장음표시 사용
11쪽
Ottonem WItielsbacensem & Marchionem Andecensem, qui Philippum Imperatorem interfecerant, in curia magna Augustia Vin. delicorum habita Iao8. ad voluntatem Omnium Principum pro-
scriptione publica damnavit, damnatosique & provinciis & dignitatibus exuit a 7 .X Ι Ι. Ita cognitio & jurisdictio laudatis in Germanico imperio usque ad magni interregni tempora comparata, Imperatoribusque in hac parte satis adhuc potestatis erat. Licet enim eo aevo Impera. torum potestas jam decresceret,. ea tamen non tam circumscripta erat ac sequentibus temporibus: nam durante magno interregno, diversia Statuum incrementa & jura eximia invaluerunt, atque territolii superioritas potissimum coepit, quae Imperatoribus maXLme obfuit, ita ut nec Rudolphus Habsburgicus, quantum etiam vellet, in pristin um revocare jura Imperatoris valeret. Hinc Status coeperunt de regimine imperii participare, judicia cum Imperatore eXercere, atque in Rudalibus & criminalibus cognoscere,. quorum consensius in dictis causis omnino erat necessarius; quod frequentissima comitia iis temporibus habita clarius attestantur XII LItaque quod superioribus temporibus usu introductum fuit judicium principum , nunc legibus & constitutionibus publicis in imperio confirmabitur. Duplex enim erat tum temporis imperio judicium: alterum de causis & rebus vulgarium pectonarum; alterum vero de causis illustres personas concernentibus cogno- Lehat. Prius jam olim vocitatum fuit das Commeν-Geri te et 8 ,s ejus
12쪽
ejus praeses, ut nunc , ita olim quoque dictus der commer Ricbter vel der Relebs Hos Ricbtero Hoc judicium semper patuit, uti ex vetusta Friderici II. Imp. constitutione de anno Ia 36. apparet as . Hinc errat Pavrmeisterus 3o statuens, illud judicium non conti. nuum, sed certis tantum remporibus, & plerumque in comitiiς fuisse celebratum. Posterius quod circa causas vitam, famam &hona illustrium sive principum concernentes occupatum fuit, erat ipsum ut olim judicium principum, d 1 Fusen Rerbi, sive eis Te,scias Reehi, und mis Teuschen Eusen bestiret 31 . Plane hoc audicium diversum erat a judicio isto camerati sive aulico, uti videndum ex ordinatione antea dieti Friderici II. Imp. 3a , ita ut prie sies judicii aulici in eo procuratorem egerit, uti in prima Sigismundi Imperatoris sententia Constantiae r 17. lata Pluribus
Nec destini exempla, quibus existentiam & cognitionem hujus judicii post magnum interregnum probare possumus. De Au stria& vicinis ditionibus cum inter Rudolphum L Imperatorem di
13쪽
r4 . DISSERTATIO JURIS PUBLICI
ottoearum Bohemite Regem controversia orta effer, anno I 277. pax in has conditiones facta est, De Ottocarus iis provinciis cederet, & cognitionem de illis Imperatori & principum senatui permitteret 34 . Ludovicus Bavarus Marchionatum Brandenhurgensem anno I 323. in filium suum non aliter quam consilio procerum imperii transtulit; id quod ipse fatetur in Epistola ad Iohannem XXII. Pontificem Rom. 3s . Ita Sigi simundus Imp. confitetur, secum statuum consensu Frideri O, Misiniae Marchioni, Electoratum Saxoniae concessiste 36 . Imo laudatissimus Imperator aegre tulit, cum tempore Concilii Basileensis Ericus, Dux Lauenburgicus, Fridericum, Saxoniae Electorem, coram dicto concilio ratione Electoratus convenisset, etiam atque etiam literis ad concilium datis protestatus, hanc controversiam coram Imperatore Statibus imperii este ventilandam atque decidendam 37 . Ap Pellatione autem a Lauenburgico postea apud concilium interposita, Sigisimundus serio alia petiit epistola 3 8 a concilio, causam aP- pella- 3 Se orae a Roe p. u. a . Annol. Colmar. P. alc pag. a. AL
38 In bis literis expresse dicit: secundum juris communis di- Boisionem, nec mu usum, morem, lum di consuerudinem S. R. Imperii
14쪽
I spestatam remitti, alioquin contra concilium se protestari. Quem modum procedendL & sequentes observaVerunt Imperatores, ut apparet ex causa Bavaricae successionis anno I in o. quam Frider,cus III. Imperator ad comitia remisit, qui controversiam intexHenricum Palatinum & Albertum Bavarum , non coram judicio suo aulico, sed cum principum judicio atque consensu anno I 448. voluit decidi. Idem quoque fecit Maximilianus I. in controversia de successione in Ducatum Landshulanum post mortem Georgii
divitis anno Iso 3 39)X U. Constabat autem hoc judicium ex prIncipibus & statibus Impa.
rii tam ecclesiasticis quam secularibus ejusdem dignitatis & condi. tionis cum partibus litigantibus. Non erat continuum, sed pro re nata principes & status conVocabantur ab imperatore; nec primcipum certus numerus erat constitutus, sed siniciebat, si plures 'statuum praeientes erant. Quoad modum procedendi in eodem judicio paucis nobis annotandum Venit, seculo XV. inter Imperatorem Sigismundum & imperii principes Basileae I 4I . sancitum esse speciali quadam constitutione sino), quomodo principes c ram isto principum judicio sint citandi & conveniendi; quacum coincidit recessus imperii Nordtingensis de anno I 466. atque perplures aliae sanctiones in imperio factae. Olim enim modus cognoscendi & procedendi fere arbitrarius erat; nunc autem Certae. observandae erant solennitates legibus supra allegatis praetcriptae:
perii seudolis contentio per dominum fudi ae pares euria terminaπ-do est, ad nostram es a rium Archiprincipum ae EI Zorum
15쪽
v. g. citatio a persiona ejusdem dignitatis partibus erat insinuanda, nec terminus praefixus debebat esse nimis angustus; utraque pars tenebatur in persona comparere, atque causam suam per causidi- eum defendere. Tractabantur coram hoc judicio tantum cauta statuum vitam, famam, fetida & bona allodialia concernentes, nullusque eorum forum hoc declinare poterat I . Principum cau- ω & negotio ibidem lingua Germanica erant Proponenda, atque
secundum jura Germanica a dicto judicio pronunciabatur a , α quae sint reliqua. XVI. Ex hactenus dires apparet, jurisdictionem seudalem & m dum cognoscendi de laudis imperii varium olim fuisse; id quod
mirandum non est mirum, quoniam status imperii & forma regiminis secondum diveria tempora erat diversissimus, nec publicis imperii constitutionibus haec quaestio ante interregnum magnum ita determinata erat, ut nihil dubii superfuerit; hinc judicium laudate modusque procedendi & judicandi pro re nata saepius innovabatur. Interim tamen cum Obseruantiam, quae utramque juris publici partem facit, intuemur, negari nequit, post Carolingo-xum & Saxonicorum Imperatorum tempora juris & consuetudinis
semper fuisse, quod nulla nisi cum consensu principum in Rudalibus cognitio ab Imperatoribus facta sit c 3).
16쪽
De jure cognoscendi de felidis imperii
IN antecedentibus explicavimus ius modumque cognoscendi de seudis imperii, qui sub Carolingis, Saxonicis, Francicis. Suevicis &Habsburgicis Imperatoribus usque ad Friderici III:& Maximiliani I. tempora in usu olim fuit; restat jurisidictio seu-dalis hodierna & modus de studis imperii cognoscendi modernus, de quibus pluribus hoc loco nobis disserendum. In genere autem sciendum potestatem judiciariam in imperio inter reservata Imperatoris numerari; hinc solus Imperator hodie cognoscit in causis seudorum tam regalium quam non regalium , licet studis privare Statum nequeat sine reliquorum imperii statuum consensu: nam causae, quae ad reservata Imperatoris spectant, ipsius ju
17쪽
potestatem judiciariam nacti sint Imperatores, in sequentibus explicaturi sumus. I I. Constituto a Maximiliano I. I s Ia. judicio quodam aulico,quod Senatus imperii dicebatur, in desuetudinem abiit principum judi. cium, causaeque seu dales novo judicio sunt reservatae, & quidem proprio statuum imperii consensu, dum causas mzjoris momenti
ad idem judicium vel detulerunt vel deferri passi sunt a). Ratio
hujus consensus fuisse videtur, quod Senatus iste octo consiliariis consistens, quorum quatuor ab Electoribus & quatuor a reliquis statibus constituebantur, ab imperii statibus dependebat, licet nomine Imperatoris jus dixerit atque pronunciaverit. Hac enim ratione mediante eodem judicio status adhuc gaudebant jure simul cum Imperatore controversias in imperio occurrentes vel via ju-- ris veI amicabili compositione definiendi, de laudis im 'crii cognoscendi, atque immorigeros status ad obsiequium redigendi. Verum enim Nero Caroli V. temporibus hoc judicium imperii a Ferdinando I. in aliam formam redactum, nomen judicii Imperatoris aulici induit; id quod a Maximiliano II. renovatum, & tandem a Ferdinando III. per ordinationemjudicii Imperatoris aulici auctum ci correctum est, exclusis omnibus imperii statibus, qui hodie non
amplius jure fruuntur constituendi assessores, sed illud a solo Im. Peratore Plane dependet 3 . III. Ab eo tempore omnis jurisdictio seu datis, exclusis Statibus penes Imperatores fuit, qui eam per judicium aulicum, maximo cum Statuum praejudicio, exercere, de laudis regalibus Imperii cognoscere, Status inconsiliis, reliquis Proscribere, proscriptos udis
18쪽
privare, neutiquam dubitavere O, Interim tamen non plane defuerunt contradictiones, quibus huic judicio imperiali refragari , non veriti sunt principes Imperii. Cum igitur anno I 623. Friis dericus V. Elector Palatinus a Ferdinando II. insciis Electoribus reliquis prosicriberetur, & electoralis dignitas in Maximilianum Bavarum tranSferreturJohannes Georgius L Saxoniae Elector huic iacto cum aliis valde obititit, uti ex ejus protestatione colligere ibcet s . Id quod majori pondere Hector Brandenburgicus tune temporis confirmans huic translationi sine Electorum consensit factae etiam atque etiam contradicebat 6). Huc etiam referri potest, quod in eadem causa dicti Electores per legatos suos in Comitiis Ratisbonensibus I 623. Imperatori& Statibus notum fecerunt
7 . Hanc ob causam in sequentibus Capitulationibus sibi & re-bquis Statibus meliorem in modum prospexerunt Electores, de quo infra I. I 6. pluribus. C E . I V. SDidanus Lib. XIX. p. g. riuavus Lib. I p. arg. Muterus
19쪽
I V. . His praemissis de ipso judicio seudali Sacri Rom. Imperii,
quod judicium Imperatoris aulicum est, nobis agendum. Tantum enim potuit observantia, ut causae tacito Statuum consensu huic iudicio ab initio relictae, postea ab Imperatoribus eidem eX- presse reservatae 87, atque per centum, & quod excedit, annos ibidem sint ventilatae atque dijudicatae.. Cognoscit hoc judicium nomitae Imperatoris de omnibus Imperii seudis tam majoribus quam minoribus,, & excludit quoad majora plane Cameram Impe
. V. Feuda autem Imperii duplicis sunt generis,. vel regni Gem nici vel Italici; de his infra g. I9. Illa vero- iterum duplicia sunt vel seuda Ossicialium, quae vulgo majora seu regalia dicuntur, sub quibus comprehenduntur Electoratus, Ducarus ,. PrincipatuS, Comitatus ac Baroniae 9 ; vel ministerialium, quae minora seu non' regalia passim nominantur , & regali dignitate' minime gaudent: hujus generis sunt seuda, quae a nobilibus Imperii immedia. tis possidentur; de quibus f. I 3. pluribus , V L. Iam de seu dis regalibus nobis disserendum est, quae rursus sunt velEcclesiastica vel seculariar. Priora, quae in Archiepiscopalibus, Episcopalibus & Abbatiis consistunt Imperatori & Imperio nunquam aperiuntur Io), sed manent potius, tanquam hereditario domino, apud Capitulum I II:. Eorum quidem possessoreS propter
20쪽
pter delictum ab Imperatore atque Imperio Banno notari, seudisque Ecclesiasticis privari possunt, quamvis non facile in Bannum superius, DIE OBER - ΑCHT, incurrant cra). Nihilo tamen minus nec Imperator nec Imperium de laudo amisso disponere potest, quoniam pro mortuo jam habetur Episcopus proscriptus, eique a Capitulo protinus constituitur succestar I 3). Hoc tamen absque omni controversia constat , Episcopum ratione Rudi Ecclesiastici majoris coram judicio Imperatoris aulico conveniri posse, quia tunc non ut Episcopus,. sed ur princeps secularis &Status Imperii consideretur.. Ac nulla potest reddi ratio, cur ille minus es quam alii ,, qui perinde regalia Imperii lauda tenent, intuim beneficii sui coram Imperatore nessondere' obligetur I4 .
Quod ad seuda Imperii secularia majora seu regalia attinet, notandum, quod de iis cognitio duplici modo sit consideranda: nam quaestio oritur aut de laudo constituto, & ab ejus natura depe dentibus ; aut de seudo constituendo. Priori modo controvertiatur inter duos pluresve Imperii Status vel de possessione, successi ne, divisione, oppignoratione&c. alicujus seu diregalis; vel sit per iis, quae ab ejus natura dependent, ut pote fide, investitura, servitiis, Helonia, &c. Is). Posteriori Imperatorem inter ει statum Imperii de conferendo seudo sive per mortem naturalem sive civilem aperto contenditur. Quoties enim cunque vel familiae vasallorum Imperii sint extinctae, vel vasallus studum refutavit, vel ob delictum amisit, nullis existentibus expectativis nec pactis confraternitatis ,, seuda Imperio aperiuntur.