장음표시 사용
171쪽
pi is est Vide Sylv. in histor cap. a. Spiget ad lib. . AEn Sylv. c. 20. 6 Riphon si vero modelationem
clementiam liberalitate in cum in alios piope numerabiles , tum in Marinum Bosam, suum infensissimum hostem, quis digne satis unquam enarraverit qui Arpatio opido dc in eo simul Marino ipso vi capto, cum uniVersus sernae exercitus in Marini necem conjura sic , unus Alphonsus ipsum a militum furore atque injuii prohibuit, quem postea in bona restituit, dc incenatorum numero collocavit ejus et jam sibi inter aulicos , quos familiaris sine diligebat, admissis Panorm l. 3. cap. 36.i Cum diceret Laurent us Palatinus Hungariae, imprudenter agere Sigismundum Imper qui victis hostibus
non solum vitam dc opes relinqueret, sed etiam eos inter amicos reciperet, extolleret lues Tibi, in ivit Sigismundus, videtur utile inimicum occidere; neque enim mortuus bellum excitat: At ego&inimicum occido, dum parco amicum facio, dum extollo. An. Sylv. l. 3. c. 6.i Caietam urbem pertinaciter ob G a siden-
172쪽
14 sp Ecu Iura sidente Alphons , coacti sunt opi dant ob famem, qua maxime urgebantur, pueros, puellas, aetatem omnem, bello inutilem, e civitate expellere Ejecti igitur paululumque progressit, necessario substitere ; nam redire a suis ferro saxisque prohibebantur,ac ingredi regia castra nondum facultas erat. Erat interim cernere miserabilem illam multitudinem, ad suorum simul hostium ictus expositam, Parentum pariter natorum complorationes, tum Regis, tum suorum fidem ac misericordiam inclamantium interea exagitari, impelli, vulnerari, confici. Tum Rex: his abstinere sese milites suos jussit, patrumque consilium advocari. Cela-suerunt fere omnes , haudquaquam excipiendos esse. Si ferro aut fame interierint, suorum civium noxam, non Regis aut regiorum esse. Ego quoque ut errorem meum ingenue fatear)sententiam rogatus dixi, Lege militari recipiendos non ei se . Quippe quae obsessis ac fame laborantibus praecipit, uti bello inutiles ejiciant contra verb, qui obsident, ejectos omnino ne admittant, sed rejiciant potius. Converseramus omita in Regem, deliberatio
173쪽
s S. I roliem ejus avid illime ex spei stant cet. in ille Et ego malo, inquit, a je- a d Caietanis nunquam potiri, quam ana foede, tamque crudeliter vincere : una viris mihi dimicatio est, non cum imulieribus ac pueris. O Regem immortalitate digni stimulat, quique universum genus Hi manum gubernet rcgat Victoriam, quae impia dc tu ctuosa esset, nullam judicavit. Jgitur
inanem sexum atque aetatem imbel-
em excipi jussit, exceptos omnes abun-le refici atque refocillari Panorm.
Exceptis a Rege impuberibus, sciat-bus, nanique sexu, bellis haudqua quam uriti, 'io Caietani obsessi ob enuriam annonae civitate X puli iaciat, uidam Regi dixit: Si tu hos non admisisse , a j et an paucis post dic bus sese dedidissent. At ego, Rex respondit , pluris facio eorum Vitas, quam Caietas centum . I acinus profecto re gium de memorabile, ac diis immortalibus inprimis gratum acceptumque. Quam enim urbem per id tempus quadraginta ferme millium conatu capere nequivisset, postea soluta ac diu desita jam obsidione, sine vi , sine armis, numi-
174쪽
342 SPE cu Lub numinis tamen benignitate dc gratitudine in ditionem redegit . Panorm .
Misericordem legem unum vel hoc factum Deo optimo dc maximo proximum facit. Velum cum ictoliam Rex abhorreat, foeditate & crudelitate partam, existimandum est, neque seu in auxilio esse, qui bella per omne nefas gerunt. En Sylv. l. I. c. I S. Alia quae hic non a lxena, vide infra
Alexandri magni dictum illudes, quam celebratissimum : Regis id esse proprium, a quibus male au. Lucrit, inuo beneficentia majore ut utatur. Diget ad En Div. lib. I.
cap. 37 Ne vincitor o malo, sed . i. cc Onomalum. Nom. 2.2I.
Iohannes Portis cognomine, mi-Ies veteranus, aegerrime ferens, quod opidum , suae fidei commissum , sibi Re auferret, ut alteri daret, ab eo dis cedens Italiam, Gallia in Germaniam Hispaniam peragravit, omnibus in via
regibus, principibus ac populis Alphon ingratitudinem , d conficta animi vitias
175쪽
vitia , disseminans ac divulgans. Sed cum nemo omnium ejus maledicentiam, quamvis Alphon si hostis, amigratanter audiret, ut Vel panem modo ii asturtium offerret ad victum, opia coactus ad Alphon sum retro petens Florentiae restitit, Regis animum, quem probris immutatum sibique infensum crediderat, explorans. Id Regi ubi primum innotuit, Johanni renunciari jussit, ut ad se redire licere se quidem potius benefactorum eius, quam vane- dictorum memorem esses venientemque viatico iecunia juvit Simili moderatione ac liberalitate usus es tum ci ga ab Os multos, tum proxime erga vcnd ma equitem Hispanum is enim cum apud reges occidentales cie omneis Alphon si nomen vitam, nulli maledicto parcens, passi sim pro p., iamque proscidisset, tandem restrens ab Alphonso perhumaniter ac
ohannes Gersius Vel valus, qui
Sigismundi Caesa is proto notarius fuit, Alberto Romanorum rege fatis func to, pruicipes Elcctoies apud Franco fur d am adiit, ac ne Frideri cum eligerent, s suῶ-
176쪽
suadere summopere conatus est, consi- Ela in enim vitia multa disseminans. Ne que contentus his, cum Romam Fridelicus peteret, imperiales insulas suscepturus, Nicola V. pontifici maximo epistolas direxit, quibus, ne Fridericus coronaretur, an nixus est. Nihil tamen Iiorum Imperatorem latuit, hominemque cum posset corrigere atque interimere, pactus est Viennae vivere, partisque frui bonis, quae illi non mediocria
Alphonsus cum audisset Albertum Ortandum apud se diutissime ex- Ploratorem agere, non solum non ejecite curia, sed salarium annuum illi ultro
constituit Pan. l. . c. 28. o. Carolus quartus, Romanorum
Imperator, hominem , qui sibi necem raravisset, ad si votaVit, eique aureosis ille dono dedit, quibus nubilem filiam nuptui collocaret illius se jure misereri, dicens, cui filia natu grandior domi clausa esset. Homo gratias egit Regi, c ad conspiratores egressus Ne sciebam, inquam, Carolus qualis esset,
nune liberalem dc cleinentem principem ferire nullo pacto possem AttizIlv ib. c. a. bis Q.
177쪽
Vide etiam supra sub tit Lenitatis,
Princeps ab ira es vindicZa alienus csse debet, c. Ex Pan. l. I. 3 clementia interim salutari fete
ritate te=nperanda. Contet en olit. lib. c. i. f. 2I. Tam vim no
cet qui malo insanabili parcit, qtiam qui integra abscindit ibid.
Perniciosos eos esse cives dicebat, qui regum innocentia, bonitate, lenitate abuterentur. Plerumque etenim accidere, uti perversiis civium moribus,
rege pia ter eorum naturam , asperius regnare cogantur . Contra eos probos
spectatosque cives esse, qui principis
benignum de humanum ingenium eorum virtute atque prudentia foverent simul dc augerent Pan. l. . c. 22. Ideoque cum quidam se civem Ludensem diceret , sibique tanquam membro parcendum arbitraretur Et putrida, inquam Sigismundus Imperator, si sit mea manus, abscindatur An. Sylv. lib. a. c. 48. s. SI.
Crudelitas ct ipsis Principibus no-
178쪽
3 6 sprcutura' Alptaonsus , Principem, inquiebat veluti animam esse debere reipublicae; eam velut corpus. Proinde Principes haud satis mirari, qui cum cives offendant, non ntelligu t, in illis seipsos pa- riter offendere, atq in semet impio dccrudeles esse Panorm. s. l. a. c. I. XXVIII. CONFIDENTIA.
In dentionibus de Disidiis ruriris.
Princeps videat, ut omni brι quiadem aures praebeat. non etiam rim. Li civ doct. lib. 4. c. I . Ex Me- canat monito apud Dio. a.
fuid importuno tempore insidia de- rei L ' disi i labit, gnarus, olum spe insidiarum remedium e se, si
non intelligantiar. idem ex Tacit. AI V. Annal. Praeterea Deo eura est venerandi
principis. Huic dendum. Idem ex
Theocrito. Admoniti modo Tuscia, ut animosi Regis fiduciam, qua mortales in m ne is antecesserit, exprima .ratas. Cosmas Florentinus, Alphonso male pacatus vir, alioqui mo onus&illustris, cum dono ei
rmitteret Titi Livii libros utique pra
179쪽
P I mel a s claros, reclamatum est a Medicis, qui aderant, ne per immortales deos brum attrectaret, ab hoste missum , veneni suspectum. Rex prima facie visus es Medicis assentiri, illis animo illi idens. Nam cum Livius in medio constitutus esset, illum manibus accepit, legit, evolvit. Subinde Medicos , qui continu ndversarentur, rogitans, ut desinerenta neptire. Reoum quidem animas non privatorum libidini subjectas elle, sed sub Dei cura tutela securas, laetasque agere, inquiens Pan. l. I. . 3 6. Phasma cum securus Alexander accepit, paratum a Philippo Medico, quem corruptum auro Persico scripserat Antipater Uterque Medicus, ille arte , hic familia, suspicionis periculuna ancidit. En Sylv. lib. I. c. 36. Alphonsus cum a Ludovico odio e Roma certior factus esset, Ritium regiorum peditum ductorem, ad hostes Opidis aliquot occupatis, statim transiturum , Operae precium fore, illum re adhuc integra capere ac custodire Mallese, inquit a suis prodi damnoque assici quam de illis unquam minus confisum videri. Desciscat Ritius ut lubet, se nequaquam de beneficiar ijs suis tale ali-
180쪽
143 SpEcti Luri quid, nisi comperto sces ere, este crediturum. His adjicias, quod cum Ritius proditionis occasionem quaerens, a Rege glandem quandam pecunia in indebite efflagitaret, Rex illam, vel ut eum a proposito deflecteret, vel nes quid cul
pae in se ipsum ejici posset ad Ititii ex
cusationem, e vestigio quantamcunque
tradendam curavit Pan. . . c. u.
4 Romam cum peteret uiderictis Imperator, e praefectis, quos Flavianis reliquerat, certior actus est, utricum Eitet ingerum inter proceres Austriae
opibus .industria nulli secundum, trans Danubium prosectum esse, ibique
clandestina colloquia cum Moravi ha heres, timendum esse , ne res novaret absente principes Eleigi Lur fore, trico, cum rediret,vincula injicere. Quibus Imperator respondit clarum ac potente hominem periculosum esse in carcerem rapere , quando neque nocentem plectere eum, neqtae innocentem dimittere audeas. Utricula proinde, quia consili artus suus esset, iurisiurandi immemo-iem haudquaquana se credere, prius quam experiatur. n. Sylv. l. 3. c. I .
Profligato captoque Antonio Caudola reminciatur Regi, pcnc illum