Oratio de obitu serenis: principis Christiani. III. Daniæ & Norvegiae regis &c., conscripta á Iacobo Bordingo

발행: 1559년

분량: 31페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Ianuariῆ. Fuit itaq; uniuersum Vitae et iis currisculum, annorum LU, O aliquot mensum. zechiam regem cum quo ipsum comparauimus, Vno tantum anno vitae stiperauit etsi regni Posius tempus breuius aliquanto fuerit. Verum quod Ezechiae accidit, ut XV ansnis anteu moreretur, in grauem S ethalem mor. hum incideret, ex quo tamen singulari Dei ausxilio, cum ipsum serio inuocaret, restitueretur, e XV annorum spatio vita ei prorogaretur simile omnino nostro huic regi accidisse faten/dum es . Anni nur1c sunt XII, cum Lundae ops Pido Schaniae, deplorata omnino valetudine essi cum vero in rebus humanis auxili nihil

appareret, medici j physicis suis remediis, parum

eiscere se profiterentur cibi tum optimum res gem non alia ratione seruatum fuisse constat, seis N ecclesiae precibus quibus commotus Ucus, vitam ei in hoc usi tempus ProduXit Firmam ipsius in Deum fiduciam, declarant usitata eius

symbola , quibus e consolari se ec aedificia sua

ornare Blebat.

Etsi autem Blius Dei auxilio niteretur, istam Deci uitem omnem ei uni acceptam refero

22쪽

ret nihilominus tarne interea medicos etiam

in honore habebat, O remediis ab ipsis mons

stratis, non inuitus utebatur. Verum cum Pasrum ea interdum prodessent, O ipse in aeger decumberet, iocari nonnun ita selebat.

Vbi nunc sumus inqui subridens nos, qui poσ

tentissimi ec inuictistimi alutamur nunc Potentia, di imperium nostrum risum ab una febricula ita domamur. Deinde, ut saepe alias cum bene haberet , longius oratione digressus,

humanarum calamitatum causas commemorabat, edebat praeclaras confessiones de corrupta nastura, de contumacia carnis aduersus spiritum

de nimis imper se est obedientia sua. Quid est inquit quod tantopere stuperhimus e cum omni humana iusticiari maxime ornati sumus, quid tum adhuc aliud ad Deum accedentes, adsserimus. turpem peccati massam, Quare ad filium Dei confugiamus, amplestamur iusticiam IESU CHRisti, quae nos perducat ad vitam aeternam. Huiusmodi confestionibus Oc adhoris, lationibus, ipse se confirmabat,ec anu pius Pacli ter, erudiebat domesticos suos ut qui audirent Errata Oc imbecillitates suas minime dissili mulabat, ici aperte confitebatur, dignum se esse, qui poenas etiam daret. Sed orabat cum Ezechia Deum, ne Pro meritis sitis, in ipsum anis

23쪽

maduerteret poenas potius auerteret, e pacem daret in diehus suis. Hastenus uae vita iussu. erit, quae in publica gubernatione, di domesti. ca consuetudine virtutes, audivistis, Reliquum nunc est, ut de obitu eius, pauca quaedam di, camus: qui certe Vitae integerrime adire plane consentaneus fuit. Vicesima tertia die Dccembris, biduo an te diem festum, qui natalis es Domini nostri IEQ CHRisti mane, cum ad ipsim venisset M. Paulus Noviomagus quo concionatore iam annos fere quindecimisiis erat sciscitari statim exeo coepit, qua Valetudine pater ipsius essetinam Occis grauiter eodem tempore aegrotabat, Cuo etiam morbo no die ante, quam rex evista discederet, extineius est. Verum M. Paulus cum dato responso, vicissim regem interrogaret,

ecquid ipse valeret, dicam inquit fuit iam apud me, qui me animo bono est iussit, mihi pspem fecit, fore, ut breui cum hoc notio anno, mea quo valetudo renovetur ac tum secutuo ram vitam longiorem. Quod cum Vna audiret

Cornelius medicus, qui tum forte adstabat, coniici inquit somnium fuisses nequαὶ qui rei vanum aut semni simile fuit: nam certo certius ita fore, mihi affirmauiti bis au . tem, aut cuias ille fuisset, a quo significat una sibi id fuisse diceret, ne interrogabat quisu nemiPσω amplius quoc addebat verum ut euentus

24쪽

stea docuit, minime dubitamus,quin diuinitus raculo per quietem ipsi oblato, de tempore quoad coelestem vitam emigraturus esset, admonitus fuerit. Quod submitium fuit, simile omnino illud fuisse statuo somniis Ioseph,Nabuchodonosor, Masgorum, qui de rebus futuris, O ad Ecclesiam Pertinentibus, per binnium ab angelo edost filerunt. Pat lo post habita est M. Paulo concio, de S. Thoma, qua ille mirifice afficiebatur.

Reli uum vero tempus, quo conciones nusssas aulebat tribu ha sacrorum librorum seditiosnibus iraecipue autem horum scriptorum laesia One desectabatur Commentari Lutheri ad Galaatas, maxime ψ illius particulae, quae est in illum locum primi capitis, C H Risus dedit semetis Psium pro peccatis nostris, ut eriperet nos de Prae/knti seculo nequam ratem libelli Iusti Menii, de

Praeparatione ad mortem quem quotidie in masnibus habebat, O iter faciens circumferebat

item libri Iohanni Vigandi, pastoris Magdebur gensis, cui titulus. Deiapi xttre Curtillicdet lebr. Hunc librum non ita pridem ipsi miserae

Iulius, Henrici Ducis Brunsiticensis filius i Tani, topere autem eo deli stabatur, ut de Pluribus ex emplaribus aduehendis, mandata daret di devertendo in singuam Danicam cogitaret.

In feriis natalitiis, ingrauescente Paulatim morbo, cum secto iam ita affixus esset, vix vestis

25쪽

s mouere posset, praeter ordinarias conciones, 2uas ualebat, nihil lege hat ipse,uti H si ius,litus fuerat : sed conciones illas, ta in I u. theri Poli illa extant, de puero esse, recitari si hi inbebat eas p omnes audiebat, attente, a gnatcu animi alacritate. vanu utem ipse tam coena Domini, qua ol iduo ante usus fuerat, absti. nebat tamen cubiculari, suis eam in conclaui suo adminiurari, magna cum Voluptate eis nebat. Pridie quam moreretur, quae ultima dies erat mens s Decembris, cum de morte aliis M. Pauli, de quo olicite semper percundiatus fuerat, nunc .atu. esset bene est inquit crassequar. Calendis igitur Ianuarii, a quo die nouum annum nunc us Picamur, memor credo quod significatum ei esset, hoc die melio em eius ualetus dinem sole, O vitam inde sectit Uram longios rem quasi exire iam ex hoc exilio gestiens, at s ad coeleste illud domicilium Properans, hene mane se ad moriendum parare coepit ac Primum

prelegi sibi iussit locumlai l Cal. . Christus se iniecipsum dedit pro peccatis nostris O c. Cumbi M. Pisulo,qui inter Primos ipsum adibat,de Patrisi pilus obitu quaeda sciscitatus es t hodies inquit i Pius equar:tu ut patri adfuisti, ita mihi facit adusis. Mox reliquis abire iussis, sesum Paulu retinet:

26쪽

ib Φ post apertam, plenam, rotundam silandi

Christiano homine dignam confessionem, rursus ipse verbo Euangesi ita se erigebat ac confirmas bat,ut Paulus qui ipsum audiebat, a rhitraretur se multo phas ex ipso qui ipsum ex se,consistationis cepisse Nihilo minus tamen ut ministerii etiam

rationem haberet, praesentis 3 ministri voce masgis confirmaretur, vicissim ex ipso audiuit cersiam piissis mentibus gratam, de remissione Pecscatorum perci Esuri CHRisium, sententiam tcui accedere etiam volebat, pignus illud, cor posi is N anguinis Domini nostri esu Christi, iaplius testamento ad conseruandam, ac celebransdam honeficiolum ipsius memoriam, O Vaciis lantem fidem nostram roborandam, nobis resti flum Verum roganti Paulo, mox ne an post concionem, hanc coenam Domini sibi adminis strari vellet, satis in Iuli, mature, fiet poli conscionem modo ne prolixa nimis ea fuerit: Senatio enim parum temporis nobisi peres e. Habita igitur concione de puero circumcisse, cui a Deo ipse, prius in utero nasceretur, nomen inditum erat, ut IE S ci diceretur, idcomuneris assignatum, ut filuos facere Peccatores: coena Domini administrata, cum Paulus iam rursus propius accedens, Praecipua concionis cauPita summatim repeteret tum laetus ille, re alas cris, complicatis manibus suspirans, magnoi des siderio coelestis patriae oculos attollens, gratia asgebat

27쪽

gebat Deo, pro beneficim omnibus sibi per Iesum

Chri una collatis pira liberatione a Peccato,n2Oro te, o mortis terroris US. Interea regina coniunx, sacris in templo peri aistis ingreditur, sed prae fetu O moero e maxismo, proloqui nihil Pot Citi unam tantum hanc vos

medebat Umein per incinda. Ea igiturali quantisper rursiis digressa, cum quidam casterias aureas Proferret, quas antea hos pitibus quisbusdam pro apophoretis donari iussierat, at stir, inquit aufer, quorsiis nunc haec stercora Reuersa postea regina, ad testini moesta tacitas consedit ibi tum ambo ancellarii, Iohannes Frisius ex Andreas Harhy, regem constremunt qui graui Oc longa oratione eos Onas

Pellans, postrema haec ipsis mandata dedit. Quo iniam instare sit, iam viderent X tremum Vitae tempus, ut patriam, cui posthac ipse consulere amplius non posset sibi commendatam esse potarent ad eius salutem, omnia sua consilia,e ad traones dirigerent. Imprirnis vero, Vt quem adinios dum ipse fecisset, id operam darent, Vt vera relis gio, incolupta Ecclesiae doctrina, di quaecula. ad verum Dei cultum pertinent, saltia integraq; consseruarentur clus vero de ecclesiis, Academia, scholis, verbi ministris, episcopis, Pauperibus rimper decreta fecisset,ea ut ratae firma perpetuo manerent. Deinde ut charisiimam coniugem

am, Jιberos minores, qui nullas adhuc Diti iij nas

28쪽

nas haberent, quocunt, modo possent, tuerentur: ne ad calamitatem aliquam ipsis genete ipse rum ladignam redigerentur. Friclerico filio, e amquam olim dedissent, fidem praestarent ea pdeinceps ipsi consilia darent, quae Oc ipsis gloria

osa, O reipub futura essent Ialutaria cauerento ne subditis aut patriae, vis vlla aut iniuria fiesret quem .dmodum earum rerum omnium, rastionem recidit ut osse Deo aliquando arbitrarens tur Pol remo ut ministrosum suorum quorum

quot diana opera, s erat Oin quibus nominasti in meminit M. Pati io ratio haberetur, ne ipses clientelae suae una poeniteret cd pro proeliitis regi ossc js, heriorem frustum aliquem eices Pili si merito laetari possent. o. i ea nanthus qui tum aderant, nobilibus cubiculari , medicis, caeterisse minit si is moeliis ac lachrymabandis, per D. Andream Laiby, qui tamen ipse praenimio fletu vix fari poterat, gratias egit mox*singulis dextram Porrexit, silai voce valedixit. Interea regina, uae prae moerore se mutua

Ium remouerat, i eu Ratur et quam cum summo

dolore, misere asse tam at 3 afflistam videret: Mea o iiunx inquit herio animo bono: ei voluntati obtempe iemus liberos nostros in is more Ocio Guca et Hidericum nos .atim coconsili, Lua. Hoc

29쪽

Hoc di sto, regina, ut erat animo perturahato in conclaue suum, quod in Propinquo erat, rursus incedit Oc communes liberos, Io hinnem, O Dorotheam filiam, ad patrem it, tit: hi cum singultibus Oc lachrymis, regem Palitrem adeuntes ante seditum in genua Prociliaris hunt di offensae si quam commiserint, culPam depregantur. Re vero Protens dextra

capitibus , eorum imposita, alutem dc henes dictionem Dei, per Ei CHRistum omnis hen 'distionis autorem, ipsi precatur: ac mox dimittit. Pueros subsecuta mater regina, multis perfusa Iachrymis redit rursias is si qua unques minima re dominum situm offendisset, veniam Petit cui mox ille, mea Dorothea inquit iandudum istorum omnium, nihil memini in iis alis ita in mutuo complexu aliquandiu haerentes, uterq alteri valedixit. Erat iam diei tempus meridianum rellis quas igitur quatuor horas, quibus spiritum adhuc ducebat, precationi hus, canticis, audiens disj pas admonitionibus, traducebat. Si quis forte extenuando mortis periculo, e longioris vitae spe consolari ipsim velle videbar ur, eum vultui ii ianu res cilcibat Simeonis conticum

30쪽

ben in t inchoabat ipse, una cum aliis moe rentibus Oc eiulantibus, canebat laetus. Cum M. Paulo peteret ut funebre illud inchoaret,

recusaret, quod importuna adhuc ea cantio else uideretur: mi Paule inquit canatur mihi me nunc ei maxime dele stat. His adiungebat e sis lud Vir leuben alaneinensiot. Postremo res peti rursus voluit Simeonis canticum, quod priamum cecinerat ali in eo tandem canendi finem fecit. Scripturae loca,quibus theologi qui aderant, M. Paulus. O M. Andreas Martinus, eum consolabantur, sc fere erant : Sic Deus dilexit mundum: item quinquagesimum tertium caput Esliae, O dicta quaedam consolatoria ex Primae pistola Iohannis. Sed ille suas quasdam peculiares sententias, quas antea semper in ore atq animo hahere solebat, ultro sibi ipsi tum suggerebat: ut illud Matth. in Uenite ad me omnes qui lasboratis item Haec est vita aeterna, ut agnoscant

te verum Deum, o quem misi si IESUM CHRISTUM. item,E.go sum Via, Veritas, d vita. His vltro se erigebat ac sustentabat, cillustri oratione declarabat, se firma fide ea amsplesti . Singulis distis huiusmodi quandam insterpretationem addebat. CHRistus clamat cinaquit Venit ad me omnes xi iam venio ad

SEARCH

MENU NAVIGATION