장음표시 사용
11쪽
bus deductam ; sed etiam ubi haec demonstrata , ipsi quodammodo sibilis eandem excipiunt magna injuria tum summi Pontificatus,
tum Principum omnium, ac praecipue Francorum , Italorum, Germanorumque Imperatorum ; ne ullo quidem illorum excepto , qui ex AUGUSTISSIMA AUsTRIACA GgNTE prodiere, ac praeter ceteros Rudolpho I. quorum singuli actis publicis & sacramentis rite palamque con ceptis eamdem originem certissimam , firmisisimamque uno ore agnoverunt, agnoscendamque ab omnibus decreverunt. Quare cum in hac
Historia nos pontificia jura tueamur , tuemur etiam res famamque Principum , claramque Imperatorum memoriam, omniumque illorum potissimum , qui sexcentos per annos gloriosissimam domum Assae Ri Ac AM illustrarunt. Primarium scriptum , argumentis ex jurisprudentia atque etiam, si Deo placet, ex theologia depromptis contextum , cujus spissos erro-Ies , praestantissimorum variarum gentium scriptorum documentis innixi, nos universorum
judicio subjicimus , anno tro8. Mediolani vulgatum suit. Quod quidem ubi trans Alpes
in eorum tantum manus pervenisset, quorum
animi ad plenam fidem illi habendam parati jam erant, coepit magno quodam mysterio de
12쪽
cautela in Italia apparere , bc in paucorum potestatem venire et atque hi quoque de illorum tantum schola suerunt , qui in antecessum contra Sedis Apostolicae jura se facillime persuasos prodebant , quique alias absurda principia, quibus illud scriptum scatet, se pronis auribus accepturos pollicebantur , parum aut nihil omnino laborantes, utrum vera an falsa ea essent, & an .d temporalem Sanctis Sedis aliorumque Principum dominationem aeque infringendam is ac ad Summos Pontifices ignominiosissimis calumniis onerandos spectarent. Hic liber tandem non sine maxima difficultate in manus nostras devenit , inscriptione &quavis Ioci temporisque significatione carens. Haec tamen initio leguntur: Animadversiones
ad scripturam, quae dicitur vulgata Rome die prima Augusti IIo 7. cujus titulus est: Decla ratio nullitatis cujusdam concordiae in Sedis Apostolicae-Sanctae Romanae Ecclesiae praejudicium initae super bbernis sationibus , quas milites Germani in Ducatu Parmae Pia
Quod igitur attinet ad Ecclesiam Romanam , hoc scriptum e suis tenebris educendumb esse
13쪽
esse censuimus, eius paralogismos ad trutinam revocantes, ne, si illud impune & sine debita
responsione per manus hominum volitaret, malevoli , parumque rerum periti conjicerent, Se dem Apostolicam specie contemptus fateri, se validis rationibus contra adducendis carere, quibus in luce hominum tot accusationes procul amoliretur, quasi tyrannice alienos Principatus sibi usurpasset: cujusmodi criminationibus in hoc & in aliis id genus libellis toto impetu , nullaque ratione habita , ipsa oneratur. Qua de caussa rem tantam silentio dilsimulare , hoc easdem criminationes comprobare
videri potuisset , falsasque aliorum contra Sanctam Sedem persuasiones augere amplius& non parum severe . Quod vero hujus scripti paginae numeris careant , ego ei respondendo , numeris capitum , qui ad oram notantur , Sc vocibus cuilibet capiti propioribus utor: qua quidem in re omnium commoditati consultum puto, qui veritatem suis oculis noscere vellent perpensis locis ipsis scripti Mediolanensis r cujus sinistros effectus ab cclesiae Romanae hostibus singulari applausu exceptos fuisse , luculenter inde percipitur , quod in eamdem non pauci ex Septemtrionis Heterodoxis bacchandi occasionem sibi inde
14쪽
oblatam arripuerunt. Hinc vidimus , Ioannem ol angum Iargerum Academiae Tubingensis Caneellarium, hominem in sua patria obvarios centones in lucem editos satis notum , suas pariter scriptiones in Summi Pontificis CLEMENT1s XI. Declarationem nullitatis vulgare voluisse: anonymum quemdam suas quo- 3. que Germanice in publicam lucem misisse, quas Simon Henricus Musaeus jurisprudentiae in Κiloniensi Academia professor latine con
vertiti ad limc aramuνmum alterum anno II 8. q.
Cermanica lingua opusculum publicast e, cujus inscriptio hoc pacto explicari potest : Imperii jus in Parmam er Placentiam in totam Italiam . Hoc opusculum falsis sententiis Se detrivio petitis resertum , quae jamdudum in .
Defensionibus Dominii Sedis Ap esicae in Co
maclum confixae fuerant , illo eodem anno ITO8. iterum , Inoxque anno ITO9. Ienae
tertio editum est : in qua quidem editione Godefridi Reul manni auctoris nomen apparet. Quintus etiam liber prodiit in lucem Conradi Samuelis Schurχfleisthii Wirtembergae humaniorum litterarum professoris , quantum ex ejusdem farinae sexto libro percipitur, qui prodiit Κilonii anno ipso II os . a jam dicto Simone Henrico Musaeo consectus: cui librob 1 haec
15쪽
hate inscriptio praefigitur: De juribus in Parmein Placentie Ducatum a Pontifice male prae tensis aut usurpatis Commentatio. Hic Musaeus, qui in Romanos Pontifices odium suae sectis insitum passim evomit, Sacrae Imperatoris Iosephi Majestati librum suum , undique injuriis scatentem , inscribere non dubitavit, quasi vero Imperator Catholicus, Austriacus , quique munus Advocati ac Defensoris Ecclesiae
Romanae cum maxima dignitate sua coniunxit, aequis auribus copiosas injurias sustinere debuisset, multasque calumnias a sarcinatore
Lutherano congestas in sanctissimos principes Christianae Religionis , quam idem Augustus profitebatur r id quod scriptor ille nulla moderatione servata in toto libro suo praestitit, ac praesertim in epistola nuncupatoria, ubi comparationibus animo suo respondentibus iniquas funestasque oppressiones Summis Pontificibus olim illatas, tamquam insignia exempla& imitatione dignissima , Caesareae Maiestati proponere ausus est. Hic vero auctor non solum in animo habuit, ut imperitis persuaderet, Parmam ac Placentiam , sed reliqua omnia ad Imperium Germanicum pertinere , nihilque aliud quam clientem , illique subjectum esse Summum Pontificem a quod certe nunquam
16쪽
antea perceptum, intellectumque fuerat. Iam constat, hominem repertum, qui Romanum Pontificem, tamquam Vicarium Imperatorum libere venditaret. Nunc vero hic Lutheri assecla Pontificem, veluti Imperio subjectum, no bis obtrudit . Quoniam vero praestantissimi scriptores Catholici, Itali, Germani, cunctarumque gentium , & pariter eκ Acatholicis celeberrimi, quales fuerunt Franciscus Hotto- mannus & Hugo Grotius , debita reverentia de Imperialibus Constitutionibus pro Romana Ecclesia promulgatis diserte meminerunt, ac praesertim de Ludoviciana , quae ceteris conmtextum praebuit , Musaeus incredibili audaciaeas Omnes, ut confictas, explodit, cujusdam
Ioannis Burchardi Maii amici sui bonoratissmi,
ut ait, atque in Κiloniensi Academia collegar, objecto nomine nobis terrorem incutiens, quem
scilieet illustris Conringit mestigia scutum , in
eas constitutiones immane quoddam volumen suum in lucem editurum minatur. Sed quamvis Musaeus hoc nos amici sui consilium celasset, nihilominus credi poterat, Majum in suo immani volumine non aliud nisi rancidas te ineptas Conringit aliorumque de ejus secta nugas nobis oggesturum et quas quemadmodum pro Summis Pontificibus Germani aliarumque
Defensio II. pag.87. Commentatio Murai
17쪽
gentium insignes & spectatissimi auctores magna doctrina atque industria eonsutarunt, ita Maji labor irritus atque inutilis infelici ejus sectae prorsus evadet, cum nobis eum ad Dein sensiones summi imperii Sedis Apostolicae in Comaclum amandare sufficiat. Ibi enim pueriles exprobrationes, insanaeque cavillationes
Molinari, Wolfi, Goldasti, Conringit, alio
rumque de heterodoxorum ac praedicantium ordine , & aliquot nostrorum etiam, refelluntur, qui Romanae Ecclesiae auribus obtrectandi, deque ipsis pariter Summis Pontificibus detrahendi studio abrepti, eos exscribere ausi sunt, eorumque dicteriis abuti et quibus ceteroquin armis omnes Sedis Apostolicae hostes plerumque instruuntur. Quod vero attinet ad Ludovici Pii Constitutionem , quae inter Ecclesiae Romanae hostes tot tantasque turbas excitat, illud apertum est omnibus, Henningum Arni- Deum, Iurisconsultorum Lutheranorum facile principem, quamvis contra jura ac pontificiamma estatem absurdis opinionibus stipatus ince dat , eamdem tamen Constitutionem verisI1mam, certissimamque ingenue fateri. Haec illius sunt ipsa verba : CONsTAT , Paschali a Ludovico concessam Romanam civitatem cum Duricatu suo er viculis omnibus territoriis.
18쪽
Veritas tanta vi pollet, ut illam vel adversa rii ipsi ultro testentur ac fateantur l Prosecto Arnisaeus significantius verbum usurpare non poterat, quam hoc: constat. Quare ex Maii conatibus adeo nullum damnum in Sedis Apostolicae jura apud aequos veritatis aestimatores importabitur, ut illum ipsum rubore suffundere debeant, cum tanto ante iidem ipsi conatus , ut a mendacio & malitia compositi, ubertim per nos fracti fuerint. Interim in hac
. Historia audacia pravaeque artes eIevabuntur ,
quae Musaei librum comitantur, ejusque notas ad Imperatoris Edictum re pontificiam Declarationem, aliaeque ab Anonymo Germanice scriptae M ab ipso Musaeo latinae redditae , ac
pariter ejus oratio: quae acta omnia ad calcem libri sui collocavit, quem ut eo amplius auge ret, grandioribus litteris describendum curavit.
Denique lector monendus est, hoc opere jam dudum elucubrato, cum mihi injunctiim fuisset, ut scripta summum Sanctae Sedis imperium , in Comaclum denuo impugnantia refellerem, quod alioquin nullo etiam jussis accedente praestitissem, Romanam Ecclesiam pro virili mea defensurus, hoc praesens scriptum ad alia reserendum putavi , ut repetitiones effugerem, neque in hoc Adversarios imitarer, qui
19쪽
in suis scriptis iterum atque iterum recinen ' dis, licet ante consulata jam fuerint, ubique occupantur. Quemadmodum ego in Defensionibus Dominii in Comaclum nonnulla ad hanc Historiam reseruntur , ita in hac non pauca ad Defensiones reserri oportebit: quae secundum primam editionem Romanam identidem adducentur ad libri oram, quo quisque facilius consulere possit quae de hoc argumento a nobis scripta fuerunt, ut veritatem ac justitiam
pontificatui Romano faventes tueremur, non certe libidine ulla ineptoque consilio per malas artes ac fraudes pugnandi pro mendacior quod Christiani omnes vitare debent, quodque Sancta Apostolica Sedes , una veritatis magistra, vitavit semper semperque detestata
Ludovicus Τhomassinus rerum Ecclesiasticarum scriptor clarus, cum post multorum
annorum moram Dissertationes suas ad Con
cilia Oecumenica in lucem proferret, lectores de nonnullis necessario moniturus, priori suae praefationi novam adjunxit, quae altera ex intervallo ab eo dicta est: quaeque separatim in omnibus exemplaribus minime apparet . Pari
20쪽
Pari pacto ego quoque istud opus , ab anno
usque I TO9. per me concinnatum, nunc tandem alicubi auctum editurus, praefationi ab initio scriptae aliqua adjiciam , postquam non pauca operis exemplaria manu exarata huc ἶllue jamdudum volitallent: unde vir doctus, mihique alias ignotus compendium Italice excerpsit typisque vulgavit hac epigraphe praenotatum t Informatio seu Notitia de Principatibus Placentiae Parmae et quam Informationem. post hane nostram Historiam primum editam 1ubsecuta est ab eadem manu Italica Dissertatio, ut vocatur, historicosolitico-legalis de natura'qualitate urbium Plaeentiae Parmae : ubi saepe auctor ingenue prodit , se per meam lucubrationem, secuinolim ex Aula Parmensi me inconsulto antequam ederetur communicatam , non leviter profecisse : quod dictum velim illius hominis causa , qui in sua, uti jactat, Plena expositione , a me alibi recensenda , de hoc opere sibi incomperto obloqui non est veritus, perindeae esset omnibus ignotum ac prosecto etiam Vanum. Et quasi parum admodum hoc videretur, eo etiam devenit, ut sibi meriti loco, si Deo placet, tribui voluerit apud Apostolia eam Sedem , quod de Parma ac Placentia