장음표시 사용
261쪽
veterem dedi rationum Ritum exhibet , neque Ben dictiones aquae lustralis usu, neque Cruees sacro inun-lendas Chrismate, unquam commemorate ex quo talitatis in Tras. aduersus traditioras Latinorum lib. eap. I . perperam inseri, saeros hosce Ritus tune temporiς nondum obtinuisse : Imo vero Dallaeo adhue deterior Insua Arndias in Lexica Ecetesiastieartim
res Ecclesiarum consecrationes solis precibus, concio.
nibuς, atque hymnis suisse institutas; quam sententiam sibi adoptavit Gotosredus IVictus de altaribus
cap. II. Num. IS. Haee tamen, quae ab Haereticis
insano ore jactantur, inania sunt, nec ulli subnixa iundamento. Si enim, ni scire ratiocinatur Sinelius in Episeola 6 . par ara. juxta edition. Parisen. au-no 3637. sila precum prolatio par est ad Ecclesias dicandas, iam locus nullus, non Oppidum, non Castrum occurret, cui dedicationis praerVativa non conveniat; quandoquidem vix, ac ne vix quidem ullus' poterit inveniri locus in quo aliquae preces, hymni, laudes ad Deum effusae aliquando non suerint. Quod igitur hae in re inoffenso pede amrmari potest, illud et , Eeclesiarum consecrationes Sacrum opus esse , quod solemni Ritu , precibus , alitique ab Ecclesia praescriptis actionibus, Episcoporum ini nil erio perii,
citum, quamvis lateat adhuc, quo primum tempore multiplices it i deditationum Ritus incoeperint. Uetullos tamen este fateri oportet, ac retertos mysteriis, quae a sacris Nolitis Scriptoribus elueidantur ;quos inter primo loco eminet undecimo veleliae saeculci Ivo.Carnotentis in Sennone 4. de Geramentis Dedicationis , ubi de Crudibus, quae Sacro inunguntur Chtismate, sermonem habeas, ita loquitur: De consecrato Altari ehrimantur tu parietibus iliae duode. cim Cruces, qua Typum gerunt Apostolicum, qui σprimitias spiritus acceperiι-t, ut Crucis musterium papulis oe gent bur manif6iare suduerunt De Cruesbus item, ae de ea elis, quae coram iisdem Crueibus in Eeeleliae eonsecratione aceenduntur, disserit Gretis-rus de Cruce lib. 2. cap. 7. g. Sacra hie Dediea-- tionis Erc. t f. q. Ecclesiarum consecratio duobus modis peragitur e vel etenim ab ovo consecratur Episcopo ', qu-siae vel ab ut plurimam contingit, uti etiam adnotavit Vane- Iinu Ere ossici, par. a. xit. I 6. num. Io. ε ari . t Mel a pluribus insimul Episcopis, Garuerius in No-smui perfi- iii Diom. Romanorum Pontificum rit. 3. cv i6. ea Textus verba expendens, petitque, ut eadem Ouctoritate Gelasia debeat consecrari , animadvertit ,
πρψφν ' eonsecrationis Ritum obtinuisse , alterum
quidem communem , quem unus operabatur Episto-pus p solemnem alterum, ad quem viciniores Episerpi conveniebant: Ossima , inquit Gamerius, geminum eo Nealionis modum , communem unum, de quo
ρεriores formuis,' alterum solemtum , ad quem vicini Episeopi eoniseantur. Talis fuit dedicatio Basilica , qua Synodo secundae Arauricanae causam dedit. Consulendus incirem hanc Bellotius ιυ Risibus Eeelisae Laudunensis, pag. 339. num, I. seqq. Neque pro- secto eredendum est, Ecclesiam ab uno Episcopo suis
se eoniecratam, eaeteris tantum assistentibus ς eum
certum sit , omnes suilla Comministros, & omnes sociami manum adhibuisse. Audiendus P. Martene de antiquis Eeelisia Ritibus rom. a. postrema editionis Auruer ensis lib. a. cap. num. 3. ita scribens :Caeterum non solum ut I atores , eν testes, quia forte exissimabit aliquis, sed ut Gad utores, oe Ministri, ad ejusmρῶ Ecclesiarum Dedicationes commeabantur Epimpi , in quibus suas quique partes adimplebant. Idem repetit Sacerdos Ioseph Catalani in
suis ad Romanum Pontificalem Operoses Notis tom. 2.Iit. 2. num. o. Ut hanc, quam tractamus , materiem magis adhuc tillustret , eruditus Martene non- Idem eη-- nulla producit'. exempla cuique consulenda ; quibus obε ὐ2ζ Nos duo superaddimus, unum ex venantio Hon rio, eui etiam Fortunati nomen tribuitur, excerptum
in Id. q. ad Glicem Di pum de dedicatione suae Ecclesia i , , ubi Euphronium , victorium, Donaulum , Poautiniqui, &Macarium consecrationis Comministros .expresse nominat , quos omnes Epic
pos revera suisse probat Broveras in Notis ad Hanantii Honorii opus si,. 3. cap. Alterum vero longe illustrius exemplum consectationis Ecclesve sanctae Mariae de Ualle, quae eontigit.anno 1 8. suppeditat dricherius 1.6. Bucrum. Bened. Tom. IV.
rii hane dedicavirunt Ecclesiam. g. v Coneordant ipsorum Romano in Pontili aduri utenm gesta . In actis Concilii Rhemensis sub M. in ..h4 mne IX. legitur , ab eo fuisse peractam
rionem Basilis' S. Rhemigii hoc , qui sequitur V
Rhemensem Archiepiseopum eum Lisbensi Epistomternam circuitionem eum Crucibus o Sanctoram Reliquiis , feeundum Eulesiasteum ordinem , exterius corilisuit agere, ibique consurationis incium adimpι re , ipse vero eum hbi necessariis remanens , interius Diuini Tabernaculi sancti otionem frenue 'diligente
3. 6. Gelasius II. eonsteravit Metropolitanam Ee- iasii ILesesiam Pisanam, & , uti legitur in Codice apud Ughellium in Itali Sacra rom. 3. pag. 377., co se
erationi adjutores O' consecratores interfuerunt quam
f. . A Calixto II. facta fuit Eeesesiae eonseeratio, Calisti it. de qua rom. q. Galliae Christianae pag. 79 . editionis avuι is 36., 3c Pontisex eonsteravit Ahar Dominicum , idest Maius , aliique tres Episcopi Melesiae consecrationem persecerunt : Tunς Pontificis ipsius iussu Eeelesiam dedicarunt. ι8. plura cumulari possunt exempla e sed Albanivril.
iis omissis', sussieere posse videtur illud Summi Pontifieis Urbani VIII. , qui die i8. Novembris
i 6z6. Basilieam Vaticanam consecravit . De hoc so- lemni Ritu loquuntur Bonanni tom. 2. Numismarum Romanorum Ponti um pag. 37 ., Paullus Alaleon Caeremoniarum Magister in Diaris , ae Liber Turnarius Capituli S. Petri, qui in Archivo Basil, eae diligenter strvatur . Omnium tamen accuratissimam historiam exhibet Diarium Vaticanum a face dote Francisio Speroni Romano eiusdem Basilicae Mansionario, eoncinnatum , quod inter manu scripta celebris Bibliotheeae, quam Cardinalis Renatus Imperi lis in publicam Eruditorum instituit utilitatem, numera tur . Ita vero in huiusce Diarii pag. 33ῖ. rei sortes attexitur . Summus Pontifex Porticus Ecclesiae
benedictionem exorsus , sex Cardinalibus Episcopalici, ias ei ipsim ius , nimirum Ginnasio , Peretto , siletetio , sisellio, Lami , ac Leni demandavit ,
ut'extimos .. Templi parietes circumirent, ae illis benedicerent ; quod in ea , quae cuique obtigerat , Molis parte peractum est . pari methodo , ut legimus pag. 339. interioribus Ecelesiae muris eollata
benedictio ; unam siquidem Templi partem ipsemet
Pontisex dieandam sustepit ; aliam vero sex itidem Cardinalibus perficiendam reliquit. Ab Altaris conse-eratione Urbanus abstinuit; iam enim , ut in Al leonis Diario, & Basilieae Vatieanae Turnario adn tatur, Clemens VIII. Urbani Praedecessor Aratu
maximam Vaticani Templi eonsecraverat.
f. o. Quodque notatu dignum est , apud Scripto- is tires Moralis Theologiae adeo eerta est Eeelesiarum τά iisa dedicatio plurium Episcoporum minillerio obeunda ut nullam de ea instituant disputationem ; sed supposita & admissa, ad alias quaestiones progrediantur . Quaerunt hi apud Henriqueet de Induvenilis eap. 32. g. r. , an Epigopi , qui ad unum idem
que dedicationis mus perficiendum eonveniunt , Indulgentiam dispentare possint maiorem , & potiorem ea , quam unus Episcopus conlicrationis Minister eonserte solet, anni stilicet unius, iis , qui consecra tionis die. aut dierum quadraginta , iis , qui anni, versario discationis die recurrente Ecclesiam visit verint, ex cap. Cum ex eo, 3. Ad haec, de 'nitenilis σ remissonibus . oe ea p. ad ho , eod. tit. in sexto . Porro haee Theologorum disquisitio consecra- tionem Ecelasiarum plurium Episcoporum opere peragi posse , non tam allimat , quam praesupponit: uti bene observat Pasiqvang. de Sacri*io nova lingis quaest. II . numer. 3. ubi proposita quaestione, an possit Ecclesia consecrari a pluribus Epistopis , retentaque assirmante opinione , haec habet : Secunda sententia serit , Psse consor i a pluribus Episcopis simul coneurrentibus ad consecrati nem. Da supponunt potius , quam disputent, plures Ita . De
262쪽
DLicires , dum suae vi , au , quando phires Episcopi consecranι Ecclesiam, νοθiut fustili concedere illam annum Indulgentiae , quem potest concedere , quando unu
Μunus heis tantum, sed a pluribus hedineedi . Episcopis ejusdem Ecclesiae dedicatio fieri poteti . Sed, 'nsendisve eum adhuc examinandum superlit, an in hypothesi, La pluribus Episcopis eiusdem Ecclesiae fiat deleom cons dicatio , alter ex eis solus duodeeim juxta morem Cruces benedicere & ungere debeat, vel hoc mini' sterium inter eosdem diuidi possit, ita ut decem ex. gr. Cruces ab uno consecrari possint, & reliquae duae ab altero, quemadmodum a Nobis factum est in consecratione Ecclesiae Sancti Appollinaris , in qua decem Cruces a Cardinali Episcopo Comminii tro , & reliquaedus a No ς ipsis eonsecratae sunt, alia subdimus exempla, quae suadent , lieite fieri posse quidquid a
Nahis facium, & mcdo expositum est. g. II. Urbanus Papa I s. saeculo undeeimo Eccle- Maiorem consecravit Monasterii Turonensis .id atteitur . Sacri Ritus historiam describit Anonymus apud Patrem Mabillonium tom. 3. suorum Annalium pag. 36 . Editionis Perisiensis anno i i 3. Ea vero se habet. Rodulphus Turonensis Archiepiscopus, Urbani jussu , Sanctorum Reliquias, quae ad Ecclesiam translatae fuerant, sub Altari collocavit. Ita textus Anonymi r A Rodu0M Turohum Archiepiscopo , sub
Dominico Altari, jubeute Papa s Reliquiae J fuerunt
collocatae . Eodem die Summus Pontifex una cum Rangerio Rhegiensi Archiepist. Comministro, Graecum ac Latinum Alphabetum conscripsit , Cruces inunxit , ac postremo Aram dicavit. Qua die idem Pontifex ita prosequitur Anonymus, eum Range-gεrio Arehiepiscopo Rhegiensi duplex Alphabetum Grae- eum γ' Letinum in Basilica defer psit, o inius Ba slicae parietibus Crucis signum ex oleo imposuit, atque Altare Crucifixi Deravit. Si ergo Pontifex una eum Archiepiscopo Alphabetum exaravit, si Cruces inunxit, oportet fateamur, aliquas Alphabeti I.itteras, atque e Crucibus nonnullas, ipsius Archiepist pi manu fuisse obsignatas . Ita namque ipsa Iextus uocet Litteras ita historiea sualet narratio, quae Sacros Ritus a Pontifire, atque Episcopo coniunctim peractos, ab iis segregat, quos Pontifex , nullo in Comministrum adhibito, solus perfecit. Hi vero sie ab Anonymo cxplicantur: Denique Pontifex ipse Dominicum Αἰ:are , in quo inessabiti Corporis Christi Sacramentum cum multis Santiorum Reliquiis calloeatum
It , ipsamque Basilicam consecravis tu Imnorem Sanis iae Crucis, ac Beatissimae Dei Genetricis Mariae. AlietumVι- f. ir Urbanus Papa III. in districtu Veronensi Eccle-l ni iii dedicauit Sancti Iuliani de Lepta, seu Lepida . Duo
Altaria in ea dedicatione consecrata suerunt e unum
in Cappella subterranea Sanctae Mariae ; aliud in Ecelesia superiore Sancti Juliani. Inter Pontificem , Si alios ducis Episcopos Comminii ros ni initteria di- Visa sunt, & Episcopi Cruces benedixerunt & unxerunt: cumque id alio modo peragi non potuerit . nili alter ex Episcopis aliquas Cruces, & alter alias benedixerit; si enim alter Crucem unxisset, & alius verba benedictionis protulisset, vel alter benedixisset
de unxisset eamdem Crucem , quam alius benedixe.xat , & unxerat, res undequaque absona , & ritibus Ecclesia' adversa suisset . Exemplum hoe satis aptum esse videtur rei , de qua nune agitur , ut ostendatur , non novum esse , ut in
dedicatione Eccletiae , quae fiat a pluribus Episcopis , ministerium etiam benedictionis & eonse-erationis Crucum inter eos modo praedicto divi
xsonumen. g. I R. Ughellus tom. I. Italiae Sacrae pag. So8.ium dedica- Inlitumentum exhibet dedicationis memoratae Eccles. 'iisi .hi Iuli/ni. En ejus verba: D. Ionathas Con- ,, Uibano eordiensis Episcopus , D. Aciemarinus XantonensisIii. Pςι ω, Dipe tis intraverunt in suprascriptam Ecclesiam , fecerunt aquam beneditiam cum sale , ei-nire , vino, o sanctificaverunt Altaria T. Mamia Virginis , O' S. Iuliani Marisis cum aqua benedicta , ἐν iverunt de intus per circuitum suprascriptae Ecelesiae tribus vicibus , fecerunt feri quadrivium in praedEla Ecclesia cum einere, oe scripserunt litte-νos is quadricio de cinere ἰ unxerunt pedes praedictorum Altarium, mensas cum oleo exorcietato,
. Chrismate, o fecerunt ducdecim Cruces deintus pere reuisum istus Ecessae . Describitiu Minde delatio SS. Reliquiarum in E lesiam, & postremo haec adduntur: Hoe facto, D, Papa consecravit, ς---mavit propriis manibus Altare Sanctae Maria , quos es intus Truina , cum Chrismate , o relue is da Reliquiis praedictis in Altari, coufirmavit mensas altarium ciam otio σ Chrismate, O fecit ardere qui que rana Incens super dum mensam , σ praerapit obe o Coneordiensis , ut collocaret Reliquias S. Iulioisi eum aliis Reliquiis in Altare, quod est foris , er conserearet illud in honorem Sancti Iuliani , qui flatim fecit praeceptum Domini Ammiici. Hieque pertransennam adnotare fas sit, I ruina nomen , eusus
du Cangius non meminit in suo Gussaris, significam
inferiorem Cappellam ad sepulchra Sanctorum rsupra eitato quippe Instrumento Altare S. Iuliani , salseee . -- quod erat Foris, contraponitur Altari S. Matiae in- plicat κ . ius in Truina. Intepretationem confirmat inserietio ad sepulchrum M. Benigni, & Chari in Agro Vmronensi, quam exhibet Ughellius tom. 3. pag 864. B. anno Domini t 3i . Inai I a. de Mense Maii .. incoeptum fuit opus huius Truina , m eodem anno perfectum, o de me se Novembris Ven. Patre D. Fr. Theobaldus Dei gratia Episcop. Verenensis diligem ter rem fuit Reliquias , seu Corpora v. Benigni, o Chari Gre. Derivatur serte a Trua, quae, apud Vadironem', subterraneum meatum, seu cuniculum significat ad exonerandas aquas; ex qua, ouisa submraneum , Nascondigiis. Hi ne in Vita Sancti Caesarii Arelatensis truere, pro abscondi, legitur lib. r. num. 26.: At ille publica υμε, eis lis o sis , Cr manibus in Coelum, dixit: Domino Iesu Chrsa , ne in Deum ultra Apri accessum habeam p σ eadem lina usque in praesentem diem nunquam ibi truerunt et idest absconditi sunt; quamquam Mabillonius interpretetur e destruxerunt : & eius inii Μaurini P tres , inventi sunt, a Truir antiquo Gallieo ιn-6. i . Qiii deditationis materiem triat at Mo ' τά- .ila
les The logi, pari sere methodo Ecclesiarum conse -fere rari crationem, atque si amentorum naturam explicant , ix esto non nisi in latiori quadam significatione Eccle iψο-,aesarnm dedieatio Sacramentis adnumeretur,' quatenus Dcramentia scilitet aut Coelestis Templi , aut animae, gratia sanctificat , sanum est mystieum. Itaque e cent , Sacrum Chrisna', quo Cruces inu untur , consecrationis materiam esse; sermam vero e stituunt in hisce verbis, quae in ipsa Christriatis v ctione proseruntur; sanctificetuν, o secreιur Me Templum in nomine Patris, Fui. t. 'oe Spiritus Sancti; nee dissilentur, Eeelesiae eonsecratiqnem ab Archiepiscopo una eum Suffraganeis perfici posse ;m o unus, idemque sit Archiepiseopus, qui & Cmees inungit, & formam pronunciat. Consulendus Clelieatus de Sacrificio Missae decisim. I. numero a oe sequentibus . . f. is. Nolumus hie sententiam modo pmpositan νiu- de materia, & forma dedieationis Ecelesinam impu- ministri M. gnare . Illud tantum addimus , fieri aliquod' posse, ut vel in ipsa Sacramentorum administratione , Micitiis ini si partes sebiecti ab invicem seiunctae sint, uni pa ii ab uno Mihistro , alteri an altero, materia ac forma seorsim applicetur, & validus & lieitus sit actus. In Eeelesia Graeca Extremae Unfitionis Saet mentum a pluribus Sacerdotibus administratur e de quo plura apud Arcadium de Gneordia EGlψa occiden, talis atque Orientalis lib. cap. f., M etiam hodie modus hie administrationis iacramenti Extremae Unctionis admittitur qpo ad Italo-ω os, dummodo eredant, illud Saeramentum, servata debita a Mteria & forma , ab uno Presbytero valide & licite
confiet, ut in Nostra Constitutione Eis Pastoralis , D 37. f. Mnum. 3. σ q. Buliarii Nostri rom. t. In Ecclesia quoque incidentali hoe ipsum olim factum fuit , quemadmodum legi potest in Nostro Tractatu de Duodo Diaeresens lib. 7. cap. 29. num. 3. de verisimile admodum est , rem tune se peractam suisse, ut idem organum sensus non fuerit a pluribus Sacerdotibus inunctum, nec arnus Saeerdos, materiam sensui pplicaverit, & alter super eo semiam protulerit, sed quod singuli diversos sensus unx rint, & verba unctioni correspondentia effuderint . I.egi possunt Chardon in Historia de Sacramentis Om. q. cop. I. M Sacrameηιο Extrema insunis ,
263쪽
Cardinalis G .uos Theologia Scholastis Dogmatteatom. q. in 3. ρμ' - Thomae , tom. II. Operis quaest, a. de Mira Viro Extremae Unctionis dis. a. a. num. t 2. Benedictus de Gaetanis in Tractatu Gffrema Unctione cap. II. in fine. Favet modus hie administrationis Sacramenti Extremae Unctionis, Ecclesiarum dedicationi, in qua alter ex Episcopis aliquas Cruces inungat, & insimul preces proserat, &alter aliaς Cruces inungat, easque inungendo, super ipsis effundat , proseratque preces ; quemadmodum bene argumentatur Pasqualig. de Sacrificio novae Legis quaeli. si . num. 6. Quod si subdatur, mcido in Ecclesia Occidentali ab uno tantum Presbytero valide & licite administrati Saeramentum Extremae Unctionis ; id libenter admittetur, eum se in Ritualibus Ecclesiae statutum sit; dummodo ramen admittatur, quod, legitima concurrente causa , etsi Ritualia obstent, nedum valide, sed etiam licite hodia in Occidentali Sacramentum Extremae Unctionis administretur a pluribus Sacerdotibus, quorum unus unum organum sensus inungat, proseratque sermam, aliique idem praeflent super aliis sensuum organis: quod satis est pro re, de qua nunc agitur. Si aliquae partes iam fuerint unctae ab uno Sacerdote , qui ob morbum deficiat, potest alter Sacerdos unctiones reliquas prosequi ; in quo, licet dividatur ministerium, adhue valide & licite conficitur Sacramentum. Ita expresse S. Thomas iis q. Seuieui. dip. 2ῖ. quaest. I. artie. I. quaestiuncula 2. ad 3. Dicendum, quod , quamvis in Eucharisia, si pin consecrationem Panis moriatur Sater is , alius Sacerdos missis ad consecrationem Vini ine pere, ubi ille dimi , ruet etiam inripere a capite super aliam materiam; tamen in Extrema inctione nou potest a capite incipere , sed debet semper procedere, quia unctio bis in eadem parte facta tantum valet, ae si cossecraretur bis eadem m. Ilia, quia nullo modo faciendum est : Ita etiam Durandus ibi quaest. I. , Petrus de Pallade quaest. a.' usue, Solus quaest. I. f. Aliud tamen , SuareZ rom. . in I. pari. disput. 43- fH. a. num. q. I. , alfurens, esse communem sententiam ; Toletus lib
Extrema Unctione fect. I. uum. q. atque ita fieri statuisse Ecclesiam, scribit Platelius cap. q. num. 4 r. rom. 7. , ubi forte nomine ita tuti Eeseliae, intelligit peneralem consuetudinem. Posse etiam modo dicto diuidi unctiones inter duos Sacerdotes ob instans periculum vitae infirmi, ut sic eitiqs ungatur , non pauci Theologi admittunt, Toletus, SuareZ num. 8.alios ei tans; in quo casu , Sacramentum esse vali dum pro certo allirmn: Quis , ait, unitar personaemiui trantis vim ess essentialis ', negat vero extra n cessitatem licite feri, quia contra usum Ecelesiae . Coneoidat Cardinalis de Lauro in q. sement. tom. . disp., I r. art. 7. num. I q. , cui Nos etiam adhaesimu in citato Tractatu de Synodo Disresona lib.
Restitu 'ri repones, fuisse olim a Congregatione inem fici ita Ritu una resolutum, Consecrationem Ecclesiae ab uno M. I a Episcopo inchoatam, si ex aliqua eausa non perficm
ori ia 4m improviso casu, debere ab alio Episcopo de-
editam. non nuo inchoati & perfici. Resolutio edita est in.eausa obnare . d die tr. Aurilis Us 34. , ex qua intulit Episcopus Pax Jordanus tom. I. Lucubrat. lib. 3. tit.
V. num 7., unum & solum Episcopum debere t tam consecrationem perficere . Resolutio , de qua mox sermo habitus est, resertur a Barbosa in Collis. decis . UViolici verb. consecratis . At idem Barbosa alibi, pari. videlicet et. Iuris Ecesinassici lib. 2. cap.
2. num. 32. factum narrat, cuius occasione declaratio emanavit. En ejus verba Cum in Disees sipponensi quid/m sum ganeus Archiepiscopi, de ejus ordine O mandato, Ecclesiam quamdam conserare in-esperit eum omnibus Caeremoviis descriptis in Pontimeati Romano, circa medium conjecrationis immovis occidenti correptus ipse Episcopus defeeerit, o Ee.clesiae Consecrarionaen perficere non potuerito pro parte ipsius Archiepiscopi a S. Rituum congruatione quaesitum, an ab alio Archiepiscopo Ecclesiae raedictae in- cypta Consecratio continuanda sit, vel porrus de novo inchoanda ρ Quae quidem S. Congregatio commisit prius hujusmodi articuli examinationem Inus Uymo D. C, dinali Bellarmino: qui in alia Congresatioue sententiam suam declaravit, posse utroque modo sne scru si fieri, nempe, vel da novo inchoare a priueipio, vel .
ipsam coeptam conticluare, perficere : seu melius subi via ri, ut de novo ab a io Discapo inchoaretur . Et prosequitur narrando, quia sub die ia. Aprilis proposito dubio in Congregatione ordinaria, S. Congregatio censuit , iterum totam Ecclesiam a principio consecrandam, quia credebatur Episcopus defecisse, antequam ullam Crucem inungeret. f. 17. Censuit ergo Cardinalis Bellarminus, Consecrationis partem ab Episcopo deficiente factam , posse sne scrupulo continuari cum ea, quam secun dus prosequeretur Epistopus. Addidit deinde , fore melius , si Consecratio de novo ab alio Episcopo ine hoaretur, prout etiam Congregatio censuit : non quia timuerint , multiplicitatem Ministri obsuturaui valori Consecrationis, sed quia in casu proposito notabilissima intercedubat temporis interruptio ς erat enim expectanda Congregationis responsio, quae nonnisi post aliquot menses ad Archiepiscopum Ulysin
ponensem poterat pervenire. Concurrente autem notabili temporis intercapedine, partes Conster. factae pii nedum a duobus Epist. sed etiam ab uno & eodem, coalescere non possunt in unam & integram Conse- non poterat. idque facit, ut Consecratio fieri debeat perindeae si numquam coepta suisset; uti docent auctores loria Λοῦ in .ips , qui admittunt, plures Ministros , concurrente legitima eausa, posse inungere infirmum oleo infirmorum: quemadmodum videri potest apud Lu- una in Mda vicum Meratimn rom. 3. de Sacramentis disput.
dant alii, qui admittunt, dedicationem tacti siarum fieri posse a pluribus Epitapis, quemadmodum legi potest apud Pasqualigum de Surificis n- Legis quaest.
f. is. Quod si quaeratur , qua de causa, Nobis in Gu- annuentibus, decem priores Cruces fuerunt in Consteratione Ecclesiae Sancti Apollinaris benedictae & diae, ione eonsecratae a Cardinale Episcopo Comministio , & τς'pli A- ultimae duae a Nobis ; ingenue respondebimus , de
noli rorum genuum stabilitate timuisse in toties re- istu Cruces . petito ascensu de deseensu per scalas, etsi tali nunquam timore suerimus correpti, dum in viridi aeta- vetit ete eonllit uti Ecclesias in Dioecesi & Civitate Bonaeniensi consteravimus, quas semper soli peregimus . Sed quae in una aetate fiunt , in alia fieri non pase
sunt . En tibi, Dilecte Fili, tota rei series, post uam tibi tui qe Constatribus Apostoli eam peneditionem impertimur.
Datum Romae apud S. Mariam Maiorem die I 6. nit . ι v, Novembris:17 8. ptificatus Nostri Auno Nono . vembir L
Delli Sagra Cong etione delia Disciplina , diret taa'Superiori Regolari d' Italia, e deli'Isole Adiacenti, sopra it dubio; se ii Confestari Remiari ,
non Cvraii, si do obligati ad intervenire alia Con
flabilita dolia D. me. di Clemente VIII., e dalio loro CossitAυοψ dentro i Chiostri: per potes in ramo
ver far ricors in quesia S. C. delia Disciplina , per pol e sentire la finale risuinisve , colla quale si po- refero in amenire tostiera i contra . Riferitas perciὸ
264쪽
feguente Dubrio ria si Consessori Regolari, non Curati, siano, op - obligati ad intervenire alle Conserenete de i si
xione delia lati stabilite' . ,
da i Casi di Cinci uva, da fas impreteribilmenia initiiii i Consenti det di Aro Ordine, tanto in quelli ,hὸlli quali si e la sussciente Famissio dii Resistin ,
SACRAE CONGREGATIONI s CONCILII
Ia una Aquipendii Visitationis Merorum Liminum editum Ιχ. Martii III 8. IN νεlatione Status Ecclesiae , da more ab Epycopo Ayώψὸ,dii ad hane Sacram Con Vationem trans Deeree. missa , ieeitur, ab eodem institutas Iuisse in sua Dior- Constem eo Conserentias, sive Congregationes pro discutiendis Cobus Conscientiae, quae δεnsulo quoque Mens e '' 'guntur, cuique diligentissime interveniunt omnes Par chi, cT Sacerdotes , quibus Fidelium Sacramentatis
Confessones commissae sunt , o reliquus Ecclesiastic
In eadem Relatione habetur, quatuor esse Conυeu
norum υidelicet , minorum Comentualium ', PP.
Miuorum Obseruantiae, o Resis ino in iisdem degentes saepe saepius non esse in numero a Saalionibus AEnsolicis praescripto. Rursus in citata lethur Relatione , allis quinqueefe Religiosorum Conruntus in Discesi , duos PP.
Minorum Observantia, alterum In Terra Canini, alteram in Tetia Famesii, ubi pariter existit Conventus Capacinorum e quartus Conventus est ille Semorum
Beata Mariae Virginis, qui es in Terra Ischiae ; σnseremus es Conventas carmelitarum iis oppido GLiuiarum , qui es Episcopali Visitaiiovi subjectus. Tandem in Relatione, aliis praetermissi dubiis, qua
pecialem non merentur discusonem , pro nit Episcopus, an, Regularibus, qui suorum Subditorum Confessones audire cupiunt, tib rum sbi fit m lici-ιum, conditionem in concedendis facultatibus iniungere, interessendi videlicet menstruis Disceptationibus, σCongregationibus Casuum Conscientiae 'Pro parta inrmarisa ponderari posse videtur, id
non esse noum et elar. etenim mem. Card. de Luea
in adnotationibus aiu Concilium Tridentinum disturcet. num. I 2. dixit, id futurum esse maximopere promcuum , tum, uι Dis us perspectas habeat opinioves omnium suorum confessariorum , ιum, ut quantum
possibile es , uniformis hi Confessarioriam do bina in
materia morum, cy' signanter Contractuum , in qua
sim saepius Theologi disjdent a Theologis a Caianoni is: quibus addi posset, Collationem hane omnium
Confessariorum, tam saecularium, quam Regularium , βιuram esse non inutilem pro animorum unione; iux-ra ea, quae habentuν in actis Delesiae Mediolanensis omo I. par. in Instruct. Consess. pag, 6 7. lam Regularium Dperiores Consessarios suos saepius m nrant, & ad hanc animorum unionem in Fidelium aedificationem adhortentur, curentque in primita, ut dum in Casuum resolutione, diversa inter eos, &Par hos sententia tuerit, prudenter in eos se rarant, de ad Laicorum potitiam id non veniat, sed ad Nos pro Deeisione recinyrant. Negatiua e. contra favenν opinioni ea, qua sequuntur. Primo , quod Episcopus Confessariorum Resul rium Doctrinam perspeciam habere potes in examine , quod illorum approbationem praecedit, ad terra;nos S eti Coneilii Trid. seis. 23. cap. II. de Resormat. Secundo, quod in Decretis pro Reformatione Regularium tegitis Clementa Ociaia praescribitur, quod hafingulis Monasterius, cT Gnientibus bis in hebdomada habeatur Ioelio Sacrae Scriptura, ves Casuum conscientia, ad quam Fratres Omnes convenire reventuν eortis, quod hic in Urbe, in decem er septem Con
ventibus sunt Congregationes Casuum. Conscientiae . tiali ue intemeniunt fameli tantummori , σ Confessarii ex Gero iaculari, non vero Regulares, in quorum Gnventibus praeditu eostium lectiones habentur; Quam ro tandem, quod ab hae Sarea Covregatione die I 2. Maii I 683. , uti habetur lib. Decretorum 33. sol. 233. , prodiit hac resolutio in quadam Causa Fer se romen. Auesus ad Congregationem Casuum Gn- scientia . Episcimus exponit, in Civitate Forosempronien. duo adesse Regularium Coenobia, unum scilicet Μinorum Conventualium S. Francisci , alierum vero Barnabitarum, quae propter exiguum Religiosorum
265쪽
nnmetum inibi subjecta sunt iurisdictio- Postulatoribus eoneessum est ,
Congregatione dubium supradictum iterum propon re possent, & Causam, in eo quod attinet est Martyrium , & causam Martyrii, prosequi per viam sub sidiariae probationis in suo genere persectae : & ia eodem supradicto responso nonnulla ali addita fuerunt , quae fuerant a Pollulatoribus omissa, & quae demandatum fuit, ut ab iisdem supplerentur. f. a. Ad praedicti responsi tramites, derelicta a . Postulatoribus vla directa probationis , aliaque inita subsidiariae probationis super Martyrio , & causa Madi men ex prae-tyrii ; exterisque adamussim adimpletis , quae adim plenda in supradicto response praescripseramus; cum piobsedim alia Congregatione Generali Sacrorum Rituum eoram Nobis habita die 26. Novembris II q. ab M.tiyitieultatem audiendi Consessiones Saecularium, inium ipsis sutrit iterum proposita Causa Beatificationis , pere , ut intersint Congregationibus Casuum Con- seu Declarationis Martyrii Uen. Servi Dei AndreM Mibbiit,ai. iii Oidinarii ex De reto San. mem. Innocentii X.
incipien. , Ut in parvis , & lieet dicti Religiosi huiusmodi subiectionem agnoscant , atque patiantur , qui tamen ex eis Saeculatium Consessiones, eodem ordinario approbante , excipiunt, ad Congregationem suum Conscientiae , quae singulis Mentibus habetur , cuique Consessarii omnes intersunt, accedere renuunt s quo circa petit declarati , an praedictos Consessarios Regulares cogere possit ad interessendum praelatae Congregationi Casuum Conscientiae ' Sacra Congri&e. Respondita Negative. His positis. onus erit EE. m. decernere. An in earu , de quo agitur ; permissum esse valeat Episcopo concedendi Sacerdotibus Regularibus sa-
A terum S. Congre sationis suis et nata negata
kientiae Negati, e . O . decretum ἔa Foras pronim. I 2.
ab eisdem Oiamariis , u aued i ad Conferentiam Casium C cientia Preposito Me Dubio his Sae. Congregatisne super Matu Regularium habita in Palatio Vaticano die I 3. Januarii I 681., Emitrantismi PP. ransuerunt, Ordinarios lacomm misse quHem honori , non autem compellere praeieios Religiosos Confessores, non Parochos, ad aecedendum ad Conferentiam Casuum Conscientia.
Beatificatismis , seu deelarationis Mart mii Rem
in Congregatione Generali Memmmmtuum eoram Nobis habita die r3. Maii II m
Westitione Caula Maumationis lea Declarationis Μartyrii
Ven. Servi Dei Andreae Bobola Sacerdotis Prosem Meleti Iesu, disputatoque dubio maentibus verbis concepto αα An consere da Mart is, o ea a Ma Vrii , nec non de Simis , seu Miraculis , in casu ,σ ad effecitam m. sequens a Nobis editum sui tresponsum die χχ. eiusdem mensis, & anni r laco t Sigilli. ω sura videlicet de Mart is , o ea a Man ii , per probationes disectas , po Testos UdMirat δε πιμ
rim, ' Sedia Apostolica institatum . sed ius es
Bobola Sacerdotis Proseisi Soe. Jesu, & iterato fuerit disputatum dubium αα Au constet de Mart is ,σ causa Mart ii, neι ηοη de Signis, o Miracalis in causa m. m etsi ante accessum ad Congregati nem tum Scripturae Potaviatorum , tum etiam Consultorum omnium suifragia, Nobis iuxta morem scripto exhibita, a Nobis diligenter perlecta suissent , & singula rationum momenta a Procuratoribus, &Advocatis viva quoque voce eorum Nobis exposita propriis auribus excepissemus, & Congregationi deinde dicta die interessentes, omnia & singula, quae a Venerabilibus Fratribus Nostris Cardinalibus praedictae Congregationi addictis deducta sunt , audivissemus, a Notira tamen promenda sententia tunc a stinuimus, & interessentes rogavimus, ut suis preci bus a Patre luminum humiliter peterent , ut Nobis praesto esse, mentemque Nostram illustrare dignaretur , antequam super proposito dubio responsum a
f. Post haec, aliorum precibus Nostras quoque coniunximus, resumptoque negotio, & omnibus iterum mature perpensis, habitaque potissimum ratione tercentum sere Testium in Processibus tum ordinariis, tum Apostolicis iuridice examinatorum, qui de Martyrio , musaque Martyrii, & perseverantia finali, etii uno, aut altero exceptis, qui sunt de visu, de auditu deponentes, moralem Constituunt cerintitudinem, quae, si non impossibile , imprudens tamen redderet iudicium de opposito; inhaerentes etiam sistragiis Consultorum , & Cardinalium Congrmatio. ni Sae. Rituum adscriptorum , qui in mox exponemdam , in suilicienti , iuxta morem ejusdem Congregationis , numero , sententiam devenerant , Divino iterum in Saetosancto Missae Sacrificio serventissime implorato praesidio, Deeretum edimus, quod Secretatio Congregationis propriis manibus contiguamuS , quo statuimus , & declaramus , Μartyrium , &causam Martyrii Ven. Servi Dei Andreae Bobola Sacerdotis Professi Societatis Iesu ita probari, utituto procedi possit ad ulteriora , nimirum ad discussi nem, & approbationem quatuor Miraculorum, iuxta sermam Decreti Generalis die Σῖ. Aprilis II I. enunciati in supra memorato responso Nostro editoeta. Maii 17 9. Datum Romae apud S. Mariam Maiorem die 9. Febi. ira Februarii 17 3. Pontificatu Nostii Anno Decimo- quinto.
266쪽
STRI BENEDICTI PAPAE XIV, U Reveren
dissimum Dominum Vincentium Card. Maluetium Bononiensem Archieptaopum , de S. Philonali
Dium Filio Nostra Cardinati Vincentis Malistis Bononia Archiepiscopo.
LETTERA DELLA SANTITA' DI No R SIGNORE BENEDETTO PAPA XI in al
Pilae. Filio Nostra Cardi v Vineratio Maluetis Bononis A chiepiscopo.
BENEDICTUS PAPA XIV. Ditis. Fili Noster, salutem, Apostolicam
Soror Imeida de Lambertinis Monialis Prosessa in
. misi tinis NQuae Μ nasterio , utpote Fili, Nostri quondam Fratris Ioannis Lamiartini Senato- icuius .an. ris , Nostra etiam Neptis est secundum earnem M., ε,. . '-dicendi genere utamur. Ea eum a Nobis, eolloearid,'l ex religioso animi studio postulasset, ut alicuius Sam: .' tarpore in interiori Monasterii sui Eeelesa eoi stetit Eci 2.locando donaretur, haudquaquam respondimus per-- nde , ut duo ex Praedecessoribus Nostris Gregorius IR , & Clemens itidem IV. responderunt, se videlicet non habere , unde piis huiusmodi preeibus satisfacerent. Tune enim Romae non omnia cacra Coemeteria suerant detecta , quae deineeps alia aliis temporibus detecta sunt ; quemadmodum Ipsi Nos post releberrimum Virum Ioannem Mabillonium animadvertimus in Nostro opere de Canonietatione Sanctorum ιib. q. pari. 2. cap. 27. num. II. er II. Sed
eum selieiter accidisset, ut nonnullae apud Culi eghaberentur insignes Reliquiae , nonnullaque Sancto. rum Corpora ex Coemeteriis , seu Catacumbis pr. dictis eruta, unum selegimus quod in Urna sacra sigilliis elausa honorifice, ut par git, reconditum , &non sine multa diligentia eustoditum , Bononiam transmitti jussimus , ut in praedicta Ecclesia decenter reponeretur , quam quidem Urnam ad hune Gnem in tuas manus prius deserendam curavimus, ut tu eam postquam receperis, ad praelatum Monast rium mittas eum debita veneratione; simulque prinesse veli , quando eadem in loco sibi destinato ebl- locabitur . Cultus enim sacrarum Reliquiarum una est ex Pastoralibus curis , quas Sacra Tridentina Sy nodus Episcoporum solertiae vult esse commendatas a Cum tu eaetera Pastoralis officii. munera diligentissime adimpleas, id quod Nobis est maximae eausa laetitiae, non dubitamus, quin idem lacturus sis in hae quoque re, quam . nunc tuae sedulitati committimus. Ut autem ea, quae de hoc Sancto Corpore seirip tuerunt, omnia comperta habeas , ne tibi grave sielegendo percurrere, quas . contigit Nobis in hoe argumento sive coniecturis, sive librorum studio notitias coadunare.
f. r. Sanctum Corpus, quod isthue transinittimus,
sessa in eodeta Monastero di tanta Maria Nu rio at SMoeva, eome figlia dei su Senatore Giovanni Lambert, ni Nostro Fratello, e Nostra Nipote fecundum cam meeuexae rarinem, usando it linguaggio Pontifisso . Avendoti es.sa iacia una divota premura per agere un COPO si tu elo 'me
Santo da lorare nella Chisa interiore dei Loia
Monastero, nΛti te a iamo rispota , 'eoine ris seroi due Nostri Predecessori Gregorio JU., e Clemen-ster. . te IR ; ehe non 'averino ii modo di comptarere sumili richieste: imperoxehε net tempb loro non erano scoperti tuiti i Saeti Cimiteri, o siano Cat eombe, ehe 'dimi si sono andate seoprendo : ebine dopo it celebre Paere Mabillon, ε stato da Nobos servato nella Nostra opera de C nomisatione Sanct
sendos per bucina sorte ritrovate appreta i Custodi alcune insigni Reliquie, es alcunt Cors estratii dat
Lurahi predetiis ne abbiamo stello uno, ehe abbiamo satio rinehiudere in una Saera Urna, che man-diamo ben eustodita a Bologna acelli sia derent mente eolloeata nella predella Chi est. U indrietetia-mo a Lei, aeeib abbia la boni, di riseveria , e ditra smetteria colla dosuta deceneta at Monastero, pr gandola anche ad assii tete alia eoilometione delia stes.sa nel luno, che sata preparato , estendo la dere te collocaχione delle Reliquie una parte delle Past rati sollecitudini imposta dat sacro Concilio di Tre to at Vescovo. Si amo seuri , ebe ademptendo Eliacon tanta esit teχχa te attre eure Pastorali, it che Edi una nostra grandissima consolaetione , non lascieradi fare lo stesso in quella , che ora te commettia-mo . Ed accib non. te manehi verun a notiZia diquanto appartiene at Corpo Santo , che trasinet tia-mo , auri la sisserenaa di leggere quanto in questo proposito abbiamo potuis considerare, e raduis
Iudeiuium erutum ex antiquo Pontiani Gemmerio solis Portuensem Portam quingentis circiter passibus pro-ent ab Urbe, quod alio nomine appellatur nunc Coemeterium n. Abdon, o Fonem , nunc vero etiam ad insum Pitearum propter quamdam Ursi Statuam ibidem olim erectam. De hu1us porro Ge. meterii sive antiquitate, sive religioso cultu, agunt satis superque tum celebris vir Paulus Aringilius in Da Roma subterranea Gm. I. lib. a. cap. I9., tum diligentissimus Canonicus Marcus Antonius Boldet-tus in suo opere , eui titulus : Osservarioni fora i/ Cimit 6 da' n. Martiri , e S aliri Antichi Crisioni, Tom. a. pag. 3M. Cum autem sacrum Corpus, de quo sermo est, repertum si eum Vase sanauine resperso , nihil certius desiderari potest , ut , iuxta rigidioris Clitieae leges vel severissimas, tuto affirmari queat, Corpus h , sive Ossa , proeul dubio esse Corpus , atque ossa unius alicuius , qui pro Christi Fide Martyrium passus est : de qua re uberius& susius disseruimus tum in citato opere Nostro
a num. 22. usque ad finem ; tum etiam in Epistola Bononiae typis edita , quam Ia. Kalend. Maii anno r743. ad istius Eeeleliae Metropolitanae Capitulum dedimus . simul eum S. Proci Corpore , quod in S. Thrasonis Coemeterio repertum sue. f. a. It corpo Santo, ehe trasmettiamo, E stato estratio da un Cimiterio, era E suori di Porta Por- dat qu,re a lese un merZo, mi glio in circi , e che E I' antico Cimiterio detio di Pontiano, attre volte anche chia- sudes in malo Cimiterio ra. Abilin oe Sennen , es attrevolis ad Ursum Piliatum per la Statua di nn Orsi ivi collocata . Quanto ali' antichila, e veneraetione di questo Cimiterio , basta vedem ii celebre Paolo Arringbi vina sua Roma Sotierranea al t. I. lib. 2. cap. I9., ed anche ii diligente Canonico Marco An
Critici pili severi, clie ii Corpo, o sano te olla. sieno il
Corpo , e le Osi a di uno, ehe per la Fede di Cristo ha sopportato it Martitio . Di tutio ei b si E da
Not diffusamente traitato nella citata Nostra opera de Canonietatione Sanctorum lib. q. pari. a. cap. 27. Mi num. 22. hao at fine , ed anelie nella Nostra Lettera dei zo. di Aprile i7 s. stampata in Boi gna, ed indiriarata at Capitolo di cotesta Metropolitana , quando trasmetremmo it Corpo di S. Proco, ritrovato in queilo Cimiterio di San Trasone. 3.
267쪽
κεἰtur 3. Nomen sancto Philocatas est, quod pe- inans pulchri, non quidem in eo uic sensu , quatenus pulchrum apud Latinos idem eli aetormosum, sed quatenus pro decoro saepe explicaIur peliati jur apud eossiem, & indecoro seu turpi contrarium est. vere Atque hine hortasse quis dubitare queat, utrum Phyς ' missi nomen sit huic Sancto proprium , .n pinio appellativum. Sanctis enim Corporibus, quae a Ca-xacumbis extrahuntur , solet iiserdum nomen aliquod appellativum imponi, Iufii videlicet, Candidi ,
Urioris, & similium . Nos non ianoramus laudabilem hujusmodi eonsuetudinem. Nos de illa egimus in supradicto evise 2 . seq. Not adversariorum oppolitionibus satisfecimus , qui falso criminabantur id legitimo Sanctorum eultui obesse, & magno pietati ae Religioni detrimento esse s Nos saperius allatam huius voeis Philo sis explicationem ultro recipimus: Erat aurem illis in diabMs archimedicus malonis milandrinoram, viν PHAMIus , ac se torum
pauperum etaiator magnus, nomisi e Godoradus , cun
mina Sonderian : ut ha tur in Vita S. Uduinae Bollandianis edita Gm. a. Aprilis , die I nihilo tamen minus assirmare omni eam veritate polia
mus , nomen Philocati haudquaquam appellativum esse in hoc casu, sed omnino proprium najus Mn-m . neque enim raro contingere solet, u uJem n men alias appellativum sit, alias proprium , Atque id non aliunis, praeterquam ex eircumdantiis erui po-eest, utro o scilicet , appellative ne , an 'r Proprie , accipi debeat. Ut caetera exempla silen-
io praetereamus , perspicuum est & hoe , & evidenter eonstat in sepra indieatis nominibus Iusti , Candidi, O' Victoris, quae eum sint appellanua, sanctisque ignotis , sive Baptizatis , quorum Coreora
ex memeteriis emuntur , imponi communiter soleant, sunt etiam peculiariter propria multorum Sanctorum, qui seb nim non appellativo , sed prorio eorum nomine, Iulii uidelicet, Candiri, crnctoris,
i...ii in tyrologio Romano enuntiantur. . Sed lirmonem ad hoc PNheali nomen eoru ἱ-x '. ntes, facientes profana monumenta, iuiuu-. quibiis iacile occurrere potest tanquam proprium Philis. ocali nomen, ut videre est in elarissimi inratorii I sauro Inscrimisnum Tom. 2. & stando intra h-
mites. historiae tantum sierae, animadvertimus, unum ex Episcopis, qui anno 3as, in prima Nicaena Synodo Fidei definitioni eonna Artutis subteri runt , fuisse Phil alum quemdam Episcopum P neadis in Provineia Phaeniciae primae , ut constat ex m. i. Coneiliori Collectionis Harduini col. z I & ex P. te Quiea Gm. a. oriantis Gisiani pag. 8 I. B. Notaim invenimus inter Episcopos, qui anno in pseud Coneilio Ephesino , seu i trocinali, sabscripserunt eondemnationi Sancti Flaviani , Philocatum alium Zagilensem Episcopum in Lybia, ut e stat ex Actis praedicti Concilii Tom. a. σοι. 86. D, σα 268. C, col. 272. B. eiusdem Collectionis, atque ex eitato P. te inien pag. 363. C. I.egimus denique S. Philoratum Martyrem Alexin drinum die a I. Martii enunciatum in celebri Mar: eyrologio per Florentinium edito , atque illustrato ;Consonant eaetera D. Hieronymi Martyrologia apud Bollandianos Tom. 3. Martii pag. 29. die 2I., qua etiam die eonsuli potest Frane isti Mariae de Aste A chiepiscopi Hydruntini Disceptatio in Marumlogium
Non idcin quia reperiatur, ut ostendimus , in
ea mea n relatis Martyrologiis x Philocasi nomen , non propterea inserre volumus, Corpus S. Phil ali , quod i ta nune Bononiam transmittimus , esse idem cum Corpore S. Philorali , de quo mentio fit in mox laudatis Martyrologi ix. Sanctus enim Philocatus noster
Romae obiit, utpote qui in Eno ex Romanis Coe- meteriis sepultus eo eliatur eum signo inrtyrii: alter vero , de quo mentionem faciunt supra citata
inrtyrologia, procul ab Urbe Roma , nempe Al. andriae in aegypto , passus , procul item si l-tus fuit. Sed nomina Episcoporum , qui cilio Nieaeno, & Ephesino Coneiliabulo lubseripse- sunt , sub hoe nomine Philocati , nomen qu que S. Philo si M. , de quo praefata martyrologia Busi. Ram. Benia. XIV. Tom. IV. ser-
g. 3. B nome det Santo E Filρωμ, ehe signifiea , se Amante dei bello, non ai quello, che i Latini ais
sero pulchrum, ma piut tollo di quello, che chia - michiamasirono decorum, e che si oppone ait' industrum, o sia ς' turne. E da cio qualcheduno polrebbe essere indotio ptio . o ap.
a sospetrare, ehe il di Filaeato non sesse nome proprio det Santo , ma nome appellativo ό essendo eosa pratitata . ehe at Corpi des dianti, ehe si estraνgono dalle Cataeombe , s' imponga qualche volta qualchς nome appellativo, come di Gis io , di dido, di Vitiora. Nol samo informati di questo costumes mi ne abbiamo traitato net Myro sonam
sondamenti, at quas E appotaiata questa disciplina: Nes abbiamo ris sto alle obbieetioni ut ehi salsamente diceva, che eib pregiudicava at Culio des Sami pNoi ammettiamo l' intelligeneta di sopra risima della parota Fiuealo: Erat autem illis in diabus Are,imodi
proprio det Santo, e non E in veruca maniera nomς
appellativo p essendo frequenti ut esempi di uno steμso nome, ehe alle volte E proprio, re altis volte Enome appellativo: dipendenta dalle eircostanete lo st
bilire, a quale delle deite due debba it nomptiseriis Cib si viae. per ustias tanti altri es pj, nei nomi di Giufo i Candido, e Vis rara, ehe sono i nomiappellativi di sopra indieati, ehe si mettono at Co
gio Romano molli Santi tot nome di Gissis , e di Candido, e di nutore, che era nome proprio di im , e nyn appellativo. -
ni, μ' quali ei satebbe facile it rittovare ii nome di
Asino si sottostrissero alia eo anna di s. Flavia no , nn eerto Fit alo Vestovo Tagileno nella Libia , come pub viamsi negli Atti dei detio
3. Colraver Noi osservato nei predetii in tirologi ii nome di S. FilMalo , non intendimo di eo ..aiotasserire, ehe ii Corpo di S. Fit alo , ehe ora trasi mettiamo a Minna , sa di euel L. Fit alo , di eui si si menetione ne' citati Martirolivi ; essendo morio it nostro in Roma, essendo stato il' suo G po ritrovato colle divise dei Martitio in uno diquesti Nostri Cimiteri , ed essendρ stato l'altro,
di eui partano i eitati Marti rologi , martiriet tolungi da Roma , e lungi da Roma sepolio, eiMia Alessandria di Mitto. Μa abbiamo commemorati i nomi de' Veseovi sottosiritti ai Coue, lio Nieeno , es at Conciliabolo Esesino, eoi nomedi Fihealo, ed ii Santo Martire Filocato , di eui si sa memione ne inrtirolo j inditati, per sarvedere,
268쪽
Id tamen emine it inis selim. Septi .eheo , quo sacrum corpuι condebatur is apposita.
set nisin habent , ideo recensere placuit, ut innotesceret, nomen Pi locali, etsi aliquando appellativum . apud Christianos fuisse quandoque etiam proprium eum nimis a veritate alienum sit, quod quis alio nomine,
quam proprio, Conciliis se subscribat ; & quod in
Martyrologiis, alicuius Sancti nominatim mentio fiat, proprio nomine non indieato. : Noa adhue o. Fatemur quidem, non satis esse hoe ad pis . . Nostri argumenti probationem faetendam p n ι. nomen . que enim sufficiens ratio est ad hoc probandum, quia Proprium en pomen Philiocali saepe usurpatum sit in significatione quo is est.' propria & nollo modo 'appellativa ; sed necesse ei: praeterea illud evincere, quod nomen hoe non tam proprium re vera illius Sancti sit, cuius Corpus Bononiam transmittimus ; quod putamus comprobari pos
j. 7. Corpus huius Sancti non fuit repertum i*Cataeumbis sine nomine, neque Philoeati nomen illi impositum est, ne remaneret sine nomine. Sepulcro ubi saerum corpus tumulabatur, inscriptum erat nomeri
Philotalus hiseemet verbis ; Philiealui ἐκ paee. Cum autem nomina sepulchris inseribistur ad indicandam personam . quae ibi sepulta est; sicile intelligitur, nomen Philocali inscriptum sepulchro huius martyris esse non posse appellativum , sed esse nomen pmprium eiusdem ; adeoque Sanctum Corpus , quod Bononiam mittimus, esse Corpus S. Phιsicali, qui pro Christi Fide Martyrium passus est ; quod non solum VoSant 'illa verba in pace , quae ut habent veteres Inscriptiones in Calaeumbis remrtae, Martyribus communia sunt atque ae Christifidelibus eommunia sunt aeque ae Christifidelibus ibidem 'sepultis; sed eruitur ex Vase sanguinis, signo indubitato Martyrii, quod pro' Christo martvr sinstinuit , ut Nos quoque adnotavimus in Nostro O re de Canonieta.
tione Sanctorum lib. q. pari. a. e. 27. num. 26.
f. 8. Divinarum Seripturarum explanatoribus , &Cornelio a Lapide in primis , Augastino Calmet , Joanni Baptistae du Hamel . Nostro quoque bonae memoriae Y incentio Ludovico Cardinali Gotti istem.
s. Vnitatis Catholieae Religionis caρ. 3. Par. Σ. num. a. investigandum relinquimus , utrum Theophilus illa, de 'quo sermo 'habetur in cap. I. AEL Ap
sol. Primum quidem sermonem scio de omnibus, o Theophile . quae coepit Iesus facere iacere - esset 'nus aliquis hoe proprio nomine insignitus ; an potius sub Theophili apγllatives nomine: intelligi d beat quisquis cum Deo charitate conjungitur . Nobis satis est potuisse demonstrare , Phisecati nomen
hie proprium omnino esse, non aptallativum . , Propterea te 'paterno cordis affectu etiam atque etiam
e plectentes , tibi, Dilecte Fili Noster , tuoque Gregi, quem' tanta eum laude moderaris , & cui tamdiu praeesse Nobis quoque contigit , Apostolicam
Benedictionem im nimur. Datum Romae apud Sanctam Mariam Maiorem
die ao. Maii i733. Pontificatus Nostri anno Decb
mune . cuis in Actis Ap stolorum te.
to ait re volte adoprato eome 'Onae pro io et essem
lio , non si sottostriva mi nome proprio . e eta ne Martirologi , volendos sar menZione di un Santo, indicando elii era, non si faecia edit' esprimere ii dilui nome proprio 'g. 6. Conosei amo, the eid non basta γr la eom- Non raeea piuta ed adeguata prova dei nostro allanto, non. ha- Pi 'stando πr l' effetto , di cui si uarta , 'l'aver dim I rio ει strato, ehe ii nome di Faloeau ε stato ptu volte nisi in Pro. surpato come nome proprio, e hon come apmllativo. Eassolutamen te necessario, ehe si diinostri essernome proprio , ed esser tale quelio , con cui vienchiamato it Santo, ii di cui Corν trasmettiamo aBologna . 'Ma Not credi amo potersi clo evidentemen
8. Lascietemo agi Interpreti delle Divine Scrit, ture, e Frticolarmente a Cornelio MMpide, at Cal- . eb. met, at duoHamel, ed anthe alia bisona 'memoria nerdet Nostro Cardinale Gotti uel iom. 3. delia Verita obuoti ' 'delia Cottο5ea Religiove οι cap. 3. pas.. 2. U. a. rinuestigare, se quel I heosito, di eui ii parta net cap. i. degli Atti desti Appopoli Primum quidem femmonem feci de omnibus, o Theophile, quae corpis Jesus facere docere ' sosse una particolare Drsona , che auesse ii derio nome, o pure se quel Teofilosesse nome ap llativo, indicante chiunque E amiecidi Dio, e ei eontenteremo d'aver pravato , the FAueau nel easo 'Nollio e nome proprio. Ed abbraeci-andola con pienmeta di cuore Dierno. diamo a Let,ed a quel Grege, che ella con tanta edificaZione γ-
verna, ed a eui per tanti anni Noi uessi abbiam: presedulo, r Amstolica Benedi Zione. . Datum Romae a d Sanctam Mariam Maiorem Da. . t x die zo. Maji i 733. Pontificatus Nostri anno Deci- g - 'ες-
269쪽
rANCTISSIMI DOMINI NOSTRI BENEDICTI PAPAE XIV. IN CAUSA NEAPOLITANA
Bratificatiouis , Canon tionis Ven. Sem; Dei PAULI BURAUS S. R. E. Cardinalis
Inoongregatio Generalis Saeroriun Ritinim habita. Σ. 'I I coram Nobis die a . praeteriit menss Ja--um proj nuarii, & in Causa Beatifieationis. & Canoni rati nis Venerabilis Servi Dei Pauli Buralis S. . R. E. Cardinalis de Aretio nuneupati propositum fuit
dubium sequentibus verbis conceptum An ε--βei de Virtutibus Theoloealibus Fida , Da , o Charigata , O' Cardinalibus J udentia , stipitiamtudine, o Temperantia , earumque annexis omesa,i; mi οῦς' tu casu, σα. ν. f. a. Congregationi intersuimus, nec ad eam im- εee ante parati Meelsimus; accessimus enim post perlectas Scri-2. PL. -& Informationes tum Postulatorum , tum F, dii;aenisi dei Promotoris , lecta Consultorum Congrega Puni . tionis suffragia Nobis praecedenter iuxta morem inscriptis exhibita , post auditas Advocatorum Causae verbales informationes. In ipsi Congregatione propriis auribus audivimus sententias Dilectorum Fili rum Nostrorum S. R. E. Cardinalium Congregati nis Merorum Rituum adscriptorum, quas super praedicto dubio orerenus protulerunt; sed nullum a N , Foris in gra- his editum fuit responsum, ut, secundis adhibitis cu-
Impus reie-ris, porrectisque Deo optimo Maximo iugibus pr. μου. iida ., cibo , opUrtuniori tempore Nostram ederemus suetoeessuum Per propolito dubio sententiam. minoribus Promotoris Fidei mune--hsectorum re iungebamiu , animadvenimus , pluren in Caucais hac oWis. Venerabilis Servi Dei Pauli Buralis cousectos suisset φά Processus auctoritatς ordinaria, & Apostolica ,
. nec unquam fuisse examinatam, multoque minus
approbatam validitatem Processuum auctoritate O diraria consectorum , Caietani videlicet , Placentini , & Neapolitani , ex quo non exiguum integritati, & valori probationum damnum derivabat; Telles enim in dictis Processibus examinati, qui, at-Iento eorum numero, fide ipsorum dictis debita, adminiculis, quibus eorum attestationes erant roboratae, consonantia cum Testibus examinatis in Procedibus Apostolicis, probationis gradum attingere. tuissent, si validitas Processuum, in quibus fuerunt examinari , suisset discussa & approbata ; Cessantibus diseu Gitone & approbatione validitatis , solius adminiculi
vim & robur poterant obtinere , iuxta CongreLati nis praxim, de qua in Nostro re de Canon1 siona Sanctorum lib. 2. cap. s. ω , eum in toto Causae decursu nulla de validitate Processuum promota fuisset indago, necessarium et se existimavimus sedulo inspicere, an validi re vera est ent memorati Processus auctoritate Ordinaria consecti, & an omisso examinis involuntariae quodammodo negligentiae esset adscribenda , vel potius derivasse dicenda esset metu , quod eorum validitas approbari non posset. ωkamerte. g. q. Ut id autem in aperto tandem poneretur , vocavit, de priaictos Proeessus ad Nos afferri mandavimus , &mio ollidit a. lQnga , quinquagenaria videlicet, & ultra , in is iniit. examine Causarum Beatificationis, & Canonizationis experientia, potuissemus Nobis ipsis blandiri de Nostra-xum virium sufficientia in examine validitatis praedictorum Processuum , advocari nihilominus secimus Dilectum Filium Benedictum Veteranum Sacrae Consistorialis Aulae Advoratum , diligentissimum Fidei Promotorem a Nobis eonstitutum , cui praedictos Pr cessus consignavimus, & ipsius sententia tum voce, eum scriptis Nobis exposita , emunicato eum ipse consilio, Decretum edidimus die r. eurrentis mensis Februarii , secretario Congregationis Saerorum Rituum consignatum, in quo constare deerevimus de validitate Processuum Caietani, Placentini, & Ne politani, Ordinaria auctoritate consectorum in Cau.
sa Venerabilis Servi Dei Pauli Buralis s. R. E. Cadidinalis de Aretio nuncupati. 3. Aliae praeterea post Congregationem habitana die x . praeteriti menss Januarii adnibitae sunt sem-pulosae diligentiae , ne in re tanti momenti aliquid iuxiniit, praetermissium dici posset, quod videri & examinari totuisset. Deum optimum Maximum iugibus preci- de iesponus obsecravimus, ut Nobis praesto esse, & mentem Nostram illustrare dignaretur: post quae , inhaerentes unanimibus suffragiis Cardinalium, qui congregati
ni Sacrorum Rituum habitae die 27. praeteriti mensis Ianuarii interfuerunt, proposito in ea dubio se r spondemus, auditoque Sacro, perceptaque Eucharistruea Communione , cum prae impedimento podagrae Missam celebrare non potuerimus, sic restisndum de cerat mus, Ita constare de Virtutibus Ttidotalibus FLda , Spe, oe Charitate, Cardinalibus Prudentia , Iustitia, Fortitudine , ac Temperamia , earumqui an nexis in gradu heroica, ut tuto procesi possit ad uiuoriora , ad discussumem videlicet quatuor Miraculorum. . g. 6. Venerabilis Dei Servus Paulus Buralis vixit in statu seculari usque ad annum quadragessimum se. nuit. v taetum suae aetatis. Nomen deinde dedit Congregationi Clerieorum Regularium, qui Teatini nuneupantur, tal . omnes& in dicta Congrevtione Mini sit spatio annorum undecim . Ad dignitatem ripiscopalem deinde eve leo exet.ctus, praesuit primum Ecclesiae placentinae, & Colle--:t.gio Cardinalium S. R. E. adscriptus, translatus dei de suit ad regimen Archiepiseopalis Ecclesiae Neapolitanae, quae omnia spatio sere decem annorum implevit ; ponderatisque sedulo omnibus ; quae in unoquoque praedictorum statuum ab eo gesta sunt, conuat , ipsum in gradu themico eas omnes Virtutes frequentibus actibus exercuisse ; quae unicuique praediciorum statuum erant proportionatae & propriae, cum eximia semper eliaritate erga Deum & proximum, spectabili humilitate, & eximia undequaque prudentia. g. 7. At, cum ea omnia , quae pertinent ad sta- t m. tum feeularem, & sic ad longum vitae ipsius cursum, bu, de .uu& pleraque alia, quae flatum Regularem respiciunt, comproba in quo non modicum suae aetatis eursum perfecit , 'non sint probata Testibus de visu, sed Testibus aut de auditu a videntibus, aut de auditu auditus , & ea
tantum, quae statum Episcopalem, & Cardinalitiam respiciunt dignitatem, sufficienti numero Testium de visu innixa sint, locus sectus est Decretola Nobis edito die Aprilis Ir r. α impresso in Nostre opere de Canoninatione Sanfiorum lib., cap. 3. n. 23. , in quo statutum est, ut in Causis etiam procedentibus per viam non Cultus, s Virtutes probatae sint per Testes de auditu, & sic per probationes sub. sidiarias , dilata , prout in casu , absque culpa &dolo Postulatorum, eonsectione Processuum longe post obitum Dei Servi; si de validitate Processuum post
dictum tempus confectorum abunde constet, prout in Atque hἴM casu; si, Testium numero, & qualitate, eaeterisque propterea attentis adminiculis, moralis, prout in casu, consurgat celtitudo, quae, si non impossibile , imprudens dubio eo saltem judicium reddat de opposito: proposito de Virtutibus dubio nullatenus respondeatur Constare, defi-eiente videlicet probatione directa per Testes de
su , sed respondetatur , Ita constare , ut tuto procedi sit ad discussumem quatuor Miratulorum, aucto ubdelicet Miraculorum numero, a duobus , quat olim susticiebant pro obtinenda Beatificatione, ad alia duo,& sie ad quatuor Miraeula, ut quod ex humano de-suit Testimonio, Divino compensetur. Praesens Decretum manu Nostra subscriptum, N si loque Sigillo munitum , secretario Congregationis binati, i , Sacrorum Rituum consignamus, inter Acta eiusdem Congregationis asservandum. 'Datum hae die 8. Februarii I736.
270쪽
Pro Concessione Pallii Patriarchae Antiocheno
DIE duodecima Februarii, Ania II 6. eum e m vis excessisset Reuere igimus Dominus Simon
Petrus Medius, Patriarcha Amiochenus brorum Maronitarum: is nimirum , auem Sanctissimus Dominus
Nosi., BENEDICTUS MV. Pontifex Maxim s da. tis dis 16. Manli I7 3. Literis , ad compescendas iussin tonos in Electione Patriarchae subcinas , Patriar. eam Atictoritase Apostolica' construera ς dis autem II. Itilii i 4 . in Consilioris Semipublico, ad complem rum Patriarchalis dignitatis , Pulsio POurificio δε--xerat: Peractis de more Metendialibus , Archiepiscopio Episcopi ejusdem Notiovis Sνrorum Maronitarum, quibas esse.ndi Patriarchi ius comperis , convenerunt in Cheseoano apud Aviaram in AEde Sancti Iosephir
sis Februarii, elemrunt in Parriarcham, Revereηdi1--tim Dominum Tobiam Gadentiam , Curi Arehiepiscopum: quemadmodum ex hoc Synodico ipseram m. Gero perspicuum redditur. Arehiepiscoporum & Episcoporum Decretum Electionis Reverendissimi Domini Tobiae GaZenii , ANehiepistopi Cypri , in Patriarcham Antiochenum
PRaesentibus Literis pateat , Nos instaseriptos In R de Sancti Josephi apud Anturam eonvenisse,
ibique iuxta Sacros Canones, praescriptasque in San-His Synodis Constitutiones, elegisse Reuerendissimum Dominum Tobiam GaIenium , .in Beatillimum P triareham Sedis Theopolis AnIiochiae , plenaque omnium nostrorum libertate, atque unanimi consensa , eundem in Patriarcham nostrum , nostratque Natio
nis Patrem adscivisse debitam is si obedientiam, se, lectionemque secundum Statuta Sanetarum Synodorum exhibituros ; dummodo idem ipse Formulam Profestionis suae , Pontifiei Sanctae Romanae sedis exhibeat , Fidemque Catholieam usque ad sanguinis effusionem conservet . In quorum fidem in Sancto nostro Coneilio hane syngrapham a nobis se, seriptam dedimus die vigesima octava Februarii, An. no IIIP.
Arehispiscopi o Episcopi. Philippus Listrae.
Stephanus Botri. Gabriel Ptolemaidis. Joannes Laodiceae. Germanus Tripolis. Michael Damasci. Antonius Ares . Iosaphat Tyri.
Ioseph Sidonis. Ioseph Beryti.
Alfenius Tagriti. Postea, tum ab Electa 'triarcha Abia , tum ab Archiepiseois σ Episcvis Electoribus, ad SL Dominum Nastrum Pn BENEDICTUM XIV., o ad
Sacram Congregationem de Propaganda Fide , unaetim R. P. D. Arsenio Helio Iitano Archiepi ορος ipsitis Electi rPatriarchae Oratore O' Proearatore, Lit
ra missa sunt, quibus demissisme Sanctitatem Suam
regant , ut Esectum . Patriarcham confirmare , eique Paulum , plenitudinis Pontifeia Arsatis insigne, concedere dignetur. Sunt auIem Lujusmodi.
Epistola Electi Patriarchae Tobiae Petri Gazenii ad Sanctissimum Dominum nostrum Benedictum Papam XIV.
EGO Tobias Gazenius Sanctitatis Tuae servus ,
Cypri olim Archiepiscopus, nunc vero miseratione divina Antiochenus Patriarcha, licet indignus, eoram sanctis pedibus Tuis procumbens, eoscue su Inisse ae reverenter, sicuti Christi Domini Viearium decet, deosculans, Sanctitati Tuae expono , duodecima die Februarii , hujus anni, Simonem Patriarcham Anti henum, deeetarem'. meum , ad Deum migrasse: eui ut requiem donet Dominus , suffragio
sanctarum tuarum precum eontingat. Die autem Vl-gesima octava eiusdem mensis, fratres meos , tuosique famulos, Archiepiscopos & Episeopos , in aede Sancti Josephi apud Anturam, Patrum Societatis Iesu, in Chesmano, eonvenisse, ibique secundum Statuta Sacri Libanensis Coneilii, lati ad eligendum novum Patria retiam eum plena libertate , nullaque vi adhibita sufitagiis, me tametsi immerentem , Patriarcham eonstituisse . quemadmodum Sanctitati Tuae palam satiunt datae ab ipsis ad Sanctam Apostolieam Sedem, & ad Sacram Congregationem de Propaga da Fide Literae. Quoniam vero . . Sanctissime Pater, Beati Petri Apostolorum Prineipis es Successor, cui
dictum est: & Tu conversus eonfirma fratres tuos. ideis eoram pedibus tuis provolutus , enixis precibus a Te peto, ut Pallilim mihi Pontificium' concedas , meque in Sede Antiochena eonfirmes t situti deceDsores Tuis felici recordationis cum meis anteces soribus iacere consueverunt idque mihi praeliare dΡgneris per statrem ineum, servum autem tuum, A senium Heliopolis Archiepiseopum , quem tamquam Procuratorem meum misi ad deosculandum tuos, & ad impetrandam a Te confirmationem UDrum virtutibus ornatu me prudentia, pietate, & M-tientia in excitatis adversus ipsum ex sinvidia persolutionibus praeditum t quem, quum adhue Monachus estet, ego autem ipse Patri arenalem dignitatem nondum iniissem. ex longa eonsuetudine probe cognovi, dignum proinde censui, ut illum ad Apostolicam Sedem ablegarem. Decebat sane, ut egomet ad Sacra Apostolorum Limina visitanda accederem e Verum ab hoc me proposito detinuit , primum quidem immensa locorum distantia ; deinde , quia vereor , nec uid detrimenti res Maronitarum publicae , me a sente, capiant. Itaque paterna Tua benignitate sinistus , etiam atque etiam rogo , ut meis , meae Nationisi, atque Ablegati eiusdem Votis obseeundans Pater Beatissime, & Pallium mihi transmittas , Areliquis me spiritualibus temporalibusque beneficiis cumulare digneris : quae quantulacumque sint , in summum tamen mihi honorem cessura reputabo . Meae autem erga Te , & Sanctam Sedem Tuam demissae obedientiae argamentum habes Orthodoxae Fidei professionem , manu mea subscriptam , quam Tibi Nuncius meus exhibebit. Voveo enim , &promitto , ooram Deo & Angelis eius, me Sedi Apostolicae & Romano Pontifici usque ad extremum vitae spiritum semper & ubique obtemperaturum et operam insuper omnem collaturum , ut huic meae Nationi, quae perpetuis erga Sanctam Sedem obsequii & reverentiae documentis claruit, Deo favente, Teque annuente , amputatis dissensionibus , pacemae tranquillitatem restituam . Interim Tuis sanctis pedibus iterum demississime oscula defigenς, ut ad multos Te anaos incolumem servet , precibus a Deo optimo Maximo quam possum studiosissime condo. Datum die eto. Martii i736. Sanctitatis Tua Gmus Tobias Petrus Gaetentus, Patriarcha Antiochenus.