장음표시 사용
81쪽
atque potentiam significantes,quq frequentiu soptandi modum, & infinita tempora postulat,
Demum quaedam simul &cum adverbiisi quaedam etiam pro aliis,ut in si ia, quinebam:
φ Quaedam,maxime admirantis, doletis & ex-co busi lamantis,cum secundo casu, ut ipsi& ψ σtur inter ς Φων Pnyis,o vana spes t Quaedam etiam inter- φαρ' dum,cum aliis casibus, ut ω& ψω μ, Qt miseri & caei. Hactenus sane susceptum munus expleuimus
Quod si quid amplius desideretur , id aliude quidem,& praesertim assidua lectione & usu cum ex Latinis, tum ex ipsis Graecis commode ac facile disci poterit.
82쪽
TR AD VNT quidam nonnulla huius declinationis nomina in κς esse communis generis,)to 4 η λη C alij reclamantes asserunt ei modi no- .mina esse tantum masculina: atque 'minina eorum,quoties reperiuntur,desia
Iones fecundum casum huius inflexionis vertunt in eis, icta , ιο, prora
83쪽
AEoles tertio non subscribunt tota, Ῥt ἀλογ., pro λογω. poetae quoque in eodem casiu metaplasimum aliquando admittunt, t QRὴvo, pro Hμρα i. Iones, aut quemadmodum alii dicunt, poetae,iota seecundo ac tertio duorum inferunt, it 23 λο sitis,pro Γὼ λογιν. Dores ei resti plurimorum quandoque mutant in ut οἱ ερυδερματ c,pro ε- ρυὰ μαπι nisi quis forte a communibus Ῥtrimque iuxta receptum spe dixerit. Attici, Iones,atque Dores,quemadmodum ante diximus; per par Uen a dunt tota dandi casibus in ι desinentibus: deinde ν. quod π communis linguae nunc esse Ῥidetur sequente Ῥocali: Attici etiam sequente consonante, i τοῖα λο-γm CP tamν λογιων, pro Γὰ Alii tamen dicunt Iones nπnquam addere ν, sed elidere iota per apostrophum, quemadmodum in verbis in ε et ι. Caeterum apud poetas idem caseus metaplasmum aliquando patitur, si προ ιο, pro
Dores etiam mutant ote quarti casius in ως, σ AEOles in .ie, nisi tertium pro qπarto positum mavis dicere. t τως λι sc σύῖς λογ)ις, ω - λογιο In Atticis o in ω mutatibus penultima togasolet mutare ex in e, tλαως λεως. hac autem declinandi forma Ῥruntur σ Dores, praesertim infecundo singulorum casu, t,dis pro λογυ atque in quarto plurimorum, quo tuntur etiam AEoles, tλογri pro λογή. Poetae vero ipsisiecundo Osiubiugunt, i π πώ --ο,
Veteres Attici accusindi casium formae huius faciebat absique ν,τnde rem
Per hanc inflecteri formam Attici flectunt composita ex , λως, FGet z -
γεως νω G λμω,ί, s γε- ,- cμα, . Sic reliqua, etiam disiune iis atque sipa ratigeneribus,adolescente acillime declinabunt.
Haec declinatio netminum imparium seu rescetium est, atque superiores duae nominum parium:tres autem simul licvtur usto simplicessieu nominum simplicium declinationes, atque reliquae nominu contractorum. Nam per illas tres nomina ipsa simpliciter π ab sique cotractione flectimin: per reliquas Ῥe- ω- trabimus,facta onaeresi seu crasii, ,t asper σ hians ocalium concursius πit x r. sit a te proprieonaeresis, cum Ῥοcalesseruatae cotraluntur in diphthongu:
84쪽
Huius declinationis nomina quaedam in κο circunflexum,praesertim mono a Llaba, Inendi casium formant, c tantum dempto, ut o Moκ. sic Gς π πο- A c,resem misi atque diminuentia in ἡ, ut o I δεον s. Ah, tamen haec nomina ad fecunda Atticorum instexione alii alio reserunt,quemadmoduό O. μἀ,Mmme hic,s qua similiasiunt.Similiter . Iησοις ,α AGI Unire I,πον ἰκαι- . Πατήρ π μηπρ non patiuntur Incopen in quarto singula ad differentiam nominum ἡ πιπασει. ζα. perimus πν 3οπυοι π Lρία icutαβοα, quanuis desinentia in Ou sepius habeant quartum in ν. Aeolis abiecto pure se aut forminina in ι cynde format quartu in ν ut et παγιν pr3σpαγγα,α e αγ c. Attici per apocopen,aut xt alii volvt,percrasin formant in ω quartu casum nominum in in . t ο Κάλλων,- -τMω pro GEMωνα. Xociale habet in quinto casiu a Vis Poetae vero secundum casium in ανος quandoque formant inα nde m quintum per α. enuntiant, ut ὁ Λαοδά
modum in eodem quinto si quibusdam credendum sit) mmI,pro ei vicio esserui. Alij tamen credunt 'ita in Ou ex ole habere quintum in ου, ς recti tantum e trito cui in tabulis dictum e B Ῥbi οδού π mκ excepta iure notantur. Siquidem ex Oile minime contrahuntur. Item in eodem case Dores ω Ποσειδαον pro enuntiant. IEoles autem δε- sinentia in ων finiunt in ον, ῬtόΦαε, ,eo φαέειν auferuntque ς ex quinto in ες nominis in ης, ut. Σωκραρος,ω ο κρατε,pro φαε,ν π σωκραnc.Attici vero huius quidem generis propria nomina in ipse quinto aliquando per u flectunt, ut
Caeterum haec declinatio in omnibus singulorum casibus metaplasimum patitur, im υ pee, I MM, δαί- ω pro υφασμα,ειο-ας,δήδυι α Crc. Penultima tertii plurimorum huius inflexionis nequaquam minor ea quantitate,quam penultima tertii singulorum sed semper aquatis aut maior. Quareplemnque augetur natura dum positione longa erat, vim ἀπιπ,sῖς αὐ-, aut diphthongo, toe uri. roetaeauto huic casiuio aliquando insierunt, itaςχMAin pro Θειεα. Iones vero ipsium deducunt ex recto plurimoruin ες Addito ei vis ἀο catac αἰ etiari aut quod poetis etiam familiare est mutat Oc ecundisingulari praestrum neutrius,in ε , t ἔουθος ω' αὐ-πς, Gςώθεαm π σωρα αν quam formam AEoles in quibusdam β-quuntur ut lui. σωεori. Dores etiam terminant in εα eundem casium in nomini- tuae in sic, ut οβααλίς, tac βαπλεα. Praeterea quidam aiunt ΛΞoles terminare quemuisplurimorum tertium casium in ας. ut τι -λμοῖς ιαπις.
85쪽
ACc Ess Io NEsrauca nomina in omnibus casibus contrahuntur,cui modi fiunt deductaeae prima resecilia declinatione cum paucis aliis , t ο άπιοος οἰ-οις κἀπιοκάπνη
accentum praeter aliorum naturam in Ῥltimam syllabam transferuntiatque postrema duo εα contrahunt in , , sicut in tabubscripta siunt nipforte cum aliis dixerimus etiam forminina esse in εκ, nde contracta sint in η . EOles cuia contracto in duplemnque e auferunt, τtre Σωκράπυprom. . κρα- κ ibidem que i atque Dores aliquando )ertunt eu in sic, tζmos cpro δει6ιῆ id quod nonnulli Atticis quoque attribuunt. Caeterum desimentia in i e purum,quae similorum quartum in η contrahere sient, eundem etiam in α contrahunt,Ῥt O ,ου ἰ η ε φυής π - - Uφυεα ε φυκ et L a, ec ἰοῦ ἰα- el α. Attici ero inpropriis,quaesunt huius declinati iis, qua tum ipsum terminant etiam in G, Ῥt ὀ Δ sola , - δε- νεια δημορθει σ
Iones atque Dores εο in si aliquando contrahunt, Telut in secundo casiti demnentium in sic,)t O II, λ 'ς,τ mλὼς λιοῦς in cuiusimodi nominibus A ttici atque Dores etiam quartum singu lorum in η contra runt, tόT u, oreaee -- G. AitIci diero horam nominum caseus plurimorum in ric contra Elos se Alunt e
Iones ω contractum in quarto singulari desinentium in ω σ ω: fcctunt in
Item,quae in omnibus casibus contrahuntur,ra' κηρ, ωὶς πτης αύο πα-
86쪽
88쪽
N o M I N V M. 77iateris ea bus cuiustibet generis ac numeri etiam sῖmptis ab inusitato nomine .
Pronominum. Natiua pronomina hoc modo flectuntur in omnesdialectos: personae primae Num M. communitersi. , Attice Orice ἐγὼν, ἐώ Ῥel ἐγὼ D. Com. ε/usI
89쪽
Praepositus articulus aliquando infinitum qui piam significat, i . ivno . . et i,sicui aliquando interrogat, ut tapro et, .cuit ' aliquando demonErat, γρπνpro πιτον,hunc atque tum eius officium est rem certam significare, i Dreo: μοι τό βιcλίον, redde mihi librum, nempe istum de quo inter nos. conssat. Id autem crebrum ess, adiectis coniunctionibus A π γί, Ῥt ἴδε ἴδε .δε,-κ . ' cr ita deinceps in reliquis casibus pro Ire: - α σαο, Π c. verum Attici pro O .cπ άδε dicunt Ogi'σ regi. Praeterea iidem articuli habet locum in diuisionibus, adiunctis coniunctionibus , A, t , , ο gi hic quidem,ille autem: et νύν A,hunc quidem,illum Ῥero . Denique asserunt quidam eosdem articulos ab Atticis plerungue addi ornatus gratia tantum, atque rursum ab illis plerunt e
90쪽
praesentis stiritum fortitur,)t in superioribus exemplis. Attici praeterea pro incremento M σόα,ponuntes diphthongum, Tt λήδε.
faciunt ollabam. Olera ρ proptir ollaLicum incrcmenthm mminatur, it φιαριο ερρι ρον, ρposteriore ast rato, priore attenuato sicut in tabul. de stirit. dictum est. Siqui dem nulla ollaba desinit in spiratam.