Dionysii Catonis Disticha de moribus ad filium, praeter sedulam variantis lectionis per omnia conlationem, lectissimis etiam adornata Flosculis poeticis. Una cum singulis adposita Distichis, binorum quoque versuum, idiomatum vero diversorum, interpre

151쪽

LIBER SECUNDUS.

LYco Nio. Quia viri vitio atque ata Oris feci. Eucr. rci. - Homo audacissime, Cum isthac ne te oratione huc ad me adire ausum. impudens Nam si isthuc jus est, ut sic tu ibitae excusare posses Luce clara aeripiamus aurum Matronis Palam: Post id, si prehensi simus, excusemus ebrios Nos fecisse, amoris cauila. Nimis vile est vinum atque amor Si ebrio atque amanti impune facere, quod LLat, licet.

Vina parant animos, faciuntque caloribus apros.

Ebrietas hominis aes saι omne decus.

Immodice Bacchi sumit qui munera , linguae Usu privatur, si quoque mentis inops. Turpia committunt tales, obscoena loquuntur, Quid decet, ignorant, & pudor omnis abest.

rina movent animos furiis, nimiumque caloris Vitis habet: vino pes ratioque labant.

Cuid non ebrietas designat 3 operta recludit, Spes jubet esse ratas, in praelia trudit inermem. Et rel.

Vinum Vera vetus promit, mysteria prodit: Sicca latent hominum pectora; pota patent.

Lubrica ne segni consumas tempora luxu,

Ne mentem minuas ebrietate tuam.

Sed λrte ad pingues si carpis gaudia mensas,

Providus, a nimio disce cavere mero.

Qui sapiens alias; spumantia pocula reddunt Amentem, & Crasso membra sopore rigant.

Ergo surge prius, quam te temulentia vincat, Ut maneas custos mentis, ut ante, tuae.

1 a XXII.

152쪽

r3a DIONYS. CATONIS DISTICH.s XXII.

CONSILIUM ARCANUM TACITO COMMINE SODALI: CORPORIS AUXILIUM MEDICO COMMITTE FIDELI.

153쪽

LIBER SECUNDUS et 33

Haee soli eommissa tibi celare memento, Es tacitus nostras iarra te fige querelas.

Εidem Bomini, si quid recte curatum velis, Mandes. Moriri sese misere mavolet, Quam non persectum reddat, quod promiserit.

Cuius tu fidem in pecunia perspexeris,

Verere verba ei credere ' -- ---

TERENT Itis, Phormion. Oct. I. Sem. II. v. IC.

Firma valent per se, nullumque Machaona quaerunt: Ad medicam dubius confugit aeger opem.

Corpora vix serro quaedam sanantur acuto: Auxilium multis secos se herba fuit.

IDEM, Liar. II. Rem. Amor. v. III.

Us valeant aliae ferrum patiuntur & ignes: Hrt aliis tristem Dccus amarus opem.

IDEM, Hersia. D. XX. P. I 8 I. I

Nunquam, Crede mihi, a morbo curabitur aeger, Si multia medicis creditur una febris.

Vel perfecta artem discant, vel non medeantur. Nam, si aliae peccent artes, tolerabile certe est: Haec vero, nis sit per Ia, est ρ ena pericli, Et saevit, tanquam occulta atque domestica pestis.

Non, quae Paeonio sanat medicamine morbos.

me fuit illus is Paeon, clarusque Machaom. Hinacratesque sibi aeternum quaesivit honorem. Quid memorem cunctos, quibus haec ars contulit olim Et lucrum & laudem. & demum post funera famam pEgregius medicus mendicus non erit unquam.

154쪽

sUCCESSU INDIGNOS NOLI TU FERRE MOLESTE: INDULGET FORTUNA MALIS, UT LAEDERE POSSIT.

VAR AN 1 LECTro. Siseelis' indignos noli tis ferre moleso. versum legit Erasmus. ex quo νω tollendum suadet, restituens ultimam s litteram Dei Sueresus. Uerum qualis inde versus, non dieam flueret, sed proreperet Meces- sua ia- dignus is noli ρνυ ma is Iesse. Iaati igitur corrigendi licentiae amne 1 aptatae tum portae, tum fenestrae. Emendarunt emis Viti dom

155쪽

LIBER SECUNDUS. I 3s

FLOSCULI POETICI.Demens superbis invides felicibus.

Succ Essus ad PERNICIEM multos devocat.

Abstulit hunc tandem Rufini poena tumultum Absolvitque Deos. Iam non ad culmina rerum Injustos crevisse queror. TOLLUNTUR IN ALTUM,

Nil adeo malidam est, adamas licet alliget illud, in maneas rapido firmius igne Jovis. Nil ita sublime est, supraque pericula tendit, Non si ut inferius suppositumque Deo. Nam quamquam vitio pars est contracta malorum, Plus tamen exitii numinis ira dedit.

Quid resert igitur quantis jumenta fatiget

Porticibus, quanta nemorum vectetur in umbra, Jugera quot vicina foro, quas emerit aedes p

Vidi repente, quam pede lubrico Starent superbi, quam stabiles parum opes tenerent; quam fragili loco Fullos ruina praecipiti trahas. Procella vindex ut sonuit tuae Irae, fugaces eum domino suo Evanuerunt divitiae : manet Umbra invidendae nulla potentiae.

Bucu AMAN ., Paraphrasi Ps. LXXIII. v. Ig γ 9. Stro . 17. in 13. paulIatim hune in modum, tolerabilem quidem, sed non genuinum: 'a Decessim indigum ferre motisse. Quid autem planius simul di aequius. quid pariter factu fuisset facilius, quam rei ituere, quod nos iam facimus. prauanae tuae lectioni, absque omni immutatione. vellum I accii tendo tantum a ictionem: Su-μ. eo Regiminis casu sexto, quem proxime laquens: mcanos, suo iuri. postulati

156쪽

PROSPICE, QUI VENIANT, HOS CASUS Ess EFERENDOS: NAM LEUIUS LAEDIT, QUIDQUID PRAEVIDIMUS

ANTE.

157쪽

LIBER SECUNDUS. ra

FLOSCULI P Ο Ε Τ Ι C LIpue Ur sapere, non quod ante pedes modo est Videre, sed etiam illa , quae Drura sunt,

Exprome. Clades scire qui refugis suas,

Gravat timorem. Dubia Plus torqvox mala.

mprovisa magis feriunt mala : Mensque Periclo Anxia prae lenti est, consiliumque fugit.

ctui praesentia conspicit,

Prae ventura vides, Praeteriti memor, Prudentem merito vocant omnes, qui valeat Consulere optime. Guttam manatiram boni

Solertisque viri doliolis opum :Fortunam siquidem potest Prudens ingenio commoderarier.

Gignere quae possit veniens incommoda tempus, Ante procul vigili cernere more decet.

Omnia praecepi, atque animo mecum aute peregi.

Retia pennatis nequeunx praevisa nocere Tu quaecumque vides, retia mentis habe.

In mulgare illud: REsPIcE FINEM. Respice Principium potius; sed P Ros PICE FINEM: Coelum suspiciens, despiciemque solum.

O . a N v s , Libri III. FI . CLAArnthenius. Nee id male quidem, sed non tantum dieit hie Noster. Vult enim monstrare r Tela . quod aiunt, praevisa minus nocere. Quibus vero recte iam provisum et . ea non modo levius, sed omnino non laedunt. PMquut praeviricis aAre. Iterum Erasin. stipatus ab aliis.

158쪽

i; 8 DIONYS. CATONIS DISTICH. XXV.

REB Us IN ADUEst SIS ANIMUM SUBMITTERE NOLI: SPEM RETINE. SPES UNA HOMINEM NEC MORTE RELINQUIT.

159쪽

LIBER SECUNDUS. I 39

Aspera multa Pertulit, adversi rerum immersabilis undis.

Saepe aliquem sollers medicorum cura reliquit; Nec spes huic, vena deficiente, cadit.

Viveresse vidi, qui moriturus erat.

Finirent multi leto mala : credula vitam Spes fovet, & melius cras sore semper ait.

Spes etiam valida solatur compede vinctum. Crura sonant ferro; sed canit inter opus. Spes fovet in medio iactatoς aequore is Maii ' ' Spes Di et armatos es fovet agricolas. Spes fovet incirios ten bri 3λ eari ere sontes ;Et nos in vita spes quoque sola tenet.

Durate & vosmet rebus servate secundis.

Spes bona dat vires, moestaque eorda levat.

Occiduis hominum rebus ora sola relicta est,

Quae jubet, expectes ut meliora malis. Continet adflictas bIanda expectatio mentes, Atque novam subiens praemeditatur opem.

Explorant adversa viros; perque aspera duro Nititur ad laudem virtus interrita clivo.

Cum mihi sit casus prudentia nulla futuri, Quid speremve boni, quid metuam ve mali; Non Gespero tamen. Cum sipe mihi Spiritus exit: Producit vitam spes mihi longa brevem.

O Sns falliseos IO Res fallaces potius i Spes vero Meleri

Quae vel ad extremum nos comitantur iter. IDEM , ibid. Disr. XXXII.

Florent. Edit. Al. Spes una homines in mono relinquit. Et sic, sere, eredibilius. scripsisse hominem. christianis non initiatum mysterias.

160쪽

1 o DIONYS. CATONIS DISTICH. XXVI. I

REM, TIBI QUAM NOSCES APTAM, DIMITTERE NOLLFRONTE CAPILLATA; POST EST OCCASIO CALO.

Sassis Poccasion dans sa colasse latere: On la prend par is front , mis jamis par derriere.

VAR ANS LECTIO. R. r. m noseis apt- d. n. Quidam, εc placet ArueZem . ubique brevem in caesura, imo bis, uno hoc in Dulicho, ea dem caesiuae praerogativam, adsectanti. Fr-ra cap/u-a es, P -