장음표시 사용
341쪽
Uor est Pir heimero, ut Archiepi copo M
Eunt. literatoriam Maecenati, libellos suo, mittat. Lavs Rea oblini inlinis.
s. D. egi tuam apologeticam epistolam et . Luciani piscatorem , quem tu lati- ne loqui docuisti. Etsi uterque maximopero mihi placuerit cui enim res iucunda , diserta et docta displicere posset 3 uehementius tamen me oblectabat tua eloquentissima simulis atque sapientisJama Capnionis, uiri optimcia rum uirorum omnium consensu Optimi, at-t que extra omnem ingenii aleam positi, dese sio, quae adeo diserte , accurate, docte, im 3 reprehensibiliterque a te scripta et edita, ut 3 eam nec Momus, si uellet, reprehendere posset, qua tibi uiro , alioqui famigeratissimo, i honorem , famam, gloriamque immortalem . peperisti. Verum quo eam exporrectiori frons te legerim , eo magis admirabar, quod mihi. a tui honoris studiosissimo , eius copiam non faceres. At ut de me taceam , maxima im- .l mo ingens admiratio me cepit, ut tuas lucva hrationes non dono miseris Λrchiepiscopo Mo- guntiaco, domino meo clementissimo, omni- tim literatorum uirorum et amatori et Maece si nati, cuius amplitudinem, iure optimo, Reuch
Iinissam, ut famicidarum Reuchlinistirum utae -cula , appellitare possum. Quandoquidem sua celsitudo, eruditissimum Capnionem nostrum , numquam mihi sine singulari praeconicili nominandum, uirum uenerabili aetate, rara
342쪽
aIadoctrina , eximia totius uItae innocentia, sin gulari germanicae, hebraicae, chaldaicae, grae eae latinaeque linguae eloquentia, atque omnium pulcherrimarum uirtutum ornamen eo praeditum . mirifice amat, ac fouet, eum
que laudibus effert. Proinde, nisi tua ossicia et humanitas mihi iam pridem essent per- speeta. suspicarer, quanto diuitiae tuae atque eruditio cresterent, tanto tua humanitas decresceret. Haec Excellentiae tuae idcirco scripserim. ut domini mei Archiepiscopi, apud cuius tessitudinem saepenumero tui honorificam feci mentionem, fauorem non flocci- facias. mandoquidem optimo potentissimque meuisse principi non minima laus est; u rum tuis lueubrationibus et chartaceis muneribus eam foueas ac alas. Quod si feceris. dispeream , si duceris penitudine. Bene uale, uir doctissimo, non modo tuae antiquissimae timiliae, uerum etiam totius patriae decus.
et me ama. cum te Venerer et obseruem
D. Christophorum Chressium, consulem . indoctorem Lochner. Nicolaum Crun , uiros uitae integritate ac non uulgari rerum experientia ornatos plurimum ualere opto, et tua Excellentia . eui me commendo. iterum ualeat , quae quando suos numerauerit fami-ιiares . ne meum sileat nomen. oro, Λschaia enburis. 7 Nouembr. Λnno MDXVII. II.
Iacob ceratinus, graece doctus, ab Erasmo commendanti De tumultibus rustisorum. . . , S. P. D.
343쪽
s. P. D. larissime uir,Iacobus Ceratinus ho- mo ut modestus, ita graece et i latine doctus, quem unice Erasmus Roterod , mus . doctae pietatis Camillus mihi eommendauit. literas ab Erasmo ad te setiptas mihil dedit, curarem, ut tu eas haberes. quas lai tor praesentium tibi praesentabit. Hac, qua hasi hora scribo, ex exercitu Dueis Ioannis Sax. electoris . uenerunt mihi certa nctua , quo- rum copiam tibi deseriptam mitto. Factum esti in terris , quiequid discordia iussit. Ingens h malorum pelagus tumultus rusticorum sei cum adfert: det Deus his malis finem, et faciati miseros subditos principum resipiscere, ati mentem principibus , ut sese esse iudicent ma-i gis Dei ministros , quam rerum dominos.1 Utque consilio , prudentia sapientiaque s i riosos mansuescere faciant. De hac re satis ς tutum enim non est de his malis grassantibus loqui, uix nostra tempestate tutum est tacere. Vale et me te amantem, obseruantem et suspiat eientem redama. Et quicquid acciderit, salua charitate semper et indesinenter gaude. Datae celerrime. Leipχ. ultima Maii Mn.
i r. Abit Ceratinus Lina. a. improbat Strom. relia elonis disdia. 3. morbo Pirc heim. mederi stilis det , φιem missionem 4. prudenter petiisse pu
. S. P. Λ ccepi hilari fronte literas tuas et Ptol -- maeum meum, uir clarissime. Vtru
344쪽
que mihi fuit longe gratissimum , pro quibus tibi gratias ago , olim . si in mea fuerit faculis
tate, gratiam referam : seruabo munus tuum. quoad mihi uita erit comes , quod saepenumero tuam mihi faciet memoriam. De eo munere satis, ne uidear uerba pro re optima Pretiosaque reddere. Gratularis nobis esse Praelectorem graecarum literarum Ceratinum
uirum longe doctissimum , Optasque, quod integri uiri est munus , ut diutina illi apud nos lsit mansio , quod in rem bonarum literarum facis, quibus nihil ducis melius, nihil anti- lquius, nihil sanctius, doctissime Bilibalde. Pimma Nouembris a nobis non sine meo moerore recessit Ceratinus, petiuit natale solum; uir et doctus et moratus eii, dignus, ut ab Erasino , doctae pietatis Camillo, et ab aliis audetur. Mansisset diutius, si uidisset ii telas fuisse apud eos, qui gubernant prouincias. in pretio; caussas alias luae abitionis tutum non est scribere ; si tecum essem, multa in sinum tuum funderem, quae chartae minime com- a. mittenda sunt. Quae de Euangelio Nurnheris genses loquuntur, probo : uerum faciunt. uti alii : de uirtute facile loquuntur ; at neminimo digito ipsam attingunt. Mihi tamen
persuadeo, nonnullos uiros non modo uer
bis , sed et opere esse christianismi prolatares. Peius tamen cum iis agitur, quibus nec Verbum Dei nuntiare , nsic, ut id legant, peris mittitur , uel ab iis, quorum munus est praedicare euangelieam maiestatem. in tua sum sen
345쪽
tentia, quod offenduntur innumeri , qui obsunt ueritati euangelicae, volentes docere; sunt furiosi , egentes elleboro. Deus faxit eos resipisceret nisi Deus Opt. Max. nos iuuerit, multae erunt sectae per diametrum dil-sidentes. Faciat Christus Iesus oves suas suam uoluntatem cognoscere. Male me habuit, quod Erasmus noster scripsit de libaro arbitrio; peius me habet, quod Lutherus iam respondet; ii timeo futuram magnam tragoediam. Dei n-
at uoluntas et non mea. Velim eos esse conis
cordes et benedicendo, non maledicendo ceris, tare. Erasmus dignus esset ob herculeos suos labores et uenerandam senectutem perpetua laude ac tranquilla uita et laeto ex hoc mundo, Ossicina calamitatum . exitu , sed Deus fortassis uult , ut hic molestias habeat et alibi numquam intermorituram gloriam felicitatem-uue aeternam, quae est aggregatio omnium
honorum. Quod aduersa ualetudo te fectis Medicum illibenter audio ; tua eruditio et uir- tus digna esset inculpata sanitate. Verum obnoxii sumus innumeris malis et morbis , et is qui te molestat, minus culpandus est cete- ris, quod laus illius a te scriptὸ testatur. De- us te ita uoluit aegrotare, cui semper laus, homnor et gloria. Ego ut ipse tibi medicus sim. comnes enim quum ualemus sanitate aegrotis consilia damus) consulo, ligno Qualcano uta ris et ego uires eius expertus sum in arthritia,' eis morbis, mihi crede, si decoctione illius usus fueris ac diaetam obseruaueris, antea ab erudi
346쪽
to Medico corpore tuo evacuato a noxiis su cis , salutiferam habebis medicinam. Quod multa tibi occurrunt quotidie, non miror FDelim tamen paucis uti uelis . et non crebro, ut soles pilulis. quae mihi admodum suspectae
sunt. ob multa nocumenta, quae sumenti ad ferunt. Bona uictus ratione semper et rarenter tibi censeo utendum euacuatoriis medicamenis eis. Simplicia, quae magnam medicorum arguunt simplicitatem. scrupulos tibi mouent; non miror: et nobis, qui diurna nocturnaque manu medicos uoluimus, pauca cognita sunt.
quod culpa nostra accidit. Legimus stultos auetores, posthabito Dioscoride, quo nullus ante eum . nec post eum melius de simpliciis hus scripsit. Cupis aliqua a me discere ' utinam mihi esset tanta facultas . te doctist docendi , quanta est uoluntas Ridieulum est Mineruam docere literas ; uerum mihi mole- sum non erit, ut mihi lcribas de iis , quae scire cupis ; ut ego interrogem mutos magi- ros meos, et si quid scitu dignum dixerint, tibi scribam, non ut te doceam. sed ut mone- am. Quod honestam a Nurnbergensi Senatu impetrvis missionem, prudenter egisti; tuae fortunae congratulor. Consulis iam tuo Ptolomaeo et tuis doctis libris . non solum natali solo tuo; sed multis prouinciis , regnis et Iiteris et literatis, quod longe splendidius est, quam inter eos uersari. quorum prudentia summa nonnunquam summa est stultitia; non
de tui senatoribust loquor, qui non solum
347쪽
prudentes . sed quorum nonnulli pruinta dentia ipsa esse sibi ipsis uidentur. Secu- Ium nostrum felicissimum est ; nam superioribus longe felicius. Hebraei unicum tantummodo habuerunt sapientem, Romani paucos, Graeci duntaxat septem : at nostra tempestatea agminatim numerantur sapientes. At quo me η morionem rapit calamus, ut de sapientibus a disserere audeam , ipse omnium stultissimus Θa Moria me haec scribere iussit, imperiosissima' domina. Vale in Iesu Christo et quicquid ac- .a riderit,salua pietat semper et indelinenter gau- , de , et caue quotiescunque tuos numeraueris amicos , ne meum nomen sileas, uerum ma' te amantem, obseruantem atque suspicientemst redama. Lipsiae, celerrime duodeeima Octobr. Λnno MDXXV. v IV. 73 Rerum multarum ηomina hodie mutata. De aias; ch3mistis et Sophi tis.
Salutem in Domino. am multo tempore nul- , - las ad te dedi litteras, at clariis Bilibalde , nec tu ad me , et quamuisu fortassis tibi uisum fuerit, mihi incumbere scris hendi ossicium : tu tamen , qui me et eloquentia et pulcherrimarum rerum cognitiones longe superas, debebas frequentius praestare. si quod ego rarius facto , uel propter infantiami meam, uel ob molesta negotia, quibus Ob-:s ruor , uel ob argumentorum inopiam. Mista ,: sti olim ad me multa rerum naturalium capiis ta censenda explicandaque t numnam huic k
348쪽
eulo et prisco in nomenclatura et uirtute ea. rundem conueniat 3 occupaui quidem me. in perquirendis rebus et nominibus catalogi tui; uidetur negotium iustum librum summumque iudicium postulare, atque, Ut ingenue ueritatem fatear. Omnino ipse tu melius haec omnia tenes, quam a me tibi possint denarrari . ut qui in florentissimo Musarum
et doctrinarum campo a pueritia uersatus, decerpseris tibi naturae gemmas et rerum flores, unde coronam circumfers immarcescibilem. Sic tamen ego iudico: multas res mutasse nomina et subinde alterum pro altero nos accipere. Rectissime dixit vafer Poeta: cadere, renasci pro arbitrio suo uocabula , atque ut siluae folia, ita aetatem rerum nomina mutare. Alcamistica ridetur a multis : ego ueros alcam istis puto aromatarios et mono polistas nostros,qui certissime rerumspecies ueristunt, ut, quod apud ueteres in usu fuerit, iam non sit: et nomen habemus inane . reipsa adultera. Taceo hic sophistas , garrulum ridiculumque hominum genus , qui eorum spurca dedecorosa harbarie omnia corrumis punt, qui perfricta fronte honori ducunt nescire linguas , sine quibus doctus esse potest nemo. li pestilentissimi nebulones corruperunt non modo Medicinam , uerum etiam sacrosanctam theologiam ; sed de his bonorum studiorum corruptoribus satis, digni siquidem non sunt, ut de eis uerba fiant. Ceterum te magnopere rogo, ut tuam mihi scribas
sententiam de his tantis rerum turbis: et quam
349쪽
: l Germaniae calamitatem prospicias. Eni quo a discordia duces perducit miseros. Dum nos conflictamur super Euangelio pace , interim; scelerato hello abstulit nobis Asiatica et Euro 3 paea pestis, immanis Turca , pulcherrimum, g opulentissimum florentissimumque Hungariae regnum, nec uideo ubi se salus patriae ostensi tet. Ad incendium procul apparens restini guendum non currimus, expectabundi, quoada uicinia tertia corripiatur et et uereor , ne tum nimis sero aquam clamemus. Deus, pater' I coeli et terrae , det nobis pacem suam. Mi- ror Erasmum suum liberum arbitrium non pro . a secutum ; aiunt, hominem Basleam reliquisse: nec intelligere possum. quo sese haec unica lis teratae Germaniae gloria contuIerit. Tu quicii quid habes communica. Vale clarissi et amar bilis . clomine, et nobis literisque rectis diua superstes uiue; et me te amantem , obseruan-α tem suspicientemque redama. Lipsiae XIuit Octobris. Anno nato saluatore MDXXVI.
Linguarum studiam eontemηi doletis. Jon dubito. tuam humanitatem . ob diuturnum meum erga te silentium. Erauiter mihi succensere, id quidem non im
merito; scio equidem quibus ossiciis tuae huj
350쪽
manitati , ob tanta collata in me benefitia, deuinctus sim , sed tempus , praeter quod nihil habemus , ueritus: solet enim , et id iure quidem. negligentiae studiosos , atrocissimo
uultu in ius uocare , a quo nemo, nisi magno suo damno . absoluitur; omnia enim ad effectum usque producit, adeoque sui rationem habere et cupit et uult. sed uero necessitas, quae omnibus cum legibus dispensat, eo me prouocat, ut beneficis , nulla adhibita temporis ratione , par pari reseram. Q iis enim adeo rudis . qui ob oculos non habeat agros fertiles, qui plus afferunt, quam acceperint. Quapropter nullum unquam periculum pro
tua humanitate et dignitate fugiam ; egisti,
scio , pro me, ut parer pro filio , geramque me, ut nium erga patrem deceat; polliceor enim talem me fore , ut patres conscriptos id henefieii in me collocata , non peniteat. Porro scripsit ad me Mosellanus, non multis ela. psis diebus, principem suum Georgium stipendia et graecum et hebraicum abrogasse, Per. suasum a nostris magistris tali argumento: ex linguarum cognitione, errorem Omnem in
mundum irrepsisse professi; proh l lupiter
quanta dementia a Deo principes perculsi, adeo . ut etiam abiectissimorum hominum serui
laeti ; heu uero in id diaboli opus nemo sidelium tendit oculos, nititur enim linguarum eognitionem opprimere, quo liberius in nos saeuiret, haud nescit . quantum obstet resno suo linguarum cognitio. Oramus nos De