장음표시 사용
221쪽
i cum alijs conferar, uideri posim cum uero
ad te unum cogitationem conuerto, uix credas
uim mihi ipsi dii liceam sua re permitte
mihi, ut eas laredes, quas in me contulicti, re--ciam; alit ipse maiores in te transferam namihi, utrunque nostrum aequa lance pendere, magni negocii non se ut ut est,am uoluntatem tua ea mibis, eritq; semper, ut debet, antiqui sima. De aduentu meo, ut cons-lium in hora, ingulas tibine allicis, ut at trabis potius: reuucat, O retinet ualetudo. cum ad te specto navim conscendo, uehor, appello Mantuam , tecum sum .sic es amor, Oissae, quae fluunt ex amore uoluntates. rursus, cum ad me conuertor, O meam imbecillitatem intueor qua macie sim, quam tenui cute quὰm natura mollis, procliuis ad morbos relanguesico paululum, O quot na- uim incitatam leuiter inhibeo nec tamen per anni tempus hacteum quidem licuit uides adhuc, sentis fortasse, tentari corpora frigore, leui quidem, sed tentari tamen uides perflari crium uentisci rationem esse temporis prorsus incertam, inconstantem quae firmiores non timent ego ualetudinarius nisi timeam, parum uidear me nosse, parum uitae consulere quod nec humanitatis es, nec satis
pium: cum nos iusserit ille summus impera
222쪽
tor quasi suos milites in hac statione , donec' se reuocauerit, permaner . Calυres, ut si ero , qVae mea solet e se uniuersaria medicina, meis bire ituent itaque Iuui ineunte, aut eo certe mensi te, ut leto, complectar sin uidebo ne meo periculo fieri non posse ut initiam me demo docebo te litteris, quid con sii ceperim Tuum librum tractabo qua liceb is diligentia, ammo certe erga te singulari.
da ratione, ut deforis quinquaginta coniecerim, quae nunc octuaginta fore uide, puda indiligentiae meae uerum, ut ut est , commodo me rem suscipere non possum nec audeo recusare ne mea fides in dubium apud te ueniat . itaque peto die , ut cuM tua ratione meamqu0que ducas , nec exigas a me plus, quam res fortunae meae patiantur. Nam, quod ais , redituram ad me pecuniam cum faenore , libro uenditori uidelicet communi quadam, non propria me regula metiris. non enim ego, ut tu, qui libros imprimunt, ba be statim certos homines, qui eos diuendant,
longinquas in urbes, regionesq; disse m
223쪽
nent venduntur hic latim a meis o nes ita paruo pretio, ut lucri quidem minimum, sed retinimo simul labore, minima molesta fiat. Meum ergo librum itidem, inquis, uendes. De doctrina libri tui, de elegantia possum ego facile iudicare: de uenditione quis praestati an nescis, libros latinos, optimos uetores ta nunc iacere, ut pene sordium in genere putentur; uix iam Ciceronem ipsum, Caesarem, Salusium legi d multis etia ne legi quidem planeq; contemni in quare noli mirari me tam esse dι-ligentem in sis rebus, quas me docuit usus pene quotidianus, O in quibus non licet esse sine aliqua mercede negligenti. De tempore, quὸ durges facultatem imprimendi non concedunt, libro non inl edto . atque utinam, inlle Io, concedant qu)d si dixi eos me faciles haberer non significaui, posse me libris non lectis, impetrare ius imprimendi sed conficqui, satim ut legantur: quod ita multis non contigit. sepe enim uidi, non nullorum scripta, apud eos, quorum potestatis haec tota ratio est, per multos menses custodita, neque legi, neque
reddi. Mittas igitur librum oportet uniuersum mecum autem amice ages, prosa,quam
tu doces quotidie praeclaris exemplis aequitate ita, erraui, non tuam grauius, quam debeo sin error a me non est,ci te uel o au Ii li-
224쪽
bri magnitudo tota pendet ius tueberepro tuo instituto, amico simul consules. Vale. E M, Mantuam. V concludam paucis quando nec mihi adscribendum, nec tibi ad legendum octi satis est; si
librum miseris, imprimetur nolo enim meam apud te dem in dubium uocari: nihil est tanta de tempore, incertum est pendet, ut Dpe iam scripsit, haec tota res ab aliena uoluntate crediderim tamen, intra messem confici. expediri rem posse, tum studio nostro, tum intercedentibus amicis, nobilibus uiris, gratia florentibus libro non in pecto, δε- cultas imprimendi nunquam dabitur scio nullam in eo labem esse, quae legentium animos possit inficere noui tuos sensus, mores, pro bitatem quae ego pluris in te facio, quam eam doctrinam qua parem fortasse aliquem, superiorem certe habes neminem . uerum mos es gerendus consuetudini communis haec est, non tua praecipua conditio. Ad me autem quod attinet uoluntati tuae, in qua uim es e cupiditatis intelligo , nulla interiecta mora
225쪽
M, Mantuam. Η Ο tribus medicis adhibitis, accurate dili utatum es de meo exeundi consilio rem probant sied illud addunt, totam uesatem dandam esse octo , iucunditati, exercitationibus modicis nec redeundum in urbem ante mensem Octobrem itaque uehementer animi pendeo nec, quid conpli capiam, satis habeo ex 'ploratum in hac dubitatione uenit in mentem de tuo libro quem si ea eo uideo fore , ut sierius fortasse, qui tua uoluntas ferret,
imprimatur quare monendum te litteris existimavi, ut aut statim eum mitteres, aut imprimendi consillium differres. Ego hic uel tua unius caussa commorabor, dum liber absol uatur. quod si flatuis de subita impressione;
, qua uelis forma, quo charactere, quo numero significa. Suaderem omnino, ut aliorum vera, me absente, utereris sed timeo mens das, sordes iquibus inquinari, O corrumpitua scripta per operarum incuriam, nolim , quod tu iam sensisti in libro de Pulchro; qui, tractari non potuit indecentius. His litteris cupio a leprimo quoque tempore res onderi: ut, quod ad me ipsum attinet , certi aliquid posm flatuere . meam enim uoluntatem ad
226쪽
M, Mantuam. LITTERis tuis perle Iis, aggressussum ligere tuum libellum tigeram iam antea V neths, allatum ad me a Carreto tuo. Mirifice semper placuit genus enim scribendi non Minus elegans quam eruditum, complexus es. Quod ad pos attinet, uideo paululum dstritos esse uetustate itaque speciem illam, quam recentes habere solent, minimam praeseserunt. O compaItum nimis atramentum uidetur ex quos obscurum quiddam, quod legentium oculos offendat Menda quadam cprehendi nimis Deda, nec eiusmodi, ut dissimulari possint cuius incommodi caussam puto te non latere sepe enim hic, dum imprimitur, uel emendationi nemo praeest, uel praeesse solet homo mercenarius, O parum litteris in stru tus is, cui pecunia, qudm fama, sit antiquior. nos tamen, o quia de ex inra 'tione laboramus in quod te nimium diligimus, Vatia, ob tuam probitatem, nimiumq; colimus ob erarditionem, enitemur, o conteni mus, quantum feret acies oculorum no-srorum, ut alis in hoc genere fiat tuae uoluntati ad quam tu me diligentiam tacite uocas
in trus litteris laudas enim me, di si
227쪽
lium a nosccre te dicis quam sunt haec acuta,quimane portarent atque excitant ad omnem laudem, non modo hinc propriam 3pographiae, quae iam in nostra familia inueterauit, edi, quali debita, ponulatur. Sc heus: adhuc ne tibi meus liber es in manibus f atqui ubiectum iam . . latere in angulis, obductum puluene, ea in imabam nec tu is es, cui bonas linas male liceat perdere, homo assiduis curis, Maaimisq; ne oclis districtus itaque peto i te, hoc mihi des, ne tuum ocium summis, bus ad meas ineptias conferas satis iam obseruantiae in te mea satis humanitatithae dedi ii hoc si plus cupiam non againsatis modeste; nec te nosse, nec me ipse uidear. Verbum optabam in epistola tua de Carreti ualetudine, optimi uiri, ut uisus sum coniic
re , tui certe studios simi iram assectum pess-
me ac pene deleratum illaec ras, cum essem Mantuae. Mecum actum es in hac peregrinatione prorsus infeliciter incidit in morbus. tota pene familia sed uxor cum periculo uita integrum iam mensem miscrrime iacuit: nec dum uideo quid sterem tum a dictura erbissima febre, nec habeat 'alium ullum sese
228쪽
ve fortitudinem laudo sied eam in me serequiro . incor enim aduersis, nec obpum plane, quod voles, philosiophia illa uera, quam cristoteles ignorauit praesidium et
re Sed longius progredior tuas litteras expecto solatium fortasse aliquod in malis ais rent. Vale. uia. 1 D E M, Mantuam. M s vi in reditu considium hoc Dit, ut Mantuae conscenderem, idq maxime tuis tutandi caussa tum, ut, quod antea de tuo libro imprimendo inter nos conuenerat, id comprobaremus id non licuit ob marum discultatem, frigori scis enim quam tenui cute sim, quam imbecillo corpore Canet igitur, meo , O meorum consilio, tranquilla tempestate conscendi Mantuamq; p tervectus, uiginti, opinor, miliariorum interuallo, Clodiam triduo incolumis appuli hic me amictic propinqui utitia incredibili exceperunt, qui de reditu meo, utente iam hieme, pene despera sent negocia nunc repetimus quaecum neque pauca sint, neque ponderis eXι-gui; nullum tamen habeo prius, nullum anti, quius eo , quod ad te pertinet uide igitur
ipse , qui satura . nam si persas in sententia
229쪽
tii; mittendus liber est, ante medium Ianuarium quospatium habeamus eos alloquendi, ac rogando, quorum iniussu nemo imprimit impune urget etiam bilippi egis orator de libro edendo, quem ei misit, homo, iunt graece latineq; bene siciens, arcanorum ipsim I egi particeps, Gon lus Pererbisui roganti per litteras ut omnino suus liber meis
Upis exeat impressus, locit uae laudis aliquam partem exis imanti, iste e non possum, pollicitusq; sium et persoluam idem sed cupio tuum librum anteire, situ uis silii commodius uidetur, in aliud tempus differri; quamprimum litteris ignifica. ego id unum 'ecto , tibi ut satisfaciam si consequor, tu rio sum. Vale. E M, Mantuam. Novit vi redditus liber est nec mea tamen in ea re diligentia defuit deuorandum est hoc utrique nostrum, quidquid di molestia nam me quoque mora longior incipit ita grauiter afficere, uix ut feram fero tamen, quia Nattae negocium est alioqui hastas mehercule, ut ille inquit, abiicerem sed obduremus paucos praeterea dies si res ducetur, librum repetam, cum pecunis tibi remittam Ama me; tibi
230쪽
tibi persuade , te mihi esse in animo assiduum, inicidis , in ore. Pale. 1 D E M, Mantuam. et vis nihil rcio nil bo, neque tamen id,
quod tu ea optas, chemcriter ego autem sic, ut tecum in cupiditate c0 utendam Librum
habet in manibus homo eruditus egregie sacris litteris , et philosiophia scientia excellens, Sixtus Medices cum omnia iudicio propter doctrinam, fidei uero ob integritatenti ricte committantur is legit accurate perscrutatur omnia examina , pendit acerrime nihil
hactenus, ut sepe iam mihi gnificauit, alienum irecta sententia deprehendit; tuamq; mire laudat perpetuam tam longo in opere eloquentiam singulari don Irina coniunctam is, quid tuo de libro sentiat suo tesimonio, ac iureiurando cum ostenderit aggrediemur: quod abesse iam longe uix pote, Te interim rogo, optime atta, ne quid alienae culpae in me
transferas; nec me curare parumgnauiter existimes ea, qtu ad te pertinent; quibus me cute ficior in utranque partem, non equidem aeque ac tu, sicii, uno te excepto, gramus certe, quivi ceteri Vale. Venetjs. Eidem a