장음표시 사용
11쪽
De sentetitia iussa dubitatio; sed quid significat obseurum latits Videtur in viiii assinitatis vel generis abiisse; cs praes libri V v. 13 praetis ea lutus omne divinae domus semper denirestri pro mea medioeritate conit0r Silv. 1, 180 Sqq. tu mite coepto Innde libe=is aerumque latus geniumque Utentem
Quo reserendum est eonubio Mihi quidem gurisu domus idem videtur esse atque Hiae domus, ut eo nubio coniungendum sit cum clarescendi verbo Sed ambigua res est et dem0nstrare videtur satis celeriter poetam haec c0nScripSiSSe. Est quoque in proximis, quod quamquam criticis curam non secit, tamen accurate legenti dubitationem non movere non poteSt. Etenim pergit 0eta nec 1 ign0ru 0nge Quippe bis ad purius mi Lucina manugue Issa levi gravidos tetigit fecunda labores. Quid est enim feemula uemur N0n communi Sensu ac vi adiectivum hoc loco positum Sse quivi Videt, nec tamen potest significatione ampliore intellegi, qua Nilus secundus vocatur a Plinio an e SenSu accipiendum ut ImUS, quo Ovidius dixit de lupercis feeundae rei bera dextruerquo posito usus esset poeta adiectivo minime inept0, Sed non accomodato huic loco. Numquid peccatum sit a librariis, viderint alii. Sed ad negligentiae, quam crimini damus poetae, eStigia revertatur oratio. Etenim cum de negotiis verba laciat, quibus occupatus Etruscus fuerit, haec Seribit V. 89 qq.
Quiequid ab auriferis ieetat Hiberia fossis, Dalmatico quod monte nitet, quod ni sibus Afris Verritur, aestiferi quiequid erit area Nili, Quodque legit mersus pelagi scrutator Eoi, a
Et Laeedaemonii pecuaria culta Gale si Pervicuaeque nives Massylaque robora et Indi Dentis honos uni parerit commissa miniStro, Quae I reus quaeque Eurus a roae, quae nubilus Auster Invehit hibernos itius numeraveris imbres
quae primo obtutu minime videntur illepida. Non reprehendam, quod communi apodosi uni mrcnt eommissa ministro Scit. quicquid . . . noVum adnectitur enuntiatum relativum; demus veniam non potest ibi satisfacere in laudando. Sed accuratius verba ipsa inspicienti primum ho dubium non est,
quin Horatiana illa od II, 10 quidquid de Libyeis vereritur
areis imitatus sit noster verbis quod messibus Afris vereritur aestiferi qui equid erit area Nili et h0 quoque intellegi nostro Xemplo ItoteSt, quom0d0 0lent eXprimere, quae pri0rum poetarum memoria tenet incidit enim studio variandi et exaggerandi in tumidum genus dicendi et qu0 subtilitate caret.' Nam Horatii verba et dilucida Sunt et poeta perquam digna t0ta autem imago exstinguitur, cum dicat quidquid messibus verritur, nec melior fit loeuti additis quae sequuntur verbis quiequid Nili aestiferi area te rit. Nam terendi verbo satis demonstratur area eodem SenSu90Situm esse, quo Horatius locutus erat, nec debere ampli0re' Quamobrum non crediderim Statii manum restituisse ΕΝΤLEIUM, cum . T seriti iuberet i alia nec Sicidae modulantur carmina Npe8 pro eo quod ii libris est moderantur. Durum sane illud modorandi ver-buni coniunctum cum carmina, Sed eiusdem oratii verborum memoreSSe videtur scit. d. I 24, 10
Quid si Threies blandius Orpheo Auditam moderere arboribus dem' quae in illium modum superare cupiit. Et similia sunt qua de filia dicit III 5, 4 Sq.
Discendum Musis sonat et mea carmina flectit locutionem Tullianam sonum flectere exaggerando imitatus csV1, 119Sq. fovet anaeia scit Priscilla curas Coniiugis hortaturque simul flectitque labores.
12쪽
vi intellegi qua idem sit atque regio. Illa autem noni iniS significatio non quadrat ad aesti*ri Nili. Et cur aestifer Nilus vocetur, cognoscitur ex heb. IV 704 sqq.
Si ubi se magnis equus suppressit in antris Nilus et Eoae liquentiu pubula bra mae Ore remit, fumant desertu surgito vultis Et putris undisoni sonitus exspeetu hiulca Aegyptus, donec Phariis alimenta rogatus
Donet agi s maguumque inducat me ibus annum.
Qualis ubi rei si secretus pabula ueli Nilus et Eoas mugno bibit ore pruin M, Mindit fontis opes septemque m enthbus arvis In mare fert hiemes penitus essere fugatae Nereides dulcique timent oecurrere ponto.
Quid volimus liac disputatione elucere Non limatam esse orationem it ita non climatam. ut Sibi termiserit moeta, quod Horatius, quem unum assero, nunquam ibi permisisset. Primo obtutu iique qui leviter perstringit quae 'eviter
Scripta Sunt omnia plane currere identur Sed vehementer cavendum est, ne quis asperiore lima accedat; Sunt certe
non pauca, quibus Se praestet Statius Vere poetam, Sed quidquid inest uenti nitoris statim evanescit, ut fieri solet invasis male auratis At non credibile est emisisse quicquam Statium, quod non persectum habuerit ab arte es. Ε l. l.); cur non An erat poeta tum cum haec scripsit homo novus et ignotus Immo gratus erat et notus iamdudum Thebaide. Peritissimus etiam erat cum hominum naturae tum eorum hominum, quibus potissimum talia scribebat; Sciebat enim
quicquid scripsisset hiudari Ἀω amicis omnia. igitur
obtrectatoribus ansam demat reprehendendi, celeritatem Scribendi excusat et veniam petit. Fuit nimirum tum ut nunc est in litteris si modo sis admodum GingultiriS, 0V0rum inVento Vocabulorum, si modo proferaS, qu0 tui proprium et peculiare videatur esse paucorum ori Se iudici0, quos
tamen sectatur vulgus legeris in ore et admiratione omnium eris, veniam tibi dabunt. Hinc et tum et nunc tumidum
illiu dicendi genus hinc studium illini novandi et Xaggerandi. Ut redeamus ad propositum, qui admiretur Verba v. 89 sq. quidquid ab auriferis eleetat raberia fossis Acherontem intellegimus liventes harenas eiectantem Theb. V 522ὶ Iliberiamne ab auriferis s0ssis aliquid eiectantem item ΘEt tamen dubitari nequit, quin ipsius Statii verba legamus. Sic, quae I 1, 181 Sq. scripta Sunt Si et in anguis rue ludentem gramine Lernae Rescissum squamis avidus bibit unguis Opheltem ita non placuerunt MAR ANDO, ut rubidus tulit anguis reponendum cenSeret. Ne ego quidem quidquam pulchri Sentire possum, sed avidus bibit unguis Opheltem poetici aliquid spirare et quasi rem ante oculos ponere mihi Videntur, ut omnino non sit cur ista verba a Statii more abhorrere credamus. Talium memores quid iudicabimus de eiusdem
Nunc torvus pariter vestes et pect0ra rumpis
Dilectosque premis visus et frigida libas
bs illi magni thalam desponsa TonantiS, per eouubii et timide positura orω em, Lumine demisso pustri Iovis oscula libat Simpleae et nondum Drtis ostiens mariti. eumque Secuti Sunt omne editores, ut periculum Sit, ne ridiculus videatur is qui contra dicere aliquid aut dubitationem movere audeat. Et tamen inspiciamus verba iudicio n0n praeoccupato paulo accuratius. Ilii Thebaidos loco desponsa Tonantis lumine demisso pueri Iovis scula libati. e. magna cum cunctatione, in quo libandi Verbum i. e. leniter tangendo osculari cita suum logum habet, ut nihil potuerit aptius aut rei accomodatius a qu0quam 40ni; at nostro loco torvus Melior inducitur vestes et pectora rum-
13쪽
os ubi autem hoc loco idem Significat scit os qu0d III 3, 17 Sq.
heu quantis lassant m raehia vidi Planetibus et )rori fusum super obeula vultus Pulchrum esse verbum et aptissinium rei quis audeat affirmare nisi pii Sensu poetico omnino caret Sed posse poetam tali modo tumescentem fundere orationem Xemplis aliquo modo probari confido supra allatis et voluisse eum exprimero illiti iluod addidi iterum iterumque confirmatur
Suriettimque par tis nitiem spargit luerimiis animaeque t re num Frissus amat.
Paululum aliter figurata oratione dieit Thob. III llIllius misit eurpens pater Scula ultu. Eiusdem generis verba leguntur II 6 60 Sils l. quum dicitiis erisuque ea utu opimo Fortior, Urse, fores si re sumunt ruina stassent dites Vesuina ne diu ueros Seu Pollentinos mersissent lumina Saltu . . . mptassent de IIADUIGII conisectura scribitur, cui quamquam facile se intellexisse dicit permulta sibi Statium permisisse quae apud alios incredibilia viderentur advers. critic. II p. 152 tamen hoc loco ruetundi verbum, qu0d codiceSexhibent, indignum videbatur poeta. Et concedendem SaneeSt ructandi Verbum nostro sensu displicere p0SSe, Sed quid probatur quaeso Sensu An quisquam nostrum pulchra et poetica iudicabit esse, quae ut eveniant optat Xeunte epithalamio I 2 268 Sqq.
Aeeeleret partu deetimum oria Cynthia mensem, Sed pareat Luein precor tuque ipse parenti res puctr, ne oblem uterum, ne stantia laedas
u. 31 Sqq. Tu tamen attonitus, quamvis data ista tantae Noetis, adhue plus permissaque numine deaetro Vota paves . .
Nam epithalamia minime iudica AE88 Ῥ0ta Ie SV et Statium pudiciorem esse in talibus rebus quis credat perlectis iis quae m0d attulimus me sententiae autem larma es Achill 1 792 ed. 0hlmann Sq. Non alias unquam tantae data copia famae
Ut redeamus, concedendum item hoc est non alienam esse a re ipsa orationem cernere enim oculis videmur nobis ineendia uetantia . . eructantia dites uero fumante ita et sententia simplex haec'St etiamSi terra devoraret Locros, paterere serena ronte. Vesuin autem non nominis pr0prii loco positum est ut Significet Vesuvii incendium, sed appellativi, ut sensus hi sit etiamsi tale incendium quale Vesuinum fuit'. . . . Sic rectili interpretari n0 Verba opinamur quam UECKIUM qui in praes editi0nis suae p. XVII iubet intellegi praedium Ursi Loero Vocatum Scit prope VesuVium montem. Immo intellegenda est notissima urbs agnae Graeciae qu0d recte statui adiectivum dites d0cet), ubi illud praedium situm erat. FRIEDLANDER qu0que deceptus est loco, cum scribat Sit tengeschielite R0m III p. 485 Flavius Ursus ...toa rete undissit re onmutern am esui , ei Pollentia te. immo et Loeri, Pollentia . . . Accurate autem et cum cura legenti dubium non St, quin plura eius generis X empla occurSura Sint, Sed nun reVertamur unde profecti sumus ad earmen tertium libri tertii III 3) qu0d ut Horatii verbis utar, non multam diem multamque lituram coercuisse atque praesectum deciens n0n castigavisse ad unguem exemplis allatis Velimus concedatur. Quo posito quid iudicabimus de versibus 104 qq. Quae dirum in vultus igni formanda liqueseat Massa, quid Ausoniae scriptum crepet are m0netae
14쪽
- 12 scit vigil animique assueras evolvit Etruscus V. 9 sqq. in quibuSemendandis multum se torserunt critici es. LOTTICH l. l. ad .); exaratum enim in libris est pro iree, luod BURMANNUS proposuit igne. Ansam autem dedit coniecturandi ignis vox varia forma bis repetita in duobus versibus sese Xcipientibus, 4d quod non tribui debere poetae arbitrati sunt viri docti Sed primum mi allor sententia ipsa excutienda est, num quid ortasSe insit, quod repugnet reliquis. an quo ego me fateor nihil potuisses invenire is ron Ausorii-seher Munae immeucrisor Ut lingen sol prorsus apte p0eta dicit pro sententia simplici Etruscus decernit, quantum Ausoniae monetae percutiendum sit. Quid quod Supervacaneum esse 9νι contendunt quavis pagina carminis qu0dquod est complura exempla asserre me posse promitto, ubi disputari potest num hoc vel illud nomen omnino Sit neceSSarium. Sed soriam rem agimus Haeserunt viri docti in eo, quod priore versi igni scriptum est. insequenti igne. Ac primum quidem posuisse Statium eadem Verba in VerSibus, qui sese excipiunt, iam HANDIUS multis probavit exemplis in commentario suo ad I 2, 147. Deinde rusum esse Statium utraque ablativi sorma eiusdem nominis apparet ex Thel, Ι 87, ubi imbri χυ eiusdem libri v. 438 ubi imbre scripSit. Videmum ut opinor metricis causis permotum Statium vel potium necessitate coactum num lac num illic 0rnia uti et ut hoc dacile concedo non polite elatam eSS' Sententiam eam, ubi idem nominis casus bis legatur sorma Variata, Sic nego quicquam SSe mutandum. Nemo J0 perSuaSum' Unum huc exscribo II 1, 7 sqq. ubi pueri defuncti virtutes sic praedicantur Et laetae rim lacrimae 13enitusque loquentis 'Naeis rorim laeta favis cui sibila serpens
Poneret et saevae vellent ervire noPercae.
An io uineta Hyblaeis favis melius est pro eo, quod vult in- tollegi mellei voae et oi reserendum esse in vocem illam Melleam probatur V 2 80 sq.
qui voce potes praevertere mor8us Serpentum atque omnis vultu placare o 'erca8.
Αddere placet quaedam X 0dem carmine, quae meo iudicio aut 0n recte Seripta aut prave explicata adhuc Sunt. Versum autem 1 PSq. tenet et seniles
Leniter implieitus ullus varie exhibent libri implieitor vel implieitos; meque recte iudicavit de ea re LOTTICH l. l. p. 4 cum implieitos in textu poneret eram esse Italorum coniecturam implieitus probatur exemplis ex Statio ipso petitis, ut Theb. X 718 sq.
Implieitus Theb. X 313 sq. ferus oecupat Aetor Implieitum fratri Thamyrin. silv. II 1, 5 sq. blandis ubinam ora arguta que relis Oseulaque implieiti vernos redol6ntia flores cs quae similia sunt III 3 177 et prori fusum scit vidi)
V. 35 sqq. ferat ignis opes heredis et alto Aggere missuri nitido pia nubila uelo
et integra sunt nee recte explicata a novissimo interprete LOTTICH d. l. p. 6) qui eine res iubet vi mortui positum eSse, ut mortuus Stipatu i. e. cinctus Sit alto aggere. 'i'i is Auson Mos 280. Ille hamis et rete potens et Hostum dio Mosella de Dec. Magnus Auson Marb. 1894 a. l. '' Non nego cinere hoc significare posse; sic enim loquitur noster
Muneraque in cineres annis graviora femnitur silv. II 4 33 sqq. do psittaco Atodii Melioris at non inglorius umbris Mittitur Assyrio cineres adolentur amomo Et tenues Arabum revirant gramine plumae Sicaniisque crocis genio nec eam inerti Mandit odoratos Phoenis felicior ignes. quibus in verbis novum videor mihi deprehendisse exemplum scribendi
15쪽
u0d fieri 0 loco non ioSSe apparet e Verbi quae adnectuntur missuri nitido pia nubila caelo, quae de mortui cinero non intellegerena quanto pia iubila Gunt pietatis
sivi velocitatis Sive ni glis rentiae nec enim liarticula non coniungenda 'st Puni e S, cui liposita St, Sed cuni Hirior. sententia autem hase ost o non solicior scandit odoratos ignos Plioenix sussus senio inoi ii. s. qua huius su particula exempla illuri Ι,Ε l. l. p. 19, quit,us addo xali 'hnidis I 3T6 sq. hoc tibi semidei miti tribuere Imrentes Me mortalis artis et immortalis
VII 258 e turbata feris tractari pocida pinnis V su sim ae linant . . . ne inhospita vilibu Nimus Eodum modo ni, si non posuit Iliob. IX 445. Vi mortalis ego et tibi ductus ab aethere sanguis Honsus omin hic est hoc vel hoc fiet, Si μιγε et ego immortalis sum et
Et to si quis malit quidem nec ita me ipsero ut sit ne- quidem, dolioliat io tu particulum adnectere indiectivo. Sod nomini Phoenia'. se aut oua ne- quidem usitatissimum Si inpud nostrum. cf. I, 2, 56 q. tibi iunc nemora ardua ce is me Lec terra fuit.
Pors V T2 Quidnam igitur furiam: Nec nunc, mum accerse et ultro Supplicet, accedum y si tofus et integer illine
qui Horati orba imitatur sat. I 3, 259 sqq.). qui ipso Terentianis utitur vorbis notissimis ex Eunucho ineunt petitis; neque dubito quin Ioratius quoque Scripserit V 2 , Nec ru=ic, mum me vocat diro accedam 'quamquam plurimi editores inde a BENTI EI ne quod in libris optimis est, in textu poSuerunt; IESSLINGII edit ad . Neque aut 'in m ιe-qti idem reponendum videtur alio loco qui non reeio meo iudicio circum sortii in libris Etenim in balno Claudi Etrusci I 5 incipit Statius suo more ab numerandis eis numinibus quae non advocat ut sibi adsint Non Helicona . . pausat chely . . plectro
Nec lassata Noco . . . numi/ὲa, Mi Sas
Et te Phoebe . . et te dimittimus Euhan alio poscunt mea carmi/in coetus Naidia . . . regemque o Sci . . . Igni . . . nimiisse sat est Interposita sunt quae eidem atque priora debent inservire Sententiae scit. non voco es I 4. 19 sqq. Ast ego nec Phoebum, quamquam mihi siti da sine illo Plectra, nec Aonias decima tin Dilllade divus Aut mitem Tegeae Dircesre hortabor almu mo tu quoque muta ferae, olucer Tegeaee, 8 orae Terga premas quae tamen verba Significant, quod prorSu contrarium est Scribendum Si tu neque rit . . . .
nubila, quae mittant nitido cael a cineres et Stipentur , si emoge te hausen die Asehe inso se des ohe3 Ius baus μ ulto aggero sic recte interpretatur LΟΤΤΙCH agger est eninic0pia earum rerum, quae c0nseruntur ab amicis, quod ut probaret poterat uti Vir 0ctus exemplo Statiun I 1, 159 Quod tibi purpureo tristis torus aggere crevit se utilia sunt Theli. VI 54 sqq. ubi Archemori unus latius deseribitur, quilius fluid discrimini interquila inter torum et rogum potest discerni Sententia autem universa haeceSt tu, Etrusce, hirgu merge 0giS, quae preti0SiSSima Sunt serat . . accipiat ignis opes cs. heb. VI 180 201 fem athuee, quae dignior umbra , et Stipentur cineres alto aggeremittantque pia nubili caelo. Stipandi autem verbum ex eis est, quae amplecti Videtur n08ter es. I 4, 10 sq. III 1, 5
sqq. heb. III 394 sqq. V 10I IX 24 sq. sit V 1 210.
Nos pergit 90uta, H0u arsura feremus i. e. asseremus munera eriturosque tuus durabit in ann0s dolor me monstrante, in quibus que adversativam vim habet m at habem lutii, hic quidem usus novus est aut Statio propriuS, sed saepius videtur que hac vi posuisse. Velut in nostri carminis v 185 q. Ne fruoris antique orbatus muneris Sunii manes, ingrate, fugis.
Gratum est, Fata, tamen, quod non mors lenta taeentis edit puerile deeus munesque subivit Integer et nullo temeratus orpora dumNo, Qualis erat. II 6 5 sq. eeum tristisque hilarisque ne unquam Ille suus vultumque tu su=tiebat ab ore.
I 1 100. EXplicative autem p0situm est III 3 14
Si eui ordo nefas taeitum fessique mireetus Longa patris i. e. Si pater, qui seSSUS est ideoque cura eget, diutius vixit.
16쪽
Non tibi iura rι idem, mi , . . . Nec procli is demissum temma, sed ingens
cs. IV 6, 9 sq. non aula quidem Vimynthia, nee te . . .
ut eluceat, quam prave quamque leviter mutata sint a BAEH-RENSIO quae sic traduntur in lilii is VI, 10 sq. non de stirpe
quidem, ne qui . . . - fueram genitor, Sed cernite . . ')V. 48 pergit poeta nee rudω iste tibi scit quia amulatus S quid enim terrisque poloque a muli sine lege manet vie euneta reguntur Alternisque Premunt Propriis sub regibus omnis
Terra premit felix regum diademata Roma; Hane duribus 'mare a mn moae resei in ilios Imperium superis Sed habent et numina legem. Sententia clara et dilucida est, verba non item. Ego quidem me lateor illud noceres it perspicere non posse quid sibi velit et quid significat superis Haud scio an expresserit nosterioratiana illa notissima di 1, 5 sq. Reytim Bnmittarum in proprios greges Reges in ipsos impolium est oris ut seribendum sit Superi, cui scripturae non repugnIrent verba proxima sed habret et numini legem; et Juppiter satis obnoxius est Sed pro certo nihil affirmarim. Eorum honorum, quos V. 138 sq. Vespasianus imperator qui nutu mpsti as munes temporat ire Progmiem laram tmTis partitus et stris, Etrusci patri tribuit, non minimus est, tuod illum triumpho Iudaico interesse passus est Verba haec sunt V. 140 qq. Laetus Idumaei donari honore triumphi
Dus a usque loe vieti tela in ordine pompae Non vetuit, uesque nihil minuere parmire.
' Eodem modo iudicavit LE STROM Quaestiones Papinianae psalae 1893, sed omisit v. d. rem probare Xeniplis.
De universa sententia non ambigitur, dubitatur de verbis. Neque haerebimus in eo quod quasi constricta utitur oratione donavit dimi honore triumphi, qui honos in eo positus est, quod licuit illi interesse triumpho. Sed quip0test is, qui dignatus est h0minem loco pompae Victricis, dici non vetuisse uni =ὶaehilem re thn ines Plaues imSegerat e molirdigi, ei ho er testinen Elavruehyμ Sic enim iubet verba reddi nostra lingua LOTTICH l. l. p. 25. Haec autem aut insantis balbutientis Sunt, certe non poetae quali8cunque St, aut quaerendum Si quid tandem non vetuerit. Ut dicam quod sentio, intercidisse aliquid persuasum mihi est inter . 141 et 142, qua in lacuna scriptus erat infinitivus suspensus a vetandi verbo. Et suspicari licet mentionem suisse invidiae quorundam e nobilibus, quos tali hominis novi honori invidisse facile intellegitur Versum autem 141 digna usque loe vi tristis et ordine pompae recte traditum esse in libris probatur ipsius Statii verbis,
qui haec scripsit Theb. V 368 3903
iamque loeus cuique eqt et liminis ordo Videmus ut opinor poetam hic et saepius posse intellegi explicarique ic ipsius verbis. Quod idem cadit in eiusdem
nec plura moratus Romuleum reseras imi um, Germanice, immquae sic Scripta sunt in codicibus plurimis, leguntur autem in atritens codice et ab Italis nee longa m0ratus, quorum utrumque per se nihil habere quo offendaris non opus est longiu explanare. Hoc quaeritur, num sorte Matritens codici maior fides habenda sit eis locis, ubi scriptura eius distat a reliquis libris, quod ego discernere non p0SSum, Sed Spe eSt brevi lacturum esse eum, cuius editio exspectatur. Interim satis est colligere eos locos, quibus eadem utitur poeta locutione. ΟΤΤICII l. l. ad . duos asser ex Thebaide desumptos atritensis scripturam probaturuS
17쪽
VII 81 nee loiιgu moratus II 41 Ἀω unquam longa tuendo Expedias quibus addo ex silvis II 2 58 ne longum ara ieet in emrrie morari 2 21 quam longa morantur Sulerat ut ex Thebaide II 141 ne longa morati XI 358 ne longa morata Sod idem Statius in adsit Thebaido II 10 liae habet nee
Apparet locutuin esse Statium et plura moram et longa moratus, desulue posse sine ultio nostro loco ea uti locutione, quam Restantur meliores codices. Dixi supra Matritensem me iudicare non posse tuanti ducendus sit, num orto praeserendus illis, qui C littora continentur. Sed i exaratum esse per suasum habeo a scriba indocto, luippe qui interdum ductus tantummodo litterarum imitatus essecerit luod sensu omnino iussum est elut
addmturi dolentur a Itali leges a legens Italiaugusti bisseno AC augusto bissent a duos C hios a It. quamobrem fieri potuisse non veri dissimilo videtur, ut quia saepius longa moratus lingitur in Statii carminibus, in Matri- tensi consulto mutatum sit quod C ersavit. Ex hoc observato poetae genere dicendi nata est egregia emendatio OLSTERI ' et FRIEDERICHII '' ignota, ut videtur, novissimo interpreti carminis v. 17 per Sunia pro eo, quod prave Scriptum est in libris perquiria quae emendatio desumpta est ex heb. XII 624 sqq. Linquitur Eois longe speeutibile proris Sunion, unde vagi usurum in nomi=ὶ ponti Cresia deeepit falso ratis Aegea velo.
Eodem modo putamus lucem accrescere loco nec tradito nec edito recte I 5, 13 sq. dumque proea vittis hederisque soluta, Fronde vereeunda Clio mea ludit Etruseo. Sic BAEI ENS: in libris exaratum est fonde verecundo. Videamus, quo modo poeta eandem vel similem sententiam alibi expreSSerit. I 1 26 sq. Et nune heu vittis et frontis honore soluto Infaustus vates 2, 24 sq. eat enthea vittis Atque hederis redimita cohors Apparet poetam tribuere Musis et vatibus entheis vittas hederas lue, easdemque detractas fingere Musis lascivis vel procacibus et vatibus lugentibus. Scribendum igitur est
nostro loco dumque 3 oea vittis hedeasque soluta Fronte me undo Clio mea ludit tri eo . . sine ulla distinctione vel si quis mavult commatis signo post proca et sto=ὶte posito. Neque ossendendum est in eo, quod duo attributa, quorum alterum alterius explicati est, συνδετως posita sunt aut qu0d verecundus coniunctum est cum nomine
alia immo de industria videtur poeta opposuisse MuSam
Addo ex eodem carmine Ι 5), quae memorabilia videntur esse. Nolo, inquit p0eta, mihi adesse Musas, Phoebum,
Bacchum, Mercurium . . . ali0S OScunt mea carmina coetus Naidas undarum dominas, regemque eoru es Ignis adhue fessum Siculaque ineude rubisitem leuisse Satis . . ubi apte appellat noster Vulcanum 3 egem ει usci ignis et rubentem leuia ineude; aes III 1, 112 ubi flammeus aegidaeaequi ut iber heb. X 100 Mille intus simulare de caelut erat ardens MulcibQr . .
18쪽
Sed diu multumque dubitavi, num credi poSSit poeta adhue fremm eum dixisse, qui ceteroquin impigerrimus Omnium describitur cf. Tlieb. II 275 sil l . ubi Venus Martis accuSans crudelitatem haec dicitat non ea leni Vuleania nobis Obsequia, et laesi servit tum ira maritis Illum ego perpetuis mihi desudare ea minis Si iubeam igilesque operi transmittere Noe te S, Gaudeat ornatusque noros ipsique laboret Arma tibi et heb. II 273 sqq. hoe doeti quamquam maiora, laborarit Cyclopes, notique operum Telehines nitea itatim iurere munu sed plurimus ipsi
ClareScunt Verba obscura comparato Thebaidos loco V 50 Lemnos, ubi ignifera fessus respirat ab Aetna
Pergamus ad . 34 qq. rati admissae Thasos aut undosa Carystos, Maeret onyae longe gustriturque eaeelusus ophites Sola nitet lavis Nomadum destis metallis Purpura, sola avo Phrygiae quam Synnados antro se ruentavit maeulis liventibus Attis Quaeque Tyri et mnas seeat et id i rupes.
Undosum vocat marmor Carystium, quod quid significet si cui dubium esse possit eluceat verbis I 2, 14 et meolor
Sed notandum exemplum videtur est enim ex eo Statii dicendi genere de quo sie ACHSMUTII in iis Rhen. XLIIIp. 21 Sqq. ad . inemptas quae emi non possunt Statius gebrauchi in Solchen ingen in iebhaber o Sellenem uni vielsaeli eradegit in Neuerer inempta quae emi non possunt . h. ostbar itemque EDUARDUS SCHWARTZ in coniectaneis ind. lect aestiv. Rostoch. 1889 praemiSSi p. 5 qq. Non tranSmutatione modo Verborum noVa atque
audaci Statius orationem propter saeculi ignaviam et sterilitatem a naturali sinceroque vigore delabentem ad sublimitatem poeticam excitare voluit, sed etiam haud raro unius eiusdemque verbi significationes ita dilatavit, ut non primaria quaedam et simplex notio clare exprimeretur, Sed leniter et obscure indicaretur sive tota Series notionum aliquo modo primariae adiunctarum Sive una e eiS.'Eodem modo dubitare possemus quid sibi vellet I 3, 20 Anien qui ipse
infraque supergine Saxeus hie tumidam rabiem punius ue mit
nisi Ovidius m. II 6 45 de eodem Aniene haec diceret
Nec te praetereo, qui por cava Ga volutans Tiburis Argei pomifera arva rigas. Non igitur Mutandam vocem menSebimUS quamquam multifariam se torserunt critici me nimis mirabimur,
quoniam Vergilius georg. III 14 umbram eam, quae Saxis oritur, saxeam dicit et Ovidius Metam. XI 8 Pactolum, qui aurum Secum fert aureum socat Nec prorsus diversi generi Sunt, quae noster scribit heb. IV. 799 sq.
iamque amne propinquo Rauca sonat vallis suae osumque impulit aures
i. e. murmur quae e Saxis labentis.
Et cum scribit noster III 4 45 sq.
Sic orsa leves secum ipsa m auras
Irillit olorinaque iubet considere biga . . . adiectivum ita dilatavit, ut significet iami Schwano Je- Spanni'. Idem genus occurrit V 5, 31 nee eburno millae hordas Pulso quod perperam mutarunt Itali in ignavo eburnus enim ampliore vicis dicitur pollex, qui instructu est plectro eburno, ut recte rem explicat novissimus editor LUNDSTROMI. l. p. 47. Adiectivorum notiones videbamus aliquo modo deflecti et dilatari a poeta; exemplum asseram, ubi idem de Verbo i
19쪽
Ipsa innu tenera tecum reipsisse voluptas
Tune erit vi Idaliis unxit fastigia sueis
Pormulsitque omis blandumque reliquit honorem Sedibus et voluere vetuit discedere natos. De versu primo vere anni 1889 in eiS, quae ad examen sustinendum de hoc carmine commentatus sum, haec ScripSi priusquam SCHMARTZII coniectanea nota mihi erant): equidem non unum, sed plures versiculos hic casu intercidisse persuasum habeo ne tu quidquam mutandum SSe VerSUS noni,
non quia puto hoc loco poetam debuisse inde ab initio usque ad exitum describere domuni, quod Sane ridiculium SSet, sed quia singula verba versus adeo sunt Statiana es III 1, 117 eonsmripta formantur imagine templa et quae paullo infra assero exempla), non ut desiderari possit ulla notio. Cui sententiae succrescere videtur confirmati quaedam ex particuli quae equitur tune, pro qua plurimi non video quibus causis reponendum censuerint tum cs. I 2, 118 tune rabidi ponunt status . . II 3, 49 tune ego teque diu reeolam . . I 4 58 tune dous . . Et BAΕΗRENSIUM quidem plane absurdum effecisse, cum fidenter ut solebat in textum reciperet ipsa datur tectum tenera luce clarius apparet ex versibus his et verbis et numero persimilibus m 2 106 Ipsa manu piae ida e limina rata . . III 3, 123 sq. manuque
Ipsa levi gravidos tetigit Reunda labores. Talia autem valere aliquid in Statii carminibus explicandis potius quam emendandis es. LUNDSTROMII iudicium l. l. p. Ι)cum alii tum ERC OF l. l. exemplis dilucidis probavit.
Ut hoc quoque addam, olim retinendum censebam te tum Italorum nunc assentior eis, quae LEO l. l. Xposuit Sic scribens ipsa manu tener te e sci ipsisse Voluptas.
23 Sed n0n modo adumbravit domum dea, sed vetuisse etiam eam dicit poeta volucres discedere natos. Ac primum quidem retinendum est discedendi verbum cs. P5, 11 Discede Laborque Curaque III, 2 128 Caesar ab emerito iubeat diseedere bello Ach. I 554 resolutaque murmure laeto Agmina Diseedunt II 22 308 et longo Myros discedeτ ponto. Sententia autem trium illorum versuum, de qua tacent ut solent interpretes, haec est nidos exstruxisse Venerem poeta finxit, et iam intellegitur, quam apte dicat honorem blandum liebliche ier), quem sedibus i. e. domui de reliquerit. Volucres autem ipsius Veneris Sunt, columbae, de
Qualiter Idaliae volueres, ubi mollia frangunt Nubila, iam longum caeloque domoque gregatae Siciunaei simια diversoque hospita tractu
Venit avis, eunetae primum mirantur et horrent Imae pr0pius propiusque volant, atque aere in ipso Paulatim fecere suum plausuque Secundo
Circueunt hilares et ad alta ubilia dueunt. Τ0tum locum exscripsi pulchra enim Verba Sunt et Vere poeta digna, ut Saepius meo quidem sensu in Achilleide ut dolendum sit, quod morte abreptus imperfectum hoc carmen reliquit. JSubnasci potest opinio, num sorte scribendum sit natas, sed possumus ortasse acquiescere in codicum Scriptura. Restant verba tune mus Idaliis unxit fastigia uela permulsitque omis, quibus quid faciam lateor me nescire. Idalios meos amomum esse dicunt interpretes, et hinc natae Sunt coniecturae roris et odorem es. HI 3, 13 maternoque rogos unaeistis amomo; sed quid inde lucramur Hoc quaerendum est, qualis tandem uerit in fastigiis ornatus vel speciosi quid, ut poeta iure aliquo dicere possit Venerem unxisse sucis astigia. Quod quia non video corruptum esse' cs egregiam Wα Η0WITZ commentationem de aliquot Achilleidos locis in iud lect Gotting. 1893 9 p. 9 sqq.
20쪽
locum existinio et scribendunt tune Venus Idaliis inae itfastigia nidis permulsitque omis scit nidos. Et permulcendi Verbuni, redit disputatio unde orta est, ita deflexit poeta ut significet moli aliquid Deere.
Sed revertamur ad carnien quintum. μγ hue admissae su=ιt, in luit V. 34, Thasos aut undosa Camystos, maeret ori longe queriturque exelu sus ophites . . quibus verbis Statius
de industria corrigit Martialem, tui VI 2, 14 sq. de e0dem balneo dixerat Sieeos pinguis Φιν anhelat aestus Et flamma tenui alent ophitae es. FRIEDLANDER . . III p. 95 Anm. 5. Undosa Carystos quid esset dicebamus apparere XI 2, 140, et confirmatur alio loco, qui tamen ipse multam curam secit interpretibus. Etenim I 2, 2 sq. haec leguntur me Nomadum lueerit urentia saxa Thasosque Et Chios et gaudens uetus spectare Caryst08 Ambigi non potest nec de sententia nec de depravatione Scripturae neque enim ineS in locutione lu0d requirimus
speciem et colorem metuum habere, nec conserri possunt VHLANDII nostri verba notissima .und vas er liekt, si ut V.
Meremotam naehEustreben ' Qua in re non recte iudicavit vir doctus; nam et res prorsus aliena est et vis Sententiae non in spectandi verbo, sed in Voce aemulus p0Sita Si Spectat te ut aemulus i. e. oculi Ren1uli.
Quid autem scripsit poeta stuetus aequare reStituendum censent ALMASIUS, MAR AND BAΕΗRENS, vel quod MARΚ-LANDO magis placuit fluetu certare tuorum neutri fidem' annal. Flecheis. 1878 p. 573 sqq.
habere me sateor. Alterum enim nullam habet probabilitatem non enim intellegitur qu0m0do orta sit depravatio Halterum quamquam commendari videtur IV 2, 28 et iuuene eertantia Doridi saxa Theb. II 21 et viris ei tantia vultibus
astra tamen et pluralis numerus necesSarius videtur SSe nec hoc obliviseendum est Statium, quamvis in eodem Sententiarum et l0cuti0num ut ita dicam circulo VerSetur, tamensere Semper paululum mutare locuti0num sormas ' E SAND-STR M l. l. p. VIII cum si statuit scribendum SSera Chios et glaueos uelut vietura Carystos
et ' Multa eius rei congessit exempla ΚΕRCΚΗ0F l. l. p. 34 8qq. quibus addere placet quae adnotavi. Velut 2 216 Cum Thetin Haemoniis Chiron accedere terris
Erecto pro8peae it equo . . . et
Ach. I 234 et abreptos subito iam iamque late=ιtes
III 3, 40 similis gemui proiectu ad igne . tII 1, 33 cum proprio gemerem deiectus ad ignes II assatus etiam meditataque verba Reddidera . . 20 quique refert iungens iterata vocabula perdiae . . et 31 monstrataque reddere verbi Tam facilis. IV 2 4 reducem consumpsit Ulicem
3, 148 quam tardus Uliae esI T 49 et tarde reducis vias Ullaeis I 1 118 tarde remeantis Uliae is I 6 56 Speravit tardi reditus Eumaeus Uliae is II 5, 8 sq. nam nec mihi barbara Thrace
Noc Libye natale Solum . . . et
III 3, 59 sq. Sed neque barbaricis Latio transmissus ab oris Smyma tibi gentile solum II 1, 172 Dilectosque premis visus et frigida lambis Oscula II 3 1 sqq. tenet ecce genues
Leniter implicitu ut Itu . . . animaeque supremum frigus amat
I 2 85 hi Grais penitus desecta metalli Maea . . et 5, 36 Nomadum decisa metallis Purpura 2, 14 sq. Hic Libycus Phrygiusque i leae, hic dura Laconum
IV 2, 26 sq. aemulus illic Mons Libys Iliacusque nitet Obiter inspicionti videri potest hoc nihil evinci exemplo, quia altero loco Phrygium dicatur, altero Iliacum marmor sed utrumque idem significare eo confirmatur. quod ut in his Statii carminibus sic alibi tantum-