Aeneae Sylvii Piccolominei postea Pii 2. papae Opera geographica et historica Aeneae Sylvii Piccolominei postea Pii 2. papae Historia Bohemica

발행: 1699년

분량: 133페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

121쪽

ris AENEAE SYLVII CAP. LXVII. De laude pannis IIuniaris per Regem Ladistium

pronunciata. γIPse autem rex, Alba relicta comitante Ladislao, Budam repetere statuit, inter equitandum ad oppidum Huniadum pervenit. Ibi coniunx Huniadis obviam facta est, ob mortem mariti lugubri veste induta , puellaeque quae circa eam erant dejectis in terram vultibus , pullis amictibus moerorem prae se ferebant. ReX matronam complexus , indigna sunt, inquit, hac vestimenta, qua ob morum viri rata defervi. Josenes ranniadta de morte transvis ad vitam. Ide met-iam Christo, mihi regnώm servavis , Christiani nominis bostre fudit, fugavit, perterruit, pacem Hungaris peperit, salutem cunctis fidelibus aperuit. Fortia Uus Dota etiam hostes admirati sunt, ct vitam ct mortem posteritas conserem ιit. In pratio strenuus, domi mitis, in bello vicit hostar, in agritudine I 'sum superavit. Consilio ac manu suas acies sustentavit, perfregit hostiles. Ubi adesse extremum vita tempus agnovit, ct urgere vim morbi, non spassus dominicum corpus ad se deferri, neque enim dignum existimavit servum a domino visitari, surrexit . uctulo quamvis labentibus membris , ct cum deficiente virtute suis pedibus ire non posset, in adem se vehi Iacram Iust. Ibis de more Christiano qua extabant rerum humanarum vestigia, Frdium eo essene detersit, sir sacrosinam accipiens em haristiam, inter sacerdot- manus Ixrrena fastidientem animam exhalavit. Et quo Mum merasse re dimus, nisi ad eum pro arvo tot besta depugnavit ' Ad imperatorem suum perrexis fortis mile cum Christo regnat, qui pro Christo tot periculo se ob eis. Jampridem debitum sibi caelum tenet, non est eur divinirate fruentem lugere oporteat. Congaudere gaudenti aequius censeo. Facessant intempestiata lachryma, supervacanei . ιuctus, absit omnis maeror atque inprimis lugubres habitus , pustasi vestes exuite. Atque his dictis, purpureas tunicas auro distinctas asterri jussit, easquc viduae ac filiis dono dedit. Puellas ovoque sua dignitate donatas, mutare habitum imperavit , totumque diem laetitiae clari. Convivia demum splendide apparata, inter epulas&vina saltatum cantatumque,quasi celebres nuptiae per linum S jocum actae. i

122쪽

De eaptivitate Aliorum IIoannis Huniaris, ct decollatione Lassislai filii ejusdem senioris.

Is blandimentis allecti Huniadis filii, nihil iamdudum ex caede

Comitis in caput suum verti posse confidebant. Itaque posito metu, regem us ive ad Budam secuti int, aulamque inprum is aestimati culti ve frequentabant. Verum amici Comitis egias aures dietim pulsare, istorem principem avunculum regium Heausa necatum conqueri, mayestatem gravissime iasam dicere. Inultum ramltrox celin relinqvendum non esse, corrigendum audacem Iuvenem , ac temeariam audaciam nisimature coerceatur , A furorem verti. Nullum invexies umentem virum, qui uventutem crudelitate insigniverit. Arma In manibus

1epharii adolescentis periculis esse,ausurum proculdubio etiam in regem, egi proximum obtruncaveris. Jam illi regnandi flem factam,patrem Vm idem oncupivisse, animum seni, non voluntatem defuisse , graviorem a atem discrianina quaeque metiri juvenem quodcunqνe libuit acitu facist. mum credere ,

er aqva ct ἰniqua ad regnum tendere. Occπrrendum priusquam malum

implius serpat , in radisiao ct facta ct meditata iuveniri facinora ultimo unlicio digna. Rex sive iis motus, sive suapte natura incensus, desi-Inata hora, qua filii Huniadis ambo in regiam concessissent, ut malao uvenum manu portas claudijubet, adolescentcSP captos in carcerem api.. Cum quibus & Joannes episcopus Varaclinensis, rarae, irtutisic facundiae,& plerique alii comprehensi sunt, tanquam taedis Comi- is & insidiarum,quae regi pararentur, conscii. I ad ista us quatuorderiginti natus annos, egregio corpore adolescens, flavis de more crilibus super humeros passis, revinctis post tergum manibus, talari ative aurca vcste indutus, ct cadem torta ne quam sibi paulo ante rex lonaverat, in publicum producitur. Erecta cervice, oculis hinc & il inc spectantibus, impavidus atque intrepidus ad supplicium porgit. Ibi ad locum ventum est , quo cervix amputanda erat, jussus genua inere, pauca prius pro sua excusetione locutus, carnifici parui . t deco cui damnatorum crimina publicare mos est, imperato silentio, 4ilail aliud dixit, nisi eo modo corrigi, qui domino suo infideles essent. Ca

illex religata Lautilat coma ne collum impediret, jussys percutere,

123쪽

gra AENEAE SYLVII

nutans Iahanscive vix tandem quatuor ictibus candidam cervisem ab- scidit, atq; ita nobilis adolesicens occiZ Comiti parentavit. Frater eius in vinculis retentus est. Episconus Uaradinensis, multum instante Caradinale Sancti angeli, qui tum legatum apostolicum agebat, Dionysio episcopo Strigoniensi, eidem qVoq; Cardinali & pari legatione fungenati , secundum canones iudicandus traditur, de caeteris captivis suspe sum judicium , qui tamen paulo post fractis carceribus evasere. Rex Budae non diu moratus in Austriam se recepit, Matthiam Huniadis SIium coaevum, captivum ducenia Cum per Strigonium iter faceret, vocatum ad se Joannem Varadinensem prietatem, bono animo esset jussit, iis verbis usus: Cum essem da, feci quod voluera Baronta, neque enim mei juris eram. Quod te cepi, istorum fuit: quod te supplicio culpa Iibero, meum est. Spectata mihi tua virtus , nihil is te nistrum credi ait. 66 ct quemassisti hactenua, episcopatum gere.

CAP. LXIX.

De conjuge Regi tradenda.

IN Austria de coniuge regi tradenda diu cogitatum, multae virgῖnes

offerebantur, tantum conjugium expetentes. Verum nobilissimo regi quae coire merito posset, nulla dignior visa est Magdalena, C roli regis Franciae filia, cum propter aetatem convenientem, egre giam sormam, pudicos mores, tum propter funguinis excellentiam , raramque nobilitatem, dc majorum crus late gloriam. Placet legatos mittere, qui sponsam petant: de loco nuptiis eligendo contentio exoritur, Hungari Budam, Australes ViennamhBohenai Pragam tantae celebritati deputandam riunt. Diu res trahitur, nutante rege. Ob eam xausam Georgius Poggiebracius cum octingentis expeditis equitibus in Austriam usque ad Danubium proficiscitur, magna se habere dictutans, quae regi pandat. Tranare jussus atque urbem ingredi, nonuari fibi suspectam ait. Rogatus per iiunctos qVae Velit pandere, negat se ait

ri quam regi arcana dicturum, non esse ab re trans fluvium regιm pergere.

Eundumne fuerit, aliquantisper haesitatum. Senatui non placebat, tantum lictintiae clare subditis, insolentos eo modo fieri, ct majestatomvilescere. Ladisi aum gubernatoris movebat autoritas, de aliquod su

esse

124쪽

sse arduum existimabat. Neq; latebat eum honestatem utistat Icede. e, ac tempori serviendum esse. Perrexit igitur inermis ad armatum, ria millia equitum secuta, togatus magis quam loricatus exercitus. entoria in ulteriore Danubii ripa protensa, dimisib spatio inter bina astra, & tabernaculum in medio collocatum,in quo rex Cum guberlatore conveniret. Qv xuor diebus colloquium productum est , rex ter noctem in urbem rinit. Primus congressus publicus fuit, in quoi lutatio de more facta,& honos regi habitus. In altero atq; item altero, tuo tantum sermonis testes adhibiti. In quarto semotis arbitris, solus um rege Georgius tabernaculum introivit,verba intercos habita nonunt prodita.Ex iis men quae postea secuta sunt,manifestum, de tramitu regis in Bohemia fuisse tractatum. tibi sermone Ilapius habito non olere voluntates, indignabundus Poggiebracius minabundusq; retron Moraviam iter flexit. Regi haud falubre consilium visum est,climisisset ominem male pacatum, quem penes regni potestas esset,qui nocere,ariter ac minari misel. Misit ergo primores ex curia proceres, qui ,lacatum retraherent, sin minus, facturum postulata regem promitaerent. Inventus in itinere, nec de reditu verba fieri passus est,nec de . . , Ententia siua quicquam detraxit. Promissus itaque in Bohemiam re- Iis transitus, ct nuptiarum solorinitas Pragat destinata. Nec dicto fides lesuit.Ordinatis Austriae rebus etiam ante diem dictam ingenti rex ap- aratu Bohemiam petiit. Intranti Pragam, RocheZana cum sacrilego

Iresbyterorum comitatu pompam ducens, obviam venit, & habitat , ratione,pro fausto selici ; reditu congratulatus est, vix admonentepoggiebracio rex gratias egit, haereticum ac pestiferum torvis oculis terum inspiciens. Ubi vero majoris e esiae sacerdotes sacra seren. es occurrerunt, Nos, inquit, ministros agnosco, atque ab ero prosuiens, consalutatis omnibus sacram crucem osculatus est. Erant crim

ominae fidei sectatores, qui pro test mento Dei exilium longo tempore passi, Sigismundi tandem vocatione sua loca recuperaverant. Haec Ladistat pietas multorum offendit animos qui Loch eZanae si lebant ineptus. Suppressum tamen ac dissimulatum odium. Inderare legationes Mista altera ad Imperatorem Fredericum de pace acti .ra, in qua princeps fuit Liaingerus: altera ad Carolum, Franciae re gem, ejus filiam petitura. In hac primas partes gessit titricus Pat viensium praeses, moribus ac doctrina praeditus, Moes tradunt octo.

125쪽

I24 AENEAE SYLVII

ginta equos albicantes duxisse. In ea legatione septingenti equites profecti sunt, quadrigae auratae, matronae ac virgines splendido apparatu, quae sponsam ducerent, vestes praeterea donaque tanto matriamonio digna missa. Tei tia quoq; legatio ad Calixtum pontificem maxumum decreta erat, quae controversias de religione dirimeret,regnum in. que Bohemorum Romanae ecclesiae conjungeret. Super his quarta cura regis urgebat animum, comparandi coisi a Turcas validi exercutus , quo tandem nostra aetate scelerata Mahumeti superstitio pelli ab Europa posset. Jam de concordiae Prmula cum Frederico conven vat, instruebantur regiae nuptiae maximo imptu, splendidissimo arparatu, Imperator & Augusta vocati, ambae regis sorores cum viris eam celebritatem accessurae serebantur. Saxoniae, Bajoariat,Silesiae, Franconiae, Rheni principes, multi quoque ex Gallia reguli, Venturos se promiserant, non solum nuptias ornaturos tua praesentia, verum etiam de tuenda republica Christiana contra Turcas acturos. Sed hos tantos cogitatus, has pulcherrimas institutiones, tantum rerum Ordinem immatura mors ac repentina regis interrupit. Incertae v meque cogitationes hominum, futurum quicqvid caeca caligine Deus occuluit, ipse sibi gubernacula retinet universi. Nihil sine suo nutu mortales agitant. Sapienter ab eo justeque cuncta reguntur, saepe in conspectu eius aequissima int, quae nobis videntur iniqua. Nihil perperam, nihil temeredivina maiestas agit, nos coeci versanaur in te. nebris, minimum est quod cernimus. Ad regimen animae nostrae Ii- herum nacti sumus arbitrium, ad salvandas animas lux reddita Christianis. De regimine civitatum, de mutatione regnorum, de Orbis imis

perio, minimum est quod homines possunt: magna magnus dispoinnit Deu

CAP. LXX. De infirmitate O morte Lassislai Regis.

LAdblaus igitur decimo Cal. Decembres, hora circiter duode

cima noctis, aegrotare coepit. Sunt qui ulcere pestifero percus sum inguine dicunt, plerique nullum pestilentve signum apparuisse. Uerum mihi ita res conscripta est ab his, qui diligenter

126쪽

s cliae III

ligine bestiae sed D

tum medicos,ium cubicularios audivere. Sederat in iudicio rex, quod de nobilitate inter Pragiebracium dc Cernhaoram Moravum magnis contentionibus agebatut , ita ut alicr alterum ad duellum provocaverit. Neque de more indutus prodierat, linea tantum indumenta susceperat,& desuper Persicum habitum,quem vocant ubam. Neque toto auditorio ridere visus, tristem vultum notavere omnes. Id IL3num praesagientis aegritudinis judicatum. Dimisso tribunali,coenavit inter purpuratos, composito ac gravi sermone usus. Post multam noctem in cubiculum ductus, oblatas rapulas, quae apud Bohemos dulcissimae iunt, avide comedit, siceramque bibit, sermones haudqvaqvam tristes inter cubicularios miscuit. Priusquam lecto decumberet, orationem de more ad superos habuit , qua finita, gravatum se dixit, ct stomachum vehementer dolere. Cui unus ex cubiculariis natione Boliemus, η'eiae, inqVit,stratum idolorem somnus excludit. Paruid rex, quietique se tradidit. Cumque ad horam dormivisset, vocato limrum cubiculario, vim doloris qVi sensim cresceret, intolerabilem esse ait. Ille de se judicium faciens, nihil somno melius affirmare, sic dolorem cessurum dicere. Jam noctis hora tertiadecima serme inluxerat, regi nulla quies dabatur. Ne tamen cubiculariis molestus esset, dolorem in diem tacitus pertulit. Tum medici accersiti,quod siuarum partium erat desiperata salute secerunt. Georgius S ipse vocatus peris cunctari ex rege cur doleret, qVid morbi esset, spem honam praebere, ne sibiipsi deesset hortari, peteret qVaecunque vellet,omnia in arbutrio suo posita, mandaret parere cupientibus. Ad quem rex, Tuanxia

hi,Georgi, Iampridem cognita μα ,stediata di virtus es, per te Bohemus usque is hanc diem me regem appellavit.Speravi me potiturum regno,quod ipse para vervi , nunc contra superi Iubent. Asini moriendum est, regnum in tua manuerit. Duo ex te pete. Alterum, ut provinciales juste regas, pupidis , viduis, imbeeu ' rectum judicium patrocinium ne subtrahas. Alterum, ut qui me scuti sunt ex Austris, catera g. provinciis, in patriam fiam inviolatos remittas. Hoc mihi supremum beneficium ne rin α. Praematuras regis cogitationes Georgius eme respondet. Futurum brevi ses=ιtem, ex suo arbia trio regna uinum, desinerer ea proloqui qua ct sibi incommoda aliis farene molesta. Tuna rex apprehensa manu, Me, inquit, promiste quod cupio , nam memori certum est. Si feceris qua juleo, Deum propitium tibi reviam Neave enim ita visi, ur caelum mihi negari putem, pro caelesβω terreaea

127쪽

melinaris ,ru eave postulam adversari. Non potuit tenere lachrymasPODgiebracius, deditque fidem factu liquod rex imperasset. Finito se mone intromissis sacerdotibus de curatione animae actum. Christiano more sacramenta exhibita. Rex ornaesenta sua Pragensi ecclesiae imgavit, jussitque crines in auri modum fulgentes , ne qua superesice vanitas, amputari. Id ministri causas morat nectentes neglexere. ubi anima aegra amplius demorari non potuit, ilicram canuelam petiit , eamque manu prehendit, dc intuens Salvatoris imaginem crucifixi, orationem dominicam dicere orsus ad finem usque perduxit. Pronum ciatisque ultimis verbis, Sed libera nos a mau, nihil amplius locutus, non extrema pati sed quietem arripere Visius, mortalis vitae lumen re. Aquit. O imbecillem humanae naturae conditionem l O manem moruralium gloriam. O coecas hominum mentesi quid jactamur λ quid eritollimur Q id est quod dignitates, opes, potentiam, tantopere fi citamus Perpetuo his frui cui datum 3 Ladislaus nobilissimus adolealiens duodeviginti natus annos, in ipso gloriae culmine, tot regnis, tot gentibus imperans, tot deliciis atque opibus affluens, inter totam xiliantium manus, intra sex dc triginta horas,postquam aegrotare cin. Pit, extinctus est.

CAP. LXXI

De opinione ct eausa insis salis O

mortis Regis.

Mortem eius alii morbo, alii veneno imputavere. Medici Teu

tones, quorum potissima corporis cura fuit, in Austriam re versi palam dixere, et amprimum aegrotare rex estpisset,se vocatos , manifesta mortis ac veuenisigna comprchendisse, n e tu auses ἰου aliena urra manifestare qυa videraηt , rimuisse potentiam eorum, orun se tere rex perisset, regi clam aperesse omnia , rcspondisse istum non ignoν ara .aelatim datum , flumium imperasse, ne regis mortissam advicerent. Sena ius Viennensis ubi vulgari eam famam ammadvertit, medicorum ver

bum inde fieri prohibuit, ne Bohemorum adversus se ferociam proia vocarent. Qui Violentam mollem dicunt, Poggiebracium S Roche ranam criminantur. Potaiebracium tum regi fuisse inlansium, cum ad

128쪽

ad Danubium usque proscctus Viennam ingredi noluit , non sine causa suspectum ei regem fuisse. Conscias mali mentes metu impleri,

queis integer est animus , his omnia tuta videri. Ab eo tempore regiar vitae paratas insidias, Rochezanam nunquam regi placuisse, idque palam factum, cum sicut ante diximus, sacra serentem contempsit. Ne me latet fama vulgatum esse, idcirco regem apud Pragam nuptiarum celebrationem decrevi me, ut concurrentibus eo Catholicis piincipibus potenti manu haereticos comprehenderet , finemdve tandem

Hullitarum insianiae daret. Id praesensisse Rochezanam ct Poggiebr gium, necemque regi pro sua salute machinatos. Mihi quid horum verius videatur non facile dixerim, neque certa pro incertis ausim aD firmare. Aliorum dicta recenseo,& plura scribo q vam credo. Illud constat,praeter RocheZanam,cui regiam mortem nemo non acceptissimam

iudicavit,&Georgium,reliquos regni proceres extincto rege in magno moerore fuisse, & publicum toto regno luctum, qui ad Vll. Cal. Dec. continuatus est. Tunis regia pompa peractis exequiis defuncti compus in sinu proavi sui clivi Caroli Romanorum Imperatoris sepultum, Circumvectio per urbem more majorum neglecta. Dum haec scribo, Alphon si regis Arragonum, cui praesentem historiam dedicaveram, multis formidatus, pluribus expectiatus, mihi quidem acerbissimus nunciatus est obitus, V. Calend. tulit clausisse oculos traditur. Hispaniae atque Italiae rebus aliam formam praebiturus, lugendumque Camoenis satum, & ingens disertis iactura viris. LItinam succetari cura virtutis sit, minorque seculo nostro calamitas ingruat, quam tumemus. Nos operi, quod jam reqVhit, summam admovemus m num. . Georgius ea die, quae inter mortem Latiislai dc suneris eductionem media intercessit, accersitis proceribus gubernationem iam non expirasse regis obitu dixit, provinciam uique ad Pentecoste commissam sibi fuisse affirmans. Arma tenenti, nemo finitummo te mandantis impetium objicere aulus. Pragentes gubernaticini suae

nihil morati te commisere. Matthias Huniadis filius ex Vienna cluinis, qua die rex obiit Pragam applicuit, atque in potestatem Georgii factus est. Nec diu postea rex Hungariae designatus, magnis sponsionibus dimissus, e carcere volavit ad regnum. Advenae,ui Lauislauna secuti fuerant, suam Pisuve domum Pelia

129쪽

m AENTE SYLVU HISTORIA BOMMICA. CAP. LXXII.

De Georgio Poratebracio, Rege Bohemorum sextodecimo. Sinde constituta die qua novus rex eligeretur , multi tractatus

habiti. Carolus rex Franciae, qui filiam Ladisia desponderat , regnum alteri ex filiis suis petere aut ei committi, cui filiam tradere non dedignaretur. Calimirus rex loniae irorem desuncti regis sibi nuptam esse aiebat, eique regnum deberi. pari ration Gulielmus Saxoniae dux utebatur, cui soror natu major nupsisset . Fredericus imperator ejusdem regni ordinationem iam esse affirma bat, in qua seudi's blennia neglecta suissent. Nec sine spe Sigism dus S Albertus Austriae duces fuere, qui deficiente rege Bohemiae sine virili sobole ex Austria vocandum Veteri foedere principem norant.

Rocheaana venenorum sator crebris sermonibus usurpare, aut regem sua pro onis eligendum esse, aut si nomo tanto fastigio dignus videre tur, Hebraico more Iudicu sumendos, veteris legiS exempla memorans.

Ubi dies constituta illuxit, auditis legationibus in conventu procerum , utilitate regni discussa, Georgius Poggicbracius rex pronunci tur, militiae domiq ve apprime clarus, cui ad res gerendas nec consi lium nec aetas deesset. Ea res necati regis maxime sita sipicionem auxit. Ipse ex praetorio primum in aedem beatae Mariae,ubi RocheZana prae si det, solenni pompa deductus, Deo gratias egit, ibique novello regi publica salutatio exhibita. Mira rerum mutatio, ct novus syderutruin fluxus. Duo potentissima regna eodem tempore rege orbata, ex nobilissimo atque altissimo sanguine ad ni ediocres homines pervene- .re. Sic Deo placuit, ludere sortunam dixisset antiquitas. Nos divinae providentiae cuncta tribuimus. Utriusque regis electionem nonnulli calumniantur, Vim adhibitam dicunt, neque iure valere quod metus extorierit. Nobis persivasium est, armis acqViri regna, non legibus.

FINIS IIISTORIAE BOII EMICAE.

130쪽

INDEX CAPITUM.

Cap. I. De situ regionis Bohemicae, defluminibus ejusdem,&civitatibus ac de B emorum moribus. IV. 8 p. II. De origine gentis Bohemorum Io p. III. De Zechio,primo duce Bohemiae riCap. IV. De Croco, secundo Bobemorum duce. I3Cap. R. De Libus filia Croci, quae pluribus annis rexit Bo-

Cap. VI. De Primistio, tertio Bohemorum duce. I4 Cap. VII. De puella Halasia, quae principatum Bohemiae more Amazonum, septennio potenter obtinuit. I6 p. IIX. De puella Sarca,quomodo dolose nobilem Stir dam deceperit, mortique tradiderit. I8Cap. IX. De Μmistio Narto, ac Mnata quinto, Horcioque sexto, nec non Vinsco septimo Bohemorum ducibus. arop. X. De Grezomistio, qui ct Miam dictus est octavo Bo- . .hemorum duce. Et gravi bella, quo usit cum satruo suo Hratistio. 22

Cap. XI. De infidelitate Duringi, qui Hratillai filium Abi

commissum interfecit, poenamque condignam dedit et3Cvr XII. De Nostirico novo, O formojo decimo Bohem rum ducibus, qui ct ultimus Paeanorum ducum fuit, o tandem cum uxore sua fidem Chrisi suscipiens baptizatus est. 24

Cap. XIII. Destu Moravi ct alocopio,pevultimo rege ejusdem, qui ct primus Christavus inIer reges Morat viae fuit. ' Cap. XIV. De Spitigveo undecimo, ac I radisuo duodecimo Bohemorum ducibus. 26 Cap.

SEARCH

MENU NAVIGATION