장음표시 사용
21쪽
VIII. Eo casu, quando scilicet de laudo constituto inter Imperii Status lis oritur, cognitionem soli Imperatori, exclusis Statibus, competere eXtra omne dubium est, qui eam mediante judicio suo aulico ex urcet, ita ut nec judicium Camerale in hoc controversiarum genete, ut in reliquis , concurrentem cum laudato judicio habeat iurisdictionem 16 . Modo cauia vere seudalis sit, scilicet respiciat personas laudates, qualitas seu talis ab his non negetur &quaestio oriatur denique ex jure seu dati, an rem ipsim vel possessionem concernat, nihil interest I ). Interim nemo sibi persuaserit, hancjudicii Imperatoris aulicijurisidictionem ex I. Feud. I 8. recte probari pose, uti plurimi veterum JCtorum putavere, cum ab initio hujus judicii Imperatores sibi causas laudates reserUave rint, & eas eodem judicio expre illa verbis confirmaverint I 8 . AbsurdisIimum igitur esset, hanc jurisdictionem in dubium vocare, cogniti Anemque in is udalibus dicto judicio , reclamante ipsa
obtervantia&praxi, denegare: multis exemplis assertionem hanc facillime confirmare postemus, si nostri esset instituti exemplis militare , ubi causam nostram agit lex expressa, ex qua sponte cognoscendum, quod a veritate neutiquam aberram .
In antecedenti f. diximus, quod solus Imperator, exclusis Imperii Statibus, jurisidictionem Dudalem in Imperio exerceat. Uerum enim vero negandum Plane non est, Impcratores interdum in causis arduis consilium Ducum circuli, sub quo studum regale controversium situm est, vel statuum quoque potentiorum arbitrium sive sententiam ultro requisivisse, dc secundum eorum suasum con
22쪽
INAUGURALIS.troversias dijudicasse cis . Quid Z quod ejusmodi contentio.
nes seudales per modum gravaminis quandoque ad comitia delatae sint, de quo multa eXempla extant ao). Verum enim vero uti in genere recursus ad Comitia, ita quoque in specie , & quidem in fetidalibus controversiis, non semper locum habet ca I , sed hujusmodicausae ad summa Imperii tribunalia, & quidem quando de . flaudis regalibus disceptatur, ad judicium aulicam Imp. remitium tur, uti iactum fuit in causa Rheinsteinensi aa .
Ita omnino cum seudis Imperii regalibus seu majoribus comparatum est , quae ratione jurisilictionis seudalis judicio Imp. aulico subjecta sunt, & plane excluditur judicium Camerale alias cum pri- ori occurrentem habens jurisdictionem: sed quid juris, quando
de parte tantum studi regalis quaestio oritur 3 Magna nobis occurrit controversia: sunt enim nonnulli, qui Camerali judicio tunc a tribuunt cognitionem, atque praejudiciis Cameralibus am confirmare assertionem nituntur. EX quorum numero prae caeteris
sunt antesignani Sixtinus, a 3 , Blumius, a ), &plures alia, qui sat speciose de hac causa disputant. Interim non desiint, qua
contrarium etiam in hoc casu eVincere satagunt, atque negativam sententiam veriorem esse arbitrantur. Pro confirmanda sententia
ordinationem judicii cameralis cas utraque pars allegat. Et quidem ty) Rein in . de Regis. sec. γ reel. Lib.I cI. IX. e. s. n. b. Struυ. S. P. P. c. LVI. u. Traurelius Uect. Iur. Ptibi. e. L am Struv. c. I. e. XXIII. f. MI. at Viri Decrerum ser Commissionem Caser. in Comitiis anno V. exbibitum. aa Struvius αἱ α3 Lib. I. de Regalib. e. VIII n. N. a ) Process Camerat Tit. XLI. N. .
23쪽
dem cum allegatam ordiciationem intuemur , totius studi abiudi. Catio , quam sibi Imperator reservavit, ibi tantum indigitari videtur ; quam interpretationem priores ambabus manibus accipiunt: posteriores vero argumento istius textus ita concludunt: quicquid iuris in toto regali seudo, idem quoque juris esse censendum in ejus parte. Nam Caesaris di Imperii non minus interest, ne tam pars quam totum seudum dividatur, atque in alium transferatur,
vel quidpiam disponatur, quod in Imperatoris di Statuum praejudicium tendere possit ca 6 . x I.
Sed ne a via veritatis trita aberremus, in decidenda hacce quaestione ante omnia videndum , quomodo verba ista citati textus gantetheb und ,endlita sint intelligenda. Nobis autem videtur, Veritati & intentioni Augustissimi legislatoris magis esse congruum, quando vocabulum Mutetitu non refertur ad corpus & quantitatem laudi, sed ad sententiae de ip laudo ferendae qualitatem, ut hie stilicet sit sensius : de illis seudis tum cognoscere Imperatorem , quando definitive & in judicio petitorio judicetur, sive de integro seudo regali, sive ejus solummodo parte lis sit; econtrario, quando tantum interlocutoria Sententia pronunciatur, aut in judicio possessorio agitur , Camerae imperiali cognitionem de hisice laudis neutiquam esse denegandam; uti secundum hanc opinio nem in ipso judicio Imperatoris aulico, testante Reinkingio 27 , jam olim pronunciatum est. Imo Vocabulum enssilia Praesuppo-
24쪽
nit omnIno sententiam definitivam, & finem litis deessivum. Ad
hoc accedit, quod nec observantia ncc PraSis explicationi nostrae
est contraria, uti ex actis publicis fusius apparet a 8 .X I I.
Quae eum ita snt, omnino statuendum, quod in causis partemseudi majoris concernentibus judicio Camerali nulla competat eo-gnitio, quando nempe in Petitorio agitur, & Pars seudi conre
versia alteri parti plane est abjudicanda cas). Quare dum inter Comitissam de Poettingen atque Burggravium de Κircthel de
tertia parte comitatus Hachenburgici esset controversia, eadem que in Camera Imperiali ventilata, ab Imperatore causi avocaba tur 3 o). E contrario cauta tam seuda regalia, quam eorum par res concernentes coram judicio camerali pertractari possunt si in
possessorio agatur. Simili ratione idem statuendum est, si de jucribus regalibus, urbe, castro, Villa in terra seudali sitis, quaestio siti. Imo causta quoque allodiorum imperii & seudorum mediatorum eoram eodem judicio ventilantur; id quod eX controversia succes sionis in principatum Meurs, qui allodium est, sitis superque con. stat, quicquid sit quod alii de hac materia apud Itierum di m .d. huc dubitanti XIII.
verum enim vero causae Rudorum Imperii minorum seu non regalium, utpote in Ordinatione Camerali non exceptae, sine omni , eontroversia judicii Cameralis agnoseunt Iurisdictionem, ac tune inter hoc atque judicium Imperatoris aulicum ob concurrentem
25쪽
fiemari potest de causis seuda Imperii mediata concernentibus, licet in plurimis provinciis dominus immediatus soleat esse judex. Inde etiam in ejusmodi subseudis domino immediato jus competit, v allum sub poena ad forum suum vocandi 33 . x I V. Ex hactenus dictis satis clare apparet, quantum Imperator poς sit in caussis seudorum imperii, quantaque sit judicii ejus aulici potestas cognoscendi de seudis regalibus constitutis: Jam restat alterum membrum nostrae distinctionis supra f.7. factae, videlicet quando de constituendo seudo inter Imperatorem & status quaestio oritur. Hic res plane aliter sese habet, quam licet paucis, distincte tamen enodare cogitamus. Praemittendum est, quod omne studum constituendum debeat esse apertum: duplici vero modo seuda hodie aperiuntur, Vel morte naturali, deficientibus legitimis successoribus; vel civili, quando status imperii propter feloniam seudo privatur, aut ob delictum Proscribitur; tertius enim modus, nempe refutatio studi hoc seculo, ubi principum quilibet maxima provinciarum cupiditate flagrat, haud facile unquam exuturus videtur. X V. Prius autem quam collationem studorum Imperii consider,mus, nobis inquirendum venit, quid hodie juris sit circa proscriptionem statuum imperii, atque privationem Dudorum regalium' olim quidam, cum statibus Imp. nondum tanta esset potestas ae hodie, Imperatores sua auctoritate tapius abutentes status non pro lubitu solum seu dis privabant, & privata aliis conserebant, sed
poenis quoque afficiebant turpissimus Otto I condemnavit nonnullos imperii principes canem mortuum portare, qua pinna Her- mannum, Comitem Palatinum, quoque calligavit Fridericus Ι. Ιm
26쪽
perator 34 . Otto Palatinus ab eodem Friderico Banno imperii proprio ausu notatus est 3 s), aeque ac civitaS Αquisgranensis a Ruperio Caesare hanc ob causiam, quod noviter electum Imperato. rem recipere noluerat 36). Simili ratione Ratisbonensis civitas a Friderico I ΙΙ. mediante judicio suo aulico, Proscripta est, quia Alberto Bavaro se subjecerati Recentioribus temporibus eadem fata pasIi sunt Elector Saxoniae, Johannes Fridericus, & Philippus. Hasliae Landgravius, qui sub Caroli V. imperio, insciis statibus, ici Bannum incurrerunt, proscriptione a solo Imperatore sine imperii consensu facta, qui tamen paulo post subsecutus est 37 . Idem quoque dicendum est de exauctoratione Friderici V. Electoris Palatini, de qua fusius supra g. 3. Banni declarationis formula olim quoque erat horrenda atque execrabilis, qualem Goldastus 38 exhibet, qua vero hodie non amplius utimur 39 . XVI. At enim vero nimia haec Imperatorum licentia in proscribendis imperii statibus anam fortasse dederit, ut proceres & principes im-
27쪽
perii sibi suaeque saluti meliorem in modum prospexerint, atque per capitulationes 4o Imperatorum potestatem hoc in casu mirum in modum restrinxerint. Et quidem in Caxoli V. Capitula- . tione art. XXII. stipulatum jam legimus, ne status sine praevia cau- cognitione in Bannum declarentur ; sed eadem constitutione in exauctoratione Electoris Saxoniae atque Landgravit Halliae non satis exacte ab Imperatore observata, sequentibus sanctionibus capituIaribus insertum fuit, ne sine Electoriam consilio pariter atque consensu ab Imperatore status Banno imperii notarentur r . Tandem per capitulationem Invictissimi Caroli VI. sem per Augusti, & quidem art. XX. jus declarandi status in Bannum ad consensium comitialem fuit remissum, modusque az ratio Praescripta, quomodo circa Bannum imperii inposterum sit proce
Feuda vero regalia vel morte naturali vel civili aperta hodie non ad Imperatoris fistum, sed ad imperii patrimonium pertinent, quae secundum capitulationis Carolinae articulum XI. non amplius aliis conserri possunt. Cautum enim est, ut seuda aperta imperio ad ejus & Imperatorum siustentationem imposterum incorporentur ; & quident hac ratione, ut electoralia, si nempe aliquando satis incrementi acquisiverit imperium, non nisi cum electorum; principatuS vero cum principum, comitatus & liberae imperii ci. Fitates cum comitum & reliquarum civitatum imperialium quoque consensu aliis conserrentur. Dolendum autem, quod parum incrementi honorum imperii dominialium ex hujusmodi seudis apertis sperandum, cum de singulici pene vel por pacta successoria, Vel
41 me in Terdis. LII. Copittit. are. XXX. primum legimus,quod
deinde in reliquis reperisum senis.
28쪽
vel per concessas expectativas, jam dum prospectum sit. Ollinenim expectativas in lauda majora libere concesserunt Imperatores, id quod multis ex historia exemplis, atque dispositione Aureae Bullae 3 probari potest ue sed in Ferdinandi II. &III. capitulationibus, & quidem art. XXVIII. & XXXII. hoc jus Imperatori est ademtum: in recentioribus quidem sanctionibus capitulari bus 4s idem Imperatoribus jure quasi postliminii iterum est relictum , sed ea conditione ut hoc fieret cum electorum atque it tuum consensu. Quod ad seu da imperii minora spectat, de iis libere hodie disponere potest Imperator. XVIII. Quod omne perquam salutariter & ex re Germaniae nostrae ita
esse constitutum, dubitandum neutiquam est, quicquid sit, quod alii aliis rationibus Imperio Romano-Germanico consulendum esse putarint. Quilibet enim sponte cognoscit, docente experientia, librum procerum seu statuum consilio concordanter egerint Im- . peratores, id tam in salutem imperii, quam suam ipsorum redundare gloriam atque felicitatem. Et quemadmodum omnium re gnorum hasis est concordia inter imperantes atque parentes; ita nostra praeprimis Respublica Germanica propter extraordinariam regiminis formam eodem nititur fundamento. In maximis enim negociis, quibus omnino seudorum regalium collatio adnumerari Potest, maximorum opus esse consiliis, qui & facultatem habeant exterius, & voluntate non careant interius, ut rei, cui bene cupi- .ant, consulere velint & possint, rescripsit Henricus IV. Imp. ad Α-nonem Archiepiscopum Coloniensem 6 .
Struv. S. P. P. e. XII. f. μδ. 4s opitul. Ferdiu. IV ort. XXX. yoseph. art. XXIX. Coro .art. XI. Fusius have materiam tractavit Mascovius in elegantissima Diss de exspectativis in fetido IN. 46 Epista opud Ius euber. Tomunis.&rigrorum e fol./M,
29쪽
Tantum de collatione seudorum imperii regalium: restat adhuc cognitio de eorum investitura. Et quemadmodum sine ulla haesitatione fatendum, investituram omnino competere Impera tori, tanquam summo imperii capiti totum imperium repraesem tanti; ita eidem cognitio de investitura eo magis adscribenda, quando scilicet& quibus casibus renovatio investiturae in seudis imperii fieri debeat . Investit autem sbius Imperator de omnibus impetii seudis tam regni Germanici quam Italici, sive sint majora, sive minora, aut ecclesialica aut secularia, & hoc jus inter ImperatoriS reservata merito numeratur, licet jus investiendi de seu dis imperii minoribus interdum aliis committerent , Uti apparet ex constitutione Caroli V. 8). Nec obstat, quod minori S imperii vasalli coram iudicio Imperatoris aulico investituram accipiant: quod quis enim alii faciendi aus dat, ejus ipse auctor censetur, ει facere per se videtur, qui per alium facit 49 . Quod tandem ad investiturae solennitates attinet, superfluum esse arbitramur, eas hoc loco recensere, cum illae satis notae in Auctoribus passim
inveniri queant s O .X X. Denique consideranda sunt seuda regni Italici, quae iterum in majora & minora, seu regalia atque non regalia dividuntur. Prioribus adnumerantur Ducatus Sabaudiae, Mediolanensis, Floren tinus, Mantuanus, Mutinensis Parmensis ; Principatus Mirandulanus ac Pedemontanus ; Marchionatus Montisseratensis, Anconitanus & Pignarolii. Posteriora per magno Baronum & alio
30쪽
rum vasallorum numero consistunt 3 1 . Horum possessores, excepto Sabaudiae Duce, non sunt Status Imperii, sed nudi vasalli&juris Longobardici, qui nec jurium, nec commodorum imperii participes sunt, ac quos leges seudales saltim obligant sa). De
his autem inter omnes constat, Imperatorem in causis ea concernentibus liberius versari posse 33 . Hinc facilius ob feloniam laudo privantur; &olim quidem inconsultis imperii statibus cs4J,
licet vi capitulationis Carolinae art. xx. hodie statuum consensius ad Bannum etiam requiratur, pro ut exemplum Ducis Mantuani 17o8
Nobis jam quaestio adhuc superest: an tempore Interregni VI-carii S. R. I. omni potestate & juribus Imperatoris tunc gaudentes de studis imperii regalibus cognoscere possint 8 Ad quod distinguendo inter cogntrionem & investituram respondendum est: haec quidem iis speciatim est prohibita legibus imperii & Aurea Bubla s6 , atque soli Imperatori reservata; nihilo tamen minus non licet inferre, quod iis denegata sit cognitio in causis seudalibus, durante nempe interregno, cum omnino hoc jure fruantur: gerunt enim eo tempore vices Caesaris; hinc jus exercendi judicia in imperio vi Aureae Bullae iis competit, ergo etiam cognitio de seu dis imperii tam majoribus, quam minoribus, sine omni dubio iis est attribuenda. DisIentiunt quidem nonnulli s7 putantes, hoc' . de