Sebastiani Corradi Egnatius, siue Quaestura, cuius praecipua capita haec sunt M.T. Ciceronis uita undique collecta, & defensa. Multa è Plutarcho, caeterisque Graecis conuersa. Multa comprobata. Multa confutata. Oratio Sallustij in Ciceronem confutata

발행: 1556년

분량: 578페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

511쪽

uico Roma discessit iratin sirtasse quod legatos ire no fiet, ut cicera m Gor. Nepos ostendunt. Sed ille Πιberonem, Grilienum, se lidium legatos habuit , Quaenorem Isio quem, nomenclatorem Syllam, praefectos uel contubemnales Caesium, Chaerippu Labeonem. Derum quum treis annos Asiam gubem et, Romam Uabinio Ο Sisine consulibu re4t, quum iam frater eiectussu fit et, ut in oratione pon Re litui nasusiribitur, in eum pietate filius, consili sparens, ore ut erat stater inuentus est. Iccirco sic in oratione pro Tomo, Cisero scripsit: Hrater me ta, quum aliquantopost meum dissessum ex prouincia uenisset, neque sibi uinendum, nisi mersituto, putaret quum eius maeror, squalor incredibilis inauditus, omnibus mortalibus Mamserabilis uidebatur, quoties ex uestro ferro ac manibus es ela in f Sed haec, asia, sunt a nobis etiam supra relata. δε igitur quum Sompe/ρρ 'tre stopondisset, illum reuocandum curasset, reuocatum multum sua liberalitate iam et, in Sardiniam Pompeiν legatus,ut arbitror, locoratris en profectus. Eum certe Ropeius in Sarilinia couenit, Gradeu Cicero multas episto-

512쪽

tis in Sardinia misit. Atque haec quidem usque ad L. Tomrtium Ap. Claudium confle ι - ct unt. Nugc enim, uel certe paulo ante, Caesaris testatus in Valliam uenit: ubi Caesar eum squodin epinosis adisium criptis, m ad iticu legimus)plus quotidie dilexit, oe bonore dignitate, gratia,no cus ac si acero fuisset imperator, tractauit. Esane prudenter, sertiter,ut i e Caesar assim mat,in bellome sis quavis esset tenuissima ualetudine,nec facile militiae labores ferret. lam marcello, picio Consebbus, illum Cicero reuocatum

ex Vallia sibi legauit qui cum prosi flens in

canumsuum lundum uenit, ubi cum Pomponia uxore bigauit. EsN. Qui non litigat,caelebs est. Quintus quidem Cicero saepe cum Pomponia litigabat: quae morosa mulier uideturfuisse. quaquam fortasse causam habuit, quod Statium uideret a uiro nimis amari: quem etiam 'ibens ad Atticum ad ipsum Quintumstatrem Gι- cero doluit manumissum, tagratios fuisse, Sed O illa difficilis fuit ita, ut Quintus cicero uel absiens ea repudiare cogitarit: id1 furta Sefeci set, nisi fuisset a Quint lio recocibatus,quum aDuc

fiet in Gicita, ubist praeclare gessi: Gr, quumst

513쪽

Q VAESTUR A. 6 9 ter euprouinciaepraeficere uellet, assentirinoluit Romam igitur uenienti Pomponia, ne in canum quidem obuia uenit: quoI etiam cicero ua de miratus est. Bellum ciuile secutum est, in quo 'tre cutus ille se ad Pompeium contulit nee ab eo cicero potuit impetrare, ut maneret. Dic bat enim, quicquid Giceroni placeret, Hrectu putare: Caesar tamen existimabat, eum sceronis

profectionis lituum fuisse. Quare cacer c ad illiι

fripsit: Te Quinto fatre meo onminus laboro, quam de meipsistiaeum tibi comendare hoc meo

tempore non audeo. Illud untaxat tamen audebo petere abs te,quo te rogo, ne quid exi times ab illo factum esse, quo minin mea in te officia conuarent, minus ue te diligerem, pollini illumsemper autorem nostrae coniunctioni uisse, mei j itineris

comitem, non ducem. Quare caeteris in rebus ei tantum tribues, quantum humanis. u tua, amicistia i uestra postulat. Ego e equid apud te obsim,

id te uehementer etiam atque etiam rogo. tque

haec ipsa Oicero sciebat quum tunc ei Quintu ater esset inimicissimM: quippe quu de ipse admubios multa Fripsisset, oe multapraestens inpraestentem acerbe dixisset, oe fecisset: uintu inius I R

514쪽

P. Terentis uolumen orationis osten kt, quam apud Cesarem contra φῖm Ciceronem esset habiturus. Nam Quintus,inquit,misi lium non soli. sui deprecatorem metiam accusatorem mei. Diactitat e a me apud Caesarem oppugnari: quod rosilit Caesar ipse, omnes , eius amici. Neque uersdesinit, ubicunque en, omnia in me maledicta confrre. Nihil mihi unqua tam incredibile accidit,iabilis his malis tam acerbi. . Qui ex ipsi audi sient,

quum Sicyone palam multis audientibus loquere tur nefaria quaedam,ad me pertulerunt. nostigenus erram expertus effortasse: in me in omne conuersem. Estne Quintus Gicero nonselum iracundus Ad maledictus etiam, contumeliosus erat,

ut in epillis adisum siriptis uidere polum l. Fossea uenit quase Antiochiae diceret apud Caesarem ui e Quintiι filium cutarcis eos de Quinto, quae voLigent,impetrasse nullo quissem negotio. quanquam Gornelius Nepos ita 'ibit Attici quies tantopere Caesari fuit rata,ut uictorsum priuatis pecunias per e notis imperaret, huic no lum molestus nonsueris,se etia roris filiam, m Quintum Liceronem ex Pompe, cactris

concesserit. Sin postea Quintus stater GL

515쪽

cLVAEsTVRA. ηsscera quum redi sient, sunt reconciliati sed uin- tu filius, qui iampride corruptu uerat,in rest mam prostem , patruo, patri, si tripatrueli

maledicebat. quodin epistose ad Atticum cum a s uerbis, tum illis ossessitur: Balbus minor me eum locutur eu, Hirtium cum Quinto acerrim. pro me bigasse: omnibus eum locu facere, maxia mei in conuiu,s cum multa de me, tum regire

ad patrem. nihil autem haἔeo αἱιοπλως ilici, quam, alienissimos nos esse a Caesare: fuem nobis

habendam non esse me uero etiam cauendum. φοηρ, nisiuidere,ire Regem, me animi nihil habere: Ciceronem uero meum uexari,fidia

quidemarbitratu ua. Sed nec ille de matre pie rinse quam tunc oderat ita, uscra rit e domum. in qua esset illa, uidere non posse. Ea uidetur fuisse cause, quod, dum dubitabat quam duceret, nee

matri, nec auunculo salse faciebat. Pomponiam uero post caesaris caeilem uel amisit, uel, ut ante. cogitarat, dimisit urtiam uel duxit, u lducere cogitauit. In epistolu ad Atticum sic certe legimus: Scribu se rumores, me, ad lacum quod habeo, uenditurum minustulam uero uillam utique Quinto traditurum,ueli seopretio, quo in. I a troilse

516쪽

troilucatur, ut tibi Ouintus suus dixerit, dotata quilia. fisso uero de uendivone nihil cogito, nisi quid, quod magis me delectet, inuenero. Quintus autem de emendo nihil curat hoc tempore satis Gnim torquetur debitione dotis in qua mirificas Egnatio gratias agit. a ducenda autem uxore se abhorret, ut quicquam libero lectulo neget esse iucundius. item, Quintusflius ad patrem acer Lmis literas misit: quaesunt ei redditae, quum uenissemus in Pomp 'ianum quarum tamen erat caput, Aquiliam nouercam non esse laturum edhoc tolerabit ortasse illud uero je ab Caesare habuisse Omnia, nihil a patre, reliquasterare ab Omlomo. perditum bominem. Tunc enim caesarianos sequebatur: ob id accusatus a patre, quod coronatu uiget, rescripsit si coronam habuis honoris caesaris causa, poseu se ludias gratia postre

mos libenter uituperationem Ausere, quodam

ret etiam mortuum Caesarem . illum cscero Anton, dextellam uocat. Consilium tamenponea mutauit, ut sic ad Atticum Licero scribens ossedit: Statius 'ipsit ad me, locutum cum es

Q. Ciceronem ualde asseueranter e haec ferre non

517쪽

sre. stemmarro tibi, Quintus pater exultat latistia scripsit ra iribus se iccirco pro uere ad Brutum uoluisse,quodquum sibi negotium daret Mntonius,ut eum dictatorem liceret praesidium occuparet , i recuseset. Quum uero non ita multo ροβ ex urbe exisset, ostenileniste Lauonium, tum Catonem Fre quίm Gicero plane commutatum Bruto commendauit. Ae uero paucis

post diebus ad ira uum patruelem siripsit oe

ex Nonu Decemb. em Opis explicaturum. Ob id, opinor,illum ponea M. ntonius edicto compellauit. quo in Philippicis ita legimus M. --tonius Q. Viceronem statris mei filium compellat edicto,nec sentit amens comendationem c se compellatione uam. Quid enim accidere huic adolescentipotuit optatius quam cognosti ab hominis

bus, Caesaris consiserum esse scium, Mntoniomroris inimicum' At etiam gladiator ausius et cribere, huc de patris oe patrui parricidio cogitasse.

G admirabilem impudentiam,audacIam, i meritatem , in eum adolestentem haecscribere au Gre quem ego oestater meus,propter eiu suauis . mos atque optimos mores, praeniantissimumi ingenium Acrtatim amamud omnibus horis, oculu,

auri

518쪽

so 2 S E B. COR RADI auribus complexum tenemus. Etsane, qVamuis antea sesset impurus. ut a cicerone iccbatur,

pium tamen illum fisse finis Ostendi siue, quod

'- 'pianus refert, petiyt, ut ante patre necaretur: siue patrem, quod Tio cribit,abscondit,nec ulluunquam tormentu cogi potuit, ut illum,quem potias quam sesieruari cupiebat, indicaret. Sesspater idipsum ferre non patuit. Quare quum fle prodi A t a Briumuiris uter uit interfectus, oe quis

dem eodem temporest D pianus affirmat. Auit . Cicero , rater tenuisima ualetua ne,ut sim sar scribit exiguo corpore, ut macrobius ostendit. sed ingento magno, quiuejus optimscriberet, ut

in e stolis adipsum cicero sic testatur: De uersiabus. tibi istius genoris inscribedo priores partes tria buo, quam mihi stemita, qui omnes ino eloquem a m exprimendi genere puperasti, uersus a me peris 'hem. Quatuor traga lassexdecim diebus absoluisse quum siribas, tu quicquam ab abo mutua rus Quum uero tragae in criberet, Sophoclem, quem tragicorum principem consituunt, a trabatur, eoi delectabatur. Tedit etiam operam philo phi. : quippe cui in L Irma, cui in uIrtute

atque humanitate percipienis plurimum apu=ι . ricia

519쪽

v AE S T V R A. IO3ricia studi fuit et temporis, ut in epistilis adi umlegimus. Hinc in libris de Finibus Feripateticos itatiunt, ut Peripateticus ut e uideatur: quamuis in libris L Dimnatione Stoice Stoicorum sienteriam defendisse dicatur. seque ille quidem muta 1μμm 'ipsi sit,ut tragardias, m annales epis stolas tamen aliquot tantum nos hodie, libellum de Petitione consulatus habemus. sed illas alias:

hunc autem nunc operam dabimus,ut, quemavi

modum polliciti sumus, quam diligentis me

breui moliri poterit, explicemus. 'Neque tamen res singulas,ut interpretes, rerum m uerboruquasilummas,ut Quaestores,persiquemur. Aprismis igitur occurrit uerbum, Gosqui, quod in Lbris manusiriptis positum videmin ut a ueterib. ponebatur. Orbibus enim, quod Vrammatici re/frunt, ita dixit: Haec uix ab hominibus consequit unt. Ita Quintus etiam cscero locutus uidetur, si bbros ueteres sequimur: sim recentiores, in qui bus, homines, uerbum defriptum videmus, ille, quemadmota aliν nunc, locutus fuerit. Sic in ali setiam libris illa uerba legimus ea quae in te ά,

es ais in ita uideretur ese, ratione γ distri

ιutionesub uno affectu continerentur. Qua uero

520쪽

At in his uerbis, in ali', quae ponemus, di mi

litudo, cognosset, qui uolet conferre: ne nos conster

re cogamur. qui ne illa quidem, quae de Ciceronis multate, Considatu, Roma, dicendi gloria, patrocinio, rebu positis hoc loco Hoetur, quod notas mi, O alibi ni 2issa, constremus. Ea potius, quae de Demonhenis nudis exercitationsripsit Temetria ,nunc ipsi quoque recordemur . A quibus ita Cicero libro secundo de Diuinatione restri:

Multi etiam naturae uitium meditatione atque exercitation unulerunt. ut Demonbene ombit Phalarem, quum Rho dicere nequiret, exercitationestrisse, utplanissime diceret. Mitto, quae . ntonius in libris oratori s, m Valerius Maximus in suis, Flutarchus in uita Demo-sbenis retulerui. Illa uero Demetrius Phalarem optime ire poterat: qui Temonbene nem iuuenis audiuerat, illum fortisse uiderat in Fhalericum,ut a luctum declamaret, gestendet em uintus igitur cicero uolebat, ut rater ea quae nocere, impegmento esse uidebantur, nudio licendi exercitatione puperaret. Udit,eum publicanos habere, totu sire equestrem ordinem: qώρά quamuispublicani equites fient, omnes ta

SEARCH

MENU NAVIGATION