장음표시 사용
162쪽
LVC. ABDICATUS PER ERA ROτ. punientes modo absoluentes,quandocunc tibi uisum suae Semel genuisti, semes educasti, pro his semel item abdicare potes,aicu ita potes,si istud merito facere uidearis uerum ut hoc fiat sine fine,ut perpetuo ut frequeter, ut facile id uero supra patris ius est. Quare per Ioue iudices ne permittatis huic ut qui sua sponte receperit superioris iudici lcntentiam initarit. iram damnarit rursum ad eadem prouocet poenam ad pa/triam recurrat potestatem,cuius tempus iam excellit euana
itin priuilegium,nec huic uni quicquam ualens quippe antefha consumpta .Etenim illud considerate quemadmodum in reliquis iudicijs,ubi iudices sortibus serunt sentcntiam,si quis
semera pronunciatu existimat, permittit lex alios adire iudiὸces. Porro si qui ipsi suapte sponte iudiccs constituerint .dcle/ctisin arbitris causam comiserint,posthacio idem licet. Etenisi quis,quorum sentent is initio stare non cogebatur, hos sponte delegerit,iam aequum est boni consulere quae statuerint Atladem sane tu quom quem antea liberum erat non recipere,nisi dignus maioribus uideretur,hunc si probum arbitratus esse, denuo recepisti, iam deinde non erit abdicandi ius. Siquidem indignum esse in que ista denuo fiant, ipse tcstatus es,ia dei, tegro frugi filium esse conseisus. Ita. n conuenit poenitere receptionis,sed firma reconciliationi oportet nimirum pontoties pronunciatam scntentiam,ac rem bis iudicatam prima cum abdicares,alterum, cum ipse mutasti consilium,meque familiam rcuocasti rescissis dccrctis superioribus,coffirmas illa quae posica sunt placita. Proinde perseuera in his quae proxii, me statuisti,tuum ii ipsius iudiciu crua. Patcrsis oportet,quadoquidem id abs te decretum id probasti, id ratum flacisti.
Ego quidem si natura nori essem filius sed adoptatum abdicat Suclles ne tum quidem existimarim tibi licci c. Q uod cnim initio libcrum crat non facer id semel factum iniquum est rescindere. Porro cum qui primum natura sit filius, postea iudiicio Anicitaq; accassitus iuuariis num par cst rursum expcllcre:
164쪽
ci eadem familiaritate priuare saepius Age quid si forte sera
uus essem,ac tu quidem primum improbum esse ratus,in uincula coniecisses, deinde ubi cognituri est me nihil peccasse, manumisisses, num tibi licere utcuno contigerit iraici rursus in eadem reuocare scruitutem Minime liceret. Istiusmodi igitur a sta,leges firma uolunt esse, ac perpetuo ualere. Ergo cum Pluribus etiam argumcntis docere possim no esse ius huic abdicare denuo, quem semel abdicatum sponte sua receperit, in men finem faciam. Nunc spectate cuiusmodi filium parat ab/dicare. Atm illud nondum dicam,me tum imperitunia abdica tum fuisse nunc abdicari modicum:nihil enim mihi in hac causa sussiragetur ars,tuna iuuenem, nunc aetate prouec tu ut aetaSetiam ipsa fidem faciat, me nihil peccasse. Nam leue fortassis
hoc quoi, uerum tum quidem etiamsi nullo commisso peccato, ut ego quide dixerim sed nec benemeritus alienabar a fa/mili a Nunc porro cum nuper salutem dederim ac beneficus extiterim, exigori rare d fieri potestingi alius ut mea serauatus opera, tantoq; apsus a discrimine, protinus fanatione illam huiusmodi factis penset nulla meritorum habita alloe, sed tis adeo facile mandarit obliuioni atm in solitudinem abigat eum,qui iure sit obsecutus,cum praeter ius eiiceretur nem solum non meminciat in tui .ucrumctiam ct salutem attula rit sanat menti restituerit Nel enim exiguo iudices necnuulgari in hunc collato bcneficio tamen huiusmodi malis nucuideor dignus. Porro quanquam hic ignorat, quo in stata tunc fuerit uos tamen omnes nostis quid facientem hunc si mul ci patientem .ci quibus aflectum modis ego curandum suscepcrim,ac medicis reliquis desperantibus iugietibus fambliaribus, nec propius accedere audciatibus talem reddidi,ut etiam accus arc possit, ut de legibus disserere. Quin mapis si exemplum quaeris pater,cum propcmodum talisisses,qualis nunc cit uxor ad piis inam sanitatem reuocaui. Quare non
ei aequum, ut pro his ossicius,huiu imodi milai gratia reponat,
166쪽
uten in me unum tantummodo sanus sis. Etenim te non me diocribus a me beneli iacte um esse uel ex his plis atquet
quibus me criminaris. Nam quem ob hoc odio peis ueris, quod uxorem extremo laborantem periculo,grauimii nec at se stam non sanem,qui fit, ut eundem non multo potius cha/rissimum habeas, quum simili morbo liberarim, non gratias agas,tam acerbis ei eptus malis At tu quod quidem est ingratissimum,simulatc ad te redisti protinus in ius trahis salute
donatus punis,ci ad uetus recurris odium, eandem recitas legem .Egregiam igitur mercedem persolvis arti dignam in pro
remediis refers gratiam,qui quidem aduersus medicum tan/i tum sanus es. Vos autem iudices,huic concedetis, ut de bene merito poenas sumat,ut salutis autorem expellat ut eum qui sanitati restituerit,oderit, ut perque reuixit, ulciscatur audprofecto concedetis, siquidem quod aequum est,facietis. Et nim si maximum aliquod flagitium in praesentia comisissem.
tamen superioris beneficii nomine,non mediocriter mihi dohebat:cuius respectu, memoriai conueniebat hunc praesen
tem iniuriam negligere,ed ob illa priora facile ignoscere: maxime si tam ingens sit beneficium, ut omnia superet,quae postea possint accidere. Quod eq ridem mihi in hunc competere puto,quem seruaui,qui mihi totius uitae debitor est cui praestiti ut sit, ut sapiat, ut intelligat praesertim cum caeteri omnes iam desperarent,se morbo impares esse faterentur. Nam ct illud opinor, ad meriti mei cumula accedit, quod cum id temporis filius no essem,cu nihil esset causae,quae me cogeret curatione suscipere uerum cyliber es em alc alienus a naturali causa solutus,tame haud dissimulaui sed ultroneus,inuocatus,iniussus adn.succurri adnisus sum sanaui,restitui mea ipsius patre seruaui,de abdicatioe me purgaui,ira beneuoletia sedaui lege pietate sustuli. magnoq; beneficio' editu in familiam emi. atmin tempore adeo periculoso fidem erga patrem demonstraui,
168쪽
LUC ABDICATV PER ERA. ΟΥ. me. ipsum artis auxilio insinuaui, ac tristibus in rebus legitismus filius apparui.Quam multa enim me fuisse pallum arbitramini,quantum ci exhausisse laborum dum adsideo, dii obseruio, dum opportunitates capto,nunc cede patris ueheme tiae,nunc artem admouens ad breue tempus concedente morbo. Est autem hoc omnium quae sunt in arte medicorum peri culosissimu auiusmodi medicari ac propius accedere ad hos, qui ad eum sunt affecti modum. Fit enim non rarosui exaestuante malo, rabiem in proximos exerceant. le tame nihil ho/rum Piguit nem grauatus sum, uerum aderam, modis omni
has cum morbo luctans postremo superaui pharmaco. Ne uero quisquam hoc audito,protinus apud se cogitet Quis aut
quantus labor miscere pharmacia. Etenim multa prius sunt fa/cienda, praestruenda uia dando pharmaco, praeparandum corpus,quo facilius recipiat medicationem, de omni corporis habitu sollicitus sit medicus oportet,inansens,extenuans,cibis idoneis alens, mouens ad omne quod conducit, somnos ac cersendi rationes excogitas,solitudines arte reperies. Quibus in rebus aegroti caeteri racile pareant. At qui laborant insania. ob animi libertatem intra stabiles sunt,ac gubernatu dissiciles, ipsi s mcdico periculosi,nem qui facile cura expugnentur. Proinde saepenumero cum effecerimus,ut iam speremus proxime adesse morbi finem leue aliquod erratum incidens renouato malo,cuncta illa superiora facile subuertit, curationem impc dit,artem fallit. Eum igitur qui haec omnia sustinucrit qui cum morbo tam gratii sit luctatus, qui malum malorum omnita evpugnatu dissicillimu uicerit, huic utiteria abdicet permiticiis, uti, leges in benemeritu interpretet suo arbitrata cocedetis ait eu cu ipsa natura bellu crere sinetis Ego naturae parens
iudices patre inihi ipsi seruo custodio s. etia si hic qde iniuria me asticiat. Quod si filiu bcnemeritu eges,ut ait secutus,pdit,ci a familia alienat, hic ninaiis liberoru osorii it Ego pius i patre,ego natura aplector Iste natui a coiciait,fasq; de ius uiolati
170쪽
LVC. ABDICATU PER ERA ROT patrem iniuste prosequciatem odio. O filium iniustius ama
rem. Nam mihi ipsi uitio uello patre compellent quod odio
habitus,cum praeter causam amo magis amo quam opor teati Atqui natura comparatum est,ut patrcs liberos amet a 'is,quam liberi parentes Ucrum hic studio tum lcges cotemnit,quae filios nihil commeritos familiae seruant,tum naturam quae parentes adichemens natorum desiderium incitat. Nos luminim cum plures habcat in me beneuoletiae caulas, maiorem, uti dcbebat, bencuolentiam non adiungit atque addit, aut quod est minus,me saltem imitatur,meum in aemulatur morem. Sed b calamitatem, quin insuper odit amantem cha ritate prosequentem expellit,bcnemerentem laedit,complectutem abdicat legcsq; liberis fauentcs,ceu libat inflansas, in me torquere conatur. Obellum, quod contra naturam legibus moues pater. Non sunt ista non sunt inquam, quemadmo dum tu uis. leges bene conditas, male interpretaris pater. Non Pugnat natura cum egean his quae ad cneuolentiam perti/nent. Hic inter sese consentiunt altera citri auxilio est ad delendas iniurias. Conturnelia afficis benemetitum.OSendis naturam. Cui legibus quom simul cum natura facis intuita Quaecum honestae,iustae, liborarum amantes csse cupiant,no
pateris esse,quippe quas aduersus unum flium tan aducrisius multos pius tentes. cc sinis in supplicus quietem inuoni quae uelint in bctacuolentia liberorum ci ga patentes confquiescere quanquam alioqui ne positas quide aduersus eos, qui nihil peccarint. At sane leges ingratitudinis actionem concedunt in cos, qui benemeritis non retulcrint gratiam. Atqui non sistum no rcfert gratiam, uerumetiam punii e conatur ob
ea ipsa quibus adiutus est beneficio Cosidcratenum quicquasacci cpossit iniquius Itaq; non possc hunc iam abdicare de/Duo qui paternam potestate semct cxpicuerit ac lcgc sit usus:
praeterea non esse aequum eum qui tanta praeititcrit hcnest..cia,expellcre familiam exigere satis opinor demonstratum. Nunc