Assertiones de operibus charitatis et officio cuiusque in sua vocatione, à Nicolao Hemmingio

11쪽

nem sibi vendicauerit , in Christum sit

contumeliosus Christus enim solus, a. tusin datus est nobis, ut sua piaculari actione nc strum peccatum explet. Impius ergo crudelis est sacrilegus est Papa, qui suos unctos & rasos missando cantillando peccatum expiare putat. Moralis Christi actio instruit Mimi utatione requirit Vult enim Christus ut in formanda vita ipsum imitem ui Hinc illud: exemptu meum do vobis. item, diligite vos inuicem, scuti ego dilexi vos. Eis autem dilectionis mandatum, zsi legem in se spectes, natum est cum natura, & postea lege Mosis promulgatu:

tamen propter formam nanc nouam. SIC v EGO DILgx vos,a Christo nouum mandatum appellatur.

Quicunq; igitur Christum, don is veneratur, debet etiam ipsum ut exemplum imitari. Nam qui contra facito dono excidit,in se discipulum Christimentitur. Et si haec imitatio non in perfectione,sed in conatu posita est.

12쪽

i obiectum charitatis est proximur

nostro opere auxilio indigens Hiecorde,linguavi opere iuuandus est. Ita enim lex dicit dilige proximu tui&c. a Christus interrogatus a Pharilao quiseam suus esset proximus, pulcherri'ma imagine respondit, Phariseu quitantii inter proximos numerabat eos, qvel de se essent benemeriti, vel qui alioqaliqua singulari necessitudine essent sibi deuincti, nihil minus statuens quam alienigenas nihil de se boni meritos pro proximis habendos deducit eo uti ponte cositeatur quod antea nystatuit, affirmat enim Samaritanu Iudeo saucio opeζ tulit veri proximi osti cui praestitisse. a Hinc patet omnem hominem proxi-m nostrum agnoscendu esse, qui nostra ope auxilio indiget. Etsi societatis seu proximitatis no sunt semper ij de grad'. Pro quoru diuersitate uariat non parum obligati O. a Duplex enim proximitatis ratio est, Vna e naturalis, alia spiritualis. Illa quiddnobis comunis citcu omnii, hominil, o l

13쪽

non solupiis verumetia Ethnicis rur-cis cludoris. Haec vero filiorum Dei est propria, magis obligat.

Naturalis illa proximitas tribus co 1 stat. Primum enim homo homini pro ximus est ratione creationis. Omnes enim simul in uno Adam creati sumus

quantu quide ad substantis nostre origis

ne attinet. Deinde homo homini proxi mus est ratione similitudinis. Nam omnes & homines sunt, ad imagine Dei primu creati. Tu respectu comunis vitae lium anae societatis in qua unus altes rius opera indiget. In hac vita secietate multi sunt particulares gradus partim ex assinitate &cognatione, partim ex similitudine niciorum, partim ex alia quavis necessitudine. Haec naturalis hominu inter se co I9pulatio merito monere nos deberet chaoritatis mutue sed quod etiam Philosephi saniores viderunt. Nam ideo ratione&sermone praeditos esse homines docent,

x possit alter alteri, quod rectum bonum

14쪽

bonum esse nouit, sermone explicare, ut ita mutuis officijs inter se coalescant ac

se inuicem iuuent.

1 Spiritualis societas est tantum Chris

stianorum inter se. Huius quadruplex est necessitas. Prima est regenerationis. Nam ex eodem semine verbi diuini nati sunt fili Dei. Secunda est mystici corporis. Nam membra sumus unius corporis, cuius caput est filius Dei saluator noster Tertia est vocationis communis qua ad unitatem spiritus in vinculo pascis vocati sumus. Eph: . Quarta est futurae gloriae & communis a reditatis coelestis, qua una fruemur in omni etero

nitate.

dii Haec spiritualis copulatio & colun tio satis arguit , quomodo christianos erga se inuice affectos esse deceat. Quid pulchrius, quam filios Dei se mutuo a more complecti P quid conuenientius, quam membra eiusdem corporis se inuicem charitate fouere quid suauiusquam donatos eodem Christi spiritu

15쪽

unanimes esse ac studere eommuni co

modes quid dignius quam cogitatione

futura gloriae Marternae societatis cum aeterno Deo Tanctis omnibus, angelis hominibus,excitari ad mutuam beneuolentiam Qui hoc duplici humanae societatis' vinculo, naturali spirituali, non per- mouetur,ne hominis quidem titulo est dignus,nedum christianus dicatur. Iam spectentur rines operum chari a statis, qui sunt quatuor Primus, gloria Dei. Nam Deus, cum ultro citroq; cers

tant beneficijs sui fit ij, gloriMatur

praedicatur. Secundus,refociliatio muν tua membroru eiusdem corporis Tertium, aedificatio aliorum, nam cum ali; alios intuentur studiosos esse fraternae charitatis, incitantur exemplo. Quartus, remuneratio. Deus enim promisit remunerationem ei, qui vel haustum fri,

gidae aquae dederit discipulo Christa.

Dominus Lucae I. quatuor gelnera qOperum charitatis quae perpetuo ijs

16쪽

conspectu esse debent,suis commendare videtur. 1 Primu est corde non iudicare perperam de proximo, sed candide potius de ipso sentire semperq; meliora de ipso sperare. Neq; tame haec eo pertinent, ut fideles prorsus caecutianis nihil dister. nant inter Paulu Neronem, sed tantuaffectu charitatis postulant,ut fideles amanter affecti erga se inuicem se ipses frenet, no titilletur cupiditate in ali eqna vicia, plusq; requirit pietas, inqui redi.

as Secundu est, ore non condemnare,

sed potius benigne de proximo loqili4

sine calumnijs omnia in meliorem partς interpretari. Hic tamen nec verum testisnaoni contra criminosos ferre, nec sen tes ex verbo Dei degibus iuxta vocationis nostrae ratione condemnare, pro hibemur. Tertiu est, peccanti in nos & deprescant culpam condonare ostensam. Ita enim ait Dominus remittites remittestur vobis. Huius dicti sensus est, D tura

esse

verba

17쪽

Esse Dominum,ut quis sicilem hurnia

num aequum praebuerit fratribus ean' dem sentia erga se clementiam alioru, ut benignei amice ab ipsis tractetur. Quartu,indigentibus fratribus ad iselle cossilio Mopere: C5silio, quoties iulis Precta via aberrare contingit opere alias egentibus dando largius eleemosynam,alias mutuando hulariter, etiamo si simile officiu ab ipsis non expeciemus. Mutuare enim cum expectatione si dismilis otticii, vulgare officium est etiam inter ethnicosin peccatores quod etsi in se malu non est tamen aliquid ultra requirit Dominus ab iis quos in suam familiam recepit. Regula,quas in praestandis operibus socharitatis intuebuntur Πdeles, sunt tres: Verbu, fides, charitas ipsa. Hae enim tres regulae modum cotinent praestandorum

oniciorum.

Verbu sit hoc,exempli gratia Bi 31beaquam de cisternis tuis fluenta de medio putei tui, fontes tui diriuentur

foras s

18쪽

foras, sint tibi solia non alienis tecta

Hoc Solomonis dictum tria continet praecepta Primum de usu facultatu, videlicet, quod quilibet di beat suis acutitatibus uti in tuum commodum prout ratio sui status requirit. Secundu de libera luat erga indigentes, non vult ut solus omnia deuores, sed ut nonnihil conferas in usus aliorum. Tertium des Icultatum possessione. Non vult ut ita profundas res tuas, ut ipse pollea turpiter egeas ex nimia profusione ad mendicitatem redactus.

Fides intueturi mandatum Dei promis, ionem Mandato quidem ursgetur ad charitatis officia deho pronaissione uero paterna allicitur, ut hilariter praestet officium quod debet. Charitas mutuis afficitur commos disis incommodis gaudet cum gaudentibus, dolet cum dolentibus, ni embrorum sympathia quadam ad succurrendum indigenii bus Mastectis

membris excitatur. 2

19쪽

Quicunque ergo fide praeditus est 3

ωverbum Dei ueneratur, facile ex chaoritatis fonte scientiam hauriet communicationis mutuae, Momciorum, quae sibi mutuo debent eiusdem corporis

membra. DE OCATIONE CUIUS E.

Et si autem omnes ij nam com uesinunem vocationem habent, nimirum ut sint ciues regni Dei, cum celebrantes lamen talia membra eius dem corporis alias habent functiones: Ita in Ecclesia, quae est in hoc mundo, aliam ab habent vocationem. vocationem autem hic definimus, Legitimam functionem offici alicuius certae personae propriam, ut est vocatio ad gubernandum, consulendum, docendum, iudicandum, discendum, operan=duminc.

In huiusnodi functionibus seu vo 37cationibus personalibus, opus est lingu lari prudentia, ne vel in dextram vel in sinistram nimium destictamus: quod

quum

20쪽

qitum sit,incidimus in iudicium Dei

opus Dei facimus fraudulenter. Quinq; ergo colligam veluti puncta quo quilibet respicere debet in sua vocatione ne

aberre r.

33 Primum, vocatio habeat verta Dei. Non enim potest legitimum esse de quo

verbum Dei non extat, cum ex eo selo sciamus , an vocatio nostra seu functio sit approbanda nec ne. 39 antem hic non fluctuet conscientia, haec tenenda est regula. Omne ossiciu faciens ad conservandos , iuuandos, ornandos status a Deo ordinatos, VH conomicum, politicum, Ecclesiasticum

primo' quarto decalogi praeceptoὐ mandatur. Atq; ideo in selegitimum, licitum sanctum est. Huc si accesserit iustain ordinaria vocationis designatib, fit etiam osticium legitimum persenae respeetu, praeterea cultus Dei in conuersis. Requiritui proinde ut vocatio si e

legitima ratione ossici praestandi respectu persena ossi io fungentis.

Secun