibus μὴ vi et armis amem;