장음표시 사용
31쪽
AD ATTICVM. 0aliis , ὰ me tamen ex ipso initio consilium Hortensii res prehendatur . nam ut reiectio facta est clamoribus mari ximis; eum accusator, tanqηam censor bonus, homines b. nequistimos reiicerei, reus, tanquam elemens lanista , 'fugalisiimum quenque secerneret ; ut primum iudisces considerunt, ualde diffidere boni coeperunt . non eanim unquam turpior in ludo talario confissus fuit. maueulos senatores, nudi equites, tribuni non tam aerarii, ut appellatur, quaem aerati. pauci tam boni inerat, quos reiectione fugare ille non potuerat , qui maesti inter sui dissimiles , o maerentesmebant , contagione tum pitudinis uehementerpermovebantur . hie , ut quaeque res ad consilium primis petitionibus referebatur, increudibilis erat fueritas: nulla uarietate sinuntiarum: nishil impetrabat reus: plus acelisitori dabatur, quaem p
stulabat: triumphabat quid quaeris Hortensius sie
urdisse tantum: nemo erat, qui illum reum, ac non mitilles eondemnatum arbitraretur . me uero teste produracto, eredo te ex acclamatione Clodii aduocatorum amdisse, quae consurrectio iudicum facta sit, ut me circuna steterint, ut aperte iugula sua pro meo rapite P. Clodio ostentarint . quae mihi res multo honorificentior uis est,quim aut illa , eum iurare tui erues Xenocratem testis monium dicentem probibμerunt ' aut eum tabulas Μωtelli Numidici, eum hae, ut mos est, circuferrentur, noαstri iudices aspicere noluerunt. multo haec, inquam, nos stra res maior . itaque iudicum uocibus , eum ego sic ab
his, ut salus patriae, defenderer, fractus reus unα
patroni omnes coneiderunt . ad me autem eadem φαquentia postridie conuenit, qua cum abiens eonsulatu
32쪽
LIB. I. ros T l sum domum reductus. elamare praeclari Ariopagitae , ei non esse nenturos, nisi praesidio eonstituto. refertur ad conflium: una fla sententia praesidium non desidero uit. defertur res ad senatum : grauisme , oritatissimes
decernitur. laudantur iudices. datur negocium magis . stratibus. restonserum hominem nemo arbitrabatur.
σε. nosti Caluum , ex Nanneianis , illum laudatorem meum,de cuius oratione erga me honorisca ad te scripsi. ram. biduo per unum seruum , σ eum ex ludo glaiau torio, confecit totum negocium: accersivit ad se, promio
st, intercessit, dedit. iam uero o dii boni rem perditam
etiam noctes certarus mulierum, atque adolescentulo:
rum nobilium introductiones nonustis iudicibus pro mereedis eumulo fuerunt. ita,fummo disicessu bonorum, pleano foro sieruorum, XX. iudices ita fortes tamen fuerunt, ut, sκmo proposito periculo, uel perire maluerint, quam perdere omnia . XXXI . fuerunt, quos fames magis, quam fama, commouerit. quorum Catulus cum uris 1 et quendam, Quid uos,inquit, praesidium i nobis postum labatis an, ne nummi uobis eriperentur, timebatis Habes, ut breuissime potui,genus iudieij, π eaussam abs α i lutionis. Quaeris deinceps, qui nune sit status re .et qui meus. Reip. statum illum, quem tu meo consilio, ego disj, no confirmatum putarim,qui bonorum omnium coniunuctione, auctoritate cori siulatus mei fixus , π fundotus uidebatur, nisi quis nos deus restexerit , elapsum scia toesse de manibus uno hoc iudicio ; si iudicium est,trjα ginta homines populi R. leuismos, ac nequissimos nummulis acceptis, iAs, GasImne delere, quod omnes '
33쪽
ion modo homines, uerum etiam pecudes factum esse crebαnt, id, Caluum, er Plautum, Spongiam, erreteras huiusimodi qui1 quilias statuere , nunquam esse
a reum. sed tamen ut te de rep. consiler; non ita, ut stem runt mali, tanto imposito rep. vulnere, alacris exul rat improbatas in uictoria . nam plane ita putauerunt, cum religio, cum pudicitia ., eum iudiciorum fides , eum senatus auctoritas eoneidisset, fore, ut aperte uictrix
neqMitra, ac libido poenas ab optimo quoque peteret fui doloris , quem improbissimo cuique inusserat fueritas consulatus mei. idem ego ille, non enim mini uideor insolenter gloriaeri, eum de me apud te loquor, in ea prea sertim epistola, quam nolo alis legi) idem, inquam,
ego recreaui afflictos animos bonorum , unumquen et que eonfirmans, re excitans. insectandis uero, exagistandi'; nummariis iudicibus , omnem omnibus sta αdiosis , ac fautoribus illius uictoriae παρρm ν eripui. Pisinem eos. nulla in re consistere unquam sium pas fus: destonsim homini iam Uriam ademi senatum ad pristinam siuam fueritatem reuocaui, atque abiectum excitaui: Clodium praesentem fregi in senatu , M
oratione perpetua, pleni sima gravitatis Num altercasine eiulmotione eiulmodi, ex qua licet pauca degistites. nam ceatera non possunt habere eandem neque uim , neque Mnustatem, remoto illo studio contentionis, quem αγωονα uos appellatis . Nam , ut idibus Maj in sinatum conlienimus, rogatus ego siententiam , multa dixi de semina reip. atque ille loeus inductus est a mediainstus; ne, una plaga aecepta , patres conscri urti concidet Uti ne deficerent: κulnus esse eiusmodi,
34쪽
LIB. L EPIST. quod mihi neque dissimulandum, neque pertimestendum uideretur: ne aut ignorando stultissmi ric iudicaremur. bis absolutum esse Lentulum , bis catilinam: hune teratium iam esse a iudicibus in remp. immissum . erras clodi: non te iudices urbi ,sid carceri referrarunt , neu que retinere in ciuitate, sid exilio priuare uoluerunt. quamobrem patres conscripti erigite animos , retineres usam dignitatem . manet illa in rep. bonorum eo sensio: dolor accest bonis uiris 3 uirtus non est immis
nuta: nihil est damni factum noui, sed, quod erat, inuentum est in unius hominis perditi iudicio. plures 'miles reperti sunt . Sed quid ago'pene orationem in epispotum inclusi. Redeo ad altercationem. Surgit pulchel: ius puer: obuicit mihi, me ad Baias fuisse .fasum:=ed tamen quid huic simile est y inquam . quasi in operto diaeas fuisse. Q uid, inquit, homini Arpinati eum aquis euehilist narra inquam patrono tuo, qui Arpinateis aquas concupiuit . nosti enim marinas. Quousique, inquit, taeregem feremus f regem appellas, inquam, cum rex tui mentionem nullam feceriti ille autem regis herediit tem ste deuorarat. Domum, inquit, omissi. plitas, inqua, dicere, iudic emisti Iuranti, inquit, tibi non eradideo runt. mibivr er ωπα X iudices erectBrynt: XXXI, quoniam nummos ante acceperunt, tibi nil erediderunt. Magnis clamoribus afflictus conticuit, et
ςoncidit. Noster autem status est hic. Apud bonos iidem fumus, quos reliquisti; apud fordem urbis, secem multo melius, quim reliquisti . nam ct illud nobis non pbest, uideri nostium testimonium non ualuisse. misi sui est sanguis inuidia sine dolore, atque etiam boe maα
35쪽
gis, quod omites illi fautores illius flagitii rem munifemem iliam redemptam esse i iudicibus, confitentlir. Accedit illud, quod illa concionalis hirudo aera xij, miser
e ,-ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unice diligiptitat . hercule multa iucunda consectudine eonuiuancti inter nos; umus, usique eo , ut nostiri isti eomessatoves coniurationis, barbatuli iuuenes, illam in sermoniabris Cneum Ciceronem appellent . itaque m ludis, gladiatoribus mirandas επισημακας sine ulla pastoris eια sistula auferebamus. nunc est expectatio comitio ανum: in quae omnias inuitis trudit noster Magnus Austi filum: atque in eo neque auctoritate, neque gratia pugnat ,sed quibus Philippus omnia castella ex. v naari posse dicebat , in quo modo Ullus onustus auro posiset Ucendere. Consid autem ille, deterioris histrionis βαmlis, fuscepisse negocium dicitur, domi diuisores haαberes quod ego non credo. sed S. c. duo iam facta sunt,
odiosa , quid in censulem facta putantur , Catone, o Domitio postulante, unum, ut apud magistratus inquimri liceret ; alterum, eui modi diuiseres haberent, aduuerses re . Lureo autem tribunus pἱ qui magistratum
simia cum lege Aelia iniit , solutus erim Aelia , T Fκ sta, ut legem de ambitu ferret ; quum ille bono aus brio elaudus homo promulgauit. ita comitia in a. AVI.
Eat Sext. dilata sunt . novi est in lege hoc, ut, qui nummos in tribu prc nuncia uerit , si non dederit , im ρμηρ sit,sin d derit, ut, quoad niuat, singulis tribuobus Ires debeat. dixi, hane legem P. Cloadium iam antea frκαφ : pronunciare enim solitum est, o non dire. Sid heus tu , uides ne eonsulatumi c illum
36쪽
L IB. I. EPIST. illum nostrum, quem curio antea ἀποθέωσιν vocasat,
Fbie factus erit, fabam minium futurum . quare, ut opinor, φιλοσοφιτεον, id quod tu facis, et istos consulatus
non flocefacteon ρ Quod ad me siribis, te in Asiam
statuisse non ire: equidem mallem, ut ires. ac uereror,
ne quid in ista re minus commode fat .sed tamen non possum reprehendere consuum tuum , presertim cum
egomet in proliinciam non sim profectus. Epigrammautis tuis, quae in Amaltheo posuisti, contenti erimus; presertim eum π clatius nos reliquerit, Archias nil de me seripserit. ac vereor, ne Lucullus, quoniam graecum poema condidit, nunc ad caecilitanam fabulam spectet. Antonio tuo nomine gratias egi , eamsi epistoalam Manlio dedi. Ad te ideo antea rarius seripsi, quod non habebam idoneum, cui darem , nee satis siciebam, quid darem. te ualde uindicaui. Cincius si quid ad metui negocii detulerit i fugietam: sed nunc magis in Sol occupatus i in quo ego es non de unia Tu si uno in loco es futurus, crebras a nobis lateras expecta, ast plua res etiam ipsi mittito. Velim ad me stribas, cuiusmodist Μαλθῶον tuum, quo ornatu, qua τοποθεσέα; σqua poemata , quos historias de Aμαλθωα habes , ad me mittas lubet mihi facere in Arpinati. ego tibi alis quid de meis seriptis mittam . nihil erat absoluti. Vale. cICERO ATTICO S.
MAGNA mihi uarietas uoluntatis, m dissimis litudo opinionis, iudicii Quincti Iratris mei demona strata est ex literis tuis, in quibus ad me epistolarum ibliui exempla misisti. qua ex re molestiasum tanta
37쪽
AD ATTICVM. I qasctus , quantam mihi meus amor summlis erga uatrunque uestrum a1erre debuit admiratione, quidα nam accidisset, quod asterret Quincto , fratri meo, aut
ensionem tam grauem, aut commutationem tantam uoluntatis . atque ιllud 2 me iam ante intel ebatur,
quod te quasve ipsum disi dentem 2 nobis Iusticari uis debam,subesse nescio quid opinionis incommodae , aliariums eius animum;-is iste ei residam Odiosas fumspiciones: quibus ego mederi cum euperem π antea μαpe , o uehementius etiam post sertitionem prouinciae; nee tantum intelligebam ei esse ostensionis, quantum lio terae true declarant: nec tantum proficiebam, quantum Molebas .fdramenJoc me ipsi eonflabar, quod non dubitabam, quin te ille aut inrrhachsi , aut in istis locis Unam usurus esset . quod cum accidisseta confidebam, ae mili persu ram fore, ut omnia pluearentur internos non modo siermone, ae distulatione ,' constectui in respus uestro. nam, quanta fit in Quincto, μαtre meo, mittas cluanta iucunditaviam mollis animus
er ad accipiendam , ad deponenda ostensionem, nishil attinet me ad te, qui ea nosti ,scribere .sed accidit perincommode, quo deum n quam uidisti. ualuit enim plus, quod erat illι non nullorum artisicujs inculeatum, quam aut officium , aut necessitudo, aut amor vester ille primus qui plurimum ualere debuit. atque buuius incommodi culpa ub resideat, facilius nilum exi stimare, quim scribere: vereor enim, ne, um defueradam meos, non parcam tuis . nam sic intelligo; ut mi aedomesticis uulneris factis sit, illud quidem, quod erat, eos certe sanare potuisse. 1 d huiusce rei uitium totius,
38쪽
quod aliquan:ο etiam latius patet, quam uidetur, praes. pnti tibi commodius exponam. De uis litteris, quas ad te Thessalonica misit, desiermonibus, quos ab illo et Romae apud amicos tuos, et in itinere habitosputas , eequid tantum eaussae sit, ignoro: sed omnis in tua posita est homanitate mihistes huius leuamia molestiae . nam si ita essi statueris irritabiles animos esse optimorum μαpe hominum eouem ttacabiles: dse hane agilitatem , ut ita dicam, mouitiems naturae plerunque bonitatis ,-id quod eaput est, nobis inter nos nostra siue incommoda , siue uitia ,siue iniurias esse tolerandas: f eile haee, quemadmodum stero, mitigabuntur. quod, ego, .ut faeias, te rogo. nam ad me, qui te unice dilies nisuxime pertinet, neminem esse meorum, qui aut te non aumet, aut abs te non ametur. Illa pars epistolae tuae minis
me fuit necessaria, in qua exponis, quas faeultates aut prouincialium, alit urbanorum eommodorum re aliis temporibus me ipse eonsule ,praetermisieris. ustieanim perllecta Lusi integritas magnitudo animi tui: neque ego inter me, atqlie te quidquam interesse una quam duxi, praeter uoluntatem institutae uitae: quod me ambitio quaedam ad honorum studium, te autem alia minime reprehendenda ratio ad honestum ocium duxit. uera quidem laude probitatis, diligentiae, religionis nesque me tibi, neque quenqua antepono. amoris uero erSameicum istaterno amore, domesticol distegi, tibi prismus deferῖ uidi enim, uidi, penitus p perspexi in meis Marsis temporibus er solicitudines, et laetitias tuas. fuit enim mihi saepe laudis nostrae gratulatio tua iucuna da, σ timoris consiolatio grata. quin mihi nune, te aba
39쪽
AD ATTI cv M. I snte, non flum eonsilium, quo tu exeellis, se etiam sermonis communicatio, quae mihi suauissima tecum 'let esse, maxime deest . quid dicamin publica re t quo in genere mihi diligenti e e non licet. an in forensi labores quem antea propter ambitionem siustinebam , nune ut dignitatem tueri gratia possim . an in ipsis domesticis negociis ἰ in quibus ego cum antea, tum uero post disicessum fratris te, sermoneri; nostros desidero . postremo
non labor meus, non requies ; non negocium , non metum, non forensis res , non domesticae, non publicae, nopriuatae earere diutius tuo suauismo, atque amantisamo eonsilio , ae siermone Eossunt. atque harum rerum eommemorationem uerecundia sepe impedivit utriusque nostrum. nunc autem ea fuit necessaria propter eam partem epistolae tuae,per quam te, ae mores tuos mihi purgatos, ae probatos ele uoluisti atque in ista incommoditate alienati illius animi, et ostensi, istuc inest tamen commoudi, quod π mibi, ceteris amicis tuis nota fuit, σias te aliquando testificata tua uoluntas omittendae proavinciae ; ut, quord una non estis, vim dissensione . ac dissedio uestro od uoluntate ae iudicio tuo factum esse uis deatur. quare illa,quae uiolata, expiabunturi, et haec
nostra, quae fiunt sanctissime eonseruata, μam religi
nem obtinebunt. Nos hic in rep. infirma , mictera, comm rabilis uersamur. eredo enim te audisse, nostros, equites
pene isnatu esse disiunctos. qui primum illud ualde
graviter tulerunt, promulgatum ex S. C. fuisti, ut de ijs, qui ob iudicandum pecuniam accepissent, quaereres tur . qua in re deeernenda eum ego casu non astuissem ;
40쪽
aperte dicere ; obiurgaui sinatum, ut mihi uisussum,
pumma cum auctoritate , Er in calis non uerecunda,
admodum grauis, re copiosusfui. Ecce aliae deliciae euquitum uix ferendae, quas ego non flum tuli ,sed etiam ornaui. Asiani, qui de censeribus conduxerant, questi sunt in senatu , si cupiditate prolapsis, nimium magno
conduxisse: ut induceretur locatio , postulauerunt. ego princeps in adiutoribus, atque adeo secundus. nam, ut
illi auderent hoc postulare, Crassus eos impulit . inuis dios res, turpis postulatio, eteonfessio temeritatis .sumamum erat periculum, ne, si nihil impetrassent,plane alienarentur 2 senatu. huic quoque rei βbuentum est
maxime ὰ nobis; perfectums, ut frequent sim naritu, re libentissimo uterentur , multas 2 me de ordinum dignitate,'eoncordia dicta sunt Kal. Dec. et postridie. neque adhuc res confecta est , uoluntas Anatus peras ecta: unus enim eontradixerat Metellus et s. As. diuerat dicturus, ad quem propter diei breuitatem peruenatum non est, heros ille noster cato. sic ego consiruans rastionem , institutionem 1; nostram, tueor, ut possum, ibium ἀ me conglutinatam concordiam . sed tamen, quoaniam ista simi infirma, munitur quaedam nobis ad reatinendas opes nostras tuta, ut spero, uia, quam tibi littearis satis explicare non possum ,significatione parua dastendam tamen . utor Pomeeio familiarissim uideo . quid dicas. cauebo , quae Iuni cauenT: ae priam alias ad te de meis consiliis capessendia reip. plura. Lucceium scito eoinulatum habere in animo gatim petere . duo Gnim seu dicuntur petituri. caesar cum eo coire per Ararium cogitat: π Bibulus eum hoc F putat per ta Pisio