장음표시 사용
72쪽
Aurea lux tandem praesenti numine Divum Fulsit, io Socii, dicite verba bona. Aurea lux nobis, albo signanda lapillo, Immo quam nobis lactea gemma notet. o quae et quanta mihi pertentant gaudia pectus, o quae, et quanta meus dicere fert animus imae quibus anteferam 8 Vestrumne ego dicere laudes Incipiam, per quos haec patet aula iterum 3Vos ego, Vos laudem, nomen qui vindice dextra INPOEcuN RiIM tollitis e tenebris. Fausta precor Vobis primum ab Superis; bona Vobis
omnia sint; annos ducite Nestoreos. Nomina vestra, suis quae Viribus omnia vincit,
s Pronuneiata in primo post instauratam sodalitatem eonventu Vil. kal. Febr. an. MDCCCXV1I. et typis Vestrianil vulgata eod. an.
73쪽
Quin etiain ipse pater Musarum Plaoebus inane
Laudibus Iuκ munus non sinet e e Suis. Non sinet; ille quibus cultorum est Cura Suorum, Prosequitur studio, munerat arte SUR.
Huic vos si templum hic fieri jussistis, et istos
Esse Sacerdotes; praemia magna mutient Vos ab eo; nec praemia qualia saepe deorum Dant alii, parvo tempore quae Pereunt. Omnia quippe levi sunt usque obnoxia Forti, I Ors aufert, superum quod Pater ipse dedit. Sola tamen Phoebi stant praemia; nec valet ullis Fors licet adnitens viribus atterere.' Praesinia nam Pho fhi sunt Carminat, carmina possunt Vos vel ab infernis faucibus tripere. Vivit adhuc, vivetque aeternum muta re Phoebi MOecenas , morti nil super Ossa dedit. Quem qui imitabitur, aequali de munere mortem Vitabit crescens laude per ora Virum. Ergo quanta manerit Vos praemia; magnus Apollo
Est idem; Vobis, quod dedit usque, dabit.
Jamque reor Phoebum summo de vertice Pindi Ore renidentem haec limina prospicere. Nec non vocales irnpellere pollice chordas,
Vestrum quae Nomen Carminibus refouent.
Cujus ad exemplum doctae, sacra turlia, Sorores Sumere plectra, lyras corde micante parant.
Fallor 3 an hic rapido pariter cum flamine lapsus Phoebeus gaudens hic Chorus omnis adest 3 Quis mihi in aure sonus 3 facies quae est illa renidens, Quaeve novem illae sunt, quive trium hic numerus ZNon ego non fallor 3 pater ipse est magnus Apollo, Castalides hae sunt; templa nova haec ineunt. Ipse triumphali devinctus tempora lauro Hic mihi conspicitur ; sit milii certa fides. Pulcher adest; humeros ostroque insignis, et auro
Fulget ; io Socii, dicite verba bona.
74쪽
Ε8t, qualem memorant Saturno rege fugato Victori laudes concinuisse Iovi.
Aspicite , hic medius stat Musis ; aspicit ore Vos placido, et digitis fila movet citharae. Musae nutum inhiant cantandi; pollice tentant Tres Illi citharas: quas video facies 3 Falloes an hi nostrum quondam pars magna fuere 3 Haud ogo fallor: quantum instar in ore micati Quanta Illi prae se declarant gaudia vultu lNos et inexpletis aspiciunt oculis. Vultus agnosco veteres; tria nomina nostris Magna haec sunt iastis: O Decus, o socii l Tllo,ci est hic, Graiae madidus, Latiaeque Minervae Artibus, et vera simplicitate honus.
Ciuh ille, ingenio florens, dulcisque leporis
Auctor, et exculto maximus eloquio. Tertius est BLΑΝCHINLs, cujus ego vice fungor, Et celeri, et vario nobilis ingenio. o nimis optato seclorum tempore nati Salvete, O Cives, o Decus, O Socii. Vos ego, VOS Video tanto pro munere laetos
Carminibus grates persoluisse juVat. Solvite, nam pater huc Phoebus Vos compulit ipse, Quaeque meis desunt addite carminibus. Quare agite, o Socii; en pater ipse, unaque Sorores Hinc canere incipiunt; ast ego contiCeo.
'' Ili tres iii eonimuni Pratensium gymnasio probabiles fuere Rhetores, quorum tertio Auetor proxitne successit.
75쪽
.Adsit quisque pius; fruges lustrantur, et agri, Sollicita orandi sunt prece Caelicolae.
Pompa sacerdotum processit rite, Sequamur, Ritus ut a priscis traditus extat avis . Praecinit en cantor : Pater o Sup 'rumque, Virumque, Orbis Servator, Spiritus alme Dei, Unus, tergeminus; Τum nos de more precantum Addamus, nostri O miserere Deus.
Virgo, Dei Genetrix, Superum Regina, misellis Pro nobis felix, o bona sunde preces. Fundite queis nomen Caeli de vertice missis Res ad mortales indidit officium. Funde preces, canae quem clausum matris in alvo Virgo parens Orci saucibus eripuit. Τuque simul, puerum cui se dedit ipse tuendum. Qui Deus e Sponsa Virgine prodierat. Vosque Patres patrum, nec non queis numine plenis Flamen Divinum nosse futura dedit. Bis seni et Proceres, vox quorum auditu per orbem, Majorum tenebras dispulit ex animis. Funde preces invicta G,hors, quam nulla tyranni Mentis proposito Vis potuit quatere .
s Pronuit elata in conventu Infoecundorum Pratensium XIV. Lal. Iulii.
76쪽
Fundite vos omnes, quaeso, quibus insula triplex, Aut simplex fulsit rite decus capiti. Nec non qui Christi regnum fulsistis honore
Vitae, aut doctrinae fundite, quaeso, preces. Vosque Sacerdotes, et quos' habuere repostos Claustra, et qui solos incoluistis agros. Vosque omnes innuptae, quas sibi foedere casto Iunxit, sidereum qui vocat ad thalamum. Nec non quas post fata viri caelestia votis optantes, nullus munerct flexit amans. Sancti omnes, Sanctaeque Dei, quorum ipse Deus vult, Nostra innitatur caussa patrocinio. Caussa quidem magna est λ agitur spes maxima nostrae Vitae, quae laeta nunc Venit a Segete . Iam foecunda suis pubescunt frugibus arva,
Horrea messorum rumpere quae Vuleant.
Ialia trudit gemmas, et frondes expliCat omnes Pampinus, et cultis collibus extat honos. Iam olea, O nomen, quo Nullum dulcius aures
Tangit, vestitur floribus innumeris. Spes igitur nobis adfulget maxima; at eheu Spes bona saepe suo fallitur augurio. Ahi quoties laetas elapsis vidimus annis Fruges, quas sensim vis inimica tulit. Perpetuae aut nebulae, aut pluviae, vel solis adurans Ignis tellurem, aut foeda rubigo tulit. Quae pestis, sateor, scelerum de sente prosecta Non semel Etruscos saeviit in populos.
At vos, o Superi, quos rite in Vota V amus,
Haec mala de nostris pellite limitibus. Forsitan id prohibet, qui tot neglectus ab annis Ipse Deus miseros nos adhuc esse tui et . Fallory an ipse iubet majori percitus ira Imbribus effusis alii sata laeta premi
Aspicere alii Videor commixta grandine nimbum, Quo seges, agricolae et vota jacent misero.
77쪽
Ahi niisera ecce sumes, luctus, pallorque, furorque, Et properatae oculos mortis imago serit. Haec merito patimur, SulΜrri; sed Vos prece vestra Haec mala de nostris pellite limitibus . Qua r clades si mente Dei fixa, atque immota sederet, Et poenam vindex sumere constituit; b os premat ingenti poenarum pondere, et una Vox erit haec nobis: haec merito patimur. At liceat memorare Deo, quae plurima quom amrirpe us nostro tactus amore suit. Tu Deus aequaevo genitus lucem ante Parent
Carnem sumpsisti Virginis e gremio. Quum primum lucem hausisti, praesepe tensellum Accepit corpus, dum sera saevit hiems. Inde metu pulsum Iudae bacchante Τhetrarcha Te profugum Nili barbara terra videt.
Tu Iutriis, Puraque egressus Virginis alvo Iordane ablueris flumine more rei.
Ipse quater denos ducens ieiunia soles
tauris, atque audis Daemonis insidias. Ilaaeteream quae multa insana ab gente tulisti ludae, quum ad superas allicis ore vias.
At quae dira Tibi maturo tempore tortor Iactatus furiis intulit, haud sileam. Ahi contusa tibi duro sunt membra sagello, Ah l tua sunt diris tempora vincta rubis. Nec satis est, addunt ingenti probra dolori,
Prae Τe latronem vivere voce iubent. Quae tacitus pateris; tantae nam maxima merCes
Et poenae, et probri stat Tibi nostra salus. Τum demum infami ligno suffixus, amores moriens nostro victima magna litas. Haec nobis passus, nostris obsistere votis Num potes, et nostri desinere esse Patrem ZHaud ita contingat; bonus, o felix prece nostra Exitium frugum tu procul esse jube.
78쪽
Vtque Tibi major nostri sit cura pericli, Quanta tibi fuerit gloria nostra salus Sis memor. Indomita primus de morte triumphas, Vi propria impulso, quo tegeris, lapide.
Inde triumphali devinctus tempora serto, Perrumpis Manes, et spolia ampla resers. Hinc repetis victor multis stipantibus astra, Quae jam G noster linquere iussit amor. Tum Pater omnipotens, sedeas mihi dexter, et orbis Servator teneas quidquid in orbe viget. Aeterna quae mente Deus decora alta revolvens Nostris obniti non potis es precibus. . Non potis es; nam sacra canit te pagina mitem, Te irae non memorem, te facilem Veniae. Annuis, et jam vota cadunt; tetigere precantes Cor tibi, namque redux sol micat, arva nitent.
79쪽
DOMO MEDIOLANO BONOREM PRAEPOSITI AD SS. ΜΜ. BRIXIAE TUTELARIUM
AB AUCTORE QUI SEX ANTE ANNOS IN COLLEGIO BRIXI AE ECCLESIAE ALUMNORVM RHETOR IPSUM LURANIVM INTER DIScaevLOS SIBI ANTIQUIORES HABUIT
-NCULO CANDIDATI LX GENTISSIMO DEDICATA
Cur ego, quas colui, Mellae non versor in oris' Cedere qua potui, sit mihi furva dies.
Nunc ego si Vestra ceu quondam Vescerer aura,
o quae laetitiae, et gaudia quanta forenti Desipere et mihi dulce foret ; dignissima fulget
Namque dies, vestri quam tituli memorent. Vos Gabrium aeternos velletis vivere in annos,ritat quo nullus Pastor amabilior. Et Gabrius vellet, Vos ut tueatur amore, Doctrina, studio, sedulitate parens.
80쪽
At sibi naturam complendam mente revolvens
Iam parat, ut vobis quid sui ab interitu Vindicet. En Iuvenem proprio de sanguine cretum Brixia selegit, qui tibi se referat. Hunc prius excoluit propriis virtutibus , alta
Ad decora ingenium sedulus arte QVens. Interea Iuvenem patria urbs mirata loquuta est: Virtus haec mea sit, nam mihi parta suit. ΙΙic mihi natus me repetat, me, si neget ipse Gabrius, abrepto quo usque dolore premor. Me repetat. Iuvenem manet hic laetissima honorum IaIn seges, hic certe maius inibit iter. Vicisset ; caelo civis nisi utorque Patronus obstasset firmans consilium Gabrii. Quin etiam nostrae praesit, dixere Patroni, Aedi, hoc maiori nomine noster erit. Haec caelo suaves statim demissa per auras Verba Ioannis pectora casta Petunt.
Admorunt illi tormentum lene; Ioannes
En ait, en ladsum, nam Vocor ab Superis.
Nunc mihi non durum est, vobis amantibus, ipsi Fortiter, o Valeas, dicere vel Patriae, Dixit, et extemplo tu dulcis cura Ioannis, Tu desiderium es, Brixia, tu requieS.
Praecipitatque moras ; etenim nil longius illi Est tibi quam proprii sensa aperire animi.
Iamque mihi videor vocem exaudire, tenella Quae sorsan robur sumpsit ab arte mea. Eloquere, et gladio Vocis sit tutus ab hoste Grex, tibi commissus munere Caelicolum Eloquere, et pietas Verbis ceu mellis alatur,
Eloquere, atque redux sit tibi prisca fides. Sed magis eloquio vitae pia pectora firInes, Gabrius hanc artem tradidit ipse tibi. Quae sis docturus Vita, haud praedicere curo, Hoc dixisse satis; Gabrius alter eris.