장음표시 사용
112쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. ILceta Choniate a , tum ex Codino Curopalate, . qui eos ITυ ιν ρὶ a uis. Angliis vociferationes in salutem Imperatoris edere selitos scribit. Atqui in historia Aianae Comneliae ς, Alexit filiae, diserte ia ρ Θή-
ex Thule insula eos advenille memoratur. Britannici demum
dii hae sunt pariter omnes insulae quotquot in MarisOc septentrio sitissim'. nati sive cognitae sive auditae; quarum ultimas oras, etiam & ipsius cap. 7. Thules, ad latitudinis Lxv I I graduum aut circiter pertigille vo- c Auxi lebant aliqui veterum. Et Albategnius de Oceano qua ab Hispanis respicitur verba faciens, In to, inquit a Septentrionali parte sunt d D, sdininsula Britannica qua sunt x II; ct post haec ab inhabitationibita elonga- iu stellatur ; ct quo procedat, ignoratur. Orientalis Britanniae pars Oceano rucap. 6. Germanico Ptolem. eo ita dicto, quia Germanico litori praejacet pulsatur. Ab Austro Galliam Sc Britanniam interfluit, qui Britannicus singillatim Ptolemaeo indigetatus. Versim Sc Brittannicum appelliabatur totum illud Mare, quod per lunatum Gallici litoris recessium seu sinum Aquitanicum in Hispaniarum litora Septentrionalia porrigitur. Testis est Mela, qui Pyrenaei promontoria
in Oceanum Britannicum procurrere ait. Pyrenaeus, inquite, pri- e De situmὸ hinc in Britannicum procurrit Q eanum ; tum in terras stonte conversius Histaniam irrumpit. Quem tamen sive Gallicum, sive Cantabricum , sive Aquitanicum a litoribus quae alluit, itidem dici nemo nescit. Sed ab amplissima sive Britannorum in Mari dominatione , sive eorum qui jura Britannici regni acquiserant squod huic idem est) eousque etiam protensem est Maris &Britannici Sc Anglicani nomen. Quod etiam veterum nonnullis ad promontorium Nerium exporrigitur. GeogrFlius Arabs , ab Aquilonari I parte , inquit, Andesuetuum sita Hispaniam nomina- s Climat. re 1blent Arabes ambit mare Anglorum , qui ex Romanis, id est , qui ex Europaeis simi. Nam tum Romanos tum Francos generatim orientalibus dici Europaeos selenne est. Et dela;
A Toleto ad quod situm ess super Mare Anglorum , norem flatio. N E ' nes. Diuitiam by Cooss
113쪽
ico MARE CLAusu M, s Eua Ciranat. nes. Et locum, ubi sita est S. Iacobi urbs, vocat a promontorium s. ρ Muris Anglorum. Ali habet ille ejusmodi. Ita demum velut in corpus unicum civile Britannia Magna, insulae circumjacentes & Maare circumquaque fluens coaluere, ut Britannici nomine simul totabris contineatur. Et mutua sibi sise invicem velut dignitatis nomi lems Vir na reddidere Oceanus hic atque Magna Britannia. Haec scilicet
gilii.de Oceani insula seu Insula Cerali , simpliciter veteribus dicta est, uti bii Q, ille Oceanus Insillae seu Britannicus. His ita praeparatis; primb de Britannorum, antequam in Roma-ὰ norum potestatem sunt redacti, dominio Marino; dein de ejusta di Romanorum heic imperantium dominio Imperium Insulae &ά- siduo & necessarid comitante, agitur in sequentibus. Postmodum verb, Anglos onum atque aliorum qui in Britanniis si1mma rerum, ante Nominnni adventum, sent potiti, dominium ejusmodi, secundum ea quae suppetunt apud Veteres testimonia, explicatur. Postremo ad quadripartitam oceani Britannici divisonem, singillatim cuiustibet Maris scis Normannorum tempora) enarratur o
cupatio, de diutina atque assidua possessio; Unde verum & legiti- .mum dominium juraque quae prae manibus stant Marina, usque in
Nostra tempora, filo velut continuo, deducantur. Sed verb, cum& Septentrionalis δc occiduus Oceanus latissimὲ excurrat hic ad Americam; ille non ad Issandiam selum & Groentandis litora, sed ad metas planε incognitas neque totus sit Britannicus dicendus rQuoniam tamen Iura sin amplissima tam in hoc quὶm in illo Mari,
etiam ultra Britannici nominis metam,habet serenissimus Rex M gnae Britanniae, ideo neque haec visio est omninδ praetermistere. CAP. II. Britannos Oceaniim cumini=um, maximὸ qui Australis est O Orientalis, in Romanorum potestatem nondum redactos, ut dominosicum Insula,mupasse. . sq. TErum quidem est illud quod habet Vir praeclarus, Non ς ex re Gratiui, V selo, quod terras populus occupinis, Mare occupatum esse, nec animide iure sumere; sed ain extemo opin, inde occupatio post interii. Non igitur 1 nuda terrarum, quae Oceano pulsantur, occupatione, , dominio ar enta sint omninδ desimenda. Sed ab ipse Maia, . ris usii susinodi privato, qui in Mati navibus ad dominium s- ve tutandum fue vindicandum stertiendo , navigati mis modo
114쪽
D E D o M I N I o M A R i s , L I B. II. i brtranseuntibus praestituendo,caeteris, quae dominii cujuscunque ina. rini frumis stat, percipiendis, aliisque, quod caput est, sive arcendis sive pro arbitratu admittendis consistit. Qua de re, per secula anteriora ad aevum praesens, ea, quae Britanniam spectant,diligenter
Vetustissimam memoriam, cui de rebus Britannicis fides fere ulla sit habenda, CatiJulii Caesaris tempore antiquiorem non esse
meritd statuitur. Seculis, quae praecedunt, squaliore fabularum nimium obductis. Sub illius autem adventum, non ita obscura cimcumflui Maris, maxime Australis Orientalisque, a Britannis occupati atque ut a dominis possessi, velut perpetuae Insillae imperii appendicis , vestigia reperiuntur. Etenim ii non diintaxat Navigantes & Piscantes Mari sito tunc us simi, verum etiam Neminem praeter mercatores , suo injussu Insillam adnavigare sinebant ; nec quenquam omnino portus & oram maritimam explorare. Certe rem ita se habuisse, non leve cst argumentum quod ex
Caesare subjiciemus. Quin argumentis & conjecturis, de seculis aded retro dissitis , venia semper danda est; maxime ubi ins quentium seculorum usiis atque testimonia adstipulantur. Et quemadmodum in longinquo nimis positoriun spatia, quae oculis admodum in incerto sent, ex propinquioris trianguli certiori ratione selent deprehendi; Ita fere quicquid incerti fuerit in probationibus illis ex adeb longinqua vetustate adducendis, id ex continuato inde citeriorum seculorum more &Jure certiore t quod in sequentibus susὲ aperietur) satis manifestum redditum iri non dubito. Quod attinet ad singularem, prisco illo in arvo, BritannΟ- rum Navig tionis usem, sine quo Maris hujusmodi occupatio haberi nequit; Utcunque adpulsu J. Caesaris primo, inusitatior long
rum navium species AE timorem iis injiceret, dc secimdo, navium . omnigenum numero squippe quae ad D c cc; ut nonnullis Pla-- , cet, ad M si excreverant) perterriti a litore discederent, minime ad b Giail navale bellum, quale tunc imminebat neque assuetum eis erat, s iis armati; suas nihilominus naves cos habuisse, quibus per vicinum Mare discurrere selerent, adeoque illud corporaliter occupa- rent, certissimum est. Celebriora prae aliis sint quidem apud Scri--I.l tores Navigia eorum, quae suo more vimine contexta ut in pol is vetustioribus alii) de coriis bubulis circumtecta in usu nabebant stequenti. Etiam de vetustis oestrymnidum insularum Britannicarum, quae, Belerio promontorio adversae, Silip est &N 3 vete-Dihil irco by Cooste
115쪽
a Andr. Sehoit. observati Historie. lib. s.cap.
NauigiaJunctu per aptant pessibin, Compre vastum Jaepe percurrunt salum. Et quod habet ille de negotiandi illorum suo cura adeoque navigandi usu, ad ceteros qui Britannici silere juris aeque pertinet. Nec praeliis sane maritimis pro seculi & popinorum finitimorum more) gerendis coriacea haec atque viminea Britannorum Navigia fuisse cumsta imparia sentiendum est, nec itineribus illius aevi longis minus idonea. Nam cum illis sex dierum spatium in O ceanoe Hs. Na. cos emenses' interdum fuisse scribit expresse Plinius Etiam intur. tib . historia legitur Britannica . Luidum, 1.b Caesaris aevum , Britan- . inultas insidas Maris bello occupasle. quod potest nish, - 'navalem insignem classemque non inermem denotat. Verum hul. lib. i. quidem est naviculas in his suille ut nullibi non sim0 quae praeliis& tempestatibus proculdubio fuere impares; quales sciucet L Caesar in angustias ab Afraniano exercitu redactus, construxit ad milites flumen transportandos, quemadmodum eum squae eius verbae Da bello sente Aperioribus annis usio Britanniae docuerat. Carina primum Θμ- Civili lib. rumina ex levi materia flebant. Reliquum corpus navium, riminibus con- ς p s textum, coriis iniciebatur, de quibus item Lucanus si
Primum cana salix, madefacto vimine, parvam Texitur in puppim, caseoque indu Iuvenco, Vectoris patiens, tumidum circumnatat amnem. Sic Venetusflagnante Pado. fusoque Britannin Navigat Oceano.
Et de his alii. Sed puppes, quae sex dierum spatium per Oceanum emetiri solebant, parvae puto eo saltem seculo, non stat dicem
, nec quales militum tantum trajectioni construxit Caesar, carrisque junctis per millia passiium xxii devexit, uti memorat ipse. Dubitari igitur nequit, quin tunc fuerint etiam Britannis navigia &magnitudine &usu Oceano peridonea, etiam e materia jam dicta. Sed verb & e materia quae multo commodior esset firmiorque, Naves eis bellicas construi Oceanoque sito insulisque tuendis parari s litas sitisse, meritb existimandum erit ex. iis quae mox de vicinis aequore fluente arcendis dicentur. Frequentis autemPiscationis usias x Diocas inde apud eos asseritur stametsi non desint qui Septentrionalioressiusib. 76. Britannos pisces minime gustasses scribant) qudd piscium grandi
116쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. IΟ3riim dentibus, eorum cultiores, ensuin capulos insignire assueti sunt. inquit de eis Solinus δὶ cultui , dentibus Mari nania a Polybs tium belluarum insi runt Ensiuin capulos. Candicatam enim ad eburneam claritatem. Nam praecipua viris gloria est in armorum nitela. Absque im
mensa hujusmodi belluarum copia, quae sine frequenti piscatorii.
tum numero tum opera capi non pollet, ornatui nuic materies minime sputo sustecillet apud gentem bellicosissimam ; in qua nullus L.
mas nascebatur, cui in os primos cibos, in bellici studii auspicium, paterni gladii mucrone in serre non solebat puerpera. Et solennia
erant matrum vota, ut non aliter ac in bello & inter arma mortem
filii oppcterent. Scio haec apud Solinum plerunque Scriptoribus capi, ac si de Hiberniae incolis tantum dicta fitissent. Qua in re, si quid video, plane hallucinantur. Caput habet Solitius de Britannia.
Verba ejus sunt; Finis erat orbis ora Gallici litoris; nisi Britannia ista, non qualiber amplitudine, nomen pene orbis alterius mereretur. Octingentis enim o amplius millibus passuum longa porrigitur, ita ut eam in C.iledonia cum inque angulum metiamur, in quo recessu Vinsem Caledonio appulsum manifestat ara Graecis steris inscripta voto. Multis insiuiis nec ignobilibus cim cundatur,quarum Hibernia ei proximat magnitudine. Inhumana est, ritu i Ἀcolarum asserat, alias ita pabulosa, ut pecus nisi interdum a pascuis arceantur, in periculum agat satras. Illic nugus Anguis, avis rara, gens inhos'ita obellicosa. Sanguine interemptorum hausto pritu, victores vultus fluos oblia 'nunt. Fas ac nefas eodem animo ducunt. Puerpera, si quanti marem edidit, primos cibos gladio imponit mariti, inque os parvuli summo mucrone asι- cium alimentorum leviter infert ct gentilibus votis optat, non aliter quam in bello ct inter arma mortem oppetat. Qui sudent cvitur, dentibus Mari no-rium belluarum, SI cetera quae superius sequuntur. De Instulis dein aliquot circii mjacentibus, veluti Thanato, Harbudibus, Orcadibus, Thule agit; quantum ad mores attinet, concludit Britanniam partim tenere barbaros quibus per artifices plagarum figuras )am inde a pueris variae animalium cnigies incorporantur. Gae res satis est cx Caelare aluique Scriptoribus nota Iam vero si ea quae periochen illam, qua prima Hioerniae mentio fit, sequuntur, de Hubernis non de Britanniae Magnae indigenis intelligenda forent, sc- queretur sane Solinum ibi, proritis instituti in ipso limine oblitum, ad Hiberniam in sillasque vicinas e Britannia Magna statim transitisse, neque de hujus indigenarum, in ipsa insula, moribus quidquam, praeter figuras cuti incorpora as, idque sub capitis cal- cena, naeminille, Quod mihi nullo pacto credendum videtur Nec seri Diuiliam by Corale
117쪽
fert ipsa sermonis ratio tam Hiberniam quam Britanniam Magnam heic intelligi. Nam de Britannia hac, Multis, inquit, instulis nec ignobilibus circo D quarum Hibernia ei proximat magnitudine. Inhumanas, ritu otiomastera, ctc. Morum haec descriptio quae statim subhuigitur susior, non aliter Hiberniae mentioni contexitur in editione Deiriana & plerisque aliis quas in citatis sequuti simus. Et quis non videt deicriptionis illius initium, adeoque insequentia, majori multo ratione sic ad Britanniam, de qua ex instituto verba fiunt, quam ad Hiberniam, cujus nomen obiter tantum
. interseritur, referri. Nec omnino obstat quod de Milue ibi legitur. Notissimum quidem id este, satendum est si de Hibernia dic tur, in qua animal nullum venenosum. Falsum, si de Britannia. C t terum id etiam ipsum de Britannia nostra creditum est, idque in splendidiori superioris aevi literarum luce. Ut scimus non selum ex, D. sisbia Hieronymi Cardani libris de Subtilitate sin quibus a negatur, Bri- illi Me tanniam ejusinodi animal aliquod admitterej verum etiam exJulii tib. ro. Scaligeri in eum Exercitationibus , qui hoc itidem admittit & adb Extrς quare Britannia careat venenatis frusti a transit. Quod miarum sane cst, cum in illum hic tam acriter scripserit, & utrique viari sane praestantissimi, naturaeque callentissimi, aliquandiu in Britannia egerint. Sed hallucinationes hujusinodi quemam dum etiam quae, apud Solinum occurrit de avibus apibusque in
instequentes, apud Scriptores , non sunt. Et Romanum Scriaptorem summam exteris gentibus , quibuscum amicitiam non
colerent Romani, barbariem tribuere squod facit heic Solinus) solenne erat. Quod verb in editionibus nonnullis habetur Multis insulis nec ignobilibus circundatur , quarum Hiber-ς ra proximat inagnitudine , inhumana ς , ritu incolarum sero, si citam sensu & ordine continuato , quae sequun- Ajju. ita Hiberniam planE spectarent; id sane contra veterum altisana Cod. quot codicum spectatarumque editionum fidem, ex eo natum Ass. vet. iv opinor quod de Hibernia sola in sequentibus lineis aliquot ambito' o , cuin vulgo perperam creditum est. Attamen & sic etiam,cbis: m nimine sequuntur , aeque possunt, & debent ad Bri-
tanniam, non ad Hiberniarn attinere. Quin & expressim Taci-d Inii a tus de Hiberalis illius seculi, Ingenia, inquit cultusique hominum Iulii A- haut multum a Britannia disserunt. Jam verδ, ut ad cultum illum,s q- qui ex piscium dentibus erat, redeamus; Gallicis adversus Romanos bellis sere omnibus squod ait Caesar) ex Britanniis subministrari
118쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. Iossolebant auxilia. Aut igitur Britannorum sordidos& incultos, emiam & inertes plerosque fuisse est dicendum scyuod fessissinium esse constat'aut hinc coniectandum est Pitcandi ulum genti mille ste
quenti stimum,qui, simul cum Navigationis commerciorum fre- . . , quentia, Oceanum corporaliter ab eis occupatum elle demonstret.
Huiuimodi inlcm occuPacioni corporali, si adficiamus ctiam ita Mare aliis ab iis interclusum elle ut pro arbitratu transitum &aditum praepedirent, quid vetat qub minus eos, tam ex Animi quam Corporis possessione, dominium manifestum sibi acquisisse concludamus Ita autem interclusum sitisse ab eis Mare satis aperte docere videtur Caesar. Clim enim is primum in Britanniam trficere contendens, de litore ac portuum situ diligenter in Galliis disquireret, idque convocatis undique M ercatoribus Gallicis; adeo ea in re frustra fuit, ut ad haec exploranda, prorsiis si ilicet incognita, C. V luienum cum longa navi necelle ei esset praemitterc. Horum enim prorsiis ignari erant Galla, quia assitu prohibebantur, adeoque libe .es f. q.
ro Maris ulu. Nam diserte, horum neque temere, scribit ille , prater sal . . . Μercatores ita adu qua quam , mutuemi Esis mercatoribus quidquant , hil . inaur oram inarumam atque aeas regiones cura furit contra Galliam , nommes. Neque igitur adpellere, invitis Britannis . ad litus quis liue us-rato potuit praeter Mercatores; ncque ipsis Mercatoribus fas erat 'aut loca litoris exscensioni idonea aut incommoda, aut quibus eX-ciperentur. portus , operosius & penitius obiervare. Quanquam enim oram maritimam novisse hos dicit ; attamen, qui essent ad ma- 'torum narium multitudinem idomra porrus, omnino nescietat A quod idem inirmat Caesar. Et oras maritimas, praeternavigando atque in ip mari commercia cum Insulae incolis exercendo, invisere Me catoribus tantum, ut videtur, permissum. , Quin vetus Caesaris interpres Graecus ibi; α γ λ μ τις ου ρμίως nis Βρεταννοὼ μγωγε αυπλην ἐμπόρων altus quissuam, prater mercatores, Bruannu non facile miscebatur. Nec Tellure scilicet, nec Mari, cuius sui ostensum est frequentissimus cis crat usiis, &a quo velut a territoria, mus erant domini, parte, exteros omnes, praeter Mercatores, arcebant. Unde
sequitur etiam eos qui in Britanniam e. Gallias Druidum disciplinae discendae causa frequenter trajicere seliti, id non nisi lcmeritatis - poenae obnoxios, venia ab Insulae Regulis non impetiata, fecisse. ΑRegulis, inquam, maritimis. Nam non unius imperio tunc sibe rant Britanni. Maris domini filere . qui maritimis civitatibus seu 'Provinciis imperabant: vehiti Cingetorta, Carvilius, Taximagu-O lus, Duiligod by Corale
119쪽
io 6 MARE CLAusu M, SEU Ius, Segono in Cantio si alii in Regnis, Belgis, Durotrigibus, Dam nomis, Trinobantibus, Icenis, Coritanis populis qui Susiccam, Surriam,agrum Hamtoniensem,Dors etiam, Devoniam, Cornwal- liam, Et sextam,Norfolciam, Sui lciain, Lincolniensein agrum oc- cupabant, id genus ceteris. Nam & Caesar i pie interiorem partem insulae ab iis incultam ait quos inibi natos proditum dicebant; maritimam autem partem ab iis qui praeda ac bessi inferendi causa ex Belgio
transierant, qim omnes fre tu nommibin civitatum appellabantur,qurbus orti ex civitatibus eo pervenerunt, O bello illato ibι rernansierunt, atque agros
colere caeperunt. Sed ille pro quantitate Insulae exigua sibi cognita, maritimas civitates, seu provincias, illas tantummodδ appellavit, quae Thamesi fluvio Australes sunt: Maxime Cantium, Regnos, de Belgas. Tametsi verd ita in singularia distraherentur imperia tunc orae maritimae, nihilominus adversus hostem, seu ad mare cuius tutela ad omnes harum Principes spectabat tutandum, dubitari nequitquin communi uterentur simul consilio; quemadmodum itidem in a De bello odiis rebus in externos hostes bellicis,ut videre est apud Caesarem 'Imperii bellique administrandi communi Britannorum' consilio permissa est Cassivellauno. Nec dominatui huiusmodi bca A-M Vino obstat, quod apud inserem de Venetis, Gai ιὸ usuἴ Ligeris ostium populo, legitur; corum scilicet b ampliss-lieotib. s. mam finiue Orae maritimae Galliae occidentalis authoritatem&cap. 3. scientia usuque rerum nauticarum cςteros scilicet vicinos Galliae σιτ, populos) eos antecessisse,atque naves eis fuisse,inprςlio novali cum Decio Bruto commilia, totas ex robore saetiis, apprime erectas, &, sive vela pellicea, sive catenas serreas pro funibus, sive trabes spectes, ad quamvis vi ecferendam accommodatas; & numero circiter C C x x. paracissimas atque omni armoriim genere ornatissimas e portu profectas, Classi Romanae adversas constitisse.Crede dum certe non est, harum plerasque non fiusle stibsidiarias e Britannia Venetis petitas, aut qiiantacunque fuerit Venetorum potentia navalis, maiorem tamen non sitisse quam Britannorum; etiam ipso authore. Nam non solum accersita ex Britannia, Venetis tunc auxilia diserte scribit ille verum etiam plurimas fuisse illis naves quibus in Britanniam navigare consueverunt. At verδ ut superius ex ipse ostensum est, nemo temere Britanniam. , seu Britannorum iniustu, adnavigabat. Prςter pelliceas igitur seu vimineas Britannorum naves, fuisse eis dubitandum non est classem strenuam, quae etiam pro libitu arceret Venetorum naves illas armatissimas.. Aliter qui heri
120쪽
DE DOMisro MARII, L I a. II. TOT potuit ut, praeter Mercatores, nemo ex Galliis in Britanniae oram maritimam admitteretur Quin omni Venetorum Senatu necato λCaesare, superstites fuere post Bruti victoria caeteri, inter quos tamEne repertus quidem est qui portum Britanniet aliquem haberet exploratum; ut ex eodem liquet Scriptore. Quod ut admitti pollet, si aut Venetorum qui illuc navigare consueti, potentia navalis Britatinicae prςstitistet, aut illorum non multo stiperasses Britannica, non omnino capio. Ratio autem cur insequenti Caesaris adpulsu nulla eiushiodi navis in Mari seu litore Britannico comperta sit quod valde miratur Petrus Ramus a nec de aliis ac vimineis Britannorum navibus Scriptores Romani loquantur, obscura non videtur. Nam Navium quod ubique fuerIt, unum in locum, ad prςlium iam dictum, Coegerant Veneti, ut expresse Cesar. Si igitur, ut credendum est, in iis ellet classis Britannica in subsidium accersita, cert tota ante C saris adpiillum amilla est. Nam periere tiniversae Venetorum vires in pr lio illo navali. Quin Sc P. Ramus, de tempestate ingentiqua Iulii Citiaris naves magno cum periculo in Oceano hoc usquequaque disiectae sunt, verba faciens, tempestin, inquit, Maru . Britannos sines veliuι ulciscentu fuit 9 norum M peregrinum regem indignantis. Ac si dixisset in ipse Oceano fines fuisse Britannici imperii. quod ad alium principem tunc transferri indignaretur Oceanus ipse. Quod vero habet Panegyristes ille de Iulii Cςsiaris aevo; illa aetate nec Britannia ullis erat ad napale Bellam amata navigiu , aut oratorie tantum dictum est,atque ad Constiuitii Chlori C saris victoriam qua C. Allecto, qui Britanniam invaserat, occise recepta est Insi la simul cum Oceano, ut inferius ostenditur impensius attollendam, aut de ipsis duntaxat C saris adpulses tempore capiendum. Mliter tale rationibus jam adductis, ac autoribus bonis subnixis, planissime adversatur; nec pro vero admittendum. Postquam auicinin Romanorum potestatem redacta est Insilla, naves proculdubio armatae Britannis, ut in ossicio facili is continerentur, interdictaesiuit.inula postea Scriptores de Vimineis tantum verba faciunt.
III. Septentrionalis Maris iamistosfuisse Britannos, antequam sub-jugati sivit Romanis. Et Mare ct Tellurem unicum Ιm- perii Britannici corpus constituisse.
C Eptentri su item,leu Deucaledonii, dominos sisisse Britannoso sub id aevum, ini est satis itata. Hanc Oceani piatem Maris sui