장음표시 사용
141쪽
143쪽
Ea mihi consuetudo tecum erat praeceptor atque amice suavissime, cum adhuc praeSentia aesamiliaritate tua fruerer , ut quidquid ex latina poesi decerperem, iudicii tui auctoritate probatum Vellem; te linice observarem; tibi optimarum institutionum, quibus me Catulli Virgiliiquo elegantiis ab adolescentia imbueras, peculiari studio atque
ossiciis omnibus publice gratiam rependerem. Nune Vero Sin , ObSecro, memoriae tuae flores hosco Vaticanos dedicem , postquam cum ingenti animi mei dolore, cum tanta latinae linguae iactura mortalium infortuniis ereptus ad superos evolasti. Si deterrima hac aetate vigeret ille amor, illa aestimatio tui, quae praemia ob singularem innocentiam, ob eximiam ingenii venustatem fore immortalia tibi, vel saltem diuturna speraVeram, minuScerte dolerem videns imaginem Laureanii mei ca-
lin Bibliothecae Vaticanas Praefectus latini stili venustate floruiti Vir aegregius, utinam felicior l
144쪽
riS8 linam apud praesentes coli, laudari egregia
Scripta, VerSari iuvenum manibus exemplaria, quibus in veterum gustu servando contra re entium librorum venena uterentur. Verum, Sive fortunae
ludus, sive humanae indolis error sit, plerumque excellentes viros oblivioni tradimus. Ubi pulch0rrimae oration0s tuae 3 Ubi versus Catulliano nectaro illiti 3 Ubi varia inseriptionum supelleX urbano decori comparata 8 Pauci labores tuos, veluti SparSM naufragio mereos, colligunt, pauci in deliciis habent. Dignus inter praecipuos latinitatis iudices qui fere secundus a Cunichio ilὶ nostro eSSeS, ingrato silentio premeris. Hanc tu quidem dulcis anima superbiam rides; atque ab ipso spmpiternae beatitatis fonto delicias omnes in litoris hic diu quaesitas large hauris. At mihi npesessitudino consiliisquo tuis dostituto in dies augetur moeror, nec suppetit quod cupio vehementor, pene obliteratum
et corruptum romanae linguae candorem a m0ndaci
stilo vindicare. Utinam haec loquondi scribsendique barbaries quam longissime exularpti Sed sa in Viseeribus est. Antiquae disciplinae vix primore labro delibantur. Ingenium irrotiro his laqueis
Iubet me tua modestia supervacuis huiusmodi querimoniis temperare , de quo ipso libello meo cogitare seVerius, quem ingenuae linguae cultores vigent enim licet rari florentque) pariun fortasse
ig) Rai mundiis Cunichius optimus omnium rpe nitoriim nitore latino θxeol- uii: Iliadem ae Thooeriti idyllia versibus reddidit ita eleganter ut nil aupra. Floruit eum ZamRgl R.
145쪽
politum diconi. Sod tibi magistro indulgenti meique amantissimo non adeo esse iniucundum puto pleraque me argumenta poeseos ex vaticanis aedibus collegisse, ubi simul coniunctissime Versabamur, ubi in Pontificalis Bibliothecae thesauris placido Senescebas. Quocirca parvum hoc munus libens accipo: mihi liberisquo meis doctrinae, probitatis, Virtutum omnium exemplar esto. Vive inter innocentes folixi
