장음표시 사용
91쪽
, Adhibet etiamsubinde ocabula ,praeter mo
rem Latinorum Is πος αλινάιαν εριν ἔρνε. Sus, quodicitur, Mineruam. Nouissimorum uox', quot sensu ea in libelli infamis fronte uteris , eruditis non probatur. Sare molas nec latinum, nec grae' eum est et nisi forte Sarcasmio scribendum st: quod fauces plenas habeas. AL hipolitanus uox e Graeco 3c latino somposita, sui , nam potius quam Parnassism olet. Tot tu naeis uos latinitatis inuolumine Scriptorum Lentuli monstra, quod Ianua tua exhibet. Si quod forte ramcidum uerbum occurret, e sequioris Seculo autoris allegati erit, non allegantis Lentuli. Nec Histor cos excerpsit, nec compilator iure audit, qui testimoniis historicorum utitur. Iam tu homo Iuris P blici ignorantissime, aut inter carbonarios candidi sime, Ius Publicum Historiae praecipue Originem suam debere ignorasy
uuae ex iure ciuili orationibus colZegit, aere.) Collineritne Gothostedis fructiosiora, in
certum est, nec cum eo contendit Lentulus. Mul- tis certamine Olympico currentibus , unus adorea coronatur, caeteri uituperii probris non aimguntur. Proemia laborum in medio posita sunt : sed ea ab agonotheta, praeconis praeeunte uoce bibu- tur. Tu quis es, qui nullo certamine proposito, M' brabeutae, & praeconis, imo gloriae alienae praedo'nis, partes tibi stimis
ius in Senecariuolae. I Quorsum haec o
92쪽
mniat quibuscum scholis ontuli, aut Locis com Inunibus comparandast Deinde, quas est ista se monis ἀκυρο για, quae Locos Communes per Scholas interpretatur i
is dis compilandi Poetas. Quid tibi tam
' dem est compilatio P in Ciceronis ad Coelium epis . stola lego, compilationes: quod Gothost recte interpretatur, furta. Vicino significatu frater Tullii. de petitione Consillatus: Caupones omnes hic compilare per turpissimam le- igationem maluite apertius ipse Tianus quid sit com- pilare declarat: Consulem, exercitum, prouineiam que compilarit ' & propter impudentissimum furtum aufugerit. In Verrem, Lib. I. Tune, homo alienae famae furacissime, tuligna alicuius fiant S compilationis insimulest . Cuius ille poetae casemen pro suo unquam uenditauit 8 aut cuius Poesim furto unquam subduxitὸ Adeone tibi omnis frona. periit, ut nihil oris tibi. nisi ad conuiciandum sile sit Dices forte, ex uulgi Germanorum sensit, nomeX antiquitatis Romanae frequentato usii , u emcompilandi te isere. An ergo latina te Lentulus doceat, ea mercede, ut eum praeter morem latinorum loqui spargas p saepe tibi praeter morem Latinorum loqui Lentulus uidebitur, si lillinismum ex ignoran- tia seculi,& putidis Germanisantium lacunis, aesti-
uua adlas Pontificium annotavito Plenam .
in Ius Pontificium ςommentationem iurispuNisi descriptio non exegit, ac ne admisit quidem. ESylva iuris, qaod Canonicum uocant, arboros Lentulus Ex h
93쪽
Ecclesiasthi, si sacrorum' Se siacerdotum ordἱnem in' iure publico cosideraret.' Nonne uides , ' homo oculauissime, Publicum ius in sacris, in sacerdotibus, in magistratibus consistere oculos uel ad ii si di-iostorum principia aperi, & me uera disserere fateb ris. Quod si primus in iure publico Dirtulas evegit quod instituti promissi fuit:uliorum anti. eum aut ne- gligentia alit rerum sacrarum ignorantis,s ut historiae denique inscitia, culpa non comi quinat. Si plene officio functus ad caulam dicen dam ita ius rapitur: quanam manuum iniectione traheretur, si quid ex debito opere resecass t λει imationi inposterum me ius, quam hacet nus factum est, consulant) Volumine, de statu Rei
Romanae,ae lucem edito, non male existimationi sitae Lentulus consudult Ouod ante eum nemo in Or- , talium, ius publicum imperii Romani, ab ipsa urbis origine, ad nostra secula continuata serio perdud ituet ipsa operis inscriptio legatur, tractationi conUeni - ens: Et qui idem praestiterit, ex omni antiquitate,
de eκ recentiori memoria, proferatur.
Laude interim sua nequisqua raudauerim) .
M auem eum omni laude fraudasses : Sic & qu mi I1Ostili in eum animo feraris magis'constaret, Sc impudentia illa esset insignitior, sunt hostiam dona et &hostile praeconium es: uiro laudato ocentius. Ut haec ipsa laudatio, monstri caudaiori bene absconsa uituperatione terminatur. Quina aliquid ipse molire, si nominis tantum est desideri- me aliquid sublimioris ingenii orbi literario insere,uod legentes in admirationem sui rapiat. Bono-
94쪽
rem insectatis,ne nunquam inclaresces: & Thersites alter fortassis aliquando uapulabis. Fors&religionis diueritias, non eκiguis in tuo script6 indiciis , nigriorem tibi Lentulum is epinxit. Sic grauitis hallucinatus fueris, controuersias Τheologorum in Par nasstun Politicum transferendo, quam, qua de i cerdotibus in iuris publici stadio egerat, impegit. Dando ita fert seculi labes, si aliquiS Romano Catholicus, si Lutheranus, sit plene Reformatus: factionum odia in uitam ciuilemne congeraianus. Sin nullo partium studio abstractus, sela animi virulem
tia, aut amarulento inuidiae succo traheris , uitae. tuae conditio est multo desperatior. Neminem pos: se ferre ingenio inperiorem aut parem, omneS aut morsit laedere aut sibilo filore ut solus tiacua in rena regnes, Basiliscorum est. Ipse, quanquam sem pentino stri re a te amatue, tale tibi in sblitudine regnum, tale animi uirus non imprecor. Caue . Apollinem caue , cui opus filum secrasti; cave su Premum sapientiae satyricae arbitrum. . Nunqua
ille boni quicquam saggessit: nec boni quicquam in
omne aeuum siegeret. . 'Postremo uel existimationi tuae inposterum meliis ius consille: ne si quid mordacius in quenquam vibraueris, cogendis prodere autorem bibliopolis, elatebris in lucem cum ignominia protraharis. Sin 'hominum iudicia nubis uelamento eluseris et cave.
Credas futurum, ut omnium creatoris aut lateas cog
nition , aut potestatem essu as. VI
95쪽
In nouissim' Guilis Prudentiae Scriptorea
Actessisunt duae Epistolae eiusdem Argua . .
I RH ipio scias uelim, cordate Lector, qui
inquid Mius est, quod legis, non iure tantum, sed & optimo scriptum esse. Etenim non sta; Ium pietate & ussi publico flastante, ut propediem Perdisces sed δὶ cum bona uenia superioris, &cu i intereu maxime, scriptum est. Non eam iudia
i. e. BOECLERI. quidem est D. δε--s 6 status, sed salis. Vid. Pla ocius i. c. n. p. 4s-, resensus in Notirinum.VI. Autor riuilibara ossiciis negotii sue non pisu mrie est πιμώδεα fuit in concilis legatis- ω- -- i strium V. Eius Iudicia de Iudiciis &e. - Tre ecorum l. e. Argentoratia Quam Augustae. Trenoecorum nomine iam ante, in Comment.' ad Nepoti p. s, Insignivit Eoisurus. Scholion tamdem Cec Q
96쪽
candi potestatem nobis, sumpsimus, ut quidam, sed accepimus. Quippe licentiam fecit is ipse scriptor, de quoscribimus, sicut ille descriptoribus si ripsit,uir hercule magnus atque prudens, ut qui Eubuli nomen sibi uindicet, idemque summus. rei literariae h. t a biter. Nec exemplo tantum fecit squamuis hoc utiaque sufficeret sed etiam disertis uerbis. Ecce sim . mam priuilegii: refragabor, inquit, nec me a
post eadem. in me, qua ego in ipsos , censoria uti
uirgula cocperint. o uitum aequum & fortem o modestiam insperatam i subjicit se censurae censor,& blagister uirgae. Ecqui am dubitet itra ullam iniuriam squippe quam detestatur laesos, quos laeserit' cum x ipso .notam cen riam haud refugiat. Quis enim neget, merito passurum colaphos honeia stum uirum, si & nebulo simiaio Wr, inquam, hon stior) pati sit paratuS . . Equidem sunt, qui putent, miram horninis sagaciis talem prouidisse, quam sit lata facti consequentia, Semetuisse suum exemplum: cum praesertim nestio iu- . stius pertimescat tempestatem, quam qvi cisheinauit. . Neque enim cqmmisiseros uiros doctos, ut inauditi scindefensi ex arbitrio calonis perire, & uiui uidentesque exenterari impune uelint. Igitur ne imprudenti dolentique aecidere 'ideretur, quod conscientia denunciabat, ultro largitum, quod prohibere.nullo iure poterat. Emuniuisse tamen opus, an
repositis uocabulorum prodigiis, ut A bipui, ut chpetasAM Theosdato Forum sermidabili aspectu statim a limine doctiores reiiceret. Ο iupiter cen-' '
tum Peda, quanti est sapere 3 Aliis e diueris pignus
97쪽
hoc uidetur hominis uel stolidissimi, uel longe imm- dentisssimi, uappae quidem extra controversiam. Quare enim, si noluerit latere, tantum adierit famae , Periculum, Ultra arrogantem libertatem saepe Procax,&quamuis stib diuersa specie malignus Eoi. Ius ἶ sin uoluerit, ut quidem simulet, cur tam sentenistiose suam incuIcet mansiretudinem φ ut si quis praedo profugiat - ultra Garamantas ct indos, res, lictis postseliteris, adeundumini ius se quidem paratissimum. Aut cur non accuratius saltem fefellerit nam & illis ipsis uocabulis, quae pro larua sbi ut plane conuenientia induat, suo dc loci nomini alludere uideri plura uestigia per ipsum opus ad belluae speluncam ducere. At non Cacum, qui similiter truciora ncendia uomuerit, eo dementiae progres sum: cuius astu uersis uiarum indiciis,
uuaerentem nulla ad Peluncam signa fe=ου-
hant. Immo script'ris uerum nomen prope Citius aures, quam scrIpturam febricitantem oculos stibiisse. Quibus rebus quid aliud, quam uel hirsutas& aequo, longiores auriculas nudari, uel infamiam oculus' - .api prodigos,vi ille in it,nouissima uoluptas est, di cuius laudem olim quidam. scripsisse memoratur, ultro assectari Τ nec eam tamen fortassis absque omis ini gloria creditam fore: quatenus, si quid in ipsum ederetur, iactare posset, sibi id datum, Sese dignum habitum, in quo uiri docti molarem frangerent. An eo factum, quoniam, ut uitellius dicebat: ηλωτα , - ματα κινkνων ε ωταοί dulcior furta innum. α Tacitus Annal. XI, o. a
98쪽
perunt,sed quamlibet in tenuem recepta trami tem isti me euagandi sibi uiam faciunt 'ubis Hrecto deerratum es, inp 'aec speru
nitur. Nos tamen, ne inimicum nobis faciamus tanis tum magistellum , concesse iure parcius utemur. Breuiores erimus modestioresque, quam necesIeest: - ac ne eam quidem potestatem, quam ipse offert, totam usurpabimus. Non tangemus persoriam, &praesentiam famae derogantem, aut uitia occulta,dubia,tanti non futura,ad rem nihil pertinentia :intra limites rerum atque scripti,quod procuranduti suscepimus,persistem . c,quo ueritas non pertingit,men- 'dacio grassabimur', aut cum laude tribuemus illi,quae dixisse nusquam reperiatur, & sors dicere nollet.Pr babimus etiam,quae dicemus:nec erit nobis uoluntas pro ratione. Nam ut Respubl. leges, sic pamassus rationes exigit. Atque inprimis uiri nomini, ipsis uel inuito, .parcemus: licet ille, quos in ordinem redigit, diserte nominet, ac in medium longe recusantes protrahat. Id adeo nulla aemulatione aut liuore, Puta ne assuetum tenebris nomen, alto scholae puluere sepultum, edendo illustretur; sed quoniam ipsi expedit. Nam uehendum, ne, si in aperto 'iaceat, quis istos ludos dederit, aut quis ille homuncio in tantos homines quorum ipse, magnitudinem , & uiolentiam agnoscit consurgere haud uereatur,& unus omnibuS congredi. .
se leuis nudo parmaque inglyrius assa; mi-
. , sellum obiter conculcent elidiutque, ut leo ranam, autPy geos Hercules. semper est magis
99쪽
g VL NASTURTII IUDICIUMmis inmisisses uelle clarescere. Quid quod
ut sunt ingenia) in illud nomen eius, ubi primum audierint modo lingua tam spatiosa & ualida utantur,ut. pronunciando suificiant frigida multa uolent lud
Dignum esse patella operculum: apparere,natum plane hominem ad ineptias, & confiisionum monstra, & cuisnam potiuS, quam musserim: & alia his, credo, iusicetiora. Breuiter, lateant, quse latent.
, Iatuit bene uixit. Quod haud falso iactari, ma si celsor multis iam persuadet.
Et Quonium videmuS, totam naeniam in duas paristes discedere, in ea . quibus certos των πολιτικών scriptores uidetur ornare uel purgare, δc in ea quibus collutulat ornatos; regis ad exemplum nos
quoque δc laudes ipsius , & uitia lustrabimus. In laude ponimus, quod fatetur, nullo odio, uel si pi-
. cione odii adductum , ut scriptoribus rerum ciuilium stigmata imponeret, simulque ipserum controuersiam unam de alteram obiter definiret. Quid enim ea sae, cur odisset, incognitos sibi plerumque, adi cogni-ms certe benescio Amore scilicet potius tantorum hominum, & sapientiae ciuilis, quo magis haec in posterum excoleretur, talia coactum edidisse , credibile est. De ndetestatur, nec inuidiae aemulatione, nec
pia eambitionis squae est Tulliana hominis fi
cundia) se censorium hoc tribunal occupasse. Nam &horum causas procul habet. Nec inuidet, nec timidetur.' inuidia statim est, uno & altero se Tacitus II Hist. e. 3. .
100쪽
- . DE IUDICIIS SARCΚMAs 19 inodo 'viris Raealtis zelial ere , castigare lu- .
xuriantem famam , dummodo uicissim aliquid stultitiae tuae illis addas r. nec uidetur ambitio, inuadere eorumdocum, & iudicis in iudices' munus. Quid ergo i ad diuinas causas,puto restri-eiendum est. Biceps Parnassus cogitandus, in quo somniasse se noster somniauit. Insi iratum a Numine tam probum atque felix consilium; ab eo scilicet, quod solet talia, absapientiae Doricae arbitro, Apolline. Nam ad huius saeramentum noster tran iit: ut intelligas, clam se Theosdatum ex Theos- doto corruptum Graeculm appellat, cuius Dei munus admiratorque haberi postlaet. Sed adulatorie 'forsan, certe poetice, hoc decet accipi. Eruditio quippe nimia, dc profunda sapientiae vorago, eXpres.sit homini, quoiu fecit. Omnes ita crederent, nisi iis pse reclamaret. Eas enim partes sibi impositas narrat ab Apolline, quasseplantidis mus quisque, ut opinatur, declinaret. Quam bene uero fecisset, si suo iudicio esset usiisl Nam cum postea dicit, inuelam rationem talia prohibere, alienum scilicet iudicium sequitur. Nunc& Apollinem, talia per . .mnium mandantem, qua sapientissimus quisque dein clinaret, Se Scribam eius; in talibus superstitiose obsequentem, a1norescit. seruum natura diisceret Philosophus stultum uideri necesse est : & emergit tandem genuina huius incepti causa, ingenii
clauditas. Quorum omnium confessio. nec eXtorta, hec contorta certe ingenui hominis argumentum est Et hoc unum in Saturio nostro laude dignunt reperi.