장음표시 사용
291쪽
quaria, hea etintenultima ex Albano Duce eaquerela vere cansa.a 5 MARGARITA PARMENfIs, postulari a Rege, ut in communi Provinciarum tumultu ipsi provinciarum Praesecti, instaurato sacramento, studium operamque suam ostentarent. Adea Orangius spraesente sorte supervenerat, Hocmhratano 3 respondit, Multis se gravissimisque de causis, quas indicaverat adhuc nemini, sacramentum abnuisse. Primum , quod ex iis, qui praecesserant, Provinciarum Praefectis nunquam exactum id suerat.
deinde, quod cum fidem suam jam pridem Regi juratus obligaverit, sicuti Proceres alii, qui Regis in ditione censentur; videri posset a iversiis promissa peccasse . si ad ea rursus jurejurando adigeretur. praeterea , quod cum jur verit , suarum se Provinciarum privilegia servaturum, si forte quid contra illa imperaretur, parere imperanti non posset; impeditus jur iurandi religione; dc tamen parere deberet, si iuraret in praesentia, facturum se quidquid R eis nomine adversus quoscunque imperatumni. addidit ad haec, in oblata sibi juris jurandi formula Imperatorem non excipi, cui beneficiario jure cum esset obstrictus, nunquam se in illum arma sumpturum : immo nec excipi filios, aut amicos, uti Cliviae Ducem, aliosque non paucos, quibus bellum inserre qui possetiadjunxit re hanc causam: multa quotidie in eos , qui Catholicorum in numero non essent, edida proponi capitalia; quorum ipse ministeresse nollet. refugiente animo ejusmodi suppliacia ob causam Religionis irrogari solita: quin etiam ex eo sacramento cogite posse, ad ux rem ipsam ultimo supplicio mactandam, qui'pe Lutheri sacris imbutam. denique re hoc sibi cogitandum , posse illum, qui Regis nomine aliquid imperaret, esse hujusmodi, cui subjicere sese haud sane decorum generi suo duc ret. Atque hic Ducem Albanum nominavit indignabundus,ac siluit. Nempe Albani, uti sereb
tur,adventus hominem turbabat; ceterae causae
in speciem erant, re quia invalidae, cumulo firmabantur. Neque enim is erat Orangius, quenia Pro
292쪽
religio removeret. sed intutum existimavit, creetere sese Hispano Duci, natura tristi asperoque, re prorueteri aemulatione superbius Peratum. Immo vel si se amice Aidanus gereret, non videbatur orantius laturus hominem, qui amicitiam loco veniae imputare posset. At Pertius, ut erat ab ingenio Oc a mandaris instruistus , singulas a capite causas expendens intrum non esse dixit, cum tanta Provinciarum necessitas non ingruerit saperiorum Praesech rum tempore , si ex eis hujusmodi sacramem tum exactum non sit. Iterari jusjurandum, non ad saperius sacramentum , quasi corru-Ptum , nova professione resarciendum vi sed ad majorem alacritatem in novo periculo luserutandam. In privilegiis Provinciarum conse vandis fidem sim obligasse Regem non minus,quam Orantium : ideoque ne quid adve sus illa imperetur, Regi curae futurum. Neque hic agi de bello in Caesarem, aut in Imperium, aut in Cliviae Ducem inserendo: quos ut ipse in sacramento exciperet, Gubernatricem libemtissime consensuram. Curam edictorum ac poenarum,quae in hyreticos statuuntur,non ei committendam : multo vero minus , ut in uxorem
animadvertat, illum cujusquam imperio adigendum. Sic Bertius rationes Orangit refellere conabatur, omissa Ducis Albani mentione, sive refrensi dubius , sive quia nominata uxore, ii tertiatus Orantius non expectavit illum devmnire ad eum locum , addictitque , Se pro certo habere , Regem, si in Belgium advenerit, non passurum cujusquam uxorem aliis religionudius inhaerentem : ideoque decretum sibi esse in Germaniam cum familia migrare , ante Resis adventum , ne illo praesente ejectus o Belgio,
non sponte cessisse videretur. ubi tamen ciri
iue locorum esset, victurum se uti Regi su itum deceat: nec quidquam , quod ad ejus Majestatis amplitudinem pertineat,omissurum.
Sertiua . quando obfirmato hominem animo ridet,
293쪽
Belgio abitor agi utia a MARGARiTA PARMEN sis, videt,ad extremum quasi inducias relem pace
impetraturus, orat L nam re hoc in manciatis habebat: ut antequam discedat, cum Egmontio, aliisque nonnullis, quos vellet, Proceribus colloqui ea super re sustineret. Cui libenter assensus, Willebrocum pagum, Bruetellas interre Antverpiam, colloquio designat. Quo cum hinc Orangius , inde Egmontius ac Manssebeius , re Gubernatricis iussu Bertius convenis .sent, eademque rursus ac saepius agitassent; insecta re abiere. Ferunt orantium, ante8uam inde recederet, cum Egmontio seorsim abclueo de imminentibus periculis locutum, orasse ibium,subduceret sese,gravidamque cruore tempestatem ab Hispania impendentem Belgarum Procerum capitibus ne opperiretur. Et cum E montius meritis ferox , eoque periculi negligens,contra dissereret,ac Regis clementiae,si Pacatas reperiret Provincias, omnia tribueret; Perdet te , inquit Orangius , hae a m jactas He--entia Regu,E'monti.ac Dideor mihipravidere an matutinamfalse, te pontem scilicet 'turum, quo Hra
sani calcato, in Belgium transmittant. Quo dicto tamquam praesagitionis certus, hominemqueaupremum visurus,arcte, nec sine utriusque lacrymis complexus, abscessit. Ac postridie datis ad Gubernatricem litteris oravit, aeua hunc egi sit, qu uespe labores domi militia que , pro Nessu
commodo ac dignitate pertulisset ibenigne interpreta retur ipsa, ct Res in memoriam remo caroedignat metur. Se certe Cia itudini ejus, quibus in terris asseret,
addi ticimum perpetuo fore. Statim'ne cum uxore ac familia, praeter Philippuni filium natu maximum,Lovanti studiorum causa relictum, plurimisque ossicii causa comitantibus,Bredam o pidum suum petiit: ubi paulum moratus , Cli- viam,postremo Dilemburgum antiquam Nasi viorum sedem, exeunte Aprili se recepit. At Egmontius etsi animo paulisper commoto ob amici discessum , inde tamen laetior, quasi absque veteri aemulo unice securuspartituri prim rium, desse Gubernatrici, ultro operam expro-
294쪽
mere, remque curare publicam solito intentius Coepit. Nam re sacramentum , uti pollicitus erat, peculiari forma dixit: de disturbatis per inferiorem Flandriam consistoriis, oppida nonnulla ipse sex peditum signis comitatus exarmavit et re alienum se adeo ab aliquorum consilio collegarum ostendit, ut per noctistratani Comitis aulicum, qui sermonum minister erat, hortatus sit eos , Ne quid aversus Religionem, ac Regem, decusque proprium molirentur : si secus agerent, se illos inimicorum loco non minus , quam laseia amictos Alba s quod Bellicum est Gallorum gestameni habituros. Ex quo factum, ut Hochstratanus, aliique, sua
Iitterarum libellorumque autographa, quae unquam Egmontio dederant, repetierint: simul illa , quae ab eodem acceperant, omnia remittentes , haud dubium distatutae familiaritatis argumentum : quae tamen ne forte ad se ludi- sicandam agitarentur, subvereri Gubernatrix videbatur . Sed ea sive ex animo faceret Eg- montius , foederatorum mores jam exosus; sive Gubernatrici ostentaret, adversam sui opinionem adventante Rege deleturus ; certe momenti plurimum attulere Catholicorum partibus. Etenim conjuratorum Nobilium sane complures orantio destituti, Egmontio adversante conterriti, dissidentibusque majorum gentium Proceribus, ipsi quoque suspecti invicem, disparant animos , certatimque per amicos alii, alii coram a Gubernatrice veniam petunt, foederis compromisso renunciant, seque novo auctoramento, uti rogabantur , obstringunt. Imo non multo post polliciti sunt Hochstratanus Hornanusque, scriptis ad Gubernatricem litteris, se sachamentum praesente illa dicturos: atque hic posterior etiam jurisjurandi exemplar una transmisit, Comites Culemburgius ac pergensis Belgio jam cesserant i Luciovicus Nauavius Principem statrem secutus erat. Itaque illos quatuor primi foederis ductores, . Praeter Henricum Bred odium spei retinen tissimum i sset.
tum dicit: Regiis partiis bui studet, Contrarium se foederatis ostendit: dissoluta cum iis ambcitia. Inde mona
295쪽
dientii pro Tiajecte fibus pesica auro neminetr
tissimum , omnes timor abstraxerat. Inde consternatio , dc querelae mercatorum haeretic rumque, desertos se contra quam convenerant,
proditosque a Nobilitate , lamentantium et inde multorum , ac praecipue concionalium Minbstrorum fuga: inde Margaritae spes, ac sestinatio , dum trepidis ac discordibus factionunt capitibus, contumaces populi ad pristinam ob dientiam revocari facilius posient.
Et jam Gubernatricis justu Norcarmius cum iviginti re uno peditum signis , ac decem in11-
ratibus tormentis Trajectum ad Mosam e pugnaturus in Brabantiam contendebat. Sed Trajectenses audita Valencenae urbis dediti ne, concionatordis haereticos, ductoresque ejus factionis omnes urbe protinus expulerant. Dein . certiores facti de adventu Norcarmii, festina- Ita ad Gubernatricem legatione veniam orant, l anteacta deprecantur , seque in potestate Re- .
gis atque Episcopi s Trajectum enim partim lLeodiensi paret Antistiti , partim Brabantiae i
Duci) futuros pollicentur. Margarita paucis increpitos ad Norcarmium dimittit, ab eo audituros quid facto opus sit. Vix abierant Trajectenses , cum legati ab Gerardo Grosbecho Leodiensi Episcopo succedunt , Gubernatrici affrmantes , Iam sentinam omnium haeresum Trajehi exhaustam: Magistratum, ac civium plerosque a lue , etiam cum maxime grassab tur, integros perstitisse et Nobilitatem, ac reliquam plebem ingenio insanabili non esse: idque ostensum facili subita e conversione civitatis, opera vel unius potissimum viri E Soci tate Iesu illuc ab Eniscopo Colonia accersiti, qui haeresum doctoribus ad certamen quotidie provocatis, Quotidie devictis pristinar oc Relia pioni re obedientiae momentum prope omne restituerit: ideoque Populum, quidquid contagione peccaverit, deleturum acriori obsequio ryraesidiumque. modo veniam impetret, non detractaturum. Quamquam Leodiensi Episcopo videri praesidio non magnopere indigere civitatem
296쪽
LIBER SE Tu S. et stem, tuitiarum incentoribus jam liberam : ant 1 s 6 ri
certe unam alteramve cohortem,si famae intersit destinata non mutare , satis loco futuram.
Illum quidem quod ad pertinet Trajectensi
bus praeterita condonaste ; imo pro eadem ve- nia apud Gubernatricem impetranda operam suam spopondisse , tanto libentius , quanto se praeter Principem, etiam Patrem meminerat,de Margaritae clemeiniam non ignorabat. Ad ea
Gubernatrix actis Leodiensi gratiisMb legationem plenam officii re caritatis negavit posse se imitari illius factum , praecise sibi ab Rege facultate delicta hujusmodi condonandi: id tamen ab Regis clementia non dubie sperandum, anterim necessarium esse nova fidaque militia Trajectum communire, conatibusque occurrere perduellium , qui eam urbem accipiet dis e Germania subsidiis opportunam non minus , quam Valencenam e Gallia . spe certissima devoraverant. Ideo a se missum expugnae do Trajecto Norcarmium, jussum tamen consilia cum Episcopo communicare: eandemque
ob causam destinatum a se Turrium, privati Consilii a secretis, qui susceptae illum expeditionis admoneat. Subjicientibus legatis, non ej iisdem conditionis cum reliquis per Belgium urbibus esie Trajectum,in cuius administrati ne jus quoque suum Leodiensis obtineat; hila Margarita responsum est, nempe solita silentium responsi loco reddere et quod diceret, di o N M A L E auritis satis responderi non respondendo. Exercitu interim sestinante , consueta victoribus alacritate , re praedandi spe. Sed deditionem properavere Trajectenses , nihil abnuendo ex iis , quae Gubernatricis nomine Norcarmius imperasset. Qui urbem ingressus , acceptis a Magistratu clavibus, tormemta majora, albue omne bellicum instrumentum civitati adimit : civium singulos telis atque
armis spoliat : rebellionis auctorem in foro suspendi jubet: ac relicto Algidio Barlamon- suo cum parte legionis ad urbis praesidium :
297쪽
Da pucant.2 6 MARGARiTA PARMEN sis, a ipse cum reliquo excercitui, ut se Carolo Bri-
maeo Comiti Megano, ex praescripto Gubernatricis adjungeret, in Bataviam iter intendit. Buscoducenses solliciti quo arma victor in- ferret , tanto in se certius iram Gubernatricis extimescebant, quanto justius meruerant. Et- enim illa ob Merodium, ex Scheimum Brabantiae Cancellarium . nuncios suos , a Buscodu- cmasibus contumeliose habitos retentosque ; ob
rejectum hostiliter Meganum, admissumque ibombergium , , eos gravi edicto hostes pronunciaverat, bona proscripserat, ac dum nuncios ad se liberos non remitterent, privilegiis omnibus civitatem exuerat. Cives etsi primo edictum contempsere, dein tamen propriore periculo admoniti, inscio Bombergio, Gubernatricem rogarunt , ut certis hominibus civitatis inomine ad eam venturis, publica fide caveretur. Negavit Gubernatrix, se illos audituram, nisi ducerentur a nunciri , qui Busco luci atti- inebantur. Neo multo post soluti Cancellarius ac Merodius in Curiam veniunt .: Gubernatrici qnarrant. Bombergium deficiente indies factio- ne disti sum . urbe cessisse cum militum mani- pulo , coactis utcumque civibus , ejus ut acta comprobarent: expressisque donativi nomine mille storenis. Haec enarrantibus praesto adsunt Busicoducensium legati , poscentes omnium quae admiserant, veniam i simul ut re revocaretur edictum, re accipiendi praesidii one- re liberarentur, Etenimvero offensa Gubernatrix superbis legatorum postulatis, respondit, Non eam sibi videri legationem supplicum
reorum et remisitque in alium diem. Nec vasta iterum audire , per Cancellarium Merodiumque jubet eos redire domum, ac civibus edicere , in reddenda civitate conditionibus abstineant, praesidium uti imperabitur accipiant, culparumque memores se resque suas RUis clementiae committant. Addebant animos Gubernatrici de praeteritae victoriae . re auxilia
jam praesentia Germanicarum legionum: iii demque
298쪽
tis sese Gubernatrici sine ulla exceptione dedunt, tantum orant, ut ad rixas inter cives ac milites . praecavendas , ex sua ipsorum natione praesidium accipiant. Et accepere partem Ge manicae legionis, ejusque Tribunum Comitem Schouwenburgium , qui una cum Senatore ad
eam rem a Gucernatrice attributo, Rem p. oradinavit , abrogato quidem edicto , sed poenis
juxta ac venia , Regis adventui reservatis. Eodem tempore Antverpiensium legati Guber- ignatricem aueunt, praeteritorum veniam com-
recantes, civitatemque turbarum concitatoria otiatius vacuam in ossicio futuram pollicentes. Et vero licet omnium postremi ad obsequium redirent Antverpienses, primam tamen laudem, merito oh nedum veniam merebantur: quippe in expel- . ζ ''lendo concionalium haereticorum grege diu honfine co- multumque optimo cuique desudandum suit. natu mi
Quamvis enim illi ingenio plerumque rudes, ac magis improbi quam callidi, vix ultra popinalem doctrinam saperent: tamen usque adeo re numero jam excreverant, re factiosorum malaeque notae hominum fovebantur ope , re intimis popularium animis inhaeserant, civitatemque oosessam atque obnoxiam mordicus obtinebant; ut profecto extrahi inde nequirent absque ingenti conatu ac turbis, vexataque miseris modis Antverpia. Sane non magis demfectum viribus , atque intermortuum relinquunt eum , cujus mse' h corpore desertores spiritus , importunique hospites exiguntur sacrorum vi carminum; quam illa ministrorum
transfugarumque legio diu obluctans ac per- -- vicax coacta demum ab cedere, civitatem omnem minis imprecationibusque concussit. At Non immGubernatrix , etsi laetissime legationem tantae '' Qvitatis excipiebat, dissimulato tamen gaudio, ded uti ipraeterita graviter incusat, negat agendum esse de venia, priusquam praesidium intra urbem admittatur: admissis , spondet operam suam,
quo illorum Precibus Rex placetur: seque ii terim
299쪽
M A R G A R i T A P A R M E N s I S, terim ab animadversione in contumacem ac rebellem civitatiem , praeterquam in sacrarum Imaginum violatores, ac seditionum capita, cessaturam. Vix haec re nisi retulerant An
verpiensibus legati, cum redire jussi offerunt deditionem : assirmant, cives in potestate Gubernatricis esse , praesidium imperet, accepturos. Illa, consilio prolixe laudato , addit (quasi honori daret, quoa securitati obtendebati vel turam se Antverpiam , carissimique populi deditionem praesentia utique sua cohonestaturam.
. Postridie sexdecim lectissimorum peditum signa praeire iubet, Duce Mansselato : Mi,ne aut
exauctorati Antverpiae milites, aut factiosi ciaves aliquid forte turbarent, praemissi s vehiculis militarium impedimentorum , atque ad viarum capita objectis, veluti pugnaturo agmine urbem intravit. Ac dispositis continenti ordine per vias ac fora majoribus minoribusque scio- petariis , Gubernatricem excepit , extremo mense Aprili seciuam, ingenti pompa laon armatorum modo, qui mille ac ducenti fuere, sed Magistratuum etiam,Praefectorumque Provinciarum , ac Procerum aurei Velleris , Comciliique triplicis Senatorum. Ingressa triumphi in modum magno mortalium accursu a
clamationibusque , recta principem Dei Matris
sedem cum eo comitata petiit, hausitque ocu
lis illa furialis vestigia impietatis , templiquet
paulo ante pulcherrimi dehonestamenta. Nimirum expressit ea species ubertim. lacrimas ;quas tamen oblata qualiscumque instaurationis occiuo temperavit. Itaque decantato so-Ienni Gratiarum carmin , egit ipsae privatim magnae Virgini grates , quoa ejus ope tan tam urbem sine praelio ac sanguine , Religioni Regique reddidisset. Inde animum ad ordinandam Rempubl. intendit. ac prima Sacrorum cura fuit: evocatoque Cameracensi Epia scopo,arae ac templa, quae sacrilegi aut diripuerant, aut profanaverant, restitui coepta , sta
tisque caerimoniis expiata. dc squod caput est:
300쪽
LI AER S E x Tu s. et 'impigris animarum Pastoribus attributa. Dein- is 6 r.
de ascivitatis administrationem conversa, quaestiones instituit de rebellionis capite , deque Nagistratuum sive ignavia. sive perfidia : simul
indicem armorumi, quibus populum exueret,
confici jussit. . . Quae dum curat impense Gubernatrix, audit het
adventare legatos a Saxone re Brandenburgico mihi, hae Septemviris Imperii. 1 Wittembergensi Duce, ricorum a Marchione Badensi.atque ab Hassiae Dynasta; a quibus supremam nempe opem imploraverat haeresis male in Belgio accepta re Lugitiva. qμ ui Gu-Gubernatrix rata id quod res erat, illico Scarembergium a Germaniae secretis obviam mi adinitiecortit: qui legatos oret, ne ultra tendant, illorum adventum nec civitati adhuc tumultuanti, nec Gubernatrici in eam curam intendenti tempestivum esse : satius interim fore, si legationis capita cum ipso conferant, opportinuus deinde redituri. Sed illi negantcs ex dignitate admitti e Principum suorum id esse, admissi sitiat ; addi- tames, iique eis aulici, ac praetoriani milites . per hi ciem honoris , custodes exploratoresque. PQ stero die, frequenti Senatu audiuntur : unus
que illorum , post Elennia verborum ossicia, libellum Germanice scriptum legit, cujus: sentemia,quamvis fuse odioleque pertractata, haec
demum erat. Professionem inussu laetam, Euangelio audiique consentancam etiam supra Religionem tholicorum, haec ia sum in inferiori Germania I bere complectendam esse: may --- edictis certe supplicissique non vetandam. Proinde superiora Germania Principilis orari Gubernatri-eem,ne populos cetera innoxios divexari hoc nomine, Hi Fanicaeqne censura minis,ac poenarum immanita tepet inpatiatur. Haec omnium, qui aderant. ii
dignatione serus , libaelum tradidit Gubernatrici : quae amotis legatis , ea de re in Senatu deliberans ( ut erat acriter offensa) remittendos absque responsione sentiebat; civilius t men vis tum , si Scarembergius in haec verba remonderet. Etuae legati de Religione premiserint, Ad qnae irareae se indigna esse. pro excisura rebel- res usum.