장음표시 사용
41쪽
ad annum iso 8. erit referendus Nam, cum Maximilianus sub initium hujus anni Tridenti ag ret, in Venetos non modo bellum parans, sed antecesibrum more Romam profecturus , ut ibi selenni ritu Imperiali diademate ornaretur Iulii II Pontificis liberalitate factum est , quod is per nuncium ipsi, licet absenti, Imperatorium axioma contulerit, idemque confirmarit bulla aureis literis exarata, tantundem alitura , quam si propriis manibus coronam ipsi Romae imposuerit. Hinc die o. Aprilis , solennibus in Cathedrali ecclesia sacris faetis, Maximilianus iam a legato Pontificio , quam publica praeconis voce, inter festivum perstrepentium tubarum sonitum Romano
rum Imperare semper Augusus fuit proclam tus Ex quo conficitur, uncialem nostrum,
licet nullum anni numerum praeferat, post annum tamen so8. Vel ad minimum eo ipso cusum esse, quo Maximilianusin ab alliis Imperator hiit salutatus sibi ipsi hunc supremum in Romano
Imperio honoris titulum asseruit. Aversam nummi nostri partem quod attinet, ea quidem quoad plurima cum praecedentis uncii
lis typo con enit. Nam Maximilianus ibi non modo denuo plurium Europa provinciarum Rese Princeps audit potentissimus; sed etiam par muta quae medium scutum circumstant, pari a modo
42쪽
modo superius descripta garia, Aasbia, Burgundia et Hab Iurgui Comitatus insignia extat bent. Attamen ipse medius adeoque praecipuus hujus nummi clypeus non amplius aquilam χονοκέφαλον, sed potius praefert, notissimum S. R. Imperii symbolum, Culus ita g
minata avis originem licet nonnulli ad Carolum V. Imp. referant, eo quod is simul Imperator Romanorum inex Hilpaniarum fuerit; facile tamen hoc ipso unciali nostro refelluntur, ex quo
pater, aquilam bicipitem jam ante Carolum V ab avo ejus Maximisian adhibitam fuisse, citi etiam
nonnulli auctores fuerunt, ut hOC monstrum aboleret, prout o rcoici tener p. Herald pari. Spec. l. L C. p. n. IO. asserit. Immo, si de αυθε τια illorum numismatum constaret, quae nobis
Octaisus de trada dedit, liqueret, jam tum saeculo XI aquilam δικεφαλον Imperii Romani δμ
μ α fuisse, cum ea ibidem p. 3oo in aureo en vici mamp. nummo compareat Sed notum est
P. Iolerti de hoc audiore judicium, scito illo libello, qui vocatur la Sciencedes Medailles , p. Ia dicentis: Il nefaut passe fer emtout a cet au teum, parce que les Maissei, cisi rapporte, tprcsque ioviessa pes h. e. Auctor huic non est in omnibus fides habenda, quoniam fere omnia, ae affert,nuirusmata ficta sunt Huic ergo uti
43쪽
I uin pro tam antiquo aquilae bicipitis Imperialis usa argumentum tuto peti poterit praesertim, cum plurimi e successoribus Henrici III in insignibus aquilam fallim μονοκεφαλον adhibuerint, quali etiam Carolus IV Imp. usus est, non modo in segillo isto, quod apud Nicolaum Milesium m S.
Maximino Trevir. p. 63 videas, sed Min ipsa bulla aurea, ita findamentali Legi Imperii tae eligendo Imperatore cui appensa est, nomen indidit. Qua igitur ratione bicipitis aquilae primus usus ad Imp. Consanti m AI famos, divisionis Imperii Orientis Occidentis auctorem, a nonnullis referatur, ipsi viderint. Mihi sane id aeque minus probabile est, ac aliorum dogma , quo gemina: nujus, avis origo Imperatori Carolo M ob trans Etionem aliquam cum Nicephoro Constantinopolitano adscribitur.
Antiquissimum quidem biclytis aquilae exemplum est, quod tes e Carolo Fresne
de infer aevi numismat. n. XI. Romae in coli mna Trajan vel , ut alii referunt, Antonini Occurrit,ubi avis ejusmodi militis cujusdam clypeo inscripta visitur , quaque duarum forte Legionum conjunctionem in unam notari credunt eruditi. Sed quis inter Imperatores Germanicos primus a quilam Imperialem geminaverit , aut certo con,
stat. Et hccc indum satis exploratum sit, quod
44쪽
MAXIMILIANVS I. Da ite Papebrochius in Aetis Sanctorum MajiTo
V. commentari praeVi de S. Lucifer C. a. n.
Io7. existimat, nempe nullum aquilae bicipitis vestigium uspiam ante saeculum XIV. Occurrere; eandem tamen jam ante Maximilianum I. Imp. iniisti fuisse, ex eo satis liquet, quod idem auctor ex antiquis Parisinae editionis Georgii Odini conismis, trajectionem Ioannis Palleologi Imperatoris Constantinopolitani in Italiam, accestum ad
Papam Vrbanum V an Ἀψ68. Xprimentibus, refert scilicet, inter ornamenta triremis alicujus, tesseras Veneticas, Papales, ac Imperatorias exhibentia, tres aqvila lic te comparere; quales ipso teste etiam Ruperim Bavarusin Sigismum diu Imperatores saeculi XV initio usurparunt.
MAXIMILIANVS ROMANOR IMPERATOR SEMPER AVGVSTL ARCHIDVX.
45쪽
MAXIMILIANVS I. 23. AUSTRIE E ies Imperatori s coronati, Stor e ore etesieris ornati sub axilla usi G. PLURIUM. QZ.EUROPE PROUINCIARUM. REX ET PRINCEPS POTENTISSIMUS.' es , cui miles armatu Iubsternitur, fron, te abii miles gradiens asam crumena portat; si tergo angelus in lignia Romani perii cnet, alia . parma inferius apparent.
Legantissimus hic MAXIMILIANII. Imp .
n minus custis est, quo is ultimam suam licet irritamo adversiis Mediolanen se expeditionem suscepit. Nam Ducatum bstum, a Galliae Rege Francisco I nuper OCCUpa tum, recuperaturus, collecto ex Germanis milite in Italiam movit, ipsoque Mediolano obsidione cincto civibus per fecialem imperavit ut, nissipa ri modo ac olim a Friderico . factum, tuaditus deleri vellent, intra triduum Gallos urbe ejicerent, sibique portas aperirent , eo animo venienti, Ut iss hic antiquo more corona Longobardica ornaretUr. Sed opportunae decem millium Helvetiorum suppetiae, Mediolanensibus ad summa jam angustias redactis latae effecerunt, ut surdis fuerit narrata fabula. Hinc Maximilianus urbem frustra oppugnans sibique a perfidis suorum ab hoste corruptorum.
46쪽
rtorum insidiis metuens, tuta subito obsidione ac re infecta domum rediit Videtur autem uncialis noster occasione hujus expeditionis Mediolanensis cusus esse iis quidem ad solvenda forsan isthoc monetae genere militistia pendia: Cujus rei argumentum praebet aversia teristomuncis , ante figuram equestrem gradiens,& sinistro quidem humero hastam, dextra autem
manu crumcnam aere gravem gestans, adeoque ,
litem aliquem eferens, qui accepta mercede sua bellica laetus ovansque incedi Constat enim ex G-ciar lin Maliis istorum temporum his aricis, hac ipsa expeditione Italica exercitum Imperatoris numerati stipendii moram egre tulisse, ac militum nonnullos aera sibi debita tanta contentione flagitasse, ut etiam defectionem minitati su rint. Immo fertur Maximilianus militem quendam alios ad rebellionem incitantem suis ad Soncinum manibus interemisse quem fortassis ipso unciali nostro expressum videas, ut resu'no Ori'
i eo sub iratus acet, cui maximilianus ammatus insidet, stridoque perduellem petit gladio
Nisi mavis suspicari, Imperatorem hic Gallum aliuquem aut alium hostem prosternere, adeoque vi ctrici eo habitu se exhibere, quo olim Constant sis, Magnentios , aliique prioris aevi Casares innuinmis apparent,addita epigraphe: FElix TEMPm
47쪽
MAXIMILIANVS ue m REPARATIO, aut GLORIA ROMANORUM. Quicquid rei sit, 'qui e ni hunc neminem alium, quam emaximiliarium designare, praeter igniaria Aure Velleris in Ornatu equi conspicua , satis probat angeli s ausi, X more Veterum, Victoria alati tergo equiti, advolans, toronata Romani imperii insignia , scutum scilicet aquila bicipite signatum , praeferens. Inferiores parmulae eaedem sunt, quas aliquoties jam innummis hujus principis obserVaVimvis nam primo loco occurrunt taenia Dingaricar sequuntur balthei Burgundici sit cedit leo mi 1jurgicus &deri que comparet fascia Auseriaca. Quod reliquum est , aquilinudi extantior Maximiliantis ud, hoc unciali evidenter expres sus, nobis merito in memoriam reVocat facetum
ipsius dictum, quod affert Sigism sitire en e e. flern sibi in Spi qeli I. c. o. p. 386. Ubi ait,
Imperatorem in libera quadam S. R. I. Civitate, cu
jus incola ipsi plurimas ejus estigies ex metallo, cera, vpso, c. factas lucri caussa obtulerant, tandem indignabundum exclamasse Ee t duro
48쪽
MAXIMILIANUS I MAXI ROM. IM ARCH. V. AVST. ET DO. TER OCCI ORI. Eriles Maximiliam pileati, e torque aurei velleris ornati. PLURI EUROP. VINCIA REX ET PI CEP'POT 1ue18. Decem parmuia scutariae, totidem insignibus notata. Alio habitu exhibetur hic MAXIMILIANVS L
Imperator,ac in nummis praecedentibus eum vidimus. Neque enim Coronatu nec ase
matus est, sed 'leum sive, ut mediae aetatis scriptores barbare appellant, iretum gerit; de quo tamen capitis tegumento non ausim dicere, an idem sit, quod eo ipso, quo uncialis noster usus ess, anno i118. in comitiis Augustanis, una cum ense pulcherrimi operis, Papa Romano illi dona- uim legimus Nam id potius galea formam habuisse
49쪽
buisse crediderim, cum Pontife Imperatorem munere isto ad bellum sacrum contra Turcas suscipiendum voluerit instigare. Praeterea togatus sive palliatus hic apparet Maximilianus , reducta per numeros Vestimenti ora , eaque pretiosa pellemunita, cui torques aurei velleris incumbit. Meretur autem magis adhuc notari occurrens hic novus in litus Maximiliani titulus, quo non
modo ut haetenus ROManorum Imperator&ARCHiDU AVSiriae; sed etiam Dominiis TER, arum OCCIdentis ORIeiuisque appellatur
Sunt, qui putant, eum extremis istis vocibus respicere ad amplissimas noli orbis seu inerica provincias, quarum hereditatem nuper ipsius nepotes , Carolus Terdinandus, creverant. Sed, ne hic repetam , Omni probabilitati contrarium esse , Maximilianum nepotum tuorum jus suis inseruisse titulis dixerim potius, illum per Occidentis intellexisse Belgium, Burgundiam,aliasque hereditarias provincias per terras Orientis autem HUngaria regnum , anno 149O. X parte adquisitum, quae eo pertinent; cum de his ressionibus constet, illas tibi ita esse oppositas, ut aliae ad nascentem , aliae autem ad obeuntem solem se conVertant.
Progredimur nunc ad aversam nummi nostri partem, ubi varia nobis insignia occurrunt. Pri-
50쪽
sa ornatum, aquilam bicipitem Romalii Imperii δαγμα, exhibet, ita tamen esserinatam, ut pectori illius alia quaedam parmula impressa sit, hinc fasciam 4 Uriacam, illinc baltheos Burgum li- eos ostendens Dextram majoris hujus ly-pe occupat scutum . Uriacum, corona Archi ducali tectum supra p. I. a nobis explica tum sinistram vero premit parmula, ex eonibus Suevicis fascia Austriaca bipertita, Carm-thia symbolum , quem Ducatum Olim a Suevis possessum imp. Ludovicus avarus an . 33I. At striacis contulit Sequitur gryphus πτερορ, ignivomus, Soriam denotans, Vana Ottoc rus archio, ab Imp. Friderico . Dux Styriae croatus, socero suo Leopoldo VII Austriae Duci vel didit Huic succedit Leo Libiturgicus , usus etiam supra mentionem fecimus Vicinum illi scutum altheus dexter perrepit, utrinque tribus coronis stipatus, civitati e Laiadgraviatum Ru- .dolphi I. Imp. patrimonium designans. Jungitur ipsi parmula, aquilam, υνοκεφαλον lunulam
pectore gestantem praeferens quae Carniolae tesse-x est , jam saeculo XIII ad ridericum Bellicosum Austriacum devolutae Vltimam insigni, iam seriem orditur scutum ex palis aliquot laqVi