Chronica ordinis fratrum Eremitarum sancti Augustini fratre Ioseph Pamphilo episcopo Signino auctore in quibus, ... iuxta temporum seriem exponuntur breuiter, qui cum superioribus, tum nostro saeculo viri, vel sanctitate, vel doctrina, vel rebus egre

131쪽

mero taliter in sua functione se gessit, ut inde famam non mediocre adeptus sit. Aliud habeo in praesentia nihil dicere, quamqu5d in oti mi doctrinarum genere per eos dies versatus praeci pue in historijs, ex multis earum auctoribus collegit magna& excellens opus, a Mundi initio usque ad sua tepora, in duo. bus voluminibus. In cuius primi libri exordientibus verboraliteris suum prodit nomἴ,quod est ipsis literis in vicem copula . tis Frater Radulphus Martiam. Ipsique suo operi titulu pra fixit , & vocavit Manipulum chronicorum lib. 7. Fratribus religionis animo tenetibus Indices amplos in eisdem chron.lib. 2. Aaron quando nasciuir. Conciones plures, lib. I. Et alia non nulla . In praedicto equidem Chronicorum Manipulo videre

licet omnium rerum origines atque incrementa, regnorumq; initia & mutationes, gentium mores,& successus varios.

Robertus Vuorsop Anglus, Episcopus, ac luculetus The logus, hoc seculo floret. Is ut narrat Ioarmes Lelandus) in Eboracensi comitatu natus, inque Augustinianorum Ticultensis pagi coenobio, quod non multum a Doncastrio distat, educatus fuit, & eius professionis edoctus statuta . Crescentibus vero annis, ob utriusque literaturae excellentiam, humanae scilicet & diuinae, a suis acceptabatur. Et post theologici doctoratus insigna, ad Episcopatus apice euectus, animabus sibi creditis continue praedicabat. Scripsit autem, Introitum Sententiaru, lib. r. Scholasticas quaestiones lib. s. Sermones vulga

res, lib. I.

Radclys Anglus similiter Episcopus, & doctor praecipuus.

Is praefato Lelando referente in Lei cestriensi comitatu orisidus, atque ex Augustinianorum fratrum aede ciuiae urbis cce nobita , doctor & episcopus non infimi nominis extitit. nium habebat Decundum & amplum, atque ad res mareas accommodatum. Composuit vero Lecturasscholasticas, lio I. Pro introitu Sententiarum lib. I. Conciones ad vulgum, lib. I.

Claruit pro sua tempestate Sermonum declamator in Anglia

non parum aeXtimatus.

Anno 3370. Ugolinus Prior generalis ab Urbano Quinto,

Ponto.

132쪽

Ponti,Max. creatur episcopus Ariminensis, & patriarcha Cois stantinopolitanus. Hic Parisjs ubi primam cathedram tenuit, maximo in pretio est habitus. Erat quippe ut etiam Trittemi- iis & Coranus narrani disputator acerrimus, ac in diuinis scripturis longo studio exercitatus & satis eruditus, ingenio subtilis, moribus & vita spectabilis. In consutandis aliorum dictis parem habuit neminem. Neque apud quencunque diffidebae utranque contradictionis partem defendere. Subtilissimus in sententiis, breviloquus, distinctus & formalis in dicendo, comunia relinquens ad singularia quaedam& propria se extulit. Quod praeclara illius testantur opuscula: de quibus tantum reperi hucusque instascripta, videlicet, Commentaria super quatuor Sententiarum. Exemplo veri summique magni. Extant Mediolani in bibliotheca nostra S. Marci .

Quaestiones super libros Physicorum, lib. 8.

Quaestiones super Praedicamentaci Periermenias, lib. 2. Quodlibetia multa, lib. 2. , De Idiomatum differentia, lib. I.

De Deo trinodc uno, lib. I. Sermones de tempore, lib. I. - :, Sermones de Sanctis, lib. I. i. . t Commentaria in Boethium de Philosephica consolatione. Quae omnia partim Bononiae in Italia, partim Parisjs in Gallia, in bibliothecis ordinis asseruantur. Tandem Vgolinu veniens e Gallia ubi curia Romana resiclibat, Aquulae migrauit e vita, no enim vivus sua se in patria recipere potuit . Eit corpus trasuectum est Vrbcueterem, & in D. Augustini lupi

reconditum.

NNO Christi ia r. Synodus ordinis coacta est Florentiae octauo Calendas I unij, ubi in Vgulini locum sus.fectus est Prior generalis Guido de Betreguardo Lombardus

133쪽

bardus theologus, & statutu suit, ut festum Conuersionis Be . ti Augustini,die quinta Maij , cum ossicio duplici celcbraretur. Monasterium Ilerdense in comitatu Cataloniae,& Alyzirense in regno Valentiae extruuntur. Monasterium Sancti Petri Salmaricense ab Alphonso epuscopo & Capitulo donatum fuit conditione, ut S.Petrus perpe

tuo nominaretur.

Anno I 3 73. Gregorius x I. Pont. Max. statuit & vult,quddbona ad proprium vel communem commodum d Iriatata, nomo extra ordinem serat, & quod nullus possit ad alios oriunes&religiosos se transscrre, nisi de licentia sedis Apostolicae. Dat. apud Villam nouain Auenionensis dioecesis. q. Nonas Maij, poni. an. quarto. Thomas Asheburne Anglus, patria Massordienss, post longa diuersarum literarum studia, Oxonii theologorum ascriptus numero , complura aduersiis Ioannem Vulcicuum conges sit, nempe, Contra Dialogum Vulcleui, lib. I. De identitate in Sacramento, lib. I. Extractiones ab Augustino, lib. a. Quaestiones ordinarias, lib. I. lReplicationum suarum, lib. I.

Lecturas Bibliorum, lib. plures. it Sermones, lib. I.

Num alia quam ista scripserit, ignoratur. Claruit eo in Ioco, ubi damnatus est Vulcleuus. Henricus Bedericus, vel alio eo omine de Bury dimas, Anglus, in Garensi monasterio ad claustralis vitae methodum perpetuo obseruandam se votis astringens, hoc tempore Iit ris & moribus claret. Huic. ut Colbius testatur,ab ineunte aet te animus semper ad literas erat, pro quibus obtinendis praeter Anglorum gymnasia celeberrima,exteras quoque visitauit te

ras. Parisis enim Sorbonici statim doctoratus insipnia, &in Anglia ium demum regimen Prouincialis praeses se epit. Inoenio acutissimus fuit, & ad habendas e suggesto conciones par

in tisi mus.

134쪽

i simus. Reliquit ad nominis sui memoriam insigniorem

Lecturam Sententiarum, lib. q. . Quaestiones theologiae, lib. I. Sermones de Beata Viroine, lib. r.

Sermones per annum, lio. I.

Gulielmum Egumende Anglum theologii, Piginensem epia scopum, ac Lincolniens Praesuli Henrico Belfortio a sum agijs, tum fama,tum doctrina celebrem fuisse, scribit in suisetollecta,neis Thomas Colbius, Qui inter cetera congessit, Replicationes scholasticas, lib. I. Sermones ad plebem, lib. I. Smon Baringuedus Tolosanus vir probus & doctus, hoe ipso saeculo in gymnasio Parisiensi titulos accipiens, in summa veneratione habitus est. Is nullum doctrinae genus Christianis necessariu magis putauit, quam id quod Ioannes diuinus Apostolus ecclesjs post Christum proposuerat. Illud ergo tamquae Christianae theologiae compendium magno labore exponen, dum suscepit, ac tandem edidit In Apocalypsim diuina commentaria . Scio tribulationem tuam. Num autem plura scripserit, mihi adhuc non constat. Thomas de Stureia natione Anglus, prosessione theologica eruditus, inter scriptores nostri ordinis Nic aetate illustris habitus est. Hic suit insignis terarum amator, omnes ad eas cons ciandas hortabatur, insammabat, trahebat, attestans in eis Istere inaestimabilem Terum omnium thesaurum, & esse potius animalia bruta quam homines, qui illis ob negligentiam caro rent. Cum autem multis ita suo labore profuisset, ut suorum .eis quoque stu sorum fiuctus impertiret, nitide & docte composuit, De Sacramentis; lib. I. Inter opera nostrae salutis., Moralitates in Apocalypsin, lib. s. Vidi Angelum Des- per medium caeli. i. Exceptiones philosophorum, lib. I. y . :De utroque iaculo Prognosticon, lib. I i. i Deci rationes quasdam, lib. I. a

135쪽

Ati aliud quidquam ediderit, nihil pro comperto habeo. Haec enim sunt, quae in huius scriptoris gratiam ex saepe citatis aucto ribus depromps. Bankiniis Londinens in eadem urbe magnifica quam Cornelius Tacitus vetustissimus scriptor, negotiator copia atque commeatu maxime celebrem dicit & natus & nutritus suit. Londinum namque maritima ciuitas est, omnium nobilissima, in meridionali insulae Angliae parte posta, caput gentis,regia sedes, opumque diues. In Augustinianorum aede illic etiam tum celebri Bankinus initiatus, tamdiu literis operam dedit, donec iliaberetur Oxonii supremae classis naagister. Hinc extitit percelebris concionator, ac scholasticarum rerum disputator acutus, l& vehemens Vulcleuistarum insectator: qui & scripsit, Contra positiones Vulcleui, lib. I. Determinationes varias, lib. I. Sermones ad populum, lib. I. Anno 137 . Comitiis Coloniae Agrippinae coactis, duod cimo Calendas Iunij, idem Guido Prior generalis alio trie

nio confirmatur.

BONA VENTURA DE PADVA P. G.

UNNO Christi 13 . Conuentus habitus est Ver

nae, sextodecimo Calendas Iunij, ubi Guidone defuncto, Prior generalis constituitur Bonaventura Peraginus de Padua theologus praestatissimus, qui praefuit annis octo.

Anno Ir78. Petrus Ammalius Lemovix, Paenitentiarius, Sacrista, &Bibliothecarius Romanorum Pontis moritur Romae, cui in illis tribus ossiciis successit Petrus Apaniensis, qui deinde creatus filii episcopus Montis Falerii in Hetruria. Luisius siue Ludovicus Marsilius Florentinus, omnibus diasciplinis tam sacris quam humanis imbutus, orator facundus, philosophus & theologus singularis. Qiii ob suas animi dotes tantam apud ciuitatem Fborentinam sibi gloriam comparauit, ut non solum ad eum viventem praestantissimi ciuitatis prima-ia tes

136쪽

res tamquam ad diuinum quoddam oraculum undique consueat, suaeque insigni sapientiae ac prudentiae in maximis Reipub.

perturbationibus res magnas committere, oratoremve designare ad amplissimos principes non dubitarent: sed etiam eum ipsum vita functium Patres publicis sumptibus in cathedrali ecclesia humandum, atque elegantissimo sepulchro cohonestanduinstituerent. Plura ingeni j sui praeclara opuscula posteris reliquit, quae sere omnia ob temporis iniuriam periere. Haec solum ad manus nostras peruenere, quae asseruantur Florentiae in bubliotheca nostra Sancti spiritus.Quaestiones theologicae. Vetus ac nouum Testamentum heroicis versbus. Gloria tamen ipsius numquam interibit,cum grauissimos sui nominis habeat laudatores, quorum praecipuus extat elegantissimus Franciscus Petrarcha, qui in lib. I . epist. senilium, assirmat saepe se in silentio,&postea cum amicis repet ijsse: Puer istes uixerit, aliquid magni erit.Quod quam vere locutus stitestatur Pogius in quadam oratione pro Nicolao Nicolo habita, ubi inquit: Eius cellula ab egregijs adolescetibus, qui sibi vitam eius & mores proposuerant imitandos, iugiter frequentabatur. Ob id plurimos erudiuit, liberaliterque instituit, qui viri doctissimi euaserunt.

Sedemi ei ut inter alios praecipue Nicolaus Nicolus in omni disciplinarum genere, praesertim in historia excellens, Ioannes Laurent ij, Robertus Rossus, qui rebus ceteris posthabitis, no- quam a latere discedebantianti viri. Obijt Florentiae. Et cum vivens omnibus prositisset, publiceque consuluisset comm ditati, curauit etiam, ut post exactam sanctissime vitam, labora suorum fructus ad posteros emanarent. Ob id ingentem librorum copiam, quos multis ex locis conquisierat,bibliothecae sui ordinis legauit, quam adhuc multis praestantissimis codicibus ditauit Ioannes B cacius. Ipsus ossa recondita sunt in cathedrali ecclesia Florentina, ad dexteram illius amplissimi templi, ubi adhuc imago conspicitur, & hoc epitaphium ab omnibus legi potest. Florentina ciuitas ob singularem eloquentiam clarissimi viri magni Luisij de Marsilij sepulchrum ei publico sumptu faciendum statuit.

137쪽

Ioannes Euangelis a Veronensis literis & moribus ornatissimus hoc tempore fortiit. Is parentibus honestis apud Iebeium agri Veronensis oppidum natus, Veronae ubi ingenuis disciplinis operam dabat,monasterium D.Euphemiae,in quo vitam religiosam ageret, iuuenis dele t. Qui deinde Pardos missus , ibidem dc boratus insignia suscepit, & Veronam reuersus, praesesque prouincialis effectus. ita prudenter in omnibus se gessit,

ut eum omnes plurimum venerarentur & colerent. Scripsit in

aliquot Psalmos Dauid annotationes, & Sermones ad populsi. Bibliothecam insignem suo in monasterio condidit, eamque imbris ornauit quamplurimis & raris. Simon Bononie stheologus, librum edidit, cuius titulus est, De Nouo mundo, in trahatus decem diuisum, Ingerrai mo Archiepiscopo Captiano, & regni Siciliae archicancellariodicatum, cuius initium est: Dixit qui sedebat in throno,ecce

nova, &c. Asseruatur Romae in Archiuio Ordinis. Bonsemblantes Patauinus, theologus insignis, Bonaventurae Prioris generalis frater uterinus, vir acutissimi ingeni j & liter turae, scripsit Iordano referente utile opus pro studentibus, &multos sermones ad clerum, ac etiam diuersas quaestiones tam in philosophia, quam in theologia. Iuvenis, annum nondum quadragesimum secundum ingrcssus, ex hac vita decessit. Et nisi tam cito eum mors eripuis et, maximam absque dubio religioni comparasset gloriam, sibique nomen immortale. Erat quippe ingentis spiritus & optimae spei. Haec Iordanus in saepe memorato libro Vitas fratrum. Extant Mediolani, & Patavij in bibliothecis ordinis Bonsemblantis Lecturae in primum, si cundum, & tertium Sententiarum. Venetijs obijt religiosissime. Nam post oblationem sacri mysteri j, statim, ut D.Hieronymus de Blaesilla ait, subita morte Davidicos psalmos anti

lans, subtractus est. De quo tamquam viro, suo tempore multum singulari, Franciscus Petrarcha epistolarum lib. II. memtionem facit, ubi ad Bonaventuram Perashinum cius fratrem

scribens, ait: Quale m proh dolor virum, quod sydus. Et paulo post. Ita vero me ille amet, cuius in amore filicitas vera est ivt ego

138쪽

ut ego viventium fama forte aliquos, neminem sibi vel ingenio, vel eloquio, vel morum suauitate praeserendum noui quae tanta illi inerat animae, ut ab ipsius verbis & congressu numquanisi laetior tranquilliorque discesserim: neque mihi umquam tam longa confabulatio secum filii, quin cupidis auribus meis atque animo sitienti breuissima videretur. Erant enim inter verba illius hominis faces quaedam blandae & Iucidar, praeter communem morem eorum quos magistratus dicunt. Et aliquanto

inserius ait: Magna ille dudum gloria patriae, magnum ordinis sui decus,& quidem eximium fuit. Item paulo post de utroque fratre exclamat: Felix Patauium, ubi geniti estis & nutriti. Nihil est enim, quod unamquamque patriam tam felicem faciat , quam suorum ciuium virtus & gloria. Haec ille. Thomas Eduuardston Anglus Clarcnsis monasterij, post triuiales scientias, theologiae scholasticae Oxonij nactus lauream, ex multilarijs & eisdem speciosis in concionandi functione donis ,& ex Leonelli Clarentiae ducis fauore, cui a confessionum secretis erat, cuiusdam Archiepiscopatus curam acccpit. Inter sui temporis scriptores haec pauca protulit,

Determinationes theologiae, lib. I. Sermones solemnes, lib. I.

Lecturas scholasticas, lib. I. Obijsse sertur Eduuarinonias anno salutis rasero.die Maii atque in Clarensi coenobio solemniter sepultus. Thomas Vuinterion Anglus, in Lincolniens patria natus,ex illo uteologorum numcio, qui Oxoniensibus in scholis quaestiones subtilius agitabant, nemine inserior fuisse dicitur. Ille enim philosophus ac daeologus non vulgaris, doctrinae suae empnentia obtinuit non solum supremi Ordinis in eo gymnasio magisterium, sed & per uniuersam Angliam Prouincialem totius suae familiae praefecturam. Ioanni Viliclem contemporaneus fuit, & ab adolescentia in omni studiorum genere familiaris. At cum vidisset Uuicleiam suis nouis dogmatibus antiquos in ecclesia ritus euertere, & panis transubstantiationem in Eucharistia damnare, censuit seposita veteri amicitia sortissimis rati nibus

139쪽

nibus statin teresse occurrendum. Sumpto igitur calamo contra Vulctelam scripsi,

Super Eucharistiae assertione, lib. I. . Contra confessionern Vuiclefi, lib. I. Disputationes theologicae, lib. I. Sermones per annum, lib. I. 1. Simon Sothray Anglus Theologus insignis, scripsit. De Ecclesiae auctoritate, lib. I. De Sacramento corporis Dominici, lib. I. . Contra Vulcleuistas,lib. I. Floruitan. I 382. Ioannes Vualdeby Eboracensis, vir admodum pius &doctus. in Anglia & hoc eodem tempore gratus omnibus existit. Is Vualdebius Eboracensi in urbe quemadmodum Thomas Colbius narrat in non infimo loco natus, rem literariam domi forisque sumina coluit industria, ita futurum putans, ut non modo sibi, verum etiam patriae suae aliquando utilis esset. Quae opinio adeo illum non fefellit, ut magno usui suae insulae fuerit. Non igitur alienum erit a praesenti negotio, si ostendero quiabus modis patriae profuerit. Maturioridus annis ad literas edi

catus, Oxonij strenue scienti js diuinis & humanis incumbebat nec sine fiuctu. Nam literati viri titulos omnes merito obi ros, solemnitate quadam ibidem est adeptus: in tota insula etiaProuincialis postea praeses designatus. Erat prosecto vir iam dum pius & doctus, ut ex opusculis claret, singulari linguae facundia , ingenijque promptitudine praeditus , & propterea multis per ea tempora gr tus. Multa enim edidit tam latino, quam patrio sermone ad utriusque, & cleri, & populi commodum .

In Symbolum Apostolorum, lib. I. Cum in loco sacro. In Orationem Dominicam , lib. I. Septies in die, laudem. . In Salutationem Angelicam , lib. I. Vas electionis

Paulus.

i. Contra septem peccata mortalia, lib.r. Sermodes duodecim, lib. I. Credo domine adiuva.

140쪽

De Sacramento Eucharistiae, lib. I. Ratione solemnitatis iam instantis. Lectura theologiae, lib. .

Itinerarium salutis, lib. r. Determinationes Oxonienses, lib. I. 'Conciones ad utrumque statum, lib. 2.

Atque alia plura congessit. Magno regis concilio Stranssordiae contra Vulcleuistas cum alijs theologis interfuit, anno Christi I 392. Quantum vero ad eius mortem, coniectura est, obijsse illum ac sepultum esse Eboraci in Augustinianorum Dareum coenobio. Haec Thomas Colbius. Robertus Vualdeby, praedicti Ioannis stater, vir scientiae titulo clarus, idemque prosessione Augustinianus, ex Angliaca Eduuardo Nigello principe fortunatissimo in partes transmar,nas euolauit. Tolosae, quae est Galliae Narbonensis urbs nobilissima, postmodum ille studuit philosophiae tum naturali, tum ethicae, immo ipsi theologiae, & in eis supra sortem communε profecerat. Eoque excellentiae demum deuenit, ut literatorum primas haberetur, linguarum peritia atque eloquentia praestas. Hinc theologiae prosessor Tolosanus fuit, & tam insignis pra dicator, ut ei obuenerint Episcopatus Adurensis in Vasconia primum, postea Dubliniensis Archiepiscopatus in Hibernia anno Domini I 387. tum Claestrensis episcopatus anno D mini 13 9s. ac tandem Eboracensis Archiepiscopatus in Amglia anno Domini 1396. Iste Robertus inter cetera coposuit,

Lemiram Sententiarum, lib. Quaestiones ordinarias, lib. I. u .Quydlibetia varia, lib. I. Contra Vulcleuistas, lib. I. .

Sermones per annum, lib. I.

Et alia plura . Obijt anno Salutis r3ρρ. & archiepiscopatus sui anno quarto. Eboraci in ecclesia sua cathedrali lepultus. Haec Thomas Colbius. Anno et 383. Bonaventura Prior generalis ab Urbano sexto Pont. Maxia creatur S. R. E. presbyter Cardinalis titulo S. -