Assertiones de operibus charitatis et officio cuiusque in sua vocatione, à Nicolao Hemmingio

21쪽

tet lasecundum, sihi actionum in voeatio. one regule; fides charitas, fides quidem Deu respiciat, moneatq; ne quis vel in officio comittat quo gloriam Dei te dat: vel omittat quod requirit officirratio rvel faciat segniter, quod vocatiore qui

rit. Charitas vero proximum intueatur, moneatq; ne quis alteri sit iniurius. Hoc est,ne vel curiose aliena inquirat suo neglecto officio: vel inuideat ij qui fortunaciores praestantiores videntur vel cotemnat eos, quos se inferiores putat, seu qui viliorem vocationem videntur

adepti quam ipse vel dolo ullo aut

fraude circumueniat proximu in officio& vocatione: vel sit πλεονεκτης quouis iusticiae aut iuris titulo sed potius requirit charitas ut in sua quilibet vocatione maneat quietus propria agat, adeoq; omnia referat ad vinculum sanctae societatis. Tertium, perpetuo respiciatur ad x verbu quo nititur cuiusq; vocatio.Hinc

enim, si quid aduersi inciderit, cosolatio petenda est.

22쪽

Quartum, vocatio semper adito

riam Dei, utilitatem reipublicae in qua quis vivit, referatur. Hinc enim suauissimus percipitur fructus, videli cet tranquillain bona conscientia. Quintum, Delix in vocatione sucscessus tribuatur soli Deo, ab eo ex petatur. Is enim cum manum applicat, iucundissimus percipitur laboris fruc/tus. Hinc moneatur unusquisque ut semper leuatam ad Deum mentem ha/beat, a quo petat successum. His iactis fundamentis non silum diligentia in vocatione crescit, uerumqetiam profana Methnica cura abij ci tur. Nam cum Deus statuitur συνερ- γ D noster, facile spes concipitur Glutaris euens

tus.