Jacobi Lobbetii Leodiensis Gloria sanctorum sive quaestiones morales in festa sanctorum totius anni, eorum maximè qui ab ecclesia coluntur sub praecepto. Opus omnino novum, & concionatoribus perutile

51쪽

sextus, ob eximias animi dotes, oe doctrinam virtuti

belle sociatam inter avi sui Prasules clarismus Vbi inter nos esse desiit, Trserit sepultus es. o. S. Eucharius primus, Tungrensis Episcopus decimus septimus Verbi Dei diseminando totus incubuit, nec ab isto pradicando destitit, nisi cum uloe vivere. In ecti sepultus. iii S. Falco , ater Eucharii primi, Tungrensis Episcopus decimus-octavus, de quo illud in antiquioribus tabulis, simplicios nati stylo Hic nobis Falco volatu com templationis, ac voce

sonorae praedicationis, multam Domino suo lucri fecit animarum praedam : quod

adscrum illius encomtum plus satis . quid enim ea contemplatione altius 2 quid praedicatione clarius pquid ditius praeda animarum Z quibus, aurum, γ' gemma, niones, orbis quantus est, cedit. Sic caelo, Deo accinere desiit Falco Trajecti π

- . Eucharius secundus , Britonum Regis filius Tungrensis Episcopus decimus-nonus, cujus etiam apud Majores nonros ex eo es commendatio quod

52쪽

DEDICATORIA.

quod secundum nomen ejus ita claus,

ut ad Eucharius. Obiit Tisjecti, oe ibidem sepultiu es.

S. Domit ianUS, uigenere sic γ' virtute longe clarissmiu , e Serenissima avarorum prosapia oriundus, Tungrensis Episcopus vigesimus. Is sacra Synodo Aurelian ensii Ahernensi interfuit, prudentia, ac tute laudem tulit a Chiliaberto Rege praedia, s castella, qua Tungressi Ecclesia erant, beneficia recuperavit, miraculis min vita sis morte clarus in illa quidem arida exsucca terra imbrem opportunum precibus impetra vis, caelo illius precibus a votis propitio. Adiuum, draconem interfecit, fontem veneno infectum obstruxit, alium es copioseum, salubrem, defixo in terram, quoi tebatur baculo, elicuit, alia prodigia edidit, a quibus caelo, eterris inclaruit in his ubi quideri desit in Ecclesia uensi sepultus es. E cujus tumba non seme uatisiimus odor emanavit; ου quidni emanaret e sacro Grpore,qui ex animo prius emanarat virtutis odor, sanctitatis pS. Monulphus, Dionantensis Toparcha iis ,

53쪽

EPISTOLA DIU Comitu Logensis, Tungrensi Epi vis ὀges in primm quem multis coeli donubilustrem Deus reddidit, atque imprimu Prophetias iritu Lustrabat aliquando Dirce imbuam vigilantisimus Prasiui,

cis ammi causa quinto ferme Gyecto lapidesubsiti Optus amoenitate seri, ubi scilicet Vrta Mose confunditur,cujus Hyectu dum stultur,ecce musta luce coruscantem e caelo crucem constiteatur loco imminen tem simuli menti radium insuna sentit, quofutura longe prosticiens, exclamat. Et hic locus, i, quem ad multorum salutem elegit aterna Numinisprovidentia, γ' quem aliquandosuosanguine imbuet, se cundabiti invictus Chris martyr oe magnu Vrbibus aquabit. Cumi e proxima ista didicisset pra-terlabentem Legiam rivum, loco nomen dedisse aream designavit extruendo sacrario , quod ipse SS. Maruribus, sma, Damiano dicamis. Vaticinio restondit eventus, e quippe loco coronatum martyrio D. Lambertum infra docebimus. Ecce ut flua amplitudinis fundamenta fimo, nobilissimi principatus initia Monulpho debet Cimitra Leodiensis , cui Epistylum, etiam Dionantum Vrbem

Omplissimam debere se fatetur, eam quippe de suo igiat tribuit.

54쪽

DEDICATORIA. attrituit. Cum Ecclesia ua elicisi egubernasset, ad beatae immortalitatu praemia e volavit, sepultus in media in Servatiana, a se condita, dicata.

S. Gondulphvs Ducis Lotharingiosius, ex se,.silia Loihari Francia Regis , Tungrensis Episcopus

vigesimvssecundus. Tungrorum Vrbem e ruinis excitare luisse quidam prodidere, divinitusi impeditum , detonante quidelicet creto, sesulmina, lam --, M srumi globos emittente imo flvum e cavernis terra in latomos, aliosi operis illisi praefectos: rumne istud; hla non distulo: hoc sane versimum, ruinas illius Vrbis alias meliore modo insaturasse, ruinas, dico, a vitiis , qua longe turpiore siunt iis, qua vel a ferro , mel a flammis , mel a vetustate inferrissent Sancta ejus confidia abrupit rapropera mori. Post Ecclesiam illam religiosissime administratam abiit ad braυium caeterie, c Trajecti proxime S. Monu phum terra conditu est.

S. Perpetuus, Comitis Lossensis filius,

Tungrorum Episcopus vigesimus-tertius, in Deum , εο in Dimam Matrem, in Apostolorum Principes , in peros omnes pius maxime mero in D. Vincentium Marinem, in cujus sacra adestequens natu a

55쪽

tuum corpus, ubi totusfuerat viventis animus. Verum neque eo loci diu ese calum voluit, cum enim e fac o corporesuavissmi odoris oleum manare coepisset,e ab inunctis omne morborum genu pegere reis flente multitudinis concursu, ac religione, famaque mira forum, in ampliorem Diva Matris basidicumiransferri crin Vrbis illius Tutelarem, a Patro

num eligi placuit. , S. Ehregi sus e nobiNima Tungrorumsirpe oriundus Tungrorum Episcopus vigesimus-

quartus, authoritate apud mcinales valuit g tia, sanctitate apud immortales Trumonia sepultus, crpon annos ferme trecentos Coloniam advectus.

S. IoanneS, cognomento Agnus , id nominiaeriferi insignis animi mansῖetudo , implicitra. Mibonii Dominus suis, re deinde Tungrorum Epi

scopus vigesimus-quintus.. Cum ruri vitam ageret innocentem, forte per agros inambularet coelestum meditationi intentus

adpuli illi Angelus, specie, habitus peregrini, nuntiavit diῬina mentis consilio designatum esse Tun-V Mm Episcopum. Obsupuit tam insolensi nuntio IoanneS,

56쪽

DEDICATORIA. Ioannes, ut quis doctrina, tutus prasidissitutum crederet, irato uotyrii profanum; negamiis se priui Episcopum suturum, quam scipio

quem forte tenebat manu, stondesceret in arborem, ructussproferret. Dixit, simul terra baculum infixit. Et ecce subito radices agit exsuccum aridum lignum, ramos mundit, frondes aperit, flores explicat, fuctust profert. Ferunt iapomorumgenus fuisse, qua hodieii IoanniS poma nuncupamus. Vaticinio, o miraculo restondit eventus , cum enim pro eligendo 'scopo haberentur comitia, in sulfr glacitum ultra non ea. 2uid enim in deliberationem vocarent mortales, quod tam illuriri omnibus jam noto prodigio, coelesti sancitum scirent esse δε- creto Huicsibi dum cedendum esse etide Ioannes, sacrum austicaturus dignitatem Romam contendit, es a Pontifice pallium obtinet,proprium quidem Archiepiscopis insigne an sibi, an etiam successoribiis,

non liquet. Hoc certum, quodperpetuum illud δε- cm Richari debeat posteritas. Caeterum Roma redux Ioannes, totus in Diarcsssua bonum incubuit; multos perfunctu laboribin , non tam annis ,

quam meritis gravis, ad ternas alsis Agni nuptias 3 evolavit,

57쪽

impale onus imposuit, quod deindefolitudinis,

Des privata amantior, annuentesi/mmo Pontifice δε- possit; Bamonem ad Christum convertit, L Geraru-dem Nisellis inmisit , atque adsanctiona consilia acre calcar addidit, Elnonem, hodie Sanctamundum, condidit; γ primamBelgarum nobilitatem ad eximiam quandam ita sanctimoniam induxit: Etrudem

Adallendi Martianis: Duaci earum fratrem 2 Durontium Son iis Vincentium, imi conjugem inaldetrudem Cordoci, albodii trigon-dem, Merbera Berlinium, pluress alia Virgines genere quidem inferiores at nequaquam sanctitate. Eisone

58쪽

DEDICAΤORIA. Etione ero , ηdream e Martianis Ionatum SLlandinis Florebertum Ioannem, Abbates longe

functissmos instituit ipse connituit tantum interes in Christi, ac sanctitatis schola,quo Magistro utaris. Rexit Tungrensim Ecclesiam urique adannum 63o ac deinde, ut diximus dimisi, ei suffectus

S. Remacitas Tungrensis Episcopus vigesimu

septimus. In Aquitania nativi Parentibin, Albutios Matrina, opibus, πgeneris nobilitate possentibus. SS. Prasiles, Lambertum Trudonem edocuit in imo Iuventutis flore, Malmundarium condidit, sed tabuleium tandem 4 ipse amans rei giosa solitudinis, missionem a Sigeberto Rege petiit,

impetra vit, ac Stabuletum, ceu fida ationem,

se recepit, ei subrogatus S. Theod ardus ex Abbate Stabulensi Tum. grensi Episcopus vigesimus octavus, natione Galu, Domo Nobilis; sed Cirtute nobibor. In titutionibus S.Ioannis Agni ad omnem recti formam uti sesesinxerat sic deinde S. Lambertum e xit, quis Magistriperitia seu etiam indolis febritate, eam fecit ad omne honenum progressionem, ut omnium in

59쪽

E Ams converteret oculos, animos. Erepta Ecclem sua possessiones, recuperare dum nititur, pugnati pro Ecclesiastica libertate ac juriitia causa, ab adve sariis sicariis illis, ac sacrilegis, non procul ab Vrbe Nemetensi in saltu iuvastio ferrum toto pectorea sit, re per immania vulnera grandem animam in caelos emisit. Datis illi fluccessor S. Lambertus S i egloriosiis Athleta Christi. Ecclesia lumen, rasilum normi, Sacerdotii

gemma Virginum corona, Martyrum decus, coelisarivor, munia amor ac delicia; Tungrensis Episcopus vigesimus-nonus, a Clodoma moratus Pater,

Vir Apostolicus. Pater quidem amore iussos, Vir autem animi conctantia, ac sortitudine Apostolicus, insigni animarum et eis. Parentes habuit e prima nobilitate Pater enim, Cui ait Egidius Regum lateralis Dite ei nomen erat Aper, Mater Heri splendis sarmina iro non inferior. De Lanaberio etiam infante dici potuit

quod de Ioanne Bapt. Quis putas puer iste

erit etenim manus Domini erat cum illo Manus, qua miracula funderet in quibusta e mustis quod a metine lactatus eidem oculos

aperuerit;

60쪽

seruerit quod e term fontem limpidum licuerit; quo ignem, ardentesi pruna istas geriari tui: hac quidam infans , puer, a manu Domini, quae erat cum illo auid amabo te, mi Lector, quid adolescens 'quid Vir 'quidsenex ingravesente jam late Ad Pedum re Insulas evocatur , renuit, re totis viribus contra enititur ita iri humilitatis miraculo. Ab Ebroin per summum fas Episcopatu depellitur, e Stabuletum se recipit, ut sibi ac Deo ima in latebris amica sontudinis, hoc patientia miraculum Pipinum ab infami pudendos adulterio revocare conatur, a Dodone

petitur qua injuriis, qua minis, qua etiam armata manu, ferros: hoc quo fert animo, quod constantia ac fortitudinis miraculum I dentem sibi Al idem Pipini scortum anaviter arguit, ira ter scommata, mortiss minas nihil refert tamen patitur, quod invicti roboris minaculum Denique pro coniugii canitatefortiter pugnat, morte in cit, quod consummata virtutis minaculum. Ecce ut manu Domini fuit cum illo, a prima infantia ad

ultimam usiue ita metam Manus, dico, mira

culis , prodigiis plenistima , in quibus illud pro

coronide