장음표시 사용
111쪽
ua In I. Part. S.Nom D se. II. sensum habent a praeterquam,quod etiamsi ad gratiam electorum propriam ista referantur, res tamen fere eodem recidit b, videlicet adultos, ante praeuisionem cooperationis,sine qua adulti non sanctificantur,multoque minus perseu rant, praedestinatos fuisse ad gratiam in finem usque feliciter ipsis assistentem, quae infallibilia ter habeat gloriam annexam De hac enim inis primis loquitur Apostolus,4 expresse Augustinus e cum ait: Quicunque ab illa originali monatione, a diuisti gratiae largitate discreti sunt, non eu dubium, quod roeuratur eis audiendum Euangelium, ct cum auάiunt, reilunt, ct infidei quaepe dilectionem operasuros quei nem perseuerant is quando exorbitant corrept emum dantur is quidam eorum, etsiab hominibin non corripiantur,in viam quam reliquerant,re eunt; renonussi areeptagratia,in quati et aetate perieulis huim milae,mortis celeritat ubtrahuntur, σα Et infra E sis nulisperit, aio electisunt, etc. a Vide Bellarm.bb.a degrat. c., o Perer. I. Ece. b Suar.LI. cap. l. n.34 c de correp. Ograt.e. . Vide milia loea citata th.33.lit. e.
o. Ratio eiusdem sententiae praeterquam quod maiestate diuinae prouidentiae , eiusque in electos gratuita beneuolentia dignior est nee vlla fere premitur diffibultate, .uae non in Omni probabili a sentetia locum habeat petitur,tum a praedestinatione Christi, luminis praedesinationis gratiae nosrae qui ct ipse nullis humanis
112쪽
De Praedesinationes. Npraereismibis meritis, eum ipse fit homo, liberator factu ea hominum, ut argumentatur Augustiai nus . Tum quia in omni proba consultatione, prior seu natura, ut in nobis, seu ratione solum. ut in Deo,solet esset intentio finis,quam electioi seu voluntas medio ru, si modo&finis ipse cum
i mediis sit in potestate operantis, cille simuli quiddam secundum in tetionem etiam operan- tis potius sequale non est bravium a principes certantibus propositum, respectu ipsius princis iis quam media Atqui gloria habet se ut finis, respectu meritoru,4 est quiddam potius a Deo
intentum, quam media;virisque interim in Dei utiq; potestate plenissime constitutis. Ergo,&c. Secus accidit parenti, qui noncsiicaciter prius vult filio gradum Doctoratus, quam alimenta, quibus in studiis ad eum gradum, aptetur; eo quod nec in sua potestate habet gradum Do - ctoratus, quem filio desiderat nec omnia me- dia, quae necessaria sunt,ad eius consecutione
a Meth - . Οjs bulbia rae Manct.e. Ia. st II. qi. Obiicitur pro contraria sententia, illud Rom. 9. uospraesciuit, o Destinauis. Et Rom. ii. Non repulit Deinplebem suam quam praesciuit. I. Petr. i. Electis aduenisseeundumpraestentiano Dei Patris. Respodetur primo: si hoc argumentum aliquid probaret, probaret etiam diatiam congruami de qua etiam locutum esse Apostolum negari non potest datam esse ob merito.
113쪽
Io In I. Part.Sabom. Disp.rI. ruis, seu post meritorum pii scientiam, quod tamen nemo vere dixerit. Respondetur secundor non esse hie sermonem de praescientia abibluta meritorum, aut ulla omnino scientia visionis, sed de scientia approbationis erga electos a qus, in quantum quidem nude praescientia est, ratione prior est praedest matione. a optime festarm degrat. lib.arbit O. Cry. Perer.in eap . Rom. dis'. ar. Beneae lusi. tibiae ere Salmeron ἰrymea'8. RemPGέρω-
fire dieis idem esse quiad Qere. r. ito aliis locis tum Scripturae, tum etiam Augustini explieandis,aduertendum,duplicem esse a voluntatem Dei, conserendi essicaciter hominibus gloriam Prior voluntas est per m dum iri tantionis, quiad praedestinationem pertinet,&est sine praevisis meritis, ut dictu,quanquam lac decerni gloriam velut mercedem ob relerita mox praedefinienda nil obstat. Altera
est voluntas executiva, seu ad ordinem exectatationis pertinens, quae est ipsa dispositio executionis in mente diuina, post praeuisionem meri torum. Postquam enim Deus vidit iam praedestinatos ad gloriam per certa media recte usur auxiliis praeparatis, voluit illis etiam in ipsa exacutione conferre gloriam tanquam bravium ob praeu is merita.Simile quiddam cernitur in gratuita benefica voluntate vendendi equum
114쪽
tab. o. opin y.pon Scotum. Dchetum, o c. 3. obiiciunt etiam nonnulli a hac sententia facile adigi posse homines ad desperationen seu licentiam vitae, a bene agendo retrahi,&c. Sed ut probe aduertit vir doctus b, sae obiectio-ines a uersis Augustini sententiam non sisnt nouae, nec recens inuentae, eum iis ipse olim, visentcgetiamnum sugusino, a Massiliensibus, alius Gaiatiae Dissopi aduersius ipsum obiectae sint e. Certei haec Massiliensium apud Prosperum d Philosb-phia est, Deum eos quieredituri sunt, giti uetue Laide quae deinceps per Dei gratiam si iuuand σὰ mansurisunt, praestiuisse ante mundi onstitutio nem. σeosprae sinasse in regnum siuum,quosgra eis voeatos, dignoffuturos elemone, ct de hae vita bona e Messuros essepraeuiderit Hoc autemstro apoμῶ moratiovis Dei,quo vel ante mundi initium, me in ipsa eonditionegeneris humani,eligendorum ct reiiciendorum Leitti affa discretio, viseeun- άum quo piaeuerit reatori, ah j vasa honoris, alij vasa contumeliaesint reati, lapsis uram resurrigendi adimere, sanctis occasionem teporis affer ire Iosub ho prae sinationis nomine, fatalenta
quaniam induci me itatem. Quo tamen non. obstante, Prosperibidcm asserit in Deumseeundumprapositum cteonsilium voluntatis seu , occuli iudicio, opere manifesto, aliud Encon ere in honorem, aliud in coxtumetiam.
115쪽
Deinde vero respondetur,hic omnia itide in obiici posse contra quamlibet de praedesti natione sententiam, salte ratione absolutae illius praescientiar, sine qua praedestinatio non existit. Nam atque etiam praescientia Dei ab aeterno statim mutabilis euius praescit nulla ratione falsa reddi possunt.Optime ergo Augustinusa: Memnon aeterremur a eonflen praescientiaDeisequuisi populosite loquatur, ut dicat sue nunc recte vivatis. non recte, tales vos errtispsea, quales vos Dei uturos essepraestiuit,velboni,si bonos,velmati, si malos lita nos a confitenda Deigratia,
id eΗ quae nonseundum merita nostra datur,ctaeo intenda secundum eam prae sinatione sannarum deterrere non debent,stc. Multo vero magis
hae obiectiones oppugnat communem illam& communi Dd.iudicio)certam sententiam, quq asserit saltem discretionem gratiae congruae, sine praeuisione meritorum, aut ullius dispositionis ex parte praedestinati, esse factam. Denique addo Deum timentibus, aut ratione duci solitis, nullum esse scandalum, si modo haec tria mente reposta maneant, quae in omni sententia de fide certa persistunt. Primum, praedestinatione nullo modo impediri libertatem arbitrij ad bene vel male operandum b. Secundum, tecte usque in finem
116쪽
De Praedesinationea. δεν finem operantes, , cum gratia Dei possunt omnes certissime gloriam consecuturos,adeoque praedestinatos esse alios vero si sua culpa male operando gratiam perdant,& sie ex hae vita decedant,damnandos esse, & hoc ipso reprobos Tertium,Homines ordinaria Dei lege nee
posse. nee debere infallibiliter seire,an praedesti-Dati sint, an reprobi, ut sic nempe omnes inter spem de metum nec depressi nimium, nee elati, salutari sollicitudine coerceantur. Praeclare ad hoc propositum S Augustinus et Miror homines infirmitati mase malle committere, quamfirma in ratapromissonu Dei Sedienota ess-ιhi inquis, da meipso voluntas Dei. Quideuo' tuane tibi volun statis de tei β eertam in ne timet Qui videtur'-re. videat ne eadat. Cum igitur Utraque ineert
se,cur non homo rmiori, quam infirmiori denta suam, 'em,charitatemheommittit Idem infra dmerito reprehedit Massilienses, quod nisialiquid si a nent, quodprius dent, ut retribuatur ei ab omni studio pietatis reprimo putant. a Deboneesuae. s. vide theos e lib.deis
praedest. nct. p.rt d cap.Ia. 43. Porro iuxta eandem sententiam asseriis
mus a deeretum quoque illud pridestinationis ante praeuisionem operum, respectu omnium di singulorum, qui praedestinati sunt, fuisse determinatum etiam ad certum gradum gratiae de gloriae, tam essentialis, quam accidentalis, quete tamen non necessariam habitudinem ad com- .a missum
117쪽
missum peccatum diceret; quin imo ipsos etiam actus supernaturales singulos electorum imbetiam alios honos actus eorundem, & media specialia singula, quibus essicaciter perducuntur ad beatitudinem, siue fiant a solo Deo, siue cooperatione liberi arbitrij, siue non, in indiuiduo,&iuxta omnes circumstantias, isse a Deo in deereto praedestinationis praedefinitari cum hoc tamen discrimine, quod actus qui necessa. rio supponunt peccatum,ut est poenitentia, non fuerunt praedefiniti,ante praescientiam talis peccati, secus est de aliis Favet huic doctrinae tum scriptura,Ephesi Elegit nos in i ,cte v semiusanis stimmaeulati in eonspestu rivi in charitare. Et Ephesi I u actu pumiisereati in Chris Iesu, in operi in bonis, quae praeparauit, ut in iis psis ambulemi . Tum etiam Augustinus , dum
ait: Nullinpraedesinatorum ex bono in malum mua rationi vitam,quoniamsi es ordinatira, ctideo Chrs dati linopereatsed habeat vitam aeter na. Et rursum, Non quia eredidim1 sed uterodamin elegit nos, se Agit quippe Delu, quod vultineordibus hominum, tela iuuando, Teliudicanisis,ut etiam per eos impleatur, quod manici eius steonsiliampraedesinauitfieri. Et allibi d It habet is praedesinatione de ita sententia voluntatis Dei, ut ex infidelitate veneritis a fidem, aerepta Coluntate obediendi istaecepta perseuerantia maneatis in B, cte. Idem alibi esse His, qui ex vi diuinae praedestinationis subsequuntur Fusdcommemorat δε a Suar.
118쪽
Thomo .significat Augus lib. depraedes SI.
η6. Idem quoque dicendum est a de actibus
si pernaturalibus, pertinetibus ad bonum commune pretdestinatorum,ut fuit consensusB. Vir ginis, item voluntas Christi, qua mortem acce-Ptauit, praedicatio Apostolorum, &c. An idem de actibus supernaturalibus reproborum sentiendum sit, res magis incerta est b,4 extra propositum. Ratio vero est,quia secundum consuetum ordinatae intentio ais modum, qui essicaciter intendjt finem, prius vult ea media,quae sunt propiora sint, quam quae ab eo remotiora; atqui liberi actus boni, sicut & ipse gradus gratiae sanctificantis libera cooperatione praedelli nati acquirendus,sum media propiora sint, quam quae solo Deo essiciuntur, dein prima vocatione congrua consistunt, ergo illa prius ratione sunt a Deo volita, quam ista; ergo si ut omnes fatentur, haec fuerunt prae definita ante praeuientiam
liberae cooperationis nostrae, multo magis illa.
119쪽
Alia quaestio est, an praedestinati,su, po
. nat electionem ac dilectionem in Deo S. Th mas utrumque constanter assarica: Non solum.
quia ut dictum β, videtur ipse pretdestinationem constituere in actu imperij,supponente iam ele-ictionem voluntatis, quacunque demum ratio ne is actus imperi explicetur equo sensu, etiam respectu eiusdem termini, electio prior est praeia desti natione sed etiam quia is praedestinatione
in primis eonsiderat prout immediate pinnae lprouidentiq)respicit media,eamque vesiceom lparat eum electione ad ipsum bonum seruttii a leerna. Quo sensu licet a quibusdae ea S.Thomet doctrina negetur,a nobis tamen ex dictis dii missime admittitur. Qu9d si electione eum praeis destinatione respectu eiusdem termini comparemus, tum iuxta nostram quidem sententiam ea doctrina sic defendi poterit, ut scientia illa approbationis, in qua diximus formaliter eonsistere praedestinationem, ideo dicatur posterior electione, quia hete informa denominans,aqua scientia illa approbationis ut sic extrinsece d nominatur,ut supra dictum.Neq; vero dilectio 'N electio. quarum haee iuxta eundem S.Tho ama, illa posterior est yab lute sunt duo a Rus sed unus diuersimode spectatus, tum absolui scilicet, tum comparate quae consideratio utiq;
120쪽
ae q. 23 as thes.st e Molin.a. Ais .rocmb. 7. 98.cte. dtbes37.48. Ex quibus iam hic ordo actuum concurrentium ad praedestinationem in mente diuina nulla in praesenti habita ratione Cluisti,& prinvisionis peccati,de quibus infra a c5stituitur L Supposita etenim scientia conditionata, atque inessieaci voluntate salutis, quae ad communem Prouidentiam pertinet. Primo Deus ex tota Diuersitate creaturarum intelligentium possibilium, quosdam iuxta suum beneplacitum, certo numero, &in indiuiduo esseaciter ordinauit seu elegit,adeoq;etiam creare decreuit ad gloria reipsa consequedam, siue ut bravium per meri- tapcquirendum respectu adultorsi, siue tu ut haereditate paruulis. Secudo ordinauit ac voluiseisde imprimis quide ea media, quae propius adsilutem sternam concurrunt, ut preter gratiam sanctificantem certo gradu definitam,in adultis idem sunt actus meritorij ac supernaturales, in paruulis autem applicatio sacra metorum,&c. Deinde vero etiam alia media prquenientis gratiae, quo spectant variae opportunitatesvi occasiones salutis,omnisq; illa variorum auxiliorum gratiae series, quacum antea per scientiam modiam,eos cum finali perseuerantia iustificandos, Niniustitia perseueraturos cognouerat Tertio, vidit absoluta prascientia tum adultos siecooperaturos, tum paruulos ad finem usq; perseueranter iustitiam conservaturos. QuaIto, vo-H luit