Dionysii Catonis Disticha de moribus ad filium, praeter sedulam variantis lectionis per omnia conlationem, lectissimis etiam adornata Flosculis poeticis. Una cum singulis adposita Distichis, binorum quoque versuum, idiomatum vero diversorum, interpre

191쪽

sEGNIΤIEM FUGITO, QUAE VITAE IGNAVIA FERTUR: NAM, QUUM ANIMUS LANGUET, CONSUMIT INERTIA CORPUS.

a tare Dist. sensere plures ea voee w--r Cui substituunt aliqvir .axia.

192쪽

LIBER TERTIUS.

Cernis, ut ignavum eorrumpanι stria eorpus, in capiant vitium, .; moveantur. aruae;

Sis mihi, si quis erat ducendi carminis usus, Deficit estque minor factus merte situ.

Dum vires annique sinunt, tolerate labores: Iam veniet tacito curva senecta pede.

Dimidium facti qui coepit habet; sepere aude: Incipe, vivendi qui recte prorogat horam, Rusticus expectat, dum defluat amnis: At ille Labitur, & labetur in omne volubilis ae Uum.

Exercere etiam eo pus mediocriter, apto Tempore conducis multum, viresque reducit Segnities robur frangit e longa otia mervos Debilitant, ignava quies esseminat artur.

Sexuuia nihil est pejus: Praesentia perdis

Commoda, quae nondum Parta, Parare Uetat.

Semper agas aliquid: cirrumpunt stria mentem. Demia est omnis ea a caputque mali.

Languida eorrumpant ignavas otia mentes.

Qui sapit, ignavos aestu sinit ire dies.

In M.

'Desidia humorum densam cumulante saburram ἰ

193쪽

1 1 DIONYS. CATONIS DISTICH.

INTERPONE TUIS INTERDUM GAUDIA CURIS, UT. POSSIS ANIMO TUEMVIS SUFFERRE LABOREM.

Est cunctis restiter tribuenda, nec omnibus labores Horis sunt repetendi, animus simul otio levandus.

Est etiam curis requies adhibenda molestis: Si nimium intendas, chorda redibit Iners. Non durant vires: adamas quoque frangitur arte: Luaeque suo laxas tempore, Firma mane ι.

194쪽

LIBER TERTIUS. 173;

FLOSCULI POETICI.

uod caret alterna resaie, durabile non est: Haec reparas vires, fessaque membra levat.

Me quoque debilitat series immensa laborum, Ante meum tempus cogit & esse uenem. Otia corpus aluus, animus quoque pascitur illis: mmodicus contra carpit utrumque labor.

Otia uuare ishie, junctisque ex ordine ludis Cedunt verbosi garrula hella fori.

Lusus equo nunc est, levibus nune ludisin armis: Nunc pila, nunc celeri verritis orbe trochus.

in potius placido noli umquam Parcere ludo, Projice tristitias, & renovare iocis. Obiun ut siquidem eurarum pondera sensurrIntermisia minus sarcina pondus habet.

-- - Quondam cithara tacentem

Suscitat Musam, neque semper arcum Tendis Apollo.

Pic ludus animo debet aliquando dari, Ad cogitandum melior ut redeat Libi.

Post multa virtus opera laxari solet.

Et 1olet interdum lassata quuescere virtus, Dum mentem re vires ea ligit illa suas. Pono nL - .

- .....u -- Hrex instigat, ahique

Tempestiva quies: major, post Otia, Virtus.

Ipia quiet animum rescis, revocatque vigorem.

Immoclica officiunt, nec longo tempore durant. Interdum genio indulgens, animumque relaxans t vacet, & ludat. Nempe interjecta vigorem Tert requies, reparans tempestiva otia vires.

I, On operi Iustum, mentes intendere semper: Quin animum potius quandoqae remittere nobis Prodes ; alterna requie subtilior exit. Assidue tendas arcum, inollescet, & omne Deiaciet robur : quoius laxarueris, addes

Est igitur menti praebenda remissis quaedam Reliqua ex adverso. P. AL st.

195쪽

ALTERIUS DICTUM AUT FACTUM NECARPSERIS UM UAM: ET EMPLO SIMILI NE TE DERIDEAT

ALTER.

196쪽

PLOSCULI POETICL, Quae in nos illosque, ea omnia tibi dicis, Dinarche Et nostram & illorum vicem. DI. qui istuc λ AS. rationem dicam: Quia, qui alterum recusat probri, eum ipsum se latueri oportet.

Tu contumeliam alteri facias, tibi non dicatur I

Loripedem rectus derideat, AEthiopem albus: tauis tulerit Gracebos de seditione queren/- pQuis coelum terris non misceat, & mare coelo,' Si fur dis Deus Verri λ homicida Miloni pClodius accuset moechos, Catilina Cethogum pIn tabulam Sullae si dicant discipuli tres p

Cur aliena magis, quam erimina nostra videmus An quia nostra procul suur, aliena propo p

Luae dices aliis, tibi mox responsa romitti Expectes , capies, qualia dona dabis.

Iuis hoe potest videre, quis potest pari, Nisi litteris infestus ac scientiis, in ille Bajuletus, ille Bdulus,

Ut paedagogus ille cum ferula truci. Obscurus, atqua indoctus, at fidens sibi, Satyris malignis tentes inclarescere, Nova atque vetera dente Carpat livido, Et universum rodat Auctorum genus y

Sua quisquo Mempla debet aequo animo pati.

Qui doctiorem emendat, sibi dici putet.

197쪽

QUOD TIBI SORS DEDERIT ΤABULIs SUPREMA NOTATO, AUGENDO SERUA; NE SIS, QUEM FAMALO UATUR:

VARIANs LRexto. saevi tibi sori Δῶνἐρ. In verusto Cod. mandi eAarato Clari invenit Aeneisnius, id quod & quam plurimas typis impressas Edd. elle seeutas , idem testatur . dubito etiam . quin Editio Parisiensis vetustior rhram di recentissimus Editur ae acetaphrastes Gallus, Abbas Salmon, eumdem adhuc

198쪽

LIBER TERTIUS.

Semper eris pauper, reditus si sumtibus aeques Et larga dones munera cuique manu. Enumera tensas, subdue ratione, supersit An multum, lapso & mense quid addideris. Tempore provideas, vacua ne sede morere: Marsupio restet quantula summa, vide. Ne senium, re orbi, duris & rebus egestis Quando urgent, tu at fundur inanis herum. Nec tamen insidera partis, non crastina verses Sollicite: Fructus si mediocris opum.

Si te Plutus amat tamen, & tibi Copia ridet, Divitiasque dedit fatorum quota voluntas 'Quid facias, operae pretiam est, didier er tenendo Ne pejor fias, ne possis saltus haberi.

Ast opus est gravius tunc vivere, solliciteque

Rem curare, minor ne fiat, sed mage erescat: Ne premas extremam paupertas dura senectam.

Cum fas esse putet curam sperare cohortis, Sui bona asuavit praesepibus, ct caret omni Majorum censu, dum pervolat axe citato

Flaminiam. - - -J EN A L is , Sat. r. v. 33. Quo & jam Hildigitum intendebant.

adhue amo eo fur re Λμε mmAi1- A Ie quod mirere, Illud eum ut m re . quod Tu nostram vide hoe adhue amplectitur legendi modum. Sedis . quod mirere,' in neutro genere plurali , qnarii essus, ita eonnectit, Plantides egit. imperativo modo prolatum accipiati m

199쪽

i 3 DIONYS. CATONIS DISTICH

QUUM ΤIBI DIvITIAE SUPERANT IN FINE SENECTAE, MUNIFICUS FACITO UIUAS, NON PARCUS

AMICIS.

200쪽

LIBER TERTIUS. et v

Vivet extento Proculdus ae Οε rus is fratres animi paterni: Illum aget penna metuente solvi Fama superstes.

Reseri, sis bonus. an velis videri. Praestas hoc, Melior, sciente fama, Qui sollemnibus anxius sepulti Nomen non sinis interire Blaesi; Et de munifica profusus arca, Ad natalitium diem colendum, Scribarum memmi piaeque turbae Suod donas, facis ipse illaesianum. me longum tibi vita dum manebit, me es post cineres eris tribatum.

Ad omnia alia aetate sapimus rectius: Solum unum Me vitium adfert senectus hominibus, Atreutiores sumus ad rem omnes, quam δεν est.

Nemo meas cumulet violis fragrantibus umbras, Nec mihi Pyramidum mole sepulcra locet. Si quis amat, Vivo largum se praestet ΛMICO, 1 alibus o elis dum locus esse potest. Veri Iu i consumtqs Lachelis mihi finiet annos, vel tacta incultis horreat urna rubis.

Divis ' dum mimis, egentes Mer a eos: Mortuus iuvenies in asotienter Nihil.

Collige divitias, quae non in morte Peribunt: Gas deaedris, solas semper habebis Ura. .

inquit Mnt2enitu, is vellem codex antiquus hane addiceret emendationem s,. Miani in vivas earis . non parem amicis. nullum addicere, testatur Ipse,