Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

발행: 1737년

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

moratur ibi etiam Sutriamobreselensis id est, Hallensis epist Pag. 4 I haec limensis magis ac magis flebat deterior ri Triderici Strenui, Laiadgravit Thuringici, Confirmatio bonorum iri vile-4 3 giorum Monasterii monialium I seubergensis. et Unde nomen Ducis Franconiae acceperit Episcopia, irzeburgensis, Latine. Autor quidem hujus scripti putat pol uortem Henrici Hvac dii in te Imperio Papam de eo Ducatu providum Episcopo sed veriorem originem Augustinus de Canusio, sive . Gundlinitur,4 33 demonstravit. 43 Chronica tem p odiernorum; quae sub initia Imperii Caroli Invidentur consecta eo quod eleiactici Gunthιri ejusque mors copiosus enarratur. Sequuntur 47 deinde res ab aliis adjectae, usque ad A. 143o. De quibusdam ritibus Episcopatus iraeburgensis praecipue de inodo αforma introducendi Epilcopum, Latine. Notamus ibi quosdam ritus peculiares, inter eos, quando Ducatus id est, gladius, in ligne potestatis secularis coram Episcopo sit deferen-η84 diis aue me Dynasiis Q iersurianis, de bonis Ecclesiae Quer-49I surtanae, Latine. 6 Relatio antiqua de laedere civitatum Rhenensium Iue vicarum de A. 138i sq. praecipue de turbis 498 eivium Normatiensium cum Clero. Latine. 7λFriderici III. Imperatoris Epistola ad Ducem Burgundiae, Λ. 474 Latine. Na. Acriter invehitur Imperator in Carolum ut erat seculum. 8 Da exeret tu Caesareo, sub Duce Asserto Animose contra Carolum

millia deque natu Novesii obsessi A. i item de Curolis T. expeditione Loibaringica, dcc 9 Duae literae, quibus Dii cessat Saxoniae asellos suos ad servitia evocarunt. o De Ferdinandi Regis introitu coronatione Pragensi, A. I aT, Geri N.Uuce.

33s gi Rel .itio antiqua de Roma Λ is a per Carolii exercitum ea a Germanice imprella jam olim, digna tamen qu recu-363. deretur. a se Caroli V bello contra Carolum Eglia tanu nΛ is 28, Autoris coaevi Germanice. In eo bello periit Εἰ stur. Pincerata de autenburg Georgii frater unde tolli potest 6 dissentus Historicorum,d corrigi Exceli Struvius in Hilio ria 38 incernarum, qui Georgii fratris filium existimat. 33 Alb rii. Electoris Moguntini, fundatici quarundam missarum , is an Lati-689 ne 3ψ Io Cratonii, Medici Caesarei Epistola arcana X fide uiguillima Diuitias by Orale

52쪽

MENSIDIANUARII A. MDCCXX xv II. t

gnissima de inorbo ct morte Maximiliani II. Imperatoris, Λ.as76 ad Io Sambucum, Medicum Caesareum, Latine. Adfuit aegrotanti Crato, atque optima conscientiais rectissima voluntate euram salutis gessit tandem spretus est in anicula Ulmense, commendata Caelari vitalem virtutem ejus prostrasse dicitur ineptis nocivisque remediis. Confirmantur ibi etiam ea.

quae de optima fide morientis Principi suo scripserat angue- is in pist ferer Lib. I P. II Epist. I pag. 4r. Is De

Sueciae circa medium Seculi XVII, ix de Axeli Pag. 6oo. ito, moribus, ct consiliis, Gernamice. Impressum fuit jam tum A. r644. 46 Ioach. Felleri Catalogus otiiorandam Codicum Bibliothecae Paulinae Lipsiensis de Vitis Sanctorum. in gratiam Papebroebi consignatus A. 68a. Ἀc 638.eedit Epistola Papebrochi ad B Ottonem Men enium.

Excerpta ex Itinerario Germanico D Rud Nil, nausis, Professoris Medicinae lenensis, qui A. Iri obiit, et Fellero etiam mmmunicata. multae ibi observatione medicae, varii mores Osia. hominui ritusque gentium, multa dicta memorabilia. 38. Ieiu uitii dii initi de naevis Iurisprudentiae Romanae, eoriimqtie 18.emendatione. 49 ijusdem Examen consilii rh. διigelii, Ptolitaris Ienentis de collegio artis consultorum in Imperio 728. innituendo, di de Calendari emendatione. o Excerpta ex Epistolis inedilis Gintera, de quibusdam scriptis ejus. In fronte hujiis Tomi imago elegantissima Friderie Sapientis Electoris Saxoniae, conspicitur, sicut est in Missali quodam Bibliothe--Jenensis, attifici manu picta. Is adorat supplex . Virgi.

Mariam, pone tuor verticem juvenis adstat eomtus de ventinus, qui genius Principis putatur. Cum voluptate legi. mus ac recitavimus singula Lectori, precantes, ut non uno araque alter rimo, ut fit, utilissimum finiatur innitutum, sed eundo incrementa capiat. Certe non deerunt res doctissimo

Editori quas vesciam possidet vel ex amieoriun supellectile

A. H. OBSERVATIO CRITICA, PIA

insegne mendum roditur e Diogene Laertio. Apud

53쪽

Apud Lortium Lib. VIIII. Os hae verba Ieguntur: ἔ-

τα δὲ τον Λ αγαντα πειν φησι Ποταμίλλα, μυριάδες ἀυτον κατωκουν ογδώματα, quibus haec adjungitur interpretatio Ampium vero Agrigentum dixisse ait P ramilli, quo et an illa octingenta hominum millia inhabitarent. Iam . quivis quaerat, necesse est Quis vel quae hic, vel haec, Miamilla Menuius in annotatione sua, postoliam docuisset verbum Ποταμαλα non esse in ceteris editioni-hus esse tamen in Stis Regis Galliae. Meee addit veluti epiphonemaci Ignoratusta mihi omnitim feminarum hac foemina. Rubrius in sua ex ad hunc locum re ad s. 7 amnotatione censet, verba ista, quae Potamilia dixisse hie dic, tur esse Timaei, Historici verum non latitur sua πω , niinis incredibilem asserens rationem, qua factum esse cr dit ut Thaatio mutaretur in Ποτα an . e rectius fecis- et, si post haec sua verba his hae semigraeca vox intextum venarit, dictu docile est. Iam non agnineunt ditiones Stephani, robenti; adjecisset nihil. Illud unum rec te conjecisse puto Mnium nomen istud natum esse e glossemate. Nam haec eadem mea est sententia quam prius

dilueide probabo, deinde verum glossema proferam, quod

me hane, sive hunc, Psamillam progenuit Scilicet in proxime praecedentium versuum hexametrorum primo urbs Agrigentum vocatur aris δευ. Iam igitur recitatione' rum versuum facta Laertius subjicit hanc suam annotati nem, qua, cur in s appelletur υ, docturus est γαι δε τον 'Aκραγαντα πεν, ε τώ- άδες ἀυτον κατο κουν γαμοντα, hoc est Agrigentum vero in vir subaudi hic ρωια moenum ideo, quod octingenta millia labebat in- esturum Eme reddidi vocavit. Nam ex s. ει hac phrasaesus Laertius ait: ειπεν ἀυτον Ιατρον, voravit eum medicum.

Apparet nune nihil loci relinqui pari isti verborum : φησι

ποταμιλλα iureque recipi meam emendationem, qua ετ πεν

seripsi pro es τεὸν Λ vel inde satis confirmatur duo esse haec verba ejicienda, quod unus duntaxat Stus Codex ea habe ceteri non habent Liquet igitur, Potamillam nullum filiae

in Disiligo by Ooste

54쪽

MENSIS IANUARII A. MDCCXXXVII. 1

in orbe literario etiamsi unde is huc loci irrepserit manite. num facere possit nemo Riseram tamen, quae in mentem mihi venit conjecturam, eamque acutis hominibus qui Critici vocantur aesimandam permittam. Existimo videlicet. nonneminem margini inseripsisse verborum horumci μυ-eια Ἀγδοηκοντα . Latinam interpretationem octoginta militi vel quempiam iisdem verbis hanc adscripsisse quae Rionem: uota millia' subaudi hae sunt. Qi a duo verish cum essent obscurius scripta vel vetustate detrita librarius. nimium male acutus, inde effecit φησὶ ποταμἱλλα. trod- si quis alius certiorem liujus glossem.it is clarioremque indicaverit ortum me profiteor est assensurum in primis C rerum cum hae Occasione Undecimaea, quam virginem con-ctat undecim mille peperisse virginum S. Ursuia sociarum, inmemoriam redierit meam . simul recordor, in Rein ano Inscriptis no interum Dragmate Lib. I, a pag. I xlib. XII, hos memorari quandam De millam.

NOVA LITERARIA.

Fervent hoc ipso tempore Venetorum prela in excudendia denuo ΛMiquitatum Graecarum s Romanarum Thesauris, Groiani Gron oviano cujus instituti uberrimam notitiam suppeditavimus Lectori in Aegis Anni tu Mens Apri pag. νη. Illis jam. rogatu itorum, alia addimus. ex Programmate ill rum, eam in rem publice edito excerpta nimirum Gleberr miam Sigebertum Havemampum,Prossomn soriarum. Eloquentia ,s tingua Graea in Lugdunensi Batavorum se ademia tribus Clari mi Viris, Apostolo Zeno, Io Poleno. Jo. Bernardo Mariae de Rubeis, edendi ornandique operis socium se adjunxi . Sciendum praeterea, optimos illo Viror. qui propostae editionis earam se ceperunt. em eximie servare. Iam enim eorum eura prodiere Volumina ocro Thesauri Graeviani, in m. aue Gronoviani ne non tria Nesatiri novi, ab Alberto Henrieo Sallengrio congesti. UOIutis itaquo in praesentiarum. in Iucam jam editis. Voluminibu Acem navem reliqua proximo quoque tempore sequentur siuam vero nitida Temem dat bacis vinia. ει usa loquitur. Neque vero minus solliciti a crura

55쪽

NOVA ACTA ERUDITORUM

erunt Editores , ut prater ea jam edita, qua Sallengri collegerat lucem videant etiam Supplementa illa novis Lma, da quibu alio tempora commemoratum eademque eo gesta di enter, ac prorsus nitid c emendat impressa, qua fortasse erunt octo; fortasse dicimus; nam in praesentia, rum, num futurum sit, utum Volumine augeatur ille nume- νων aut uno deficiat, certe affirmari non potest, eum prrens rum fit, praestanti congerendorum operum, non numeri risi minum, rationem habere Sasis itaque fit Mastavisse ea n Iumina futura circiter octo. uisus aereis ritu en alisa profecto utilissimum, continens Indices in Volumina Graevii, ἐnque omnia Suppumenta quemadmodam enim Vir summus, Iacobus ronovius, Thesauro suo Graecarum Antiquitatum Grumen Indicum, Optim sane consilio, ad cit ira quidem Antiquitatum Romanarum Thesauro, Suvlementi P Indire sui addena sunt; quorum usas quam opportunus Matque utilis, si optime norunt, qui sun optimi in studiis diamultumque versati. Nunc autem . ut etiam commodo eοUMLιur illorum, quorum interes, sola haec Supplementa. Indicesque. Isbi comparare isti insiturio Socinati nova pro mitur. eietatis vero etiam hujusce eges duae omnino erunt. Nempe

in socii in fingula Miamina libella Venetas quinquagini DLvant atque ut summam primam flatim repraesinunt, qua

pro extremo Volumina omnino eri Illud praeraria hie Διι monendum es furvom, ut nullum Volumen constet foliis paucioribus emtum re quinquetinta missmia Supplemen risum exempla plura imprimσntur in charta aequali majoris illius, qua in prima Batava edition adhibita fuit, dabun-rurque hae axempla requirentibus. Si qui autem tofeans etiam Sallelagri Supplementa, dabuntur hae quoque eonditi cibus iisdem. Novissimi vera hisce imprimendi Supplememtis manus admovebitur satim hoc Mense Drumis men Volumina, F Volumina reliqua Thesauri G vlam Grono-viamaue. alternatim prodibunt mmum superes admonendum..t, qui Societati nomina adscribste volent ad Iacobum Fel- triuin ejusque socior duntaxat litora Venetias mittant Neis

auium enim omm edissent ad eur in spectat, siqua sunt, qui

56쪽

MyNs Is IANUARII Λ. MDCCXXXVII. 4s

quisuis sumtibus sus nomine Ioannis Baptistae Pascalis, noe Iibrarii rem curant.

Praeclarum est innitutum Gerardi Bloe . Hagensis Typ graphi, novis typis excudendi Antonii Matthaei, quondam Iuris in Mademia Lugduno. Batava Antecetaris Clarissimi. δε- reris avi Analecta, seu Vetera Monurnenta, hactenus nondum vi , dic opus cuilibet rerum Belgicarum aeque ac Germanicarum, curioso utilissimum tamque raro obvium hoc ipso tempore ut intra centum florenorum Belgicorum pretium vix uendi soleati Librum hunc decem olim Voluminibus se a 8, editum, jam compendii causa re ut cum reliquis Autoris scriptis commode conjungi possit, tribus Voluminibus in .sisset Bo-e ius, consituto his Florenorum Be .46 pretio quorum partem sub ipsum imprimendi initium, partem vero absoluto opere exsolvendam statuit. Exemplaria operis non nisi sexcenta prelo sunt destinata. Hos igitur quorum interest, hoc opere in

posterum non esse destitntos, ut mature ea de re per literas agant eum editore Typographo serio amanterque movemus. Viennae proditurum proxime accepimus, cur S. Rev. Patris Marquiardi Her Uoret, Ordinis S. Benedicti Capitularis e.

raditissimi Viri. pns illustre ct argumento aeque ac seribendi ratione splendidum cui titulum faciet Λutor Genealogia diplomaticae Augustae genti Habsburgieae. De quo ut plenius cognoscat Lector, en Conspectum ejus, qualem ad nos misit nuper. innotescere per nos viris eruditis Λutor ipse voluit. Con- subit opus omne Tomis duobus, quorum primus exhibet in ipso limine ProIegomena . seu Duffertationes Praeliminares. Di his prior Praenotiones Genealogicas affert ad quas hoc

opus Diplomaticum exigendum si secunda agit de fide Metorum S. Trutparti deque Cenotaphiorum Habsburgensium, in Coenobio Treverti repertorum autoritate ad probandam Genealogiam Habsburgicam tertia in aetatem atque authemtiam fictorum Murensium inquirit; quarta, Comitatum Vindonissensem Habsburgi majoribus a Guissimanu perperam tributum esse. docet quinta de Comitatu Alimburgensi, quem Scriptores nonnulli praeter fidem convincentium monumen.

torum, genti intaburgicae adscripserunt sexta de Comiti-

57쪽

bus veteris lemanniae minoris Burgundiae, quorum mmorianos ris occurrit in monumentis, antequam nomen Habs-hurgicum clueret, exponit septima notitiain de Provincia Burgundiae Transjurana subministrat Octava recensum agit Coclieumistorum oui de rebus Habsburgicis tractant, quos hine inde in diversis Bibliothecis praeeipue vero in Augustissima Vindobonensi libris MStis instructissuna invenimus. opere ipso haec continentur L Libero de Chorographia Habsburgida ubi de Comitatibus ac possessionibus item declientibus & gillis comitum Habsburgi, ne non de veris eorundet originibus. sq. I de Chorographia Habsburgi- ea Cap. II de pago Brisgoviae, in quo secundum Diplomata ab Autore collecti, majores genti Habsburgicae sedes tuas collocaverant. V. III de Alsatia primigena majorummataburgi Comitum sede trans Rhenana Cop. IV de Comitatu Habsburis

gensi in Argo via. Cap. V de etymo nominis Habsburgici. Cop. VI de undatione eastri Habsburg, de pluribus castris. eodem nomine insignitis Cap. VII de Comitatu Badens in M. govia. V. VIII de Comitatu Lenetburgens Cap. IX de C mitatu 3 burgensi Cap. X de Comitatu Pherretano Cap. XI de Comitatu Rhinseldens, Cop. XII de Dynam Comitum in Lauisenburg Cap. XIII de Landgraviatu Sisgoviae Cap. XIV de Landgraviatu Cleggoviensi Cap. XV de Comitatu Rappers-vilano Cap. XVI de Curia seudati Habsburgica Nobili α Ε- questri Cop. XVII de Sigillis ex insignibus Habsburgensibus. p. XVIII ae veris originibus genti Habsburgicae. Liber ude Genealogi Habsburgica, in qua es Alpho I. Romanorum Rege, ad ejus majores adscenditur. Cap. I Rudolphus I, Rex Romanorum,in ejus pater, insertur Comes de Hataburg Cap. II Rudo Iphid Romanorum Regis, avus, Rudolphus III. Comes de

aesburg Cap. III Albertur III, Comes intaburgi Rudolphi L.

manorum, Regis, proavus Cap. IV Mernere III. Habs Ggi Comes, abavus Rudes ira, Romanorum Regis Cap. Vsito II Comes Habsburgi atavus Rurilphi I Regis Romanorum. Cap. VI Nemerus II, Comes Habsburgensis. tritavus do his Romanorum Regis. p. VII de Oro, Comes ini

go Cleugeuve Rudo Ha Romanorum Regis major tu sepiu

58쪽

MENSIS IANUARII A. MDCCXXX v II. 4r

mo gradu Ca'. VIII Laurbocius, seu anzelinus, Comes in pago Turgouve Rudolphia. Romanorum Regis, in gradu octavo major. V. IX Gantramnus, Comes, Rudo hi I, Romanorum Regis major in nono gradu. Camera Umrdus filius Lui Didi Comitis, inter genuinos Rudοι Romanorum Regis, majores censendus Cap. XI itfridus Ilius ri3 Comes, Hun-fridi pater. Rudolphi I. Romanorum Regis, major. CV m de Ramperio nepote verti qui in privilegio Duilfrid, Comitis, inter majores Habsburgicos recensetur. Cap. XI O ferruν avus Ramperti inter majores Comitum Habsburgi recte sibi Heum vindiest. Cap. XIV de Luilfrido Mustri, Comite. patre Luilfridi R. ac Rudolphii Romanorum Regis maiore Cap. XV Hugo I Comes. Luifridi pater aes Alphi I, Romanorum Regis major. Cap. XVIIuilfridus V pater Comitis Hugoni I, Rudolph I. Romanorum Regis major. Cap. XVII Luit'laus, sive Lanifridus, hujus nominis tertius, Dux Λlemanniae ultimus, pater uilfridi M. Comitis atque genti Habsburgicae major. Cop. XVIII de majoribus Luilfridi

LIL. Ducis Alemanniae inea redi adscendendo. usque ad Bhic nem I. Nemanniae Ducem gentis Habsburgicae autorem ulliis naum. Cap. XI apex stemmatis Habsburgies in Shieone.

seu Adalberto I. Alemanniae Diire, statuitur. Liber III de Genealogi Habsburgo anfriaca in qua invido hora, Romanorum Rege ad ejusdem posseros descenditur. v. Ide ALbera o Romanorum Rege, filio natu majore, atque reliqua progenie λιδε biI, Romanorum Regis Cap. II de conjugio x prole Albenti Romanorum Regis Rudolph scilicet, Friisrieo. Lumido Uttone Alberto, atque Henrico Cap. III de Alfeni II. Ducis striae, filiis Rudsipho, riderio Auerto,&. LV M. Cap. IVAssertim. pota Probi. Ducum Austriae, propagines ad Laditia timis aximilianum Imperatores, usque

deductae Liber Inde genealogia Lauffenburg, Habsburgica, in sua a Rudo bo, Comite de Habsburg, primi Alsatiae Land- gravit filio natu secundo, ad ejus posteros. Habsburgi Comites. dominos Latinenburgi, dein xRappersmilae. Rottenbergae xin

59쪽

M NOV. A . ERUD MENS IAN. Λ. MDCCXXXVII.

ma deducitur. Cap. I de udo h Taciturno. Habsburgi Comite satore stirpis Laussenburgo Mabsburgicae Cap. II

de Grifrido aliisque praedicti Rurilphi filiis Cap. III de

Ruri ho Gottfridi Io, Comitem abs burgi, appers vitae domino. p. IV u Joann I, Hibsburgi Comite, Landyavio Clemoviae, Domino Rapprechismilae, filio Rudolphi Comitis Habsburgi. V. V de Joanne Ruri ho Gilfrido. Agnere prole Joannis L Comitis de Habsburg Cap. nde Joanne III scriptoribus perperam extremo lineae Lausiam hurgo Mabsburgieae constituto Cap. VII de Manna IV ρο- fremo lineae Lausianburgicae masculo cap. VBI de insula Joannis, ultimi Comitis Habsburgensist filia ejusque serore, Agnete. Liber V de genealogia Κyburgo Habsburgica, seu de Κyburgiis posterioribus qui ex Lausiatiburg, Habsburgica sirpe descenderunt. Cap. I de Gerharao I, Comite Habsburigi, patre possetiorum Comitum Κyburgi. V. Inde Harrumisnno Id De ordo II, Comitibus Κyburgi, filiis Ger ardi I Habsburgensis Cap. III de Berhardi II, Comitis burgensis, filiis, Harimanno Rudolpho, Bere1tino, aliisque Cap. IV de Egone uitiino Κyburgi Comite, ct reliquis natis Harimam ni II, Comitis Liber VI de consanguineis Massinibus Augm

Ilissimo Domus Habsburgicae, quorum memoria in monuismeniis nostris celebratur. Cap. I asseruntur notiones de consansuineis Massinibus Habsburgicis, cum nonnullis oriandem monumentisin sigillis Cap. II de familii . necessividine vel allinitate genti Habsburgicae junctis, quae floruerunt, antequam haec per ιrtum. diaphi I. Rom. Regis patrem in Rud phum, illius fratrem, Laussenburgicae sirpis autorem in duas lineas divisa fuit. Cap. III de consanguineisis affinibus lineae Habsburgo austriacae sumendo epocham ab Alberto, RudoLyhi I. Rom. Regis patre Cap. IV de consanguineis S diffinibus lineae Laurseuburgo Habsburgicae Cap. de consanguineis 41finibus Κyburgiorum posterorum, qui ex linea LauLfenburg, Habsburgica descenderunt. Tomus I codicem probationum exhibens in quo Pontificum Rom. Bullae, Imperatorum Regumque Diplomata,Episeoporum,Ducum,ηe Comitum. Chartae, aliaque plura monumenta authentica, eonimentur.

60쪽

ERUDITORUM,

publicata ipsae

Cissendis Februarii Anno MDCCXXXVILCOLLE CLAM DO DOCO MENTOS DA ACA.

demi Rea da Historia Poriugu a Sc. h. e.

ACTA ACADEMIAE HISTORIAE LUSITR-

Ulympone ex Typographia regia, 727-Πa9 sol. Tom. I Alph. io plag. et Tom. II Alph. 8 plag. 3, Tom. in Alph. et plag. IO. Diseimus ex tribus his Tomis, in laudabili sua pergere A.

eademiem industria, dum in iis de Operibus ad Historiam Lusitanicam illustrandam pertinentibus, jam elaboratis, edendis. crue, colloauuntur, aut de suscipiendis deliberant. Sic in priονι bmo patis de Ordinum Equestrium expeditionibus militaribus ibi Regis Alphonsi vita scribendis, M. de terris ad Prioratum de Crato dictum rapiscopatum Lamecensem spectantibus agitur ac bis dein colloquiis Oratio Marshionis de Alagreta eorum initio babita, in qua exercitia Academiis ea cum agrorum cultu comparantur, subjuncta est. Num spaσ s ct seq. occasione urnarum sepulchralium eum numis duobus cupreis Constantini' Constantis alicubi repertarum, veterum Christianoruit gentilium sepeliendi ritus illustra-

. . tura

SEARCH

MENU NAVIGATION