Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

sc iimmo aliquid. Scrin, amabo te, mi Murete, ut instituisti, quam spissime mehercule, e summis, atque assiduis non modo negocks, uerum etiam animi curis, tantum in tuarum epistolarum elegantia, suauitate conquiesco atque etiam, . scribo , quia te mihi praesentem statuo, mutu-umq; inter nossermonem fingo, incredibili uoIuptate perfundor. Vale. Venetuis. Hercules meus, quia fessus hodiernus dies est, abest ideo haec mea manu, decies interpella

A ia et Iannotius ita suasi, uix adducor, ut credam tibi tamen cur non credam Lego mehercule, quod Iannotius probare uidetur , id non olum probo, uerum etiam mirifice cupio. quid enim mihi uauius tua consuetudine in qua nihil iucundius tuo uero fermone quid utiliusZqui olet essee tumeri illus, ingentiq; 0tisa stersus, tum etiam beneuolentia refertus in me singulari. At, Ferrariensiem conditionem ut acciperes auctor tui. Id quidem tu scis: facile enim potuisti coniicere ualde contra meam uoluntatem: cui nihil potest esse molesius, quam die diuelli Sed quid Zan ego pa-

192쪽

terer tuam fidem in dubium uocari qua maxime probitatis nititur opinio dixeras de Turnone, praestanti uiro, non solum animi, ueruetiam fortunae bonis ornator cuius mihi fuit, item ut esse debet, auctoritas grauissima nec ausussum repugnare: dedi manus. λέον, conclusit quὸd si Iannutius, quem noui rerum agenda rum usu peritismum, antiqui hominem osci , pollicetur sese impetraturum:

suscipio, quod abieceram, consilium; nec iam amplius έον, sed bic, hic nimirum φιλοσος τεον, idq; nobi cum, summa cum animi uoluptate clamo primum igitur illud, Sigonius ut habeat, quod uult qu eum plerique minime cupidum impellunt deinde , ut nos te fuamur quodsi assequor ego quoque dem multam salutem: pro si centis ipsie unus eris diuitiarum satis habebimus, si contemnemus. Ergo quod iam institueram, obsieruabo omnia, omni enita sudio, omnibus inseruiam uolite bene 'erare, me agente, bonis faventi bus, in dic obtrectitaribus imbecillis Molino, parum abe , quin vehementer inuideam quid ni 'artem memoria tenenti uerun-

tamen impedit amor, a quo abesse solet inuidia etiam ea pes, quὀd ille , quo eum bono alienu bom impertiuit, ciui suo homini a Mantispini fortasse etiam bene merito, certe

nunquam

193쪽

mnquam denegabit et let enim fui disse illi, nus , id es humanitatis expers se recusat allegabo ad illum qu m quem putas 'te scilicet , cui debet omnia si modo in uirtute omnia posita siunt quam ille disicit te magis, o .

pst opsc To nihil suberius amore in me tuo: nec amor cedit ingenium itaque mea caussa uis omnia . idem facile praestas quod cum ita sit inimis tamen facerem impudenter, atque adeo neque ipse te amarem , hec amore, bi tu digηus Gem , si plus tibi oneris impone rem, quam occupationes patiantur tuae Scholiis, quae polliceris, contentus ero; quand0qui

dem uideo te comentariolo non uacare tu mo

do, qui Catullum expolieris, da operam ut in Tibullo, Properti. ',' si locum illi proximum in elegantia uerborum, atque in sententiarum concinnitate obtinent, quam millimum tui te pracbeas ita tres puli herrimi poetis, sine dubio inter Latinosin illo festiuo genere principes, ueteret Ouum 'lendorem ereptum vetustate atque hominum , inscitia, tuo maxime sudio a ecup.rabunt ego aute p*M mihi

194쪽

mihi gratulabor, O quodam modo gratias habebo quia te ad hanc industriam excitauerim. nec desnam eadem ratione de litteris , quam do per humanitatem tuam licet, bene mereri, cum eo tamen, ut tibi, homini occupatissimo, sudiosorum utilitatem id est tuam laudem,

uerecunde commendem. Molino meosalutem,

simul Vegratias de meis scriptis Vale. Eo D Em, Patauium. B in V iam litteris de Martellari nec tamen a te uerbum ualde te distentum esse oportet,

qui tam longis diebus, tam pone tuas ades habitantem alioqui non possis . at qua re primum mea , deinde ea, in qua non ultra sex aut si tem uerba fermonem continuare sit necesse . quare si te nimis ursi, uelim uno cas; tum si per tuas occupationes licet, fructra ne urserim, escias quid ' Molino nostro negocium dederis non recusabit, nostra ut sique caussa in quo danda opera est, ut omnino responsum ab illo aliquod exprimatur . nam ex hominis diuturno sidentio adductussum in suspicionem, ne parum secere mecum astat, Oexactum neget, quod iam inusium suum erogauerit quod equidem cupio Use falsum, me de amico peruetere stas suspicari.

195쪽

2 unc audi, quod tua magis interes qua quam nihil ad te pertinet, quod me quoque ipsum non attingat nec te puto aliter esse ansematum erga me ueruntamen audi, Mod certe non expictas. Quaenam ei deberi a te putes euangelia,qui librum inuenerit manuscriptu, illam aperuerit latebram, ubi Caluier, illud it aliquando deprchensium t equidem incessorembus utims, ut ait ille . sedabuntur enim illae turbae, O comprimetur quidquid erat sermonis adu rsus te dissipatum uerum primum quidque explicemus nunc Tibullus instat, denuo prilosubiectus is, o, qui si quitur, Propertius, absoluendi tibi sunt deinde ad Terentium accingere interim da operam, ut Bembi libro uti possci cuius ope quin maculas eluas bene multas, Osuos uersibus num r0s, aliena culpa perturbatos, restituas, etsi

non dubito, tamen hortor ut adhibeas dilige tram cupio enim os comprimit 'mere loquentium, qui non modo te, uerum me qu0qDei dentur Unorare, non sine causba ea , quae soleo, de tuo ingenio, ac iudici praedicantem.

196쪽

Jliariam mihi amanuensis meus , quem abduxerant aliena consilia, optans optanti restitu tus es, cuius opera, O fici meis oculis, uti plane totius corporis ualetudini consul ture gregie iam me labefantabat, iam nutare cogebat labor stomachum ide)cere quotidiani uel operis, uel vici, scriptio nec Faria st-perat. θ' is, quem Bononia expcctabam, differebat aduentum, inque eὸ ut, uenturus e fset, necne ualde iam uspicarer atque sub- disderem quis uenerit; erit omnino aliquid, sed, ut arbitror, nihil ad Herculem quem scis meam non modo orthographiam, totamq; interpungendi, et distinguendi rationem tenere,

uerum timanum quoque, cum uelit, imita

ri, ut te ipsum, peritissimum litterarum mearum cognitorem, aliquando fisellerit. Scribe, inquis, ubi tantum necesse est: ita scribes raro Von ita est. possem studia mea, quaeq; habeo instituta, quae multa sunt, abucere: litteris uero salutantium amicorum, aut aliquid ime postulantium, quaternis in die minimum, saepe oritonis, O denis, non respondere qui possum in ut omnino aut amittenda ualetudo, aut humanitas desierenda uideatur. Quare locum habes gratulandi debes enim meis perinde commodis gaudere, ac tuis, magis etiam fortasse, quod ego minus, qui tu, possum in'

commoda

197쪽

commoda sectinere. De Tibullo, cessator esse noli, etiamsi tibi ego cessandi facultatem prolixe detulerim est enim, ut scripsi antea, unius prael opera ne tibi crebra appellatione moles essemus inurmissa. Verum illos ego

quotidie poetas, quos in manibus habes, amouehementius caussam quaeris quia tuas, mantissime ac diserti me loquentes, eliciunt epistolas quarum non modo suavitate,uerum etiam fructu aliquo, occassione sublata , carerem quod cum ita sit cupio tamen atque etiam si pateris, rogo rationem habeas rerum mearum quibus quo longior, eo gravius procractinatio damnum inferret. Vale.

Ante folis ortum, albescente die Venetiis. 1 D E M, Patauium. Tu uide, cui commiseris nam ad me nulla dum perlata sunt Catulli folia quae si periere Iamni factum est eo plus, quod nec ad illa, qua sunt apud te uicet transitire . quandoquidem ordo foliorum non seruatur; nec pagina pagi nae, nec uersus uersu resistondet itaque magna utriusique noctrum caussa sustineo molestiam: vereorq;, ne, quod aliena culpa cantra Ium est,nimi, ego id grauiterquam tota enim typographiae ratio, ut vicinae praebectus affirmat,

mutetur

198쪽

PAVLI Μ AN UT II

mutetur necesseres, si haec, quae ne funditus interierint, magnopere timeo, hodie otia recuperantur quod utinam ex hac di cultate, inquam aliena uel iocordia, hel perfidia conte inussum, tuae me liticrae eripianto quas ad mea hesternas cras expecto, et ad has omnino perendie. male Venetijs M, Patauium. SEDAT iam tempestas omnis es, O nau gamus in portu reddita mihi sunt hac ipsa hora, quae tu tribus ante diebus miseras, quinque Catullifolia, delata prius ad eum, qui libros in Apulana radiat vicini; hodie tantum, utine asseuerat an, ut ex litteris tuis oportuit,

nudius tertius, diuinare nou postium hoc certe uideo, per communes tabellarios non semissa quorum fides in reddendo d siderari nosolet Ad profecto fortuita multa; quibus perturbari, Osu tua re uitam hominum, necesse est quae cauere consilio, aut ratione si liceat; bene cum multis ageretur penderet enim

prudentia felicitias nunc aeque omnibus occurrunt incommoda usquequaque casus , fomtuna dominatur. De filiolo meo, amabo te, quemadmodum animo, sic lingua faueas, primum amoris Uri, deinde ominis etiam au

sail

199쪽

a. auferet ille quidem omnem iucunditatem; ct plane diuellara meipso; s' i hoc tamen a epono, ii fallor salutare consilium O, ut ei consulatur, animum uinco. QuΘd iterum urud me Molini manu , gratulor, pene etiam a subinvideo meus enim a me, nec , ut puto, rediturus, Tiro discessit quo constitio, de ipso cognosces cum ad me retulisset neque fucli,neri que dissuasi ne dissentirem in hoc ab ipsius patruo, in illo autem E me ipso sistas etiam poti- . : s. contra uoluntatem, inquies. iudicium 'ui resum auertere a me uolui, quae poterat morite iri fusticion m utilitatis, o commodi mei: . M. quam ego unam tectare non soleo. Clauseulam sit, quod initium epistola fuit. I Uitutus mihi uideor, inuentis Catulli Dius tu quoque redi ad tuam tranquillitat is, nec insitutum o-Hitte. Valeo

M, Pataui ut ii t tu me putas hoc in genere acutissimum fuit, cum ipsi quoque mihi plane ita

persuaderem nunc nihil minus . nam hoc toto biennioprorsius nihil vidi: et, ut omittam cetera, meum illud tantarum uigiliarum munus, ηon tibi uenit in mentem, q'ὰλ m creperierit Litaque, qui inibi ipse tam male consulue-

200쪽

vim, mehercule inuitus adducor ut alteri confitium dem uides iacere bonas artes; illa sorde re, quae praeclara ducebantur cuius maxim

isti culpam sustinet eorum inscitia, qui putantscilicet in opibus esse omnia, O fortuna pedisequam esse uirtutem sulte: nam illi ouiuentes audiunt pessime, ueri Umisq; maledictis prosicindunturio, ubi e uita discesserint, aeterno silentio damnati, apud omnem posteritatem ignorabuntur n0s autem nunc quidem

fruimursuauissima omnium, O iucundissima uoluptate , quae manat ex honesis cogitationibus, cstudi s nec erit, opinor, ulla, quae nos uitae cursum definiat, dies non in omni late decus, ac dignitatem pariet ea, quae nunc, auri, argentiq; uis. suus cuique aliquando, pro animi ingeni q; praefantia, persoluetur hanos interim uiuamus nobis, ac litteris, seiundi ab 's, quos nutu appelli, id est ab ipsa plane barbaris nequam ex eorum conuictu labem contrahamus. Munusculum tuum non

uideo cui deferas inania tabi nostra, mihi nec peregrinasolida uidentur. siquidem ipse, quod

iam significaui, diu peregrinatus, oleum, operam Nobilitatem, uirtutem quaeris, G Bononiae Camillus aleotius, Mediolani Bartholomaeus Capra duo quavis laude, ut Gosentio, excellentes vim Capram nunquam uidi

SEARCH

MENU NAVIGATION