장음표시 사용
241쪽
est. una eum eiusdem Dionysi Exigui collectione decretorum siue epistolarum pontifieum romanorum, de qua supra g. VIII. Tituli canonum cum epi sola Dionysii ad Stephanum Salonitanum prodierunt Paris i6o9. 8. fri e Nie. Fabri codice ad obcem eodicis canonum veteris ecclesiae romanae, de quo statim se in dicturus.c Dionysium in plerisque omnibus sequitur codex canonum Carolo M. mimis eirca a. C. 787. ab Hadriano papa et adiuncta recentius habens decreta pontificum usque ad Gregoriuin II. de quibus supra pag. is9. quae saeculo nono labente Gallis Nic
laus papa commendauit. Haec est collectio, quae apud Burchardum Nuclens ea uotium, et Corpnx canonum adpellatur a Nicolao I. et Leone IV. can. si Romanorum dist. I9. et can. de libellis dist. ao. et cap. a de praebend. ex tr. Continet et haec conciliorum canones eosdem, quos Dionysiana συναγωγη, verses e codice graeco orientali, quem a Io. Titio editum, dixi p. 37. ed. vet. et ed. nov. p. I93. praeterquam quod Graeci collectioni suae inseruerunt synodum Carthaginiensem, cui S. Cyprianus intersuit, 'u mLatinorum coi pus non admisit, perinde ut nec canones postremos XXXV. apostolicos, vel quae eumque post Africanos canones apud Titium sequuntur. Primum editus est, satis emendate, iudice Petro Pithoeo, nisi quod in Asrieano concilio quaedam transposita sunt loguntiae Isas. sol. in aedibus Ioh. Schoesser eum praefatione Io. Π n- desini, data Francosuiti ad Moenum, qui ex tribus eo diei bus MStis illum vulgare se testatus, scribit canones E agnos XII. qui apud Dionysium etiam desiderantur, ex uno tantum co3ice se addidisse. Titulus collectionis in editione Moguntina est: Canones
. apostolorum, veterum conciliorum constitutiones, decreta pontificum antiquiora. Sed a Franc. Pithoeo, qui, nomine suo praeterito, curauit editionem Parisieii sem a. I6o9. 8.α ex canonum Detus ecclesiae romanae: cuin eiusdem Francisci Pitho et eruditis notis
spieudi de reeulus est Paris. 1687. sol. additis Fulgentii et Creseonii breuiationibus canonum, quae in priore edit. Parisiensi etia in subit ei ebautur, et Petri Pithoei fratris miscelisti uel partem, valde diuersam a seeunda, quam Dion, fius seeundis euria digessit. In ea p. tertio de eollemoue additionum Dionysi, potissmi imex eodd. Vatic. MMM MMDCCctav. et Vallicet. lano uberitis declarata. Se t oimittim, quae Bal. teri n. de collectione Diciti, siana docte lateque
disputarunt, eommemoratio aliena videtur a rioia
stro initituto. Ad l. Budum Isogogeii. ad theolog. uniuers. toin. Poster. p. 7 3 sqq. et p. 76o. de eod. ab Hadriano P. R. caiolo M. dato. Ιουν v. dasp. de eollect. Dionysii Exigui, in eius opp. - insem ann. in hibl. iuris orient. canon. Iib. l. eap. 3. p. s7 sqq. ubi quaedam Balterinio in iudicia reprene .dit. - Θistor in: Ge-sehielite des hanon. Ree his p. l34. sqq. I 3. sqq. Ist. sqq. ubi in nota quaedam contra Ballerit . ex Eruesti bibl. theol. toiu. IV. p. 8So. sq. addi euntur: - Schroeuh. In ehristI. Xirehen geseh. pari. XVII. p. 382..ς9l. copiose disputat iudicatqtie de eius colleci. et eo utra spitii ei um eum munimo in eo minem. de collectione eanonum et decretorum Dion Fliana, dominationis pontificiae seu trice, Lips i 769. 4. studii partium, ad auctoritatem pontificis rom. stabiliendam. Dion sum iacit reum, et in quibusdam aliis diseedita Spitii ero ae Ba Ilerinis, ete. - cel. oesita in Praecognitis ete. cap. III. feci. a. S 172. p. Αλ7. q. C. G. F. Walah. Grund satre der Κirehen-gesch. des N. T. pari. II. p. 3os. sqq. Ge. Sigism. La ita in praeeognitis iuria eccles viai versi Viennae i77s. s. cap. II. S. 26. de Dionysii cod. 27. de eius auctoritate, p. *9. sqq. Hari. w Uide Iutielli bibl. eanonicam tora. I. ante pag. 97.
242쪽
vol. XI. p. 62eε3 CANONVM ECCLES. aar miseel laneis eeelesiasticis. in quibus I. opusculum de graeeis latinisque antiquis bi.
hliorum interpretibus, auctius quam anno 16o9. q. Carolus Labbeus inter Petri Pi. thoei opera ediderat p. 34 a. a. Nicephori CPol. sticho ine tria, sue canon librorum scripturae S. graece et lat. p. 367. 3. Historia controitersiae veteris de processione
Spiritus S. p. 33s. 4. Fides Isaiis siue Isaaci ex Iudaeo, cuius meminit Gennadius cap. 26. de scrip t. eceses. Incipit et Quinqua sunt IV omnia quae sunt p. 36a. s. Poly-erates de martyrio S. Timothei, discipuli S. Pauli, apostoli, primi patriarchae Ephesio. cum metropolis Asae, ex eius synodi Ephesinae; latine, incipit: multi multas hiso.
rias et visas p. 366. 6. Ordo Cameracensis et Atrebatensis eMesae, qualiter diebus dominicis vel festiuitatibus sanctorum agendum est p. 368. 7. Sortes apostolorum ex eollectione synodorum P. Pithoei p. 37o. 8.) Ca alogus synodorum ecclesiasticarum et epistolarum decretalium ex collectione adhuc inedita Petri Pithoei p. 374-386.9. Dissertatio de anno romano, tam prisco quam Iuliano et Gregoriano, seu potius Liliano p. 386-389. io. Λbbonis, abbatia Floriacens , ceirca a. C. 97o. Apologe. ticus aduersus Arnulphum episc. Aurelianensem ad Hugonem et Robertum reges Fran- . eorum, ex bibliotheca D. Claudii te Peletier p. 39 - 4oa. Eiusdem Ab bonis et aliorum quorundam epistolae XIII. p. 4Oa-4a9. Formulae antiquae Alsatirae XX vll. p. 434. 448. Fabr. Haroheim tribus codd. usus, in concit. German. tona. I. qui p. I 3I. me. morat cod. vet. aeuo Caroli M. scriptum, sed alteram cod. sui partem omiti t. - ConfBasierin. s. l. c. pari. III. cap. a. tom. I. Gallandit syllog. p. 48j. sqq. ubi singillatim et disincte agunt de discrimine Hadrianae collectionis a Dionysiana, ex addita. mentis potissitnum orto, atque de codd. Vatican. praesertim de eod. MCCCXXXVII. qui quaedam peculiaria in prima canonum parte continet. - In ead. Gallandit syllogel. p. II9. sqq. Gustant de eadem collectione. - Diserimen Hadrian. ac Dionysianaeeollect. et additamenta in virque Hadriau. collect. parte aliaque et p. 178 in nota b. editiones indieat Spittier inr Geseh. etc. f. 4s. p. Iro. sqq. - D. Christ. Rudolph de eodice can. quem Hadrianus P. Carolo M. obtulit, Erlangae I7sq. 4. - Eiusd. noua eommentatio de cod. canonum, quem Hadrianus I. P. R. Carolo M. dono dedit. Et Iangae arret. 8. eoas Erlang. gelehrte Annae rh. R ITIT. nr. XIV. p. II3. sqq. Douiat. Praenoti. ete. I. p. 49 s. ' tom. II. p. 63. q. ibique Schotti not. - La ierin Praecognitis iuri eeeses uniuerti, cap. II. I. 3a. p. sa. sq. de hae collere et altera, cuius auctorem Agilramnum esse putat, ad aliorumque testimonia prouocat. - cel. Glsic Praecognita ete. p. 4a8. sqq. qui obseruat, in Uoelli et I . Iustelli bibl. iuriacan. I. p. 9I sqq. et in Harghemii tona. I. concit. Germ. esse collectionem Dionysio Hadrianeam, non, puram Dionysanam. Hari. s Epitome sue eompendiosa traditio canonum, quam Hadrianus pontifex CaroIo magno traditur Romae obtulisse a. C. 774. edita primum ab Henrico Canisio tona. VI. lect. antiqv. Ingo inad. I 6o4. 4. U. 4I3. at in ed. Baseag. s. Thesauro monimentor. Gel. tom. II. p. 266. sqq.J deinde in tomis conciliorum Labbei tom. 6. p. ISCO. et HarduinitOm. 3. p. 2o33. recusa, in qua canones apostoliei XLV. Ancyra ut XXIV. Neocaesa
243쪽
Carthaginienses XXXIII. et diuersorum Africanae prouinciae G. Ab his diuersa
sunt topitula LXXX. de episcoporuin iuribus, quae ex praecis et la)ini, canonibus et synodis tomanis atque decretis praesulum . ac principum romanorum spars m colinia,
Ingili amo Medio in atticae urbis episcopo iciem Hadrianus papa Romae tradidit a. C. 783. quae cum Antonii Angusini notis leguntur in tonio tertio conciliorum Binii a. 16I8. p. 436 et tom. VI. Labbei p. i828. et sine illis notis tona. III. Harduini p. ao6i. D Illorum auctoritatem, quibus obtemperandum libenter subseripierat mit-marus Laudunenin, adipernatur m arsu Eheus I c. 24. tom. a. Opp. p. 4T . etc. 36. P. Sa6.6) Dentii Ferrandi diaconi Carthag. qui circa a. C. 34 o. claruit, et cuius praeter Creseonium meminit Gratianus dist. 63. breuiatio liti canonum ecclesiasticorum, e
pitu x At integram collectionem, non epitomen
obtulit Hadrianus, uti, notantibus Balleriniis l. e. p. 49I. Simon I tom. VIII. eol. 36s. tOm. II. conci l. Gall. pag. 127. iain obseruauit, qui, is atqui constat, tu quit, oblatam fuisse non epito meta, sed integram collectionem tum cauonum, ex quibus epito me illa deinceps eonflata est. rum deeretorum etiam pontificum a Siricio ad Gregorium iuniorem. Hars.
y Vel potius Hadriano obtulit Ingitramus.
Vide Baluae. h. 4. praef. ac Anton. Augustin. de emendatione Gratiani: eumdem in notis ad ni ton. Augustin p. 49r. 492. et Carolum te Cointerum. VI. Annal. Francorum p. 267. R. Fabrici De alictore huius tollectioiiis variae sunt vario. rum doci. 1ententiae Alii, iique plures, in lita Douiatilus, Hadrianum ipsuin suisse auctorem,pei peram arbitrantur; alii, ut Balazius in praefat. ad Augustinum, loeo a Fabrie. citato, etiam
Lahira loeo paullo ante ad tir. 4. eitato, Myen in diis de capitul. vulgo Hadriani, aliique,
Angeli a innum potius auctorem faciunt, decepit nonnullorum eodi eum inscriptione; alii eam col. Iectionem ignoto eo in pilatori adserunt, in qunmopiuionem ia in inelinauit Blandellas ii1 Pleudo Isidoro Protegg. cap. V. p. 2o. eam veris data
opera adstruxit Car. Blascus in peculiari dia tr. de Capitulis, Hadriano l. papae vulgo tributis, adieeta eius Commentario de colluet. Isidora p. adii. cree in Gallandii silloge, to m. II. P. Is . sqq. statuitque, et probat argumentis, illa capitula non multo ante a. 37s. ea Pseudo - Iudoride eretalibus, et ex eapitularibus Benedieti I euitae fuisse depromis, atque Hadriano supposita, ad fidem iisdem pseudo. deeret alibus concilian. dam : evi sententiae subseripsisse videtur Sehottus in longa nota, in qua si perius seripta pali ii latius explicat, ad Douian Praenoti. lib. III. c' p. II. tom. II. p. 61. R. Douiat. autem de iis ea pistulis et Angit ramno pag. 64. sqq. plura subiicit. Spiriter inr Meti selii Gestalehi frui scher, pari. IV. p. 9 a. sqq. in conam pectiliari, iustii piar Entiadechung vis inahri κ Ver asstra der Anglisa Lichon Lapitet . plura in hane rem disputat. Primum vulgarem de Angliram no et ortu ea pitulo. rum sententiam breuiter repetit, ablegatque ad Horrix. conuuentat. de adpellationibus r vid. Coa eordata nationis germ. integra, variis additamentis illvitrata , tona. II. p. t T. 49. Tum docet, sub Carolo M. Anglira inniim illa rapitula eonfi-eere haud potuisse, adeoque nee ii iam. nee Hadrianum ipsum , sed probabiliter episeopuinquemdam iii dioecesi Mogumina, neque tamen Rieulphuin, antequam cpiscopatum Mogunti immes Iet adeptus, uti Doviat. l. e. p. os opinabatur, suine eorum parentem aut compilatorem, et, quod illius i inpolimio fuerit e nsilium, cura. tius inquirit. Add. Balterinios de antiq. eolleci. et e pari. III. cap. 6. p. s33. sqq. to in. I. Galland. sillos. Hari. E) Aligustinus numerat non nisi 72. eapitula; oetoginta vero in Hardui ira conciliis. Exsta ut quoque in Ha hemii eoucit. germ. tum. I. pag. 249-2s . Hari.
244쪽
vol. X l. p. 6 e 63 , CANONVM ECCLES. arapitulis CCXXXII. contrahens praecipua, quae continentur canonibus conciliorum Atyraui, Anquiratoni, Antiocheni, Carthaginiensum, Cellensis siue Zellen s. Cons tinopolitani. Gaurensis, Hipponensum, Acensis, Laodicensis, Macriane I, Mnω- aiant s. I zaronensis, Mileuitani, Nicaeni, Muaecaesariensis, Sardicensis, Aptimunicenss, S et vlensis, Tenitani et Tussiritani, et denique Zeli Us ex epistola Siricii
papae. Variis naeuis scatere hanc breuiationem docet Quesnellus dissert. XU. ad Leo. nem Magnum p. 738. et pluribus ostensurus erat Franc. Florens in noua Ferrandi editione. Primus edidit cum Cresconio. de quo mox Frant. Pithoeus er eodice MS. Gelesiae Trecensis siue Tricassinae Paris. Is88. 8. deinde ad calcem codicis canonum ecclesiae romanae Paris I 6o9. 8. Inde cum Dionysi Exigui colleelione canonum Chrisoph. Iuselliis Paril. 16a8. 8. Hinc post Antonii Dandini Alt serrae editionem, Augusto riti Pictonum I 63o. 8. in qua indiculus breuiationi antiquus cum notis adnediit . et post editionem Petri Franc. Ofelli S. I. Diuione I649. 4. recusa est haec breviatio in tona. I. bibliothecae eanonicae Voelli et Iustelli tom. I. p. 4i8. Paris i 66 I sol. in bibliotheca patrum Lugd. I 677. tom. IX. ex Chis letii editionet et cum codicenanonum eeclesiae romanae et P. Pithoei miscellaneis ecclis anteis Paris I 687. sol. FabriCons de Fulgentio et Cresonis supra ad s. XVIII. Iar. Io. II. et I 4. Hau. Franc. Amutefere a Salvason in tae et animadueri. ad indiculos ecesesiasticor. canonum Fulgentii Ferrandi et Cresonii Afri r quibus in hac repetita edit. subnexae sunt Hiri M. Chi tu notae in eadem Fulgentii Ferr. et Creseonii opusc. praemissus esteoni extus Fulg. Ferrandi breuiationis canonum et Cresconii breuiarii eanonum, in
Meermanna thesauro iuris esu. et canon. tOm. I. p. 333. 238. μα7ὶ Compendium sacrorum eanonum, quibus ecclesa praesertim Hispantea regebatur ab ineunte sexto saeculo vique ad octaui initium. Hoc primus edidit illustriis cardinalis Insephus Saena de Agnirre tomo tertio collectionis maximae conciliorum Hispaniae, R in. 1694. sol. putatque, esse ipsam, de qua iam dixi, Ferrandi breuiationem, sed aucum atque interpolatam, additis conciliis et deeretis post Ferrandi obitum sanei tis.
8 cistonii siue Crisconii. episcopi Africani, qui circa annum Christ 69o. vixit, Conto
dis Idri canonum, sue breuiarium tavonitum ad Liberinum episc. per titulos CCC. ex canonibus apostolorum et Nicaenis, Ancyranis, Neoeaesariens bus, Gangrens bus, Antiochenis . Laodicensbus, Chalcedonens bus, Sardicens bus, Carthaginiens biis, nee non ex decretis praesulum Siricii, Innocentii, Zosmi, Caelesini. Leonis tri et Gelasii. Editum primum a Franciseo Pithoeo a. ls88. cum Ferrandi breuiatione cano. num, et cum eadem in editionibus supra memoratis toties recusem, etiam in tomo primo bibl. canonicae ooelli et Iustelli. ubi etiam dupliera indices harmonie. in Ferrandum et Cresconium exiiant, et tu adpendice praeterea p. 33-IIa. eiusdem Cresconii ,
aa Non XXXII. ut errore typographi legas, hb In eodiee Helius . eapita cccm. Vide in B G. bh Theod. II eieri hinoriea relatione de eiusd. Meteri 9. 26.
245쪽
liber tanonum, ea non es ipsos et decreta eodem ordine per titulos trecentos descripta exhibens, ex codice MS. bibl. Claro montanae S. I. In codice MS. patrum oratorii romani dilabillonius pag. 69. itineris italici reperit lianc notam: concordia tanonum a
Cresconio Africano episcopo digesIn sub eapsentis Irecentis. Ise nimirum Cresonius bella et vir orras, quas Iolamus DG. Patricius apud Africam de Saracenis sessi, hexam tris versibus descripsis fies libris. Fabr. Cons paullo ante ad 11r. 6. inprimis Coussant
et Balterinos, supra ad g. XVIII. iar. II. citatost item Spittier. Gelch. des han. Rechis P. I 6. praecipue p. I64. sqq. - H. P. C. Hente disp. de Cresconii concordia can. eiusque cod. MS. Heimst. 1788. 4. et tu opusc. Acadd. p. I 6s-I98. cuius argument. expositum est in Erlang. gelebri. An merk. i 739. p.79. Compara Baiuris. l. c. p. S86. S. VI l. ubi, quomodo noua editio operis integra ad sidem eodd. qui illud breuiarium integrum continent, exigenda sit, scite ducent, de numero capitulorum bene monent, et, si rutinenda, aiunt, est vulgata diuisio in capitula tercenta, quae plerisque et vetustioribus codicibus comprobatur. Quo di si duo eodd. Vatic. MCCCXXXXVII. et Vatic. palat. DLXXIX. diuidunt in capitula CCCI. alius autem eod. Hel infladiensis, laudatus a Fabrici' di vidit in capitula CCCIII. id ex eo accidit, quia unum aut altorum capitulum partiuntur in duo, sicut e contrario in MS. Vatic. reginae DCCCXXXXIX. praeferuntur capitula CCXCVII. quippe nonnulla in unum cocunt. mi LM Martinus, natione Pannonieus, ex Dumiens abbate Braeearensis in Gallieia Hispaniae episcopus, capitula LXXXIV. ex orientalibus synodis collegit et ad conelaum Lueensea. C. STa. misit, quae in synodo etiam Braeearensi II. a. C. s7a. probata sunt. v. infra, in recensione concilior. eὸiu. a. 372. Hari. J Citantur a Gratiano his titulis: ex synodo Marιini popae, ex concilio Martini papae, ex synodico; non confundenda cum concilio Martini II. papae romani, habiti Romae eontra Monothelitas a. C. 66a. cuius meminit Beda lib. q. histor. Angi. chp. IT. Citantur, ut notat Petrus Pithoeus, in Ordine celebrandi concilii apud Lonem Carnotensem pari. 4. cap. a 6. et apud Burthardum in fine ex synodo Salegonstandiensi aut poti ita ex conellio Tolet auo IV. Vide Ambrosium Moralem lib. XI. histor. Hispan. cap. 4. l. 6. verso et lib. XII. cap. 24. Al. I a T. Gregorium Turonensem lib. V. histor. Franeor. cap. 387. et de virtutibus sancti Martini cap. II. Item vide Toletanum concilium X. lom. 6. Labbei p. 467. In Martini ea. pitulis nihil adsertur ex eanonibus apostolicis, sed ex Nicaenis, Λ neyranis, Antiochenis, Laodicenis, Neocaesarientibus, Gangrens bus, nee non Carthaginiensibus, Arelatensis denique et Toletani concilii. ac Bracearensis atque Agathensis. Etiam ex capitularibus cap. 68. Prodierunt haec Martini capitula in conciliis Hispaniae, Garsae a Loaysa an. IS93. et in Card. Aguirre tona. a. pag. 327. In conciliis Labbei tom. 6.
etiam eum Io. Doui alii notis in adpendice ad tomum I. bibliothecae canon irae Uoelli et Iustelli, ut supra p. 2I4. annotaui. Vide so quoque Hiram da Marea VII. IS. Io. de
G In editions Harduini tom. s. pag. 394. a J XVIII. sed vitiose, nam legenduin Antiochen. xx. carumem Martini XXVI. citatur eanon om vi recte habet Labbei editio.
246쪽
23 ide Coneordia Sacerdotii et Imperii, et Rius villum disr Iz. ad Leonem magnum pag. 637. sit. in Gallandit sylloge I. p. 7sa. R. ubi vero et p. 799. X. v. Balleri n. obsidet de Martino ipso acta sanctorum sto. Martii, et de ceteris eius scriptis Nicolaum Ausonitim in bibliotheca veteri Hispana lib. IV. cap. 3. Fabr. Baiuria. pait. IV. cap. a. in sylloge Gallandit, tom. I. p. 378. sqq. ubi etiam contra Quesneli. aliosque quaedam adnotantur. - Spittier ine Geschichte des han. Rechis,' s. p. r99. sqq. de illo Martino, huiusque cossed . canon. vel capitulorum, in duas sedit. diuisa, petite agit, et ostendit, MArtinum capitula in usum priuatum non solum ex graecis synodis, sed etiam ex latinis excerpsisse, interdum canones mutasse, ae nullius synodi omnes cano. nes integros compilaile; quod autem in nonnullis codd. inseribebatur . eapitula Martini papae, ultimum voc. per ignorantiam librariorum additum suerit. Negat autem Spit iter contra Lupea. de Barrera in exercitatione historica de antiquo codice canonum ecclesiae Hispanae, Romae i738. 4. qui capitula Martini paullo correctiora, quam Iustellus, edidisse dicitur,) illam compilationem fuisse antiquum genuinum e lesiae Hispanae eodicem cauonum, atque in synodo Braccarenti II. probatum e verba enim in Mansi tona. VIII. col. 837. reeitatis ergo capitulit, quae ne prolixitatem faterent, his g/sit non sunt inserta, docet, non respicere Martini capitula, sed, uti ex connexione perspiciatur, capitula primae Braccarensis synodi, ab capitulis Martini valde diuersa in Mansi tom. VIII. col. 777. sqq. Add. eumdem Spittier I. 36. p. 2OT. nr. 42. in recensione collectionis Hispanieae; cel. Gluth in Praecoguitis etc. cap. In. lees II. 9. 173. p. 432. sqq. qui alim quoque V U. DD. lauda . et Sthroetu. ine chri Illi clieΚircitengeschielite, pari. XVI l. p. 39a. sqq. qui de illo Martino, eiusque scriptis, prae sertim de capitulis etc. multus est. Hari.
ro) Isidorus Hispalensis, a. C. 633. deniustus, de qlio sese idem Me. Antonius lib. V. e. q.
et Hensiaenius in actis sanctor. ad 3. Λpril. et L. Mabillonius in saeculo secundo Benedictum, set ipse Fabri noster in bibl. med. et in s. latin. tona. lv. pag. 18, sqq. ed. Mansi, i post Dionysium Exiguum eonciliorum et decretalium collectionem et ipse contexuit, quam detretum canonum Trithemius adpellar, cap. 232. de scriptoribus eccles et Vincentius Bellovacensis XXIII. ai. speculi his . librum epistolarum decretalium yomanorum pontificum, canonumque conciliorum, ex quo Iuonis et Graiiani decreta fuerint excerpta. Huius videtur meminisse ipse Isidorus lib. VI. Originum cap. I6. Vbi post commemoratos qualuor senodorum rationes: sed et A qua, inquit, Iuni cm.
illa, quae functi paιres diritu Dei pleni janxerunt, pos istorum quastior auctoritatem
omni manent stabilita vigore, quorum rasa in Me opere eondita continentur. Diuersa est haec colle 'io ab illa Isidori Mercatoris. de qua mox, et supra p. I 4. M. Vet. et ed. nov. p. t 0. Sed de ista adhuc in edita Isidori H spalensis ita Steph. Balua ius praefat. ad Regin 'nem Prumiensem: Dionysii dium imitatus posea 6 Isidorua, episco tDi primo, qui praeter ea, quae in collectione Di si continentur. etiam diuersa Africae concilia, tum G illicanas et Hispanitar Anodos in suam transtulit. Ni da quoque it ferens eortim ponti um, qui pos Damylum romanam eathesam tenueruΠt, quum cos
sectionem Eoororum diligentia auxit his conciliis, quae habita in Hispania sunt pos tem'
247쪽
INDEX SCRIPΤORVM IN IS ID. MERCATORIS
pora I dori. Viderat unum tollectionis illitu exemplar vir illi rissimus et encitenti murin omni gentre lavdis Antoniur Auguisiuiu, archisy useos vis Tarratoneu . iliud ipsum fortassis, quod etia1nnum exsat in bibliotheca tellisae Vrgellensis in provincia Tarraeonens, in quo episolae romanorum pontificum nullae exsant anu Damas ae Sricii
ii IV ori mercatoris, siue Peccatoris, vel qui eumque demum auctor fuerit, praeualentis romanorum episcoporum potentiae, tui e tri iniuria amplificandae studiosissunus, Moguntinis praesulibus Ricolso et Oigario, non perinde Rabano, probata collectio
facta post a. C. 8oo. praeter epistolas decretales maximam partem commentitias pontifieum, de quibus supra pag. 34. seq. ed. vet. et ed. nou. pag. I6I. compleelitur sanctionum ecclesiasticarum sarraginem ab canonibus apostolicis ad conellium Hispalense secundum a. C. 6i T. habitum, saepiusque prodiit ab a. Isa in conciliorum tomis, licet parum distincta parumque sincera, ut pag. II. ed. vet. et ed. nou. pag. I 63. monere me memini. Λuctor ipse in praefatione, inprimis conqueritur de codicum et interpretationum varietate, sed Me oppido conturbat. quod diversae interpretationes umνias sententias faciunt, et sicet unus si fenor, diuersae tamen sunt sententiae. aIiae longiores et aliae breviores. Eia Dero e cilia, quaε graeco sunt edita suo, amplius quam tripliciter aut quadrupliciter interpretata atque eonfesta reperimus. Deinde ordinem et rationem operis sui exponit ius verbis: In principio vero voluminis huius, qualiter concilium apud nos celebratur, posuimus. - - Denique propter eorum auctoritatem eueris toneiliis praeposuimus canones, qui dituntur apostolorum, licet a quibusdam πω eryphi dicantur, quoniam plures eos recipiunt, et sancti patres eorum sententias synodali auctoritie roborauerunt, et inter canonicas posuerunt tonsitusiones. Deinde quarum. dam episolarum decreta virorum apossim n inseruimur, ides, Clementis, Anacliti, Marsi et ceterorum aposolicorum, quas potuimus hactenus reperire epistolas, usque ad Siluestrum papam. Postmodum vero Nicaenam synodum confituimus pro Ier avtIOrata. tem eiusdem magni toncilii. Deinceps diuersurum conethortim graetorum a latinorum,
a quae antea, sua quas pos modum D ia sunt, sub ordine numerorum ac temporum. rapitulis suis disincta sub huius volaminis Upectu locamus, subiicientes etiam retiqua δε- creta praefulum romanorum inqua ad sanctum Gregorium, et quaidam episolas ipsus, in quibus pro culmine sedis aposolicaa non impar eontiliorum exsat auctoritar. Cata Iogur conci Iiorum et auctorum . quorum tesimoniis Uido rur pobo Iimaeus Utitur.
Ex Blanduli prolegomenis ad Pseudo. Udorum pag. s. seq.
In dexd g. VIII. ubi plura addidi; it. Fabr. no. landit syll. I. p. I t. sqq. ibid. p. sag. sqq. Baiaster in bibl. inediae et ius. latin. tom. IV. p. isi. Ierin. ete. pari. III. S. V. UL VII. eap. VI. etc. R. ibique Manlium; Cousant. diis. S. X. in Galis Hari.
248쪽
233IU Index eo ne illorum et ea nouum. Icanones aposolorum iam. Scripti videntur cirea A. D. aoo. Sunt enim velut adispendi et libri octaui consitutionuin, quarum sententiam de Phoenice circa A. D. 2o8. exis pressisse videtur Tertuli. lib. de resurreet. cap. I 3. et Dionysus Alexandrinus verba citauit Λ. D. 26o. ώς φωνης 'Aπο- ζῆς Euseb. teste lib. I. c. T. Concilium Antiochenum cano. nem 33. υον των πατερων κανονα vocavit A. D. 34t. Omnes vero latine si Baronio
eredamus, reddidit Dionys. Exiguus, circa A. D. sar. Concilium Eliberitanum eoactum At D. 3os.
Neocaesariense A. D. 3I4. Arelatense I. eodem anno. Nicaenum A. D. 32 . Antioelienum A. D. 3 I. Sardicense A. D. 347. Laodicenum circa A. D. 36o. Constantinopolitanum oecuinem A. D. 33I.
CPolitan . aliud in caussa Eutychetis congregatum A. D. 448. Carthaginense I. A. D. 348. II. Λ. D. 39o. II l. A. D. 397. IV. A. D. 398. V. A. D. 4OI. VI. Λ. D. 4 I9Mileuitanum I. A. D. 4Oz.
Asrieanum sub Theodoro papa A. D. 646. Collecto dicta concilium Africanum, compilata ante A. D. a T. Coneilium Chalcedonense oeeumen. congreg. Λ. D. 4 I. Romanum sub Hilario A. D. 46s.sub Felice II l. A. D. 487. et Getaso A. D. 494. sub Symmacho I. et III. A. D. 499. et soI. IV. A. D. soa. sub Martino A. D. 649. sub Gregorio II. Λ. D. 721. Agithense A. D. so6.Λurelianense V. A. D. s a.
Paris. III. post A. D. 9. Parisiense sub Ludovi eo Pio A. D. 829. Hispalense II. Λ. D. 6I9. VH. XII.
249쪽
concilium Toletanum VI. A. D. 6ι9. VlΠ. A. D. 633. X. A. D. 6s6. XI. A. D. M . Braeearense III. eodem anno. Saries episeoporum Urbin Iulius L sedit is ab A. D. 33 . . .d3sa Damasus 367. 38 a. aut 384 siricius 38 .
Noli si a doctorum et his ori eorum e rei aste Auctor remgnitionum ci emis Romani nomine Icriptarum. vixisse videtur ei rea Λ. D. Igo. vel aoo. quum Basilius et Nazian genus Plia loe aliae cap. aa. testentur Origenem tona. 3. in Genesii, ex libro fri recognit. io. binas paginas descripssser Rumus, euius versione Pseudo- Isidorus usos est, eain dicauit Gaudentio, ecclesiae Brixi ensis an istiti, quem in loeum Philantii A. D. 386. subrogatum conflat. Auctor primas Clementinae via i eum superiore ves eo uas. Falsarius versionem a Rumo elucubratam deflorauit. Eusebiar
250쪽
Eusebius GVarians seripsit ad Caesarienses suos Λ. D. 32s. obiit Mo. Athanainu Nagnsu sedit ab Λ. D. 326. ad 3ra. apologiam da fuga sua seripsit A. D. 3 Α- Hilaritis Pictaviιου seripsit de Ss. Trinit. post Λ. D. 3s6. obiit A. D. 369.
Ithaeius Clarus ins Mensis claruit circa A. D. 38s. Gregorius Nazumaenus, Sasimorum episcopatui praesectis A. D. aTr. obiit anno 389. Maii 9. Ambrosus Mediolanovis sedit ab A. D. 374. ad 397.
Pruiantius natus A. D. 33a. coepit de rebus sacris scribere A. D. 389. vitae I. Apotheosin vero elaborauit post idololatriam ab imperatoribus profligatam, vel anno 39I. a valentiniano, Theodoso et Areadio inapp. vel anno 39s. ab Λrcadio et Honorio. Auctor commentarii in Paulum. Λinbrosio adscripti, vixisse videtur circa A. D. 38o. Hieronymur floruit ab A. D. 37a. ad 42o. Auctor aris. ad Oceanum da moritas Clericorum, tom. IX. Operum Hieronymi imsertae, quando vixerit incertum est, post A. D. soo. scripssse verisimile est.
Augustinus Hipponensis episci sedit ab A. D. 393. ad 43o. Cyrilius Alexandrinus sedit ab A. D. Ma. ad 444. scripsit aduersus Theodorum
Mopsuessenum circa A. D. 436. Eucherius Lugdum vel sut alii volunt, Eusebrus Gallitamur floruit circa A. D. 44o. Eucheriuin Martiano et Valentiniano regnantibus, id est, ante A. D. 4 s. obiisse vult Gen. nadius de viris illustr. at a. 449. praecise, Pithoei Prosper. Attitvs CPOL sedit ab A. D. 4os. ad 4as. ad Asmι scripsit A. D. 422. Proctus molitan. sedit ab Λ. D. 433. ad 446. seripsit ad Dominum Antiochenum ingratiam Athanasii Perrheui ante A. D. 4 4. 'Flavianus C sitan. sedit ab Λ. D. 436. ad 449. vel 4so. scripsit ad Leonem papam anno 448. Prosper Aquitanitus fioruit ab A. D. 427. ad 437. NI 466. si Bamnium sequamur; libros de vita contemplativa cima A. D. 4 o. scripssse videtur liti post obitum Hilarii Arela. tensis, cui Rauennius anno 449. successit. Uide lib. a. cap. 9. Petrus Rauennas. Curtilologiur iactus, scripsit ad Eutychem. A. D. 448. Gg a ' Sotra.