Alphabetum veterum Etruscorum, et nonnulla eorundem monumenta ed. by G.C. Amaduzzi..

발행: 1771년

분량: 37페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

ptores praetereamus i communibas elementis ex pressam , σ explanatione donatam partem eamdem denuo vulgavit Vir Cl. Ludovicus Murguetius i), o laudatus Oliverius a) ; quemadmodum integras, ct Etrusice loquentes singulas Fas

rabulas protulerat Dempsterius 3) , σ post eum

rerum etiam edidit Passisius o, at ea tamen varietate ordinis, ut quae nempe prima est P. flerio, re a tergo Dempsterio sit, ut de ceteris nune sieamus . randem oe alteram ex Tubulis

hisice vulgaverat Gortus Etrusie exaratam , quae apud Dempsterium flecunda eri, XI. apud Passerium . Magni quin etiam facienda venit bilinagnis Insiriptio, Latina nimirum, oe Etrusca, Pisauri in Portita Publici Palatii exstiens, is ab Olis, rio s edita , quam re nos proferemus inferius. Mia est insi er Inscriptio Esrusia, quae in prosep ctu C prae sepulcralis apud antiquam Falarim, quae

nunc sivitas Canellana dicitur, legenda occurrit,

quamque Bonarotius 7 publica luce donavit r

12쪽

Tum lauduus Auctor inter lora Etruriae, In quibus Etruscae Insicriptiones reperiuntur I , en merat Cornetum , Perusiam , Plebis Civitatem , Sutrium, Viterbium, ut nunc praeteream stepulera Etrusiorum apud Perusinos, Iguinos, Tarquinienstes a Passerio illustrata apud Gortum et ,

quorum uno inferius sermo recurret, cetir que raderti, Corneli Monumenta, in singulis fere Etrusicorum Monumentorum Holumianibus , quae huc inque prodierunt, occurrunt.

assentiamur, Arimnum Tuficorum Regem , quo Uanias s , tum Arimniae Gentis , cuius m hac Cortonense In riptione mentio esse

Rantis Arimes, qui vixit annis Lxxv. , tum oe Ariminensis Cisitatis originem primam misee Verum haec hactenus. V. Habes interea caussas, Erudite Lector, ob Etrusicorum Alphabetum Cimeliis, pisique nostris commendare voluerimus. Nunc id reliquum est , ut de Aphabeto ipsis asiqua proloquamur. Posteaquam detectae , ct in apricum,

13쪽

prolatae sunt celebres luinorum Tubulae, Insignia nempe illa 'tualia Monumenta, sἰra Divum preces , ct Litavitae, quod contigit amno CIIccccxtiri, plures Scriptores , qsorum aliquos supra laudavimus, in id deinde fluam ipserum curam collocarunt, ut aliquid Ditem de lincris, quibus eaedem T bulae scriptae sunt, statuerent. Quare pluria di- mersis temporibus Elmsiarum Litterarum , quibus sicilicet quina Monumenta instructa siunt, Alphabeta concinnari coeperunt , quae duplici Ta- . bula, veluti uno obtutu, a Cl. Viro Antonio Fram cisio Gorio ti) expressa siunt , ut videre est D Traefatione ad eius Alphabeti defensionem , quam norentiae anno cIIIaccXLII. ρηblici iuris fecit, o cuius inferius etiam a nobis mentio siet. Horum A babetorum primus ducunt duo Alpha beta, quae omnium primus edidit Theseus Ambrosius anno cIIIaXXXIX. , quibus succedit temtium a Petro Framcisio Gambullario cusium amocIIIIxZIX , tum quartum a Sancte Marmocchinio Ord. Praedic. vulgatum anno cIIII1. , deinde quimium a Paullo Merula proditum amo CIOIICR., ac dein a Gruterio etiam ad itum , de oeditum; quod sexto loco βUequitur aliud a Gabriele Gabrielio Eugubino propositum ς hinc β-ptimum habetur, quod auctorem agnosiit Cosmum de una anni emacxc., octavum insuper, quod en I Cit. Opere, cui titulus: Dissa deIPAlfabeto degli antitat Tostani oc. Tab.IX. num. I. , O II pag.

CXXXIX.

14쪽

en Philippi Bonaratii annI ennc XIV., nonum praeterea, quod ex Edmundo Chisbullio agnosiimus anni cIIII XXmL, quodqus ex eo dein arusus protulit anno craIaccrix. in amplissima Tabula Cl. Vir Carolus Mortonius Medicinae Doctor, Societatis Regiae Londinensis a Secretis; deci- mum quinetiam , quod a Ludovico Bourguetis

concinnatum est anno cum XXXIII., ac tandem

undecimum, quod Gorii es anni conccxxawII., σduodecimum, quod Masseti est anni cI DccXXXIX., quorum utrumque omnium postremum prodiit, O multis animorum dissentionibus originem pra buit . Verum nos de huiusemodi contentionibus parum folliciti .ae habetum Etruscum nune exhi- bemus eo prorsus modo, quo Cl. Gorius primum i, edidit in Tomo I. Musti Etrusci inter Protegome- na I , ae denuo iterum propossit in laudata, ipsius Alphabeti defensione adversius Masseium tet .

uuamquam nos modo non ita animo comparatismus , ut in tanta rerum obsecuritate, re incem titudine iudicium proferre, aut unius opinionem alterius siententiae proponere nos posse censtamus, tamen cum Gorio nostro multis in partibus Bo- rotius 3 , magnus ille eruditionis oe doctrinae Promusiondus, praeluxerit, tum Gorio P . serius, Oliverius, Plancus, Gurmaccius, Culte linius ἀ, I Pag. XLVIIII. a Tab. II. V. 33. 3 Locicit. I. XLI. g. 8S.

15쪽

unius, Venutii, ceterique Etruriae Umeret herrimi dein accesserint, cumque tandem luculentissima illa adversius Masseium Defensi Alphabe- tum siuum non modo sat feliciter, verosimiliterque Gorius propugnaverit, verum etiam Mais seiana disicrimina , ct additamenta strenue excusesierit, ct improbaverit, satius propterea esse duximus cum Gorio , aliisque stare, quam aliter cum Masseio sentire. Etrukum vero Alphabetum, quod eodem anno cramccXXXRII. edidit Andreas Adamius Vulpiniensis I, adeo serebrosium, ac pene monstrosm est, ut inter varia Etrusiarum litterarum Alphabeta , 'quae collegit Gorius, baud recensieri meruerit. Verum nunc nequaquam ii riabimur , CL Monachos Benedictinos Congregationis Sancti Mauri aliquid nobis simpuli, σ de cultatis iniecisse, cum in i egregio eorumdem nomvo ui Diplomaticae Tractatu non siemel 2 Eumscum Alphabetum proponere, ac tueri ipsos animadvertimus , quod XXR Mnstat litteris, quas

16쪽

, Alphabetum laudati Monachi, Bourguetium s quuti cum Samaritano , Graeco , Arcadico, σ, I 'Pelastico pariter comparant, quibus omnibus idem quoque respondere contendunt. Quare Bourgueti m Alphabeto, quod XXIri litteris contis, ut OA dere est apud Acta Academiae Etruscae Cortone

si in , ct cui eisdem inbaerere fere religio est,

litterum C addiderint , atque o brevem, as; longum statuerunt, ut re apud Graecos imisvenit.: Ceterum cum coniecturis niti eosdem etiam nobis visum fuerit , quarum nonnullas in dnbium quo, que revocare facile esset, hinc haud a proposito ι nostro amoveri passi sumus; quamquam tameα nec Gorianum ipsis Alphabetum, cui nos inhaeremus , omni exseptione immune esse existime- γ mus , praesertim cure Cl. Virum DKiaaldum Tel- , larium Cortonensem de Etrusio Alphabeto tumu, iando, perficiendoque laborare intelligamus . 1 UI Verum nunc de Litteris, scriptione , σή Lingua Drrhenorum pauca addenda erunt, ut Le- ctori nostro huius emortuae, o incognitae iam

, De penitus Lingμae notio aliqua constet., μψbabetum Gorianum ex XRI. coalescit liticris , hi quot stilicet Cadmum primum ex Phoenicia iα ,

Graeciam attulisse perhibent. Duodecim simplices sint, sicilicet AE IKLMNPRSTV duplices vero quatuor E O et X , quibus B H,

17쪽

H, aspirata nempe, auxiliaria, ae superaddita v 'tera , quae nisi sola sit, tribus ponerioribus duplicibus comprehenditur. Quamquam vero Goriano Alphabeto omnino adherere nobis propositum sit, tamen variis litterae A formis alteram se expressam N , ut in litterare R variis item formis alteram hoc modo signatam II nos modo addemus, quarum utraque in Iunonali Sacra Mensa Herculanensium ad calcem adducenda inter Monumenta veterum Etrusiorum usiurpata reperitur . De littera o quinetiam, quae in eodem . inphabeto desideratur, aliqua dicemus, monentes nimirum

Etrisium elementum R, quod bis invenitur in Etrusia Columella, de quo Passerius in Disertatione de Etrusiorum funere si ),quq qi' raro in aliis m0-

numentis occurrit, adhuc non constare, num referar CH , ut Bourguetius , vel Κ , ut Gorius cen fuit, vel , ut aliis visim est , potius ad Graecorum pertineat . Ceterum facile suspicatum Tusserius, hinc apud Latinos ortam litteram quae ut formam , ita etiam potestatem retineas. Di thongi quinetiam AE , ct Et praesertim erant Briseis, quarum prima in E reflυebatur, O in Insicriptione Aeliae habetur, altera vero, ut I pronuariabatur, oe in laudata Iuilonali Sacra Met Ia Herculanensium occurrit, quae, ut O superior Insiriptio imberius adducta a nobis nunc es . Uri

18쪽

sia vemo ut plurimum a dextera ad laevam scri- .ptitabant, ut oe Bonaroti I) praestertim ostem dit. Verumtamen Romanis omnia occupantibus, . Etrusiorum litterae veterem formam amisiemni, ut dein non a dextera ad sinistram eorum more,

sed a sinima ad dexterm i more Remano scriptio fieret . Verumtamen huiusmodi postremae sicripti nis exemplum unicum babetur ex Bonarotii fide et , quod sicilicet exstat in altemo ex operculis ollarum fictilium , quae inter oppida Podii Bonitii, σCastellinae repertae fuerunt; Quamquam deo , plura alia post Bonarotium emersierint, quae apud Gorium praesertim in Musti Etrusit Voluminibus videri possunt; quaeque sane inclinantis gentis ,σ Linguae Etruscae signa censeri debendi, ut ipse Epigraphes Etrusia simul Lingua, di LGAnis characteribus elaboratae idem produnt. Quid, autem de Lingua ipsa Etrusia censiendum si, utrum sicilicet ab Hebraica, ut Marochius , an a Graeca , ut Bourguetius, O Gorius , vel ab Miraque , ac vetere Latina simul , ut Pulserius existimavit, derimanda sit, non ego is sim , q*i modo inter tot praeclaros Scriptores in diverset abeuntes Iudex assideam, aut a me definiri posse confidam , praesertim cum Masseius, Lamius, alii.

sque emunctae naris Viri omnes huiusmodi conbius, tamquam inanes ut plurimum traducendos

19쪽

iudicaverint . a re opinari unicuique pro siententia siua per nos liceat, quandoquidem Cimmeriis in tenebris , ubi nil feme lucis assulet, aegre cordatus homo quidquam tentabit , nedum rituet. Semper ergo incertum summopere erit , quid Etrusiae scriptiones obvolvant, etsi eisdem

magnorum Virorum interpretationes acceperint.

ceterum si quid lucis sperandum est , omne id

ex bilinguibus Monumentis , Latinis siciliset, σEtrusiis simul iunctis petendum videretur. Cominmode Passerius censiuit duas Eugubinas Tabulas Latinis exaratas litteris,ae Pelastico idiomate conceptas ceteris Etrusico charactere, ct sermone expositis respondere. Tum etiam Cl. Oliverius si , Caii Furii Haruspicis Insiriptionem Latine , OEtrusce loquentem unum , idemque protendere existimavit, ut Etrusia nimirum Latinae omnino respondeat ; quamquam hanc ipsim Epigra-pbem Pa serius Σὶ Sacra Deorum Lingua , quae quidem a vulgari Etrusia , in ceteris nimirum usurpata Monumentis insigniter differat, concidinatam velit, quod De sterius Ust 3 , O P fierius quin etiam de Eugubinis Tabulis censuerunt. Verum ut huius assertionis teriimonium , ac specimen quodammodo Lector noster in promptu s

- . .

20쪽

2 etptu , ac Fub oculis babeat, bete nunc ipsam Epi-ν bem Abiicimus Etrusiam lineam ob paginae

exiguituem in duas redigentes: ... TATIVS . L. F. STE. HARUSPE . .

Hanc sic legunt, Goriano Alphabeto insitim σ i e Oliverius praesertim e

Quare Ca. Fates est Oliverio Caius Fatius, cum non Τ initio mutilae Insiriptionis, sed Fhaberi existimet, ubi ct C. praenomen evanuit. Lr. Lr. eidem significare videtur Lartis Filius , quod Lar Etrusicorum in τρ Lucius a Romanis conversus fuerit. Netmuis respondet Stellatinae Tribui, in qua urbinum praesertim Pisauro proximum censebatur, ut Fabrettius Iὶ observavit, O cuius nomen, etsi ex Ferio Tusicorum redoleat originem, cum nempe Stellatinus Ager in Etruria situs esset, tamen ab Haruspice forte reproba tum est, quod vulgaris esset idiomatis, ut idem

SEARCH

MENU NAVIGATION