Ioannis Seldeni Mare clausum, seu De dominio maris libri duo. Primo, mare, ex iure naturæ, seu gentium ... Secundo, serenissimum Magnæ Britanniæ regem maris circumflui ...

발행: 1636년

분량: 264페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

141쪽

b Lib. s.

. Quin ct Aremoricus piratam Saxona triat Sperabat.

Et Ammianus Marcellinus, seb Valentiniano & Valerite M stis, Gallicanos, ait, tractus Franci ct Saxones issem confines, qu,quitisue erumpere potuit rerra vel mari, prata acerbis incendes ae ct captivorum funeribus hominum violabant. Adde & Saxones Baiocastinos in litore Aremoricano apud Gregorium Turonensem ιν, ceu incolas vetustos, commemorari. Adeo ut res obscura non sit, quamobrem Saxonici nomen litori adverso inditum. At vero nullibi lcgitur Saxones tunc temporis litora Britannica sive insedisse sive adpellere solitos, aut Britannicum quid, praeter mare, infestame. Nec vestigium quidem occurrit, unde coniicias nomen ici litori Britannico tunc temporis latile aut debitum aut tributum. At quo inauditum est pulvi litora aliqua, nominis fui celebritate notissima, , praeternavigantium tantum sive transtu sive .a maris, sine exscensione, infestatione, novum nomen desiimsisse Maxime in Dignitatis indicatione, quae non fit sine Telluris etiam, cuius revera ita litus esset ipsum, nomine interim adiecto. Perciirre quae habentur in Notitia utriusque Imperii dignitates rusversas. Nulla reperitur alia denominatione signata, quam aut ipse limite , ut limitaneae, aut a notiore de certiori provinciae nomine, ut reliquae. Scimus quidem portum qui in Morinis, seu traiasinarinus nobis est, dici olim Britannicum, seu Portum Moriturum Britannicam, ut testatur Plinius . Quod nomen a Britannia nostra derivatum volam d. viri docti. Sed ob I. Caesaris ex illo portu in Britanniam traiectum nam Iccium faciunt ita denominatum volunt. Simili, aut multi: ta ratione litu , quod Britanniae est, Saxonicum subDigni .is p. is loquimur , tempore vocari , non est repertum. Melo. eo. Certh nec a ratione est ab num, ipsum Britannicum in Morinis 6. portum a statione navium quae tuendo sub Romanis Mari contermino Britannicum erat & Britannicae praefectivae sebjacebat, Plinii seu Vespasiani Augusti quod idem est aevo denominari. Quin verb si ipsit m litus inseta in Comitis , quo de agitur, limi tanei dignitate ilitellectum millet , quam compendiose dictus fuisset Omes litoris Britannici ' Undenam verborum illa periphrasis singularis , Comes Moris Saxonui per Brironiam, si litus ipsum fulcset Britannicum Palam est , quemadmodum in ossiciis Augustalibus habebatur Magister militum per orientem, Magister militum per Thracias, per Idyricum , peditum per occumtem; ita Comitem

hunce Hist.

142쪽

DE DOMINIO MARI s, LIB. II. I 27 hune dictum este per Britanniam. Scilicet undiquaque per Britanniam , quantum ad eius singulare ministerium attinebat, id est , quantum ad tuendos fines Imperii Britannici ad ipsem litus Saxonicum leu transmarinum sitos. Atque ita verba, quibus expripa itur dignitas haec, filiat distinguenda ut Comes per Britanniam :plane dicariir; sed litoru Saxonici, seu timitis transimarmi; qua ratione ceteri Duces leu Comites limitanei des ari seliti. Et egregium est ad hanc rem exemplum in Germaniciimperii, quod tenuere Romani, limite. Is erat Rhenus fluvius. Custodia Rheni mandari sblita est praefecto; quod apud historicos a & ex codice Theodos, a Zonaras

no b est manifestum. At vero ripa Transrhenana erat limes pr. aefcctiirae huius, adeoque Imperii Germanici, non ripa citerior. Unde etiam Posthum ius liab Gallicia o Imperatore custodiae huius Praefectus, Limitis Transibenanι Dux nominatur a Valeriano Augusto in tapistola ad Gallos misia, quod di scimus ex Trebellio c Pollione. Ethimes trans Rhenuni, id est, ripa transrhenana, memoratus Flavio Vopisco. Ita fere Proconsili Asiae totum sub sua dispositione habebat 4 1, nisi Hellespontiacum fretum usque in Europae litora, ut capite ostendi- to Augu-tur decimo quarto. Non alio certe modo Comes litoris Saxoniciller Britanniam; litoris seu limitis transmarini adeoque totius inter uentis maris, ut Magistratus in Britanniarum administratione constitutus, Comes habendus est. Id quod maxime etiam firmatur ex alio ipsus Dignitatum Notitiae loco, ubi de Comitum praefecturis quae sub dispositione Viri illustris Magistri Peditum praesentatis,agitur. In libris Notitiae editis ita legitur; , Sub dis sitione Vm Illustris Magi i peditum Prasientalis,

Iureris Saxo ci per Britώνη . . Tam in Alciati quam Pancimili editi elegitur, ut heic, Mictrum instasiriptorum. Dubitari nequit, quin pro Muitum, Limitum silerit shbstituendum. Neque enim ratio ossiciorum Imperialium pariturni Militum ibi locum habeat. Et certissimum est ex eis quae sequuntur, Italiam, Africam, Tramim Argent alensem, Britannias& litus Saxonicum suos habuis Comites, ud Comites limitum, non

aliter

143쪽

118 MARE CLAusu M, SE valiter ac Territoria quae ibi proxime subiunguntur; velut Mauritania Caesariensis,Tripolitani, aliae itidem provii aciae,quae, praeter Britannias, sitos pariter habuere Duces, nomine Ducum Limitum.Iam verδ tam Ducis quam Comitis Britanniarum limes erat ipsum insiGlae litus. Scilicet nihil omnino erat insulae quod eor in praese sturae non suberat , ne quidem extremi ipsius, qua Tellus erat, limites. Quod cum ita sit, cuiusham limitis erat Comes ille qui litoris Saxonici per Britannias dicebatur, si nolis eum ex adverso litore nomen

sumtiise Dux & Comes Britanniarum simpliciter ita dicti) praeter

Vicarium Britanniae, pro diversitate administrationis totμra insulamybernabant;atque Sc Comiti dc Duci & Vicario integra,sed diversis formis,insula, diffuso Oceano circumdat pro insigni is in Notitia habetur; quemadmodum etiam insula similiter circundata cum oppidis maritimis seu navalibus, Comiti litoris Saxonici. Et Vicario, Duci, & Comiti Britanniatarum administrationis limites sitisse ipsa insistae territori adeoque etiam in ipsa litora se undiquaq; per Romanorum heic imperium extendisse liquet ex eis quae in Notitia Dignitatum ostenduntur. Unde etiam & Dux & Comes Britanniarum a LitoreSaetonico ut a limite pariter denominandi fuissent si eσnomine Litus Britannicum tunc temporis fuisset indigetatu. Nam Britannias ipsas, qua insulae ea voce comprehensae sunt, limitum nomine expressim designari in Dignitatum Limitanearum,quas ex Notitia memoravimus, recensione palam videmus. Extra Insuam igitur,adeoque in litore adverse seu transinarino secundum id quod superius disseruimus,limes ille quod litus erat Saxonicum,cst etiam hinc statuendus. Nec sine praetermittendum est, clim in Notitia, quamplurima Provinciarum atque Praefecturaru tam maritimarum quam mediterranearum sint Insignia depicta, idque ex more, apud erimicerios aliosve qui codicillos principales conficerent, ab eis qui

summae rerum praeerant recepto, non selum nulla omnino, praeterea quae sunt praefecturae Britannicae, in Occidentis dignitatibus reperiri in quibus Maris habetur aliquod vestigium,nec sane in dignitatibus orietatis praeter Comites AEgypti & Isauriae squorum utrius. que insignibus praetexebatur iuribus marinus) sed etiam in Britanniarum quatitor praefecturarum singularum, carii nempta Ducis, . Coinitis,& demum Comitis litoris Saxonici per Britannia, insigniis perpetud Oceanum circumfundi. Perinde ac si id denotari inde v luissent Romani, aliam provinciam prorsus nullam, praefecturam

nullam aliam adeo aut tam ample coniunctima, commixtum ac Velut

144쪽

lut inco*orarum sibi Maris dominium seu Territorii Matini inte

Ε'Claudiano ct Numisinatis aliquot Antonini Pii Augusti.' i indicia de Britannis Insulae dc oceani sui Impe- rio & dominio individuo. A Dominio Maris Britannici cum Insulae seniser conivnisto, ceu comite individuo secundum ea quae dicta sunt) manarunt , ut veri est silmssimum, illa Claudiani, qui vix de Britannia pacata, rece- pta, aut domita loquitur, quin Mare ipsum velut id, quod necessarii, comitaretur, simul adjiciat. Ad Honorium Augustum de gentis suae origine, quae ex Iberia , - cunabula fovit, inquit AE, . Oceanus. Terrae dominos pelagique futuros Immenso decuit rerum de Principe nasci. Honori Hinc processit avus.

Scilicet Theodosiis, qui post Nectaridium litoris, ut sepra memoratur, Saxonici Comitem &Buchobaudem insulae Ducem caeses, in Britanniam missus est ab Imp. Valentiniano I. Neque quod pela- go, in rerum Theodosii huius gestis, bene responsseat , habet 'Claudianus, praeterquam quod debellator Britannici litoris ei dicatur , dc maduisse Saxone fuso Orcadas subiungat. Quod palam de pacato Mari Britannico , Saxonibus insessari selito intelligendum. Mox item de Theodosio huius' filio, seu Honorii patre , id est y

Tli mosio Augusto I;

Sed laudes genitor longe transgressus aruas Subdidit Oceanum sceptris. ω Quod ad recuperat Britanniam,occi GAquileiaeMaximo,qui per tyrannidem instilae imperium invaserat, quin spectet, vix dubitari potest. Ad Flavium item Stilichonem Honorii minoris tutorem, apud eundem, ipsa Britannia, Munivit me, inquit ε, Stilicho b D. Lu

-- ne littore toto ibin Sti.

Prospicerem dubiis venturum Saxonaventis. lichonis Mare scilicet mihi pacatum reddiditi, mihi tutatus est & servavit; ab eius usii Saxonas abegit. Alibi etiam Pietas Dea ad Honori otum. Quantum, te Principe, possim; . Non longinqua docent: domito quia Saxone Tabs. Mitior, aut fracto secura Brisonia Picto. R , Maris '

145쪽

13o MARE CLAusu M, s Eututamen ciun Insulae planE hela coniunctium. Idem Poeta ad Manlium Theodorum Cos. Histana tibi, Germanaque Tethys Paruit, ct nonro diducta Britannia mundo. Idem imperium, eadem victoria, tutela e dem semper & Maris seu Tethyos Britannicae dc ipsius Insulae. Germana enim Tethys heic Oceani Britannici pars illa est qua Belgas, Batavos, Frisios, Iutas, ScBritanniam interfluit. Hi lce . accedat Provinciae Praesidialis sub vetustioribus Caesaribus suit ficturam Romanorum numisinatis reperta. Ea est forma muliebris, palla seu supparo induta , nunc rupibus nunc globo in Oceano insidens cum signo militari, hasta, scuto; uti cx aereis Antonini Pii nummis 3uxta habetur depictae Britanniam circumambienti Oceano imperare ita notabant, & Romanum Imperatorem Britanniae. Nequc cssigiem huiusmodi competamus ante tempora Scit Saturni - .ni, primi ditauo mentio apud veteres fit)Praefecti classis Britannicae seu copiarum

navalium, quibus Britannicum Oceanum tuebantur Romani. Is sub Adriano aut Antonino Pio hoc munus gessit, ut anicdictum cst. A;que hinc est quod poste Claudianus, ubi Britanniam Caeruli seu Oceani, iure singulari, insulam dictam in

persona induit, velat eam amictu pelliceo aded velut undulante & caeruleo glasti colore insecto, ut Oceani aestus omnino imitaretur; & pedibus eius ipsima Oceanum subiicit. Ita icilicet ille, uni pIures provincias trabearum uisignia Stilichoni Romae petentes inducit: Hispaniam, Britanniam, Africam. Et de Britannia seorsima; Inde Caledonio velata Britannia monino, Ferro pictagen; , cum restita rerrit

146쪽

Camis, Oceanique metimur ami . Me quoque vicinis pereuntem genribus, inquit, Munivit Stilicho; totam cum Scotus Hibernam

Movit, ct in resto spumarit remige Teth s. Hispaniae ante ibi cinnas palmae foliis ornat, de vestem Tago fluvio interio. Asticam spicis & ebore, quemadmodum in Antonini Pii

nummis etiam designabatur. Harum utraque mari item alluitur, pene circumdatur. Sed ad neutram , ut ad Britanniam, adiacentis maris imperium spectasse tum intellexit Poeta. Ceterum ut Hispa-iuae Palinae dc Tagus fluvius, ut Africae Spicae de Ebur propria: ita Britannicae provinciae Oceanum cognominem proprium sitisse, voluit innuere. Uerum ita terminatum fitille Romanorum in Ocea'. no hoc dominium exiitimandum est secundum litoris occupationem, ut in maris interim Britaniaici parte, quae gentium Britannicuum cis minime subiacentium afluebat litora, pariun juris habu

mat. Quod de Mari Hibernico , & quod reliquum est sab Cauropositum, maxime dicendum. Neque enim Hibernia selum , sed etiam Mannia, inclinante Ruinanorum imperio , insulqque occidui maris ceterae,& Britaniuae magna pars Septentrionalior , a Scotis tenebatur, Ptistitque. Unde par est, ut iis etiam siuim filisse in alluente Oceano imperium avitum, autumemus. Et de imperio seu dominio, stib Romanorum tempora, Oceani Britannici, velut eius, quod non minus iure prisco ad Insulam eiusque impeuum attineret , qu in sive murus sive pomoerium ad urbem, haec dicta sunto. Ad Successerum tempora transimus. C A P. I X. De maris Britannici dominio , postquam Romanorum imperium exuerant incola.

INclinantibus, iiib Theodosio juniore & Honorio & Valet uimi

no r ii Augustis, bus Romanis,neque Urbis ipsius tutelae sisti- cientibus praesidiis militaribus, liberabant se o lino eorum impς- . rio, Britanni; circa annum a Iulii Caesaris adventu C C C C L x x x ibi Christi c c c x xx. Scilicet ρ Pώμαων, ut scribit Zosmus in , a uiser ψ υθ' ἐβιότιν Romanum imperium exuerunt, constituta Lb. 6. pro suo arbitris Republua. Rediit igitur ad indigenas tam Maris quam Insillae partis a Romanis ante, occupatae dominiuiti. Huic interim inhiabant Saxones illi adversi litoris incolae, quibus re piratica -R 1 erci- M.

147쪽

ercitatissimis propulsivadis Comitem litoris Saxonici per Britanniam praeficere sui fusius est jam ostensum) solebant Romani.Quin

vetδ & in subsidium adversus Scotos & Pictos a Britannis Australioribus, Romana omnimoda oee nudatis, illi accersiti, stim-mam rerum sibi heic demum adepti sunt. Regnumque ita in notis sima illa eorum Heptarchia semper eiusmodi habebatur, ut penes

unuin aliquem Regem esset, etiam ante Egberti Regis tempora , summum imperium quod ceteri omnes agnoscerent. Hos Danicxcepere. Atqui terrestri utrorumque imperio coniunctum fuisse marinum vix est cur dubitemus. Neque enim sentiendum est eos ,.qui aded assiseris o , & quibus antea erata Sidon. . - salum sui re Britannum Apollina- Ludus, ct assuto glaucum mare findere lembo; ris Pune- Et quorum quot remiges vidisses, totidem te cernere putasses archipiratas, ut, .-'saxonibus loquitur Sidonius Apollinaris ε; & quibus cum discri- .is minibus petit non notitia solum erat, sed familiaritus: Quod idem de

νm. 1. Danis etiam & Normannis promiscuὲ enim haec nomina usuri ab Lib. 8. ta eandem gentem siepius denotanH dicendum, testantibus satis pis. 6. Reginone, Dudone, Monacho Matinesburiensi, Abbone, Gemi, license, at iis; non est inquam sentiendum hosce sive insulam sive litus , cui Maris imperium adeo affixum erat, nactos , Mare item praeiacens jure dominii non itidem occupasse. Neque omnino forte sontemnendum est, stulte Saxonibus hisce tantam & tam singularem mirandamque Maris dc rerum marina, consuet ' dinem, ut ipsi seli artificiosa aestuum ac refluxuum Maris hos Ledones seu Lidunas, illos Matinas appellitabant) observatione Menses

sibi & Annos putare solerent ,et tiam & annorum cyclos inde con ficere. Prorsus sine exemplo. Atque ut vetustiores agricolae tem- rore interiungendi boves, dies horasque, & quemadmodum caeteriae ferE Gentes Solis &Lunae motu annos diesque menserabant utpote rebus, quarum in colendis quae possidebant latifundiis varioque eorum usii ratio habenda erat prae ceteris maxima ita hi soli ex solo Oceani, cui fuere adeo assueti, motu reciproco diVeriaque in fluxu & refluxu litoris pulsatione velut ex eo, cuius in eorum vitae generis ratione primaria crat habenda ratio , annales ac menstruas periodos distinguebant. Quin ut AEgyptiis ex Vr rum sitorum, quos inundaverat Nilus sinis , dimensione natam cisse aiunt Geometriae artem; ita Saxonibus nostris , ex Maris suis quentissimo us u& perpetua observatione , ortum esse dubitari

nequit

148쪽

DE DOMINIO MARis, LIB. II.

nequit artificium hoc alibi inauditum. De quo, qui plura velit, post

Venerabilem Bedam nostrum O, consulat Iosephum, Scaligerum, a m Dionysium Petavium e, Olaum V Uormium d.Totam Verd gentem inde rebus nauticis apprime assuetam ille, non tantum maris a colas, inde elicitur, quia aliter Ure admittitur ex vario Oceani mo- memla io tu inmporum rationes genti ipu putandas fitille. Nam qui ab Ocea- na Tom ni usu alieni, certe quin iis computus huiusmodi aut inutilis aut di L pol μν ficilis nimis siti flet, neri nequibat Etiam causa proculdubio erat non exigua accersendi in insulam Samones, ut rerum ipsi maritimarum peritissimi Mare,quod, quia Romana classis nuper id deseruerat, lao- conte Ian. itiu incursibus undiquaq; jam patebat,iutarentur.Tantundem sane in Varro- innuere visus est antiquus Scriptor Ethelvo crdus, de eorum adventu verba faciens; Illa ii uiuite, item audierant Brit amesse inpi- Τ' 'ratica genere gentem Saxonum in rota maritim a Rheno fluvio usique in D d D. Dis

/riam urbem,quae nunc vulgo Danelli arc nuncupasur,ac in omni arma: - ctrinaT . rarobustam.Ηis igitur immensa per nuncios munera minant,auxιlia petunt, lib. a. . TO.

societatem pacu promittunt. Qui antea Mare Britannicum inscitare se-liti, ad eiusdem tutamen & ad pacem invitantur. Et Britannis certE hi 'rerum navalium adeoque tutelae Maris siti curam sitisse eo in aevo . i. maximam inde liquet, qudd in historia Britannica de Arthuro illo rege decantatissimo de Malgone Principe legitur, eos sex comprori ciales oceani insulas sut Galfredi Monumethensis verba sunt in Hiber- f Videmam ridelicet atque Isandram, Gotundiam, Orcades,mrvvegiam, Daniam Guit, L m

rissimis praelus sera potestati sive adjecisse sive rccuperaste ; etiam &Gromundiam ct omnes alias terras ct insulas Orientalis oceani usique ad Rosiam o multas alias insulas f ultra Scantiam inque dum syb Septentrio- ibin Q. ne. Et O hoc seculo est illud apud Nennium I Elvoduo discipulum is . intelligendum, Curaedam nempe Magiocuni avum, Britannum au- η stratiorem, Scotos ex omnibus regionibus de insulis Britannicis expulille. Certe ut haec ficrent, necessu est ut potestas navalis, qua Mare hilha'

proximum facile tutum semper redderetur, accederet ingens. C' A P. X.

Anglo-Saxonum ct Danorum Brataimia Austratu imperium occupantium, Dominium Marinum, tum ex Saxonici regni initiis, tum ex copiis eorum victoriisque navalibus eluitur.

PRaeter jam dicta de Saxonibus heic rerum potitis, sitiat etiam in

149쪽

a 3Is. In biblioth.

Cotton.

N partim apud Ca.

ti R. apud

13 MARE CLAusu M, Iru Britannia regnantium Imperium marinum expressius indicant. Ea 'iradrifariam tribuo; In potentissimi Saxonam rem inaria; Cophuiequentis temporis & victorias Navales; Tributa & priuianorum essen . tum ra ad rem nauticam pertinenim; Et demum expres ima aliquot, de Regum tunc temporis Anglosaxonicorum Ammio Marino, testimonia. In initus regni Anglosaxonum praecipuis censeo climoistha: S: Ebtilia: , quos suadente Hengisto Vortigernus invitarat, adventum, tum 2Ellae Suflexiae Regis ad pullum. Aic Mare & litora Australia, illi Septentrionalia occuparulit. De copiis omiae Ebistae navali ita, ita Nennitis a Elvodugi ducipulus, stab Gildae nomine etiam circumferri solitiis; Cum quadraginta Cialu nogantes cιrca Pictos, vastaverunt Orcadas In vias, renountque ct o parersint pluria

maianstuli υ regiones trans Mare Fuscum Bodotriam intelisit seu Fretum Edilaburgenteὶ quod inter nos ct Scoros, O usique ad confinia P .fori . Et Hengistus semper Cudas i id est navi: a Saxonibus plena , pandos myoparones Sidomodi sin ad sep Luim invitarit, ua vi insitius quas habitabant relinquerent. Vix expressius dici potuit Gentem rebus nauticis bellitque maritimis ali letam, Britaniuae partem magnam ita adeptam, etiam appendicem illam Insulta individuam, seu Mare, inprimis hiatile tutatam; numerosa, quae hoc prinare poster, vi traducia.Quod ad PEllam artineneum cum Cilla &Gmeno filiis.

clalle militaribus copiis instructissima, ad locum litoris SisexIani prope Naitering l . olim ab hoc Cimeno diistum , adpulille scribunt; oram c maritimam, pulsis Britannis, possedistri novisque indies e Germania accitas subsidiis , regnum tandem ad Humbrum fluvium , per litora Orientalia, dilatasse; primumque fuisse Anglos utonum, qui tam diffusi imperii heic potiretrur. Quineius posteris durule hoc regnum annos circiter septuaginta. At vix sanὶ evenire potuit ut ii , quibus re nautica insigniter pollentibus aded feliciter res in litore Nocellulet, ipsum etiam mare non obtinerent; maxime cum, si1b id tempus, alios quosqliam re nautica in hoc tractu polluille neutiquam omnino testatum habeamus. Copias autem Navales&Navales rict rias insequentium Regum tam Danorumquam Anglo Monum , 3 ulcre est passim apud Ioannem Ast riupa E iscopum ficti burnensem, Guillelinum Monachum Mal-inesburiensum , HeiUicum Archidicinonum Huntingdoniensem , Regerum Hovcdenium, Florentium VVigorisiensem, Florilegum;

pr cipue veto in Alstedi, Edinardi senioris, Athel stant, Edori, Ethel redii Haroldi regum gestis. Certe diu post Saxonici regni

. 'mia initia,

150쪽

DE DOMINIO MARI s, LIB. II. initia, rem Nauticam , qua Maris dominium tutum foret, haud pa- . rum heic floruis te existimandum cst tum ex Gentis moribus siti ranarratis, tum ex stequenti Navigationis usta qui utrinque negoiantibus interdictus est, obortum inter Carolum Francorum s pqstea Corem & Offam Merciorum apud Anglosaxones Regem , cui 'ceteri suberant, dissidium. Sed & restituta est eiusdem paulo post libertas, exsedere in Anglostaculum maximo gratiam &commo- dum, quod ex Alcuhio HS Gulielmo Malmessuriense scimus. At, ero ante Alfredum Regem languescere caepit potestas eorum m. iritima, idque prςsertim sub Etlielespho Rege,cum Dani b seu Normanni non litora se lum verum totam paene insulam gravissime

infestirent, &insulas plerasque Britannicas occidentaliores vi oc- tib i. e. s. cuparent. Et patebant omnia piraticam exercentibus. Postquam Θ-Ο- autem Alf edus regnum adeptus est, instaurata est Maris tutela, firmatum dominium. De eo ita Ailemus ille Episcopus Schvrburnensis, pti ceptor eius; Iussit cymbas ct Gastas, id est, longas Nares fabrica- sbim, par. ripιrregnum, ut navati praebo hostibus adventantibus obriaret, imposit lue is 69. piratu in illis vias Maru custodundas commisti. Et paulo post; Nautis quoque svis mandavit, ut in parte steti vitais hostibus pubi vim denegarent. Piratarum heic vocabulo quemadmodum alii illius aevi) usus disti non proprςdonibus, ut vulgo; sed pro iis, qui hostium classes arte tib. 1. e. i. navali adgrederentur de Marinum defenderent territorium. De vo- isc. cabuli etymo Scholiastes vetus ad Sophoclis Aiacem, πυρα, inquit, αλκως δολω ἰ-οθεν υ Πειραταὶ οι κοτα Θαλα- εν,κοῦργι. Pira Attice denotat doliam seu artem, unde O Pιrata iucuntur quι Mare e- stant. Clan vero, Alfredi tempore, Anglosinones & Dani de summa rerum in Anglia si ibinde decertabant nam tunc Gurmundus , seu Guthrunus, Rex Danoruin, ut fiduciarius Alfredo cliens suas habuit in Northumbria & Anglia Orientali sedes atque territoria erampla: concertationes eorum maxime n. avales suere, perinde aci cum qui Oceano Britannico dominaretur, etiam Telluris seu pre-jacentis insulae partis dominum fore, neces Iario sequi existimassentumque. Unde etiam fiebat ut in valelcentibus in Mari Danis, Copias navales insigniter augeret Alficdus Rex, naves, Danorum navibus duplo longiores, altiores, celeriines, minusque nutantes, adrieoque naumachiis multo magis idoneas, construendo. Florentius monachus, Eodem anno, inquit, scilicet Christi D c c c xC v Ii excr- cirus Paganosvim in E ansa ct Northumisia residentium, furtivam prae- s

dam circa ripas maris agentes, terram occidentalium Saxonam graviter vexa-

bant

SEARCH

MENU NAVIGATION