Ioannis de Laet Antuerpiani Notae ad dissertationem Hugonis Grotij de origine gentium Americanarum et obseruationes aliquot ad meliorem indaginem difficillimae illius quaestionis

221쪽

,is DE R id GENTIUM diebus. Et lib. I. Mach. legimus de inclyto

illo Machabaeo. Et planxerunt eum omniae Israel planctu magno Lalios in re clarissima facio missos Brauliani quoque achrymas maximi faciunt, easque habent in potest te suos integro men1 ad minimum plorat, sine ulla intermissione aliquado, ita ut comtingat multis, in fletu perire Et quod mi randum est carorum aduentu circumdatis

collo brachiis ut saepissime vidimus cum effusa comploratione excipiunt. Quartheth daei dum eorum res vigebat longis vestimentisa lectabantur: sic Iacobdilecto suo Iosepho tunicam fecerat talarem eadem tebantur tempore Christi Domini nostri Scribae,ri Pharisaei, Euangelio id attesta te: quinimo, consuetudo pictorum o tinuitatam Iudaeorum efigies vestimentis. ad pedes usque demissis nobis proponere: maiores suos in hoc quoque Brasili, imis tarmir egregie longa vestis cordi illi est, Miaeminae omnes, quae vestitum iam portare didicerunt, una talari tantum tunica,tum ture Et si semen Brasilium rogaueris, quo Vestimetitorum genere maxime capiatur

statim resp5debit,pallio longo.His,& aliis

rationibus permoti hanc sententiam sumus amplexi: Eandemque tenent multi virid Eli, in Brasilia degentes, quamuis nonnulli repugnent arundineis innixi fundamentita Ipsorumque Americanorum multi ab

222쪽

liquissima traditione edocti, maiores suos agnoscunt Iudaeos, illos diuinitus e mari tertiatos fuisse assirmantes et Nec nos multum mouet eorum sententia , qui non damari rubro h τ intelligunt, sed ad memoriam uniuersalis diluuii referunt, cuius apud illas nationes vestigia reperiuntur, quamuis obscura admodum confusarquia illae distingunt dilii uium amari rubro, asserentes maiores suos , fastigia arborum ascendisse altissimarum, Mibi Noemici, di luuij euasisse periculum, quod non diuini tus factum dicunt , sicuti de mari rubro assirm nt

De rastianorum lingua, quantum ad

vocabula, supra dixi: addam nunc etiapauca de ipsorum Grammatica de constructione, quia genus linguae ex his optime intelligi , d cum aliis comparari potest. Grammaticam integram edidit P. Iosephus de Anchieta Prouincialis societatis Iesu in

Brasili., Conymbricae sys. E qua haec decerpsi. 1. Brasiliensium linqua non habet Ll, AZ, Tr, nec mutam cum liquida ut cra, pra,&c. Sed loco s, in principioin medio dictionis

a. Adiectio ad activa in conjuga ticinibull

223쪽

1 DGO RIG. GENTIUM verborum, serniatio futuri ex indicari. uo,&optatiui atque praeteriti imperfectio conjunctivo, nonnihil variat apud nationea eiusdem linguae; nam a Pitiguaribus Parai bae, usque ad Tamoyos fluminis Ianuarii, pronuntiant verba integra destinentia in

atque particuli temporum praedictorum interponunt insperum, ut in futuro in bine, Acemine. Di ηe, Aturine. Tupea vero qui S. Vincentii Capitaneatum ineolunt, numquam pronunciam uimam cop, sonante in verbis affirmativis, puro bdicunt Apa , c. Et in flexis pane, c.

Verumtamen in desinentibus inis, aut Domnes commaniter uuernonunt i, ut Ac PAEG cep aetne 3cc.

3. - sdictiones quae ruor vltimas trucins,' m aeuentum in

ultimaρ notiuntur circi mflexo: quae in σι partim in ultima, notamur eodς accem tu; partim in faenulti is notantur acuto, Verba maximam partem habent accentum in ultima quomodocunque desinant. 6. Nomiua noniliabent casus aut numeἡros distin stos, praeter vocatiuum in quia

Bus haec differentia obseruanda, quod qu

habent arcentum in ultima, nihil mutant Minimiabis misibus; quae in penu tima,per dunt ultimam vocalem invocatiu0a Vr

224쪽

xul Riae A, A R, M. in I f. Nomina substantiu componuntur eum adjectivis , ita, substantiu semper praecedant, de fi habeant accentuna in ultima, manent integra i sire ire penultima de Concurrant cum vocali, perdiuit ultimam vocalem, ut pro Tuba te. ubete, pater verus fi cum consonante perdunt totam ultimam syllabam, ut Tubacam , . si substantiu componantur cum substan

tiuis, eadem fit mutatio. Numeri non ascendunt supra mi, tuor, communiter praeponuntur 1ubstantivis, ut I. Οἰσέ, 2. NocoI, 3. Moca

lectiva, ut meus tuus, vester X ara, meus dominus, N/jaris, tuus cc.rxe ende e/.

semper sunt substantinaci ore , Tande citisdem sunt adjectiva, noster,a,tum C Cum zeuraxi sunt pronomina telativa in onsenibus casibus iumeris,M significant is,

225쪽

ea, id inest reeiprocum, tuus, a, um hi constructione , t eiscepto Nominatiuo αDatiuo qui indifferenter ponuntur' pronomen semper praeponitur, siue sit substa

tiuum siue adjectivum. 8. Licet omnia verba unam habeant sormam conjugandi , tamon possumus dicere duas habere, quia negativum augetur certis particulis, quibus discernitur ut indicativo Assirm Aiuea occido, Negat. -- ea non occides In imperativo affirmFiaca occide tu, Negat. Eiuca me ne

occidas.

. Praepositiones semper postponuntur

nominibus; sunt autem terenae: Morin, Pein, ad, a,cum dativo. Eo in , per, cupe , fuἐde, ex, praeteri sobe supra, super. Tobaque coram renonde ante de tempore Ἀσε per de loco Coti versus Cece Ri, propter pro in , a Poce com , in eodem Iecto Pup/com, instinamentale Pabe com,

societatis mi idem τά cum suis compositis, b/. brabe, Iacatu Iacatulenbe,

secundum.

Io. Acum nominibus juncta quae desinunt in ba absorbet ultimam syllabam ut oba vicus, Tahi in vico. H. Verba neutra fiunt actiu interpone do, vel ro, ut agebis redeo, i egebio augebi facio ut quis redeat.

226쪽

Aulliinc ANARv M. aut1 vel Aipoae neutrum , ut in latiano , inquam, is, it est irregulare in aliquibus temporibus Vt ae inquam mae vesaipondae,non dicor in imperat. Erὸ dic tu. in infinitivo Edicere c.