장음표시 사용
301쪽
omnes Syllam defenderunt, nullus adfuit
. Rutronio, n. I I. duae con urationes.
Posterioris coniurationis nullum indi- Cium, nullaS litteras , nullam suspicionem fuisse de Sylla testatur Consul Cicero, πιι.x . i , quoniam, Aliam vero fuisse causam , di suspicionem Autronii, quam Syllae , pa tet ex dissimilitudine personarum, & adjun-Etis conjurationis, n. rs. quid enim. Digreditur Cicero,& commendat suam lenitatem, qua usus in supplicem Λutronium fuisset, si de uno tantum Cicerone occidendo cogita mei. nu. I 8. veniebat enim.
N unc eadem lenitate ipse Cicero Syllae causam suscipit , n. m. atque idem ego. Tertio Torquatum refellit, ac se non esse Regem ostendit, quia paruit Senatui,nec se in judiciis regnare, qui apud iratos Iudi Ces pro innocente viro nihil affert praeter mdem defensionis , n. a a. bio ait se . barto secretum' dicit, esse Torquatum , qui maledicto peregrinum Ciceronem vocet
potius, quam Catonem, Coruncanum, Curirionem , Μarium : cum hi pariter ex mancipiis veniant. nu . at bis etiam. Quare admonet Torquatum ne peregrianorum hominum subeat invidiam, aut horum suffragiis obruatur , dum suam patricii
nobilitatem jactat non industria ac Virtute, sed vetustate, atque otio comparatam , a 3. sed tamen te. Concludit convitium Tomquati multa verborum amplificatione, &repetitione, definiendo se eum esse Regem, quem non otium , & dominatio , sed labor,
302쪽
ac parendi cura , ac Rei p. conservatio Inter pericula improborum detinuit, qua
Rursus immoderationem verborum Cicero objicit Torquato adhuc adolescenti, &Reip. ignaro qui, quod non debet, reprehendit , conjuratos a Cicerone in dicta causa esse necatoS , π.3 .iat vero quid . Tum parrhisia res a se gestas saepe, ut solet; nam , ut recte dicebat Seneca Cicero laudat se non absque causa, sed absque modo ) plena Voce, parata attentione recitat, n. 3 l. itaque atten- 'de . Altera parrhisia L. Torquatum , & : ejus Patrem omni improbitate consilii pur- gat. n. 3 . Confutato 'Torquato a quo erat reprehensus Cicero , 'quod Syllam defenderet, redit ex digressione ad causam P. Syllae. n. 33. sediam redeo . i
i i disinuatione utitur oratoν ς captatque bene - ilentiam a suo dolore , , lenitate officio se , ac Syllam defendendi. Itaque accus tus a Torquato quare Syllam defendat; prius confutat objecta adversarii . quam ad contentionem , seu ad causim Syllae accedat: s d boc sepius fecit ' i in exordiis , ut vel mole es a versariorum, vel , j quaedams iudicia , vel obiecta praemittat con- ttentioni. Confutatio autem L. Torquati onsat i primum auctoritate, ac De Ciceronis Consulis, qui P. Syllam conjurationis reum muro erit. l l Deinde regium nomen a se removet sedula parendi cura , labore consertandi Remp. Tum L. Torquato maledicentiam, ac immoderatio
303쪽
nem verborum objicit, facetum appellat: at monet adolescentem adhuc Fceip. ignarum , ne peregrinos bomines offendat dum plus aequo nodibilitatem suam resimat . . . ' m
Contentionis propositio est haec: P.SyI
Ia non conjuravit... Distributi' seu argumenta sunt haec : r. quia objecta Syllae crimina facilς distatuun- tur . a. quia mores, & vitam babet Sylla, repugnantem conjurationi. si i '' .
Argumentatio, Amplificatio , Affectus.1 DRopositionis primum argumentum, ob-. I tecta P. Osiae crimina facile dissolvuntur,
inductione per enumerationem probatur . Primum crimen de Allobrogum testimo
nio refellitur subjectione , & dialogismo, ex verbis Cassii, qui nec Syllam inter co
juratos nominavit, nec scire se an conjurarit Sylla , cum caeteros sciret, diXit,. n. 36.
Secundum crimen de tabulis.pyblicis refeIlitur ex fide, atque animo Ciceronis Consulis , qui non aliter, ac indicatum fuit de conjuratis, & per Sematores cognitum, pro
scribi tabulas celerrime, & publicari, & toti
304쪽
Imperio dividi curavit, n. o. exclusur baer . Deinde I1 tabulas a Cicerone corruptas criminatur Torquatus, cur tamdiu nihil dixit n. 9. sed tamen abs te Cur mendacio, & turpi hoc facto Cicero ipse sibi dissentiate n.4s. mibi cuiusquam salus. Digreditur acri reprehensione adolescentem Torquatum perstringit terret imparem adversarium , n. 7 o ego te. Μox dialogismo eumdem sibi insensum placat, allata ratione ossicii, ac defensionis Syllae, neque vero. Λllato etiam dissi- .mili exemplo parentis Torquati qui competitoribus suis non solebat irasci n. 49 it Ueri . Tertium crimen de indicio Cornelii statim infirmatur exclamatione ironica ,3 I.
Nam neque Sylla comitatus suit Catilianam nam erat Neapoli) in campo Martio seu Consularibus comitiis, aut illa nocte, qua conjuratio suit acerrima . Ibid. sed quides tandem. Neque Sylla ad caedem , ac tumultum emit gladiatores, quos eius filius, ut patet ex litteris , sbi comparavit, ut in honorem parentis munus gladiatorum daret populo Rom. n. 34. sed quid ergo indicat λQuartum crimen de Cincio in Hispaniam
missis ad eam perturbandam,refutatur. I. Λ tempore quo prosectus est x. at enim Cincius . a. A causa propter quam prosectus est. Ibid.acprofectus e s. 3. A venditione suorum Praest rum. Diae tum autem. 4.Ab re absurda, adjuctisq;persons Cincii . 37Jam vero illud . Quin
305쪽
Quintum crimen de Pompejanis ad co iurationem impulsis a Sylla, dirimitur ipso testimonio Colonorum, & Pompeianorum; nam ita carus utriusque est, atque iucundus Sylla, ut non alteros dimovisse sed constituisse videatur, m. . iam vero quid. Sextum crimen de Caecilio, qui rogationem promulgavit de fratre suo sylla inConsulatum restituendo, elevatur ex ipsa causa promulgandi, quod Caecilius amore fraterno impulsus non res a Senatu iudicatas rescindere, sed mitigare legem,seu fratris calam talem voluerit, a. Deinde Syl-
la promulgationem illam reprehendit, & rogationem de se noluit ferri, quid ego. Adde, haec rogatio sine vi, aut seditionis timore fuit: quod ex persona L. Caecilii, &Ρ. Syllae probatur, n.6s. ω illo tempore. Septimum crimen de epistola Ciceronis, quod Sylla biennio ante conjurarit cum aliis ironica responsione eluditur, 67. hic tu episesam. Nec est probabile hoc argume to: nam si Sylla manum comparavit, ut Catilinam Consulem essiceret, non igitur de Consulatu per vim recuperando cogitavit.
Propositionis secundum argumentum , Asom. , vitam babest P. Olla repugnantem coniurationi , quinque partita argumentatione fusius tractatur. Μajor propositio est: qui coniurat in patriam, habet mores, & vitam asti crimini non repugnantem , n. 69. neq σenim isorum. . Probatio Majoris constat exemplis conju-
306쪽
. inorum Catilinae, Lentuli, Cethegi, Autron i i , n. 7o. circumspicite. Μinor propositio, seu assumptio est haec; sed mores, & vitam habet Sylla repugnantem conjurationi: effertur dissimili P. Sy Liae comparatione cum his, qui conjurantur,
Probatio Μinoris exornatur I .consider tomiti animo Syllae erga omnes, praesertim in L. Syllae victoria. Ibid. ecquod bustus. a. A virtutum, & vitae constantia , tam in prospera , quam in adversa sortuna, n. 73. quid reliquum. s. Charitate erga Rem.n. II, mitto Re . Complexio totius argumentationis praeclara quadam amplificatione subjicitur. . nou inquam cadit. Post complexionem digreditur Cicero in duas prolepses: r.est de quaestionibus,ac tormentis servorum, quae accusator minitatur : verum harum quaestionum veritatem elevat orator,t. Ab adiunctis,n. 78. quaesionis nobis , 2. Λ vita honesta P. Syllae. Ibid. vita P. 3. Auctoritate Ciceronis Syllam defendentis,n. 8o.quid vero baec. Λhera prolepsis de accusatis uno nomine Consularibus, quod Catilinae adsuerint, elevatur etiam
x. Exemplo patris Τorquati, qui Catilinam absolvit, n. 8 I. accusatisunt. a. Gravitate , & sortitudine horum virorum, & charitate in Remp. n. 82. atque ut de . 3. Absur- eo alias Ciceronis consilio , qui accerrime cum periculo vitae, & aeterna rerum gesta-
Mum gloria conjuratum Catilinam extinxis-
307쪽
set ; nunc turpiter ejus coniurationis socium P. Syllam defenderet, n 83 se quiaduo.
contentionis propositio, ae disributio elare
patet ex argumentatione; argumentatio autem ductione,'ratiocinatione constat. Indukio recenset, is, confutat crimina P. Syllae obiectarnam Orator tes Inio AElobrogum σpponit tes
monium Cassii Tabulas publicas de sua, mConfusis auctoritate incorrupta tueturr ubi d grediens deterret ab accusatione Torquatum, cui offenso reddit rationem fui officii. Onelii indicium infirmat absentia Syllae. gladiatoribusique emptis a Dua pro munere. Cincium adiuncta temporis, is, cause praeriorum, i per-fonae refellunt. Pompeiani coloni eum laude te santur de s M. Caecilium excusat fratemnus amor , tum rogatio non longe progressa/ano represendente Sylla. Denis de epistola Ciceronis , aut de Consulatu per vim recuperando nia hil liquet. Ratiocinatio amplificat integritatem P. Syllae ex vita,'momibus per dissimilem cum aliis con iuratoribus comparationem, di fines digressio in duas prole ex . adiectus reservantur in perorationem.
MIsericordiam movet Cicego erga P. Syllam, r. Α sua persona, Deos testando se nihil de conjuratione P. Syllae unquam comperisse: idcirco se erga hunc le-N a nem
308쪽
' nem esse, qui erga alios conjuratos vehemens fuit , n.86. quamobremvss a. A persona P. Syllae, & ejus parvi fiIii deprecantis judices, ne jam Consulatu, seu primo familiae suae, ac dignitatis splendore deturbatus P. Sylla, hac nova tanti criminis infamia, laboret, ni , niveos esse., 3. Per apostropham a persona Τorquati, seu adversariorum, qui non contenti se Consulatum P. Syllae eripuisse, crudeliter quoque famam, & honorem detrahunt, nrso. ie ipsum iam. Exclamando auget affectum ex commutatione florentis sortunae P. Syllae in adversam . n. 9a. O miserum infelicem. q. Apersona judicum , in quorum mansuetudine atque ossicio totam miseri SyIIae causam reponit, n. 9a. sed iam impedior.
commiserationis erga P. Syllam a persona δε- fendratis Ciceronis, rei Syllae, On adversa riorum , iudicum. Nam Cicero de innocentia Gllae Deos tesatur, praesentem P. Syllae calamitatem amplificat a pristina e ius fortuna :tum adversariorum accusat crudelitatem invidiam,contra exam mansuetos iudices suscitat.
309쪽
Argumentum , Quaestio , Stylus . URbem Romam eximia primorum regum
primorumque Consulam virtus , quampseritas imitata es, ab humili principio ad summam amplitudinem, gloriamque perduxit .ae mibi quidem in eas causas unde opes tanta manarunt intendenti , cum alia nequaquam ileves occurrunt, tum illa non sane minimi vi-istur esse ponderis,quo entibus bello victis non
modo locus in civitate, verum etiam paria cum caeteris civitatibus iura concedebantur .
Transiit ea benignitas in singulas cives et , pr m- ii, qui serenuam in praeliis operam navassent; mox etiam si qui doctrina praefantesnd ornandas populi Romani res gesas ingenium contulissent , civitatis iura consequebantur . atque alii quidem aliis temporibus , Arebias autem Antioobiae in seria natus Ciceronis aetatebgno bonorem singulari principum civium sudio est adeptus. sui eum Poetica laude floreret , ubique Jam in Italia clarus ab omnibus fere populi expetitus, primum a Tarentinis , Rbeginis , Locrensibus, Napolitanis, deinde ab Heracliensibus civitate donatus, posremo incidium etiam Romanorum numerum adscitus es. Verum , ut multi saepe reperiuntur , non is artium optimarum expertes , verum etiam
310쪽
94 linimici, extitit quidam Gracebus , qui, ποδarebiae Oenotum virtus pepererat , in dubium remearet , eique litem de civitate , ex lege , quam Salvanus , on Carbo Tribuni tulerant, intenderet . Respondit ei cicero ἰ causam pro-
favit: merita hominis extulit: dignum o rem alit non modo qui civitatem non amitteret, quam rure optima teneret, verum etiam , qui , nisi moaberet , consequeretur. Manut
Quaesis es in genere o Diali an Arobias Poeta fit eisis Romanus. Surus , veluti in dem strativogenere, si 'matur, o, delector , propter laudea a