M. Tullii Ciceronis Epistolae ad Atticum, ad M. Brutum, ad Quinctum fratrem, cum correctionibus Pauli Manutii

발행: 1558년

분량: 718페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

561쪽

VIT A. 269 contulisset, quae antiquitate , humanitate , doctrinas praestaret omnes , et unus ante alios fuerit earissimus. huc ex Asia Sulla decedens cum uenisset' quam diu ibi fuit, sicum habuit Pomponium, captus adolescentis et humanitate , doctrina: sic enim Graece loquebatur, ut Athenis natus uideretur: tanta autem erat siuauitasse monis Latini, ut appareret in eo natiuum quendam leaporem esse , non ascitum. idem poemata pronuntiabat

Graece Latine sic, ut stupra nihil posset . quibus, ebus factum est , ut Sulla nunquam ὰ se dimitteret,

cuperetq; secum deducere . qui cum perseadere telaret, Noli, oro te, inquit Pomponius, aduersum eos me tielle ducere, crim quibus, ne contra te arma ferrem, Italiam liqui. at Sulla, adolescentis officio collaudato, omnia munera ei, qliae Athenis acceperat ,proficis ens iussit defervi. hic complures annos moratus, eum rei familiari tantum operae daret, quantum non indiligens desberet paterfamilias, m omnia reliqua tempora aut litateris, aut Athenissum reip. tribueret, nihilo minus amicis urbana ospicia praestitit: nam ad comitia eorum

Mentitauit, si qua res maior acta est, non defuit: faelit Ciceroni omnibus eius periculis singularem mempraebuit, cui ex patria fugienti H S CC π quinquaginuta millia donauit. tranquillatis autem rebus Romanis, remigrauit Romam ut opinor, L. Cotta, .L Tomquato cos. quem diem sic uniuersa ciuitas Athenienasium prosicuta est , ut lacomis desiderij futuri dolorem

indicaret . habebat auunculum Caeciliam, equitem Romanum, familiarem L. Luctilli, diuitem, dispicillima natura: cujus sie asteritate ueritus est, ut, que nemo fera. ΜM reps

562쪽

ATTICI

re posset, huius sine ostensione ad summam sinectutem

xetinuerit beneuolentiam . quo facto, tulit pietatis fruactum Caecιlius enim mortes testimento adoptauit eum, heredemq; fecit ex dodrante. ex qua hereditate accepit circiter centies HS . Erat nupta foror Attici Q . Tublio Ciceroni, easq; nuptias M. Cicero conciliarat, ea quo ὰ condiscipulatu uiuebat coniunctissime, multo etiam familiarius, quim ea Quincto: ut iudicari possit, plus in amicitia valere similιtudinem morum, qaim affiniatatem. Atebatur autem intime m Hortensio, qui ijs temporibus principiatum eloquentiae tenebat, ut intelliugi non posset, uter eum plus diligeret, Cicero, an Horalesius : et id , quod erat difficillimum, elliciebat, ut inter quos tantae laudis esset aemulatio, nulla intercederet ebitrectatio, esseti; talιum virorum copula. In rep. ita est Merstilis, ut semper optimarum partium esset , existimaretur, neque tamen si civilibus sevctibus comitu teret ; quod non magis eos in sua potestate existimabat

esse , qui se bis dedispent, quam qui maritimis iactaren

tur. bonores non petῆt, cum ei paterent propter vel graritam , uel dignitatem; quid neque peti more maiorum, neque capi possent coseruatis legibus, in tam est sis ambitus largittonibas , neque geri sine periculo, corruptis ciuitatis moribus. ad hastam publicam nunquam accessit. nullius rei neque praes , neque manceps factus est. neminemsιο nomine, neque siuUribens accuseuit. inius de sua re nunquam uit . iudicium nullum habuit. multorum confidum, praetorumq; praefecturas delatas sic accepit, ut neminem in prouinciam sit sicutus, bono

re fuerit contentus, rei familiaris des exerit fructu, qui

ne crim

563쪽

V I Υ A. 27 ne eum quidem Cicerone voluerit ire in Asiam , eum apud eum legati locum obtinere posset e non enim decere se arbitrabatur, eum praeturam gerere nolui aft, asseclam esse praetoris. qua in re non silum dignia taliseruiebat, sed etiam tranquillitati, cum susticiοαnes quoque uitaret eriminam . quo fiebat, ut eius obasiruantia omnibus esset earior, eum eam osticio , non timori, neque stet tribui uiderent. Incidit Caesaria num civile bellum , eum haberet annos eirciter seriaginta . usius est aetatis uacatione, neque quoquam semouit ex urbe, quae amicis suis opus fuerant ad Poma peium proficissentibus , Omnia ex sua re familiari desdit. ipsium Pompeium coniunctum non ostendit . nutilum ab eo habebat ornamentum , ut ceteri, qui per eum aut bonores, aut diuitias ceperant: quorum partim

inuitissimi lirasunt sicuti , partim siumma eum eius essensione domi remanserunt. Attici autem quies tana topere Caesari fuit grata, ut uictor cum priuatis pecuamas per epistolas imperaret, huic non plum molestus non fuerit, sed etiam fororis filium Q . Ciceronem eae Pompeii castris eoncesserit. sic vetere instituto uitae es fugit noua pericula. secutum est illud occisio Caesare, eum respub. penes Brutos videretur esse , en castum,ae tota ciuitas se ad eum convertisse uideretur . sic Id. Bruto usius est, ut nullo ille adolescens aequali famis liarius, quim hoc sine, neque flum eum principem eonfiiij haberet , sed etiam ιn conuictu . excogitatum est a' quibusdam , ut priuatum aerarium Caesaris insterfectoribus ab equitibus Romanis constitveretrer .

id facile effici posse arbitrati sunt , se princeps

564쪽

ATTICI Villius ordinis pecunias contulissent . itaque appellatus estae C. Flauio Bruti familiari Atticus, ut eius rei princeps

esse uellet. at ille, qui Ubicia amicis praestanda sine factione existimaret ,semperq; 2 talibus si consiluis remosuisse restondi si quid Brutus de suis facultatibus titi uoluisset, iiserum, quantum eae paterentar ;sed neque caquoquam de ea re collocliturum, neque coiturum . sic ille

consensionis globus huius unius dissensione disiectus est. neque multo postsuperiorespe coepit Antonius, ita, ut Brullis Cassiius prouinciarum, quae iis dicis caussa datae erant i consulibus, deleratis rebus, in exilium profaescerentur. Atticus, qui pecuniam simul elim ceteris conferre noluerat florenti illi parti, abiecto Bruto, Ilaalraq; cedenti Η-S C Μ muneri misit: eidem in Epiro abs siens CCC iussit dari: neque eo magis potenti adulatus est Antonio, neque desierates reliquit. Secutum est betitum gestum apud Mutinam . in quo se tantum eum pruadentem dicam ; minus, quim debeam ,praedicem, cum

ille potius ivinus fuerit; si dιuinatio appellanda est perpetua naturalis bonitas, quae nullis casibus aligetur, nesque minuitur. hostis Antonius iudicatus,Italia cesserat.

hes restituendi nulla erat. non solum inimici, qui tameerant potentissimi, et plurimi ,sed etiam qui aduersariis eius se dabant , in eo laedendo aliquam consecutriros sterabant commoditatem, Antonui familiares sequebam

tur, uxorem Fuluiam omnibus rebus 'ohare eupiebant, liberos etiam extinguere parabant. Atticus, cum C ic ronis intima familiaritate uteretur , amicissimus esset Bruto, non modo nihil iis indulsit ad Antonium uiolandam, sed e contrario familiares eius ex Rrbe pro 'Siena

565쪽

VIT A. 27 Ites, quantum potuit, texit ; quibus rebus indiguerunt , adiuuit: P. uero Volumnio ea tribuit, ut plura ae parenate proficisti non potuerint . ipsi autem Fulviae, eum litis bus distineretur, magnisq; terroribus vexaretur, tanta

diligentia Olycium suum praestitit, ut nullum ista praestiterit uadimonium sine Attico, stonsor omnium reru suearit. quin etiam, eum illa fundum sicunda fortuna emissi in diem, neque post ealamitatem versiuram facere potuisset, illese interposuit , pecuniams sine foenore, sines ulla stipulatione eredidit maximum exigimans qliaestum, memorem , gratumq; cognosci, mulsaperire ,si non fortunae, sed hominibus solere esse amicum. quae eum faciebat, nemo eum temporis caussa facere poterat

existimare. nemini enim in opinionem veniebat, Ant

nium rerum potiturum . sed sensisseius a non nullis Optimatibus reprehendebatur, quod parum edisse malos eisues uideretur. ille autem sivi iudicii, potius, quid si facere par esset, intuebatur, quam quid alui laudaturi foavent. conuersa fortuna est . ut Antonius rediit in Italia, nemo non magno in periculo Atticum putarat, propter intimam familiaritatem Ciceronis, Bruti. itaque ad aduentum imperatorum de foro decesserat, timens pro scriptionem: latebatq; apud P. Volumnium, cui ut eastendimus paulo ante , opem tulerat. tantu varietas

bis temporibus fuit fortunae, ut modo hi, modo illi in summo essent aut fastigio', aut periculo. habebat secum Gellium Canium, aequalem , simillimumq; fui. hoc qμο que sit Attici bonitatis exemplum, quid elim eo, quem

puerum in ludo cognorat, adeo coniuncte uixit, ut ad extremam aetatem amicitia eorum creuerit. Antonius au

566쪽

tem, etsi tanto odio ferebatur in ciceronem , ut non se, lam ei, sed etiam omnibus si is amicis esset inimicas, eosq; vellet proscribere, multis hortantibM : tamen Matici memor fuit officii ei, eum requisisset, ubinam Ot ,sua manu scripsit, ne, timeret Jatims ad se uentiret: se eum re Gellium canium de prostriptorum numes o exemisse , ac ne quod periculum incideret, quednectusebat, praesidium ei misit. sic Atticus in βmmo timore non solum fibi, sed etiam ei, quem carissemum habebat, praesidio fuit: neque enim siuae flumd quoquam auxilium petiit salutis , m coniunctim, ut appareret nullam seiunctam sibi ab eo uelle fori nam . quod si gubernator praecipua laude fertur, qui nauem ex hieme, maris seopulose struat: cur non singularis eius existimetur prudentia , qtsi ex tot, tamq; grauibus procellis ciuilibus ad incolumitatem peruenit cquibus ex malis ut si emersirat, nihil aliud egit, quinint plurimis, quibus rebus posset, esset auxilio. cum proscriptos praemijs imperatori; uulglis conquireret , nemo in Epira uenit cui res ulla defuerit: nemini non ibi perpetuo manendi potestas facta est. quin etiam. post pro insi

inensi, interitumq; C. Casiij, et M. Brliti, L. Iulisi Nocillam praetorium, resilium eius, Aulumq; Torquas tum , ceterosq; pari fortuna perculsos institerit tueri, a que ex Epiro ijs omnia Samothraciam silportari tu serit. difficile enim est omnia persequi, n necess via. illud unum intelligi nolumus , illius liberalitatem neque temporariam , neque callidam fuisse. id ex ipsis rebus, ac temporibus iudicari potest, quad non florentis

bui si uenditauit,sid c lictis semper succurrit, qui

567쪽

quidem Serviliam Brati matrem non minus post mortem eius, quam florentem, coluerit. sie liberalitate lites, nultis inimicitias gessit, quord neque laedebat quenqua, ne que, si quam iniuriam acceperat, non malebat obliuia sci, quam ulcisci. idem immortali memoria percepta reatinebat beneficia: quae autem ipsi tribuerat, tam diu meminerat quoad ille gratus erat, qui acceperat. itaqAe hic fecit, ut uere dictum videatures: put euique mores sin gunifortunam. neque tamen prius illi fortunam, quam se ipsi, finxit, qui eauit, nequa in re plecteretur. bιs igiatur rebris e fecit, ut M. Vipsinius Agrippa , intima faetmiliaritate coniunctus adolescenti caesari, eum propter suam gratiam, m Caesaris potentiam nullius conditiosnis non haberet post statem, potissimum eius deligeret finitatem, praeoptaretq; equitis Romani filiam generosarum nuptῆs. atque harum nuptiaru conciliator fuit noenim est celandu) M. Antonius, triumuir reip. ivilis gratia cum aligere possessiones posset siuas, tantum abfuit a cupiditate pecuniae ut nulla in re usius si ea,nisi in deprieandis amicoru aut periculis,aut incommodis. quod quis dom sub ipsi proscriptione perillustre fuit: nam cam L Saufeij, equitis Romani, aequalis fui, qui ctim eo ccmpθι res annos studio ductus philosephiae habitabat habebat :in Italia pretiosas possessones, triumuiri bona liendis

dissent consuetκdine ea, qlia tum res gerebantur i Attici labore, atque industriat actum est, ut eodem nuncio Saufeius fieret certior , si patrimonium amisisse, res ei perasse. idem L . I lilium Calidum, qMem post Lacre vj, Catullis mortem multo elegantissimum poetam n astram tulisse aetate, uere uideor posse contendere, ncq i.

568쪽

minus virum bonum, optimisq; artibus erudirum, pestproscriptionem eqallum,propter magnas etlis Africanas possissiones, in proscriptorum numerum ὰ P. Volumnis

praefecto fabrum Antonsi absentem relatum expedivit. quod in praesenti utrum ei laboriosius, an gloriosiusfuerit , disicile fuit iudicare ; quod in eorum periculis non

secus absentes , quam praesentes amicos Attico esse curae, cognitum est. neque uero minas ille vir, bonus paterfas milias habitus est, quam ciuis . nam cum esset pecunicasus , nemo illo minus fuit emax, minus aediscator: neque tamen non in primis bene habitauit, omnibusq; optimis rebus usius est. nam domum habuit in colle Quirinaali Caecilianam, ab avunculo hereditate relictam, cuilis

amoenitas non aedificio ,sed silua constabat. sium enim tectum antiquitus constitutu, plus salis, quam sit tus habebat: in quo nihil commutauit, nisis quid vetustate eoactus est. Uus est familia , si utilitate iudicandum est,

optima ; si forma, uix mediocri: nanque in ea erant praxi literatissimi , anagnostae optimi, π plurimi librari, ni ne pedisequus quidem quisquam esset, qui non utrumque horum pulchre facere posset: pari modo artifices erateri, quos eultus domesticus desiderat, apprime boni: neque tamen horum quenquam, nisi domi natum , doamq; factum, habuit: quod est signum non flum contianentiae, sed etiam diligentiae . nam non intemperans ter eone sicere, quod de pluribus uideas, continentis debet duci potius diligentia, quim pretis, parare , non mediocris est industriae . elegans, non magnificus rhylendidus, non sumptuoses, omni diligentia munduis non Uluentem sectabat .supellex modica, non multa,

569쪽

VIT A. 273 ut in neutra partem constici posset . nec praetergoriganquam non nullis leue uisium iri putem. cum in primis lautus esset eques Romanus, non parum liberaliter in domum fam omnium ordinum homines invitaret; scimus, non amplim, quam terna misita aeris, peraeque in singulos menses ex ephemeride eum expensium sumptui ferre statum: atque hoc non auditum, sed cognitum praedicamus. saepe enim, propter familiaritatem, domesticis reabus interfuimus. nemo in eonuiuio eius aliud ἀκροαμα audiuit, qzim anagnosten: quod nos quidem iucundisismum arbitramur. neglie unquam sine aliqua lectione

apud eum cenatum est; ut non minus animo, quam uentre , contiillae delectarentur . nanque eos uocabat, quoavum mores ἀβis non abhorrerent. elim tanta pecunia

facta esset accessio, nihil de quotidiano cultu mutauit, nihil de vitae consuetudine, tantas usius est moderati ne, ut neque in Ps S uicies, quod Z patre acceperat, param si 'lendideraserit, neque in Hri centies assilienstilis uixerit, quim instituerat, pari fastigio steterit in utraque fortuna, nullos habuerit hortos, nullam putarabanam, aut maritimam sumptuosam villam, neque in Italia , praeter Ardeatinum, π Nomentanum, rusticἄpraedium. Omnisq; eius pecuniae reditus constabat in Epiroticis, urbanis possessionibus. ex quo cognosti pomis, eum olim pecuniae non magnitudine, sed ratione metiri solitum . mendacia neque dicebat, neque pati posterat . itaqlie eius comitas non sine fleveritate erat, neque

grauitas sine facilitate: ut difficile esset intellectu, utraeum amici magis uererentur, an amarent. quidquid rogabatur, religiose promittebat, quod non liberalis ,sid

570쪽

leuis arbi trabatur , polliceri quod praestare non posset. idem in nitendo quod emel admisisset, tanta erat cura , ut non mandatam,sed suam rem videretur agere. nisquam suscepti negoest eum pertesum est: siuam enim Grastimationem in ea re agi putabat: qua nihil habebat euarius. quo fiebat, ut omnia Ciceronum, Catonis, Marii, is Hortensii, A. Torquati, multorlim praeterea equitum Romanorum negocia procuraret. ex quo iudicari potearat, non inertia, sed iudicio fugisse reip. procurationem humanitatis uero nullum asserre maius testimonium possum, quam quod adolestens idemseni Sulla fuerit iucundismus ,senex adolescenti M. Bruto ; eum aequalιblis autem sinis inmortensio, π M. Ciceronesic Alaerit, li iudicare difficile sit, eat aetati fuerit aptissimus. quamquam elim praecipue dilexit Cicero, ut ne frater quidem eι Quinctus carior fuerit, aut familiarion ei rei sunt inidicio , praeter eos libros, in quibus de eo facit mentione , qui in uulgassunt editi, eadecim uolumina epistolarum ab eonfulam eius usque ad extremum tempus ad Atti eum missarum: quae qui legat, non mEltum desideret histortam contextam eo ram temporum . sic enim omnia

de studujs principum, uituis ducum, aemulationabus rei. perscripta sunt, ut nihil in his non appareat ; π fac te existimari possit, prudentiam quodam modo esse diuia

nationem. non enim Cicero ea solum, qua uiuo se accis derunt, futura praedixit, edetiam, quae nunc usis Amniunt, cecinit, ut vates. De pietate autem Attici quid plura commemorem t eum hoc ipsim uere gloriantem audierim in funere matris sis, quam extulit annorum

nonaginta, clim esset septem, σ sexaginta, fe nun

SEARCH

MENU NAVIGATION