장음표시 사용
151쪽
quod postus in supplementum heces liatis non habet
ius in re, & per coiis uens ius vere quaesitum , sed λlummodo ius ad rem,gubernando iure speciali absque confirmatione: 3 7 Si enim haberet ius in re per coi firmationem , non posset prohiberi eius gubernium, , nec auferri , utpotest in deputatis ad tempus; Quod
quidem fuit sancitum toties, ne Prouinciae remanerrent Acephalae, & sine capite, quod posset in necessitatibus stibuenire. Et si quis obiiceret, quod ius in re est: exercitium ossicij, si igitur Vicarius exercet, habet ius in re, res,andeo,quod est bene ius in re, hoc modo, scd selum pro illo tempore,quo regit ; & etiam potest dici
ius acquisitum pro eodem tempore sed non ius quaesiis tum perfectum. - 38 Surreptio,&obreptio simi Synonyma,&idem
importantia, ex Fa an. in 1 .par. Decreti cap.super litteris . de rescriptis num. s. immὰ secundum varios
Doctores bis vocabulii Caia istae, R iuristae, promia scue Utuntur, nec ullam constituunt differentiam inter obreptiuum, & surreptiuum . Aliqui tamen ponunt hanc disserentiam inter hos terminos,quod putant O reptionem esse, quando falsiim exprimitur, surrepti nem quando tacetur verum . Ali j vero sic, obreptilias existimant litteras, quando sub inuolucro verborum, puta ironice, vel callide, sin fraudulenter, loquendo e iugiunt deliberatam Principis conscientiam clurrcptiarias vero, qua*do Papa plene intelligit totum illarum' d tenorem,
152쪽
tenorem, ta harrahim est salsum, vel suppressui
verum. Item pro maiori dilucidatione huius materiae est sedulὁ obseruandum , sitrreptionem, Vel obrepti nem causari ex duplici causa: ex taciturnitate videlicet veritatis, & ex expressione falsitatis, ut patet in textu eiusdem c. s . litteris. ibi, Tacita veritate, 'Vel
flafalsitate, & infra ibi. Falsitatis expressionem, vel
suppressionem veritatis. Surreptio igitur, vel obreptio, est expressio falsi, de taciturnitas veri, quo non expresse, vel tacito, Papa nullo modo litteras concessisset, scilpotius denegasset. 3' Surreptio item duplex altera, quaeprouenit ex parte impetrantis , altera quae oritur ex re ipsa. Primam tollit motus propitus, non vero secundam: Et ideo sic exponenda est illa Regula, in qua dicitur,quod motus proprius Principis tollit, siue excludit omnem surrcptionem, quia in motu proprio surreptio, etiam sciciater facta, non vitiat rescriptum: etsi contra litis xas motu proprio obtentas non possit dari de surreptione, Ut praedixi, tamen potest dari de defectit intenti nis, qui surreptioni aequi paratur, ut in decis Seradib. 398. num. 2. Immo, quod est surreptio in gratiam racta ad supplicationem partis, est defectus intentionis ingratia facta motu proprio, ut dicitur etiam in decis.1ι9. num. 6.par. S . recent. Et quamuis motus proprius
xelcuet impetrantem ab onere gratiam iustificandi, quae Blum innititur voluntati, & verbo Papae, tamen
153쪽
non impedit, quin ex aduerso dari possit de defectu intentionis Pap. , eoquo probato, motus proprius nihil operatur. Aduerte nihilominus, quod reqtittitur oris aperitio luando in concessionc est Riblata facultas contrarium dicendi, vel opponendi, vel interpretandi, Vt dictum est supra post diuisionem cases nostri. o Ius qua itum tripliciter potissimum dicitur s. Aliud enim est conditionale, ad tempus aliud ; & temtium absolutum,& perfectum. Et dicitur perfectum, quia absilutum, & independens, ut sunt in Religione Ministeriatus, tum Gcneralis,tum Prouincialis: & non Vicarianas deputatus in supplemetum; dcpendet enim in s io consertori ab arbitrio Generalis,ut patet ex Sta tutis ; etsi ius Vicarii potest dici aliquo modo qua itu , hoc selum est pro illo tempore intermedio usque ad electionem noui Ministri: & sic est potius ad tempus, vel conditionatum. Ministeriatus autem dicitur per
se, & absilutum ius qliaesitum, & persectum a solo
Capitulo Prouinciali dependens in fieri, & non in con seruari de iure ordinario. i Ius quaesitum sic nunc patur ad distinctionem . aliorum iurium, qliae imperfecta iura nuncupari posisent. Et hoc ius qu esitum potest nihilominus tollere Papa, censetur sublatum, quando non est purunia , sed conditionatum, δc ad tempus, ut in casu nostro: Et Tuscus deis. Ius quaesitum cons 6 2 .6 2 3. appellatius quesitum, quod est verum, & perfectum, 'uando stilicet
154쪽
seilicet est certum,& Indubitatum,ad quod tollendum,
Papa vult se explicare cum derogatione Rcgtilae Canc: de iure quaesito non tollendo; quod certe non est dicendum de iure quaesito nostri Vicari j, etiam dato I quod esset qua itum pro tempore vacantiae, ut dictum est, & dicemus in responsionibus.
α Neque est simpliciter necessaria, & absellitia haec derogatio, quando gratia est de sui natura pntiudicialis, & non dubitatur de indubitata scientia conce dentis, quia in tali gratia non possiimus de Papae igitorantia,aut stirreptione opponi, ex quo bene nouit Papa per eam tertio praeiudicari propter ius certum, de quo praesumitur habere scientiam, iuxta commune prolo quium, de axioma, quod in eius pectoris strittio omne ius conseruatur; 4 3 Elproinde nouit nullam unquadari Communitatem, siue Collegium sine capite, aut Accphalam Prouincia, aut Convehitim immo quod semper in quocunque eitentu, semper si1bstitititur sv cessor, aut electione, aut prouisione, vel successsion ,
aut alio quouis modo, stibilituendi: Et gratia dicitur
ex sui natura praeiudicialis , quando necessariis implicat praeiudicium terti j, rejectu tamen eiu sdem iuris,N aeque quaesiti in necessariam consequentiam : Et Papa hoc supponit ex natura gratiae et quae Omnia, nec militant in casti nostro, immὀ adaequale conueniunt eidem; Electio enim Ministri in vacantia, vel no
praeiudicat, quia non est respectu alterius Ministri iam electi,
155쪽
elechi, vel a Capitulo, vel ab eodem papa εἰ vel si pra iudicat, hoc cst, quia perfectius ius, ut est quaestum Ministro, facit desinere minus perseistum, uti est Ossi cum Vicari j, datum in merum supplementum; neq; hac ratione possimus dicere gratiam Ministri Prouincialis a Papa electi esse fundatam in defcctii intentio nisi sit scit si quidem actus contrarius ad remouendam voltuatatem in protest 1tione Regulae Cancella riae positam; & tandem nemo asserere potest, quia Papa ignoret, quod electio Ministri, uti proprij Pasto ris Prouinciae viduat. P, praeiudicat certe Vicario pro uise . scit tamen, quὀd praeiudicat in diuerse iure, S proinde non eFetderogatione Regulae. H.ec doctrina desumpta est a Fagnano in p. p. primi decr. de rescript.
e. Caeterum num. I 6. his verbis. Gratiam de officio prius
alteri coliato cum clausula ad sui mitam ab eodem Pontificefactam non valere, cum in ea no fuerit expressum , quod prima ab eodem emanauerat, cum illa qualitate, adfui mitam, de quas Papa recordatus sistet, verisimilitersecunda gratiam, vel nullo mo o, velfaltem non iam facile coneessisset ; ideoque fecunda essurreptilia a& Papa dicitur circuuentus, quod certe est serio specu landum. Hoc nanque ad nostri casus veritatem inda cit si sed clarius ex ipse Fagnino: Et satis ad rem nocstram de iure qua ito.
Ex iure communi, selus ille dicitur aliquo Otacio, vel dignitate spoliatus, seu deiectus, qui violenter,
156쪽
aut inluste, a possessione excludDrr, ut patet ex tit f Arestit. obat: innumeris alijs Iuribus, π DD. Ethroinde non dicitur vere, & proprie spoliatus ille, quia Summo Pontifice sepremo Ecclesiae administratore,& cui omnia Ecclcsiastica beneficia, & dignitates simiobedientialia. Spoliatur per accidens, prouidendo legitime de vero,& proprio Pastore; immὁ abusive selum,& non legitime diceretur spoliatus, si etiam in vim legis , & Statutorum, ponentium in liberam dispositionem Generalis, Vel prorogationem, vel anticipationem Capituli Prouincialis: Tunc enim per nouamis electionem Ministri cessare deberct necessario a filo Ficariatus officio, eidem duntaxat hi silpplementum concesso : quare sine ullo fundamento posset Vicarius talis restitui onem praetendere, praesertim uti Regul sis, & omnimode subicctus Pontifici.
, o Ro intelligentia vero Decreti Pontificii in casu L posito, obseruo; quod commis o delegata
regulanda est per litteras commissonis, &quanaim- cunque commilito sit Generalis, nunquam tamen extenditur ad ea ,llae speciale requirunt mandatum: Ita communis sententia Doctorum. Etsi extendatur, necratum, nec firmum erit, quod fite Horumque ratio
est potissima, quia madati limites non potest excedet
157쪽
delegatus, nec tota Vnu. Immis ex Barbosa hic addo
axioma I 4. Vbi ait, quod mandati fines exacta dilia gentia sunt sentandi; et Et generaliter Procurator, siue delegatus, non selum tenetur fines circa mand tum, sed etiam circa omnes qualitates obseruare, quia si in modico excedat mandati qualitates, dicitur cxcedere sines, immo ex Cardinali Tusco. lit. Concἱ3 9. num. . habemus, paria esse, quod aliquid fiat con tra formam mandati, aut praeter, vel ultra : simileque est non habere mandatum, vel non seruare formania mandati ; excedensqtie mandatarius fines mandati, testnetur ad poenas, & interesse,
3 Procuratoris nomine, Vel delegati,venit quilibet mandatarius, siue nuncius, inquit Barbosa de appellano I. Et linter Procuratorem, & nuncium, haec est differentia sccundum Fagnanuni. in a tertij Decret. Acum Dilectus de rei dom. num. a. minfra. Quodnu
cius dicitur,qui mandatum no habet, Procurator ver qui aliena negotia mandato Domini administrat, unde simplex nuncius non admittitur ad agendum , etsi ille, qui est Procurator, fecit ut nuncius, non Valet . quod agitur, nec Validatur rati habitione, quod gessit nuncius, si mandatum non praecessit ; Et hoc t
nent communiter Doctores, concludit idem Fagnonus num. D Nuncius si quidem ex eodem nu. 6. est quoddam organum, quo mediante,vadit vox unius ad ali
sicut per epistolam i Et sicut aliquis loqueretur per picam
158쪽
aliquam eu buccisamoe hoc modo vocem suam ad aliaet
transfert undefit, ut non quaeratur nuncio, dc per nuncium Domino, sed dire te quaeratur Domino , cum nuncius conferat verba inpersonam Domini . Haec Fagina nus, &c.
Et quia ex his grauissima possunt oriti dubia, scitudigna , utilisque pollit esse horum notitia in similibus
calibus, parumper videtur immorandum attente
considerandum rescriptum huius odi. 4 Et primo nonnulla elicio contenta in illo: Priamum ; mandatum monendi Fratres in eode descriptos, & nominatos , opponentes, duos , videlicet. B. &L,8c tertium . G. Ministrum electum per Breue; Se cundo 1 pnaescribitair viginti dierum terminus comparitionis, siue persenalis, siue Procuratoriae . Tertio quid agendumicoram Illustrissimis, & Reuerendiss. DD. Deputatis Iudicibus, declarat: ad allegandum, - . licet, & deducendum iura Quarto ; qu e iura sint deducendae ex uit ' Iura, inquam, siue ipserummet Fratrum sese oppponerep tendentium, vel Prouinciae; si quae ipsi Fratres sciant habere, vel habere prin tendant, super validitate electrionis Vicarii Prouinci lis, & deputationis in Ministrum. Quinto: tandem, , Vicario Generali praecipit duo; ut curet primo, hoc quamprimum intimari praedictis tribus Fratribus, de intimatione authenticum habere documentu Secundo: Congregationi deputatae praesentandum.
159쪽
Vnde fit ut praeter haec quinque praeiaotata, nullum omnino potest quis, siue Vicarius Generalis, qui cst in hoc Procurator Pontificis, a quo habet praeceptum in limationis, siue delegatus P. L, &nuncius destinatus ab ipse Vicario Generali, addere, nec unum iota, aut apicen ullum: In hoc .n. facto non se gerit, ut Superior Ordinis, sed ut delegatus Pontificis, & ut sic non potest excedere limites Decreti sibi praesentati, neque in delegatione facta in persenam P. I: potest addere, vel mi nuere quicquam circa materiam restripti. prout recte fecit in sua epistola his verbis :M. R P.La Santita mi comanda d'intimare alii P. B. G. l'incluso Decreto ; e douendo io essequire puniualmenteli commandamenti di S. Beatitudia ne incarico alia P. V. con merito di Santa obedienra,che come mio Delegato , Docia deita intimatione alia
presenata ile testimonij, con lasesare acta scheduno in colla di deito Decreto , σc. Roma li 28 . Genaro I 6 6 a. Nec minus delegatus delegati ipsius P. Vicari j G neralis posset extendere ossicium situm, uti verus Pro clamator, & Curser, ad aliquid amplius faciendu prς ter meram intimationem. Quamobrem, si Vicarii' Generalis, exempli gratia , voluisset addere in sua epustola haec tantummodo verba, videlicet ; E di 'usi lasciara intendere, obe fe ire abra persona, obe neten da interesse in deita causa, net predet to termine deducale sue rasioni. Et similia ; cxcedentia fines mandati
160쪽
le qualitates, nec potuisset iuste, nec Valerent, qllia ex sensu verborum, posset delegatus facere proclama per Ciuitatem, quia nomine persisnae possumus in tela ligere, ne dum praedictos tres Fratres citatos, sed &quoscunque , siue Laicos , siue Ecclesiasticos , sic abuti intentione Pontificis, cum dedecore Religionis, S: quod fit pro bono pacis, Vertatur in contentiones,&schismata: Non tamen excusaretur nuncius , aut deligatus dolcgati ab excessu; dum prae manibus h bebat ipsit m dccrctum intimandum , debebat etenim sine praeiudicio Iurisdictionis Vicarii Generalis, ipsum optime considet rare, & cu denter cognoscere, quod illi si hoc factum fuisset) pracipiebatur, praeter, ne dicam, contra mandatum Pontificis: & ideo non is Deri, nisi ad puram intimationem, S dimisi onenia Copis. Sed cisiid esset d cciadum, si, excmpli gratia , ipse deleg reus, ne dum hoc praecise cxcquutus fuisset, c d volui stet addere litteras circulares, Sc encyclicas per totam Prouinciam,praecipiendo his verbis,scilicet ;Incarιchiamograuememe a Superiori Locali, che du-ιinoper extensum far tenere in Communita de Frati,' Iudicent alij. Certe nescio hoc euenisset relinquamus ergo iudicium, quando euenerit casiis, tunc enim
fiet, quid prudentia suggeret et in casu nostro iaci
1 Item in simili casu non possct , ncc Procurator Pontificis, ncc delcgatus delegati publicare per eΣten