장음표시 사용
161쪽
po NI RiNCIPI s. I 0 pel uionibus probrosis actare eum coepisse , quod in alienam donaum ingredi ausus esset, nisi se inde proriperet, titiones illos in eum contorturos instantes. Rex risu prope dirumpi. Putius stomachali, qui, nisi Rex prohibuisset, cum illis haud dubie manus contulis et . Cognito tandem regis Caroli adventu, gregarii pavefacti facile ab humanissimo Rege non solum veniam injui iarum Xoravere , sed regii prandiculi
haud expertes abiere. Et sane nemo unquam fuit cui celerius injuria exciderent, aut firmius beneficia haererent, Pan. l. 3. c. 49. Ira furor breυis est animum
Imperat huncfrenis, hunc tu com λοξsce catenis. Norat. lib. I. Epi t. sectin a.
Vince ammos, iramque tuam, quam catera vincis. Ovid. Epist. 3.
Cum poculum, quo Rex ipse biberat, aspari generoso dc claro adolescentulo dari juberet, dc Pirretiis pincerna Casparis inimicus , quamvis semel bis cierti jussus dare renuerer, perino tum Regem surrexisse, junt,sta
162쪽
M SPE cuturi ionemque strinxisse , ac fugientem Pirretum adsecutum, ne jam prehensum iratus feriret, punionem in media
ara abieci illa. Pan orn4. lib. I. c. I.
et encestatis rex Bohemide S Ois mundi frater, Caroli quarti Romano rum imperatoris filius meres, ministri ostensus verbo emens a consurgens, arrepto pugione amicum interfecit. Alexander Macedo, correpto in Clytum telo per mortem carissimi hominis ira suae satisfecit, sibi se non fatis lectile, poenitentia facti docuit. Melior itaque Alphonsus utroque, qui primo aracundiae motui, ut homo succubuit sed secundum ut rationalis homo per vicit ac parvulos suos, ut auille alli-
iit ad petram. Tu .lἱb. I. c. II.
enus esse debet, praesertim in conviciatores Monit. 5 exempl. potit. lib. 2. c. 7. Seneca enim teste, contumeliarum patientia, ingens in rumentum es adiuretim regni. ibid. Capuam cum exercitu transeunti
Alphon o miles quidam ira efferve censmior ipso obviam factus, comprehensis
163쪽
no Ni PRINCIPIS. I r qui oris, Regem sistere coegit, ne-
iue prius dimisit, tona quae libuisset
in Regem etiam armatum petulanterestudiiset. Rex nihilo magis animo commotus ire pera exit, conviciatorem ne paululum quidem conspicatus Pan.
Sigismundus Imper. OnVIL GTiti Bajoratio creditori colaphum incussit,nio poenitentia ductus, debitum omne persolvit Modestior Rex, quam impe rator Sed sortasse non tam huic equiti regis modestia , quam Bajoratio Caesaris ira salutaris fuit. En Sylv. l. I.
Nonnullos de se bene meritos, sed ipsum probris clam solitos lacerare, Rex cum audisset Regum esse, inquit non solum benefacere, sed mala etiam patienter aud ne ingratos profeci , nequaquam essecturos, qu minus ipse humanus di benificus perstaret Pan,
4 In fidelicum Caesarem III. cum non nulli dicta probro a iactassent, reserentibus aulicisci An nescitis, inquit Fridericus, Principes quasi signum ad sagittam expositos esse. Turres quidem fulo uia praealtas setiunt ό humi
164쪽
r a sis Ilia tecta praetereunt. Atio uiuum bene agitur, si verbis tantum impetimur.
Alphonsus cum beneficiorum im-naemores esse nonnullos intelligeret, interdum etiam de se obloquentes, inquiebat; illis quidem, ut libet, sibi verbbenefactorum fructum esse bene secisse.
Rursus contra maledicentiam ingratorum videndo exclamabat Bene habet, liberam tandem civitatem bene habemus, cuique, ut libet, licet Panorm. s.
Cum accusassent purpurati apud Sigismundum maledicentiam Germani ae multitudinis, quae de suo principe passim obloqueretur subridens Imperator An vobis, inquam, grave videtur,
illos male loqui, cum nos mala agamus. An sylv. l. a. c. 8. Ms c. C. XXVII. CLEMENTI A. ullum ex omnibus magis clementia quam Regemo Principem δε-cet Lips civ doct. l. 2. c. 22. Nam qui uis amari, languida regnet manu . Claud ad Honor. Et qui benignitate ac clementia imperium temperavere, his candida ita omnia
165쪽
go N PRIN I sq. 43 omnia fuerunt citiam ho es aquiores, quam aliis cives. Salust ad C. Praecipue magi ratus clementis es privatas in urias negligere. Contdn Poli: l. 3. c. 6. s. Q. Qui nimis lenemis mansit etiam Pi incipem quereretur, exspectandum iis esse dicebat, ut ursi ac leones quandoque regnarent hominis sane e mentiam esse , beluarum feritatem. Pan. l. a. c. 9 MOS . a Iustitia dicebat, se quidem bonis pratum esses; at clementia etiam malis. Pan lib. 2. c. 48. f. I. A Deo, inquit ridericus Imperator, cum Oro , misericordiam peto; non justitiam . Cur igitur me subditis clementem atque misericordem non exhibeam an Sylv. a. c. 8. f. I. Non tam, quod hostes vincere
sciret posset, gloriabatur, quam quod victis consulere didicisset illud quidem fortunae interdum munus se , hoc
semper suum Pan. l. a. c. 7. s. 62.6 Cum aliquis Regi diceret; Cave ne haec tua misericordia, lenitudo placabilitas in perniciem cedat, ImbVcro, inquit, multa inihi perferenda
166쪽
iunt, ne In In Vi iam actam Pan. l.
cap. 8. s. 63. Severum, inquit Caesar Rudolphus, Cciinmitem fuisse me aliquandpoenituit, lenem c placabilem nunquam. An Sylv. l. a. c. 8. f. 63.
Cum argueretur aliquando Reaequbd mitis esset ac lenis nimis , ut qunonnunquam etiam iis, qui vel gravitein ipsum deliquissent, ignosceret Sequidem paratum velle esse dicebat, Deo immortali, si ad calculum Vocetur, Ves, quas in tutelam ab eo sus cepisset, annumerare si illas repetat, restituere incolumes omnes posse. Pan lib. 2. c. 7. s. 2.
Urbem Neapolitanam , pertinacissime obduratam, pugnando denique cum cepisset Deus immortalis quam
mansuete, quam humaniter, quam liberaliter sese gessit: omnium primum nailites a caede ac direptione coci cuit, di praeter primo impetus, quos continere facile non fuit, postea cives omnes a militum furore lavaritia tutos incolumesque servavit, ipsemeti isto ense perequitans civitatem , prospiciensque, nequis alter vim aut contumesiam asscri et Dein his, quanquam
167쪽
quam victis, liberorum Ura concessit, injuria in omnium, etiam Petri, jucundis lilia fratris, caedis oblitus Pan.
io Ducem Neopolitanorum , Antonium Caud olam, exitialem dc quasi hae)i editarium Regis hostes res, cum omnes morte mulctandum es e censerent, sal vum csse Rex jussit, bonis laternis&suis omnibus servatum restitutumque. Nec Iacob patris capi ales inimicitias, nec Antonii pervicaciam, iam dudum sibi damnosissimam, Vel paululum aestimare visus est. M lites praeterea captivos missos fecit, nonnullos et ana, quamvis
hostes, muneribus ob egregiam virtu- cm, tum integram famam, donavit X- Orna itque. Qua mansuetudine ienignitate ipsos etiam hostes sibi exinde benevolos reddidis, universoque post hoc regno Neapolitano ab Aquila Marsorum urbe ad Rhegium usque Brutiorum sine adversario in pace
summa Sc tranquill tale motitus est.
II Victo captoque a rege Antonio Caudola opidoque Carpe non , ubi uxor c filii 3 fortuitae omnes Antonii. essent in potestatem redactae, omnes in liber-
168쪽
130 Ecu Lura libertatem pro suo more incolumesi estituit, thesauio uxori dedit sibi ex preciosa dc dissimata supellectile nihil omnino nisi vitreum poculum allu
12 sciam opidum, ill te tu munitissimum ilignando cepit, captis licet gravissimis ollibus pepercit. In id postea ab eo colonia Catalanorum id educia, ut client, qui cum virginibus :aut viduis Is clanis connubia copularent, ratus, videlicet, id quod evenit, animos illo tum de I nirim conciliarici posse prole suscepta Pan. l. 2. c. 22. ' Conducitis jam a Rege Nestor Falentius sedecim millibus aureorum, sibi traditis jam , antequam Regi mili tare inciperet, ad Bononienses 5 Fr -- ci cum phortiam se contulit. Quod clim Neapoli rescitum esset, Antonius
Casarelius Nestoris scriba, qui domini negotia procurabat apud Regem , vitae
nactuens profugit. Veruin interceptus in via, ad Regem reductus est. Constitutus in medium, jussus est recitare conditiones, inter Regem dc ejus dominum per eum initas, quas cum intellexissent, qui dei ant, ab Nestore
violatas ste a Rege dimisi iis est, non solum
169쪽
iolum metu mortis liberatus, sed viatio etiam adjutus. Hoc etiam ad magnanimitatem Regis e ferendum est, quod, cum Nestor in fidem recipiendae pecuniae oblidem dare filium obtulisset. Rege illi, sicut pleri que aliis, nega tum esse, palam eli Non metu enim sed gratia' voluntate sibi operam data , semper suum consilium exstitisse
i. In obsidione Staphati centuriones ac milites , qui pido praesidio erant, non Ilum omnisi eneris tela,
sed verba etiam petulant sim atque obscenissima in Regem de in Iohannem Principem Tarentinum , ac Pe- rum infantem Regis fratrem , qui aderant, actitasse , satis constat. Capto autem opido, cuin ipse i inceps atque Infans ab ira ex conviciis stimulati, eos nanc in furcam tollendos esse
contenderent , Regem contra Omnes
pro sua consuetudine missos fecisse, sita mul&suorum indignatiunculam ita lenime: In hujuscemodi injuriis, non quid dicatur, sed a quo dicatur, inprimis animadvertendum esse Spurci vivant spurce loquantur spurce, ut Ibet
se nequaquam vi alior innimal dicta
170쪽
et 8 SPECU Lubet sua natur moderatione recessii rumesie Ad haec victoriana ortunae esse munus, ementiam suum ipsius, qui clemens esse deberet. Itaque unumquemque malle ex clementia, quam xii λ Victoria laudem adipisci penique X- pertum loqui, nihil nagis adversariorvin animos sectere conciliare so tum csse, quam placabilitatis man
suetudinis nomen Pan. l. 3. c. I.
In obsidione Pragensi principes civitatis, qui Sigismundum odissent,
populares, ut obscenain petulantistima in eum verba actarent, astu atque arte provocabant sic enim futurum arbitrabantur , ut irritatus hostis crucem inua vis duriora supplicia con minaretur obsessis illi ver poenani
metuentes, obsidionis incomimoda conflantius tolerarent. Quod cum intelligeret Imperator, impunitatem omnium quae in se dicerentur, per praeconem promisit. AEn Sylv. l. 3. c. 29.
Ubi ver Pragam recepit, qui pauli ante Boemorum hostis, ex adulterio natus , Antichristi filius, sacrilegus, publicis hominum votis perdendus censebatur, Atremi honoribus caece - p Ius